Alle inzendingen

het was geen kus die alles deed oplaaien het was niet die zomerse dag die zo mooi en warm was, het was niet de liefde die mij deed verlammen of de opkomende zon, die verscheen toen jij je blonde haren kamde het was ook niet toen ik je hand vast hield en dat het nooit meer morgen zou w...

De oever van het denken lost alles in het niet Een nevel van gevoelens in het hart De sluier om de ogen een donker zwart Wat het leven heeft te schenken is alles wat het ziet De diepte van verlangen slaat op het hart als angst Bewust zijn van komen en gaan Voor altijd de reden van bestaan M...

De hond loopt op zijn laaste benen, is niet jong meer, ook niet stok, wordt vervelend soms maar weet je, wanneer wij mensen ouder worden, op onze laatste benen lopen, een tikje agressief misschien, nou, dan moet ik eerlijk zeggen, zal ik liever die oude chagrijnige hond toch zien?

Hij vergeet soms, waar hij woont, hij vergeet welke sleutel hij moet gebruiken, hij vergeet, welke etage hij moet zijn, en dus is de oplossing snel gevonden, hij stapt in de lift, wacht net zo lang tot iemand anders de lift nodig heeft en gaat met het ding op en neer, tot een buur hem ...

op de boulevard fladdert een witje tussen de bruintjes

Volmaaktheid is als kaf. Het volmaakte is het einde. Onvolmaaktheid is fris begin. Het onvolmaakte is nooit af. Onvolmaakt zijn composities, die morgen pas gaan klinken. Onvolmaakt zijn mijn gedichten, die lezers straks voltooien gaan. Onvolmaakt zijn kunstwerken, waarover kenners twisten...

Soms droom ik wel eens dat sommige vriendschappen al bestaan ze nog maar veertig jaar nooit verloren zullen gaan, maar ja, dromen blijven dromen en ik weet het maar al te goed wat de tijd met schepen, bloemen doet met op dat vergankelijkheidsprocedé heel weinig uitzonderingen als je ’t w...

Ik lees jou en voel mij ik huiver opnieuw een teug adem ervaren mijn ogen herkenning in dat wat jij blootgeeft vanuit 't diepst van je ziel

In die wazige, nevelige Wereld van jou, hersens Aangetast door het kwalijke Werk van meneer Alzheimer, Lijkt het voor jou zo vaak Of ik in zijn nevelen ben Opgelost, niet meer zichtbaar, Voor jou niet meer tastbaar aanwezig - En nu spreek ik je, vanmorgen, Zo maar gewoon door de tel...

Geen bloemen Haydn, Bach koffie veel sterkte en jij lachte je dood.

Laat mij jou naar een lach toe leiden Laat mij een eind maken aan jou lijden Laat mij gaan tegen beter weten Laat mij jou alles doen vergeten Laat mij gaan Laat mij naast jou staan Laat mij toe tot jouw verleden Laat mij naast jou staan in het heden

Alles beter dan het lamme niks Bedenk toch een hype Om vloeibare jeugd te stollen Uitgestrekt blauw vast te houden In stadsblues op te gaan Erbij te horen, blijven om te zijn Leegsels te vullen, te omzeilen Rond wereldkaarten, platte projectie Maak de weerwolf aan het huilen Om rond...

Jullie hebben d'r geen zin an want na al die winst tot de halve finale wenkt bij de uitgang toch nog twee maal verlies 'Om de keizer des baards' zei je ook terwijl de halve wereld meekijkt laat je het kopje nu hangen kijk uit je hangt voor altijd Er is nog niets verloren vandaag...

Voor Anton Kind van God worden Jij en ik genoemd, Net als je zusje zijn we Voor altijd geborgen In Zijn liefde, Licht dat nooit ophoudt Met stralen, met Zijn mantel Beschermt Hij ons, Zoon die Evengoed voor ons Een broer kan zijn

Mijn hart zit niet op de verkeerde plaats maar juist op de goede plek; ze heeft daar een goede stek waaruit ze is gegroeid en dagelijks bloeit van verlangen krachtig om gedachten te brengen tot daden en haar sterke liefde en vrede zo te verlengen.

er staan dikke muren in hun oude sfeer boetserend, rond een eeuwig hart het zoutbad stort vanzelf in sprekend lichte vormen, tussen rozen en de schijn van wat vanille, rozemarijn en zuivere gebaren zandsteen schuurt langs wit beton waar het plafond de druppels draagt, van warmer evenar...

Bij de bushalte verkoopt een potloodventer lijvig klokkenspel.

De lichte linde luidt de lindelucht, een zwoele zucht van zoetheid zucht als argeloos ik onder bomen fiets en 'k zoek naar 't bladerdak ja, zie witte klokjes bung'lend luiden lichtgroen doorzichtig lover dat flankeert en plotsklaps ben ik weer in de sfeer en alles wat 'k ermee associeer, ...

Een eigen huis Een eigen thuis Een eigen plek onder de Zon Wie had gedacht Dat deze hoop nog zou uitkomen Gezien het financiële onvermogen en daadkracht Hou vol Geef weerstand Werk eraan en zet door Het is een feit Dit Huis ! Elke steen, met geschiedenis Tevreden! Nu? Nee! ...

ik weet me op glad ijs maar geef toch alle twijfels prijs die mij een leven lang beheersen ben ik wel vrij als alles is voorzegd door toeval of karma lijkt vastgelegd vinden mijn daden genade word ik bekeken en bestuurd of als netwerker slechts ingehuurd er is mij een vrije wil gegev...

Wij zijn te zamen maar alleen, mijn bleke liefde, en over tijden en ruimten gaat mijn mijmring heen met u door lege luchten glijden; daar kan geen tegenstand ons beiden; gij ziet mij van de hemel aan, als vroeg gij: waarom al dit lijden? ....Zwijg stil, zwijg stil, mevrouw de maan. ...

Ze streelt mijn haren, streelt mijn lach luistert naar alle woorden die ik niet zeggen mag ze pept me op en laat me stralen lacht breeduit als ik drinken voor haar haal en ook al snapt ze me niet altijd misschien ik zou niets liever willen dan haar elke dag te mogen zien

ik ben thuis maar heb heimwee de vogels vliegen van hier naar daar waar ze thuis zijn zoals de vogels ben ik

Ik wil je zien, ik wil je spreken o jee ik wil je zoenen kan van alles liefs verzinnen wat ik graag met je zou doen en zal dat uitvoeren tot eeuwig want zo lief vind ik je wel droom met jou de zeven hemels als ik alle sterren tel ook die in jouw bruine ogen waar ik doelloos in kan stare...

een brand boven het land fier aangezogen uit stille lucht een gesloten vuist zacht doorgloeid diffuus geplant als onnozel kind zonder wat schuld tam wachtend op meer wind de schroeirand van vuur gaat verborgen onder een dampige bank ernstig zeker in diep verlangen ge...

Voor mijn moeder Achttien jaar ben ik je kwijt nu, Je stak voorgoed de rivier over Die vroeger als Styx werd aangeduid, Had zoals het hoorde het muntje mee Voor de overtocht, voor de veerman, Om hem tevreden te stellen; Geen idee heb ik of ik je ooit Nog weer eens zie - ook al hoop...

Oersaaie looks, nietwaar? Hangt me de keel uit, ja Aldoor hetzelfde is Niets voor een vrouw Dus gaf ik toe aan de Metamorfosetrend Deze make-over is Krek wat ik wou!

Het vrije wilde paard dat tussen struik en springbron leeft vlucht voor onweer in een vergeten mijngang schuchter-dof stampend gaan zijn hoeven over het oude karrespoor als een verlopen slangenrustplaats klinken langs wand en zoldering achter hoeken de laatste verste echo is kloek e...

Stilte is geen rust, voordat we verdergaan Verspillen is een traan, verloren hij die kust Het hart doet zeer, is haast onhoorbaar Voor nu niet klaar, zij gaat tekeer De tijd tikt langzaam, het is gelogen Samen bedrogen, maar toch zo eenzaam

Zo jong als je bent, Je voelt je een vent Ik plaag je en sar, Compleet in de war Een tast van je hand, Verpest met verstand Gevoelens verstoten, Nooit van je genoten Ik droom en jij kust...