1560 resultaten.
Korrelig betaamd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
527 ik signeer de tomeloze klanken
al was het papier, breekbaar als
de porseleinen herfst dringt de
waarzegger in mijn sterven door
ik streef zegt zij, jij streeft naar tekst
en welzijn in een gesproken rust waar thema
zich subjecteert in een volkomenheid van
besef, weliswaar is het niveau kleinschalig
en korrelig betaamd in vormloze gedachten…
Winst of verlies
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
666 zacht zingt
het net een
eigen melodie
als het de bal
zwaar tordeert
de muziek
is niet die van
winst of verlies
maar het besef
van plaats en recht
het net geeft
soms een let bij
een meer dan
subtiele plaatsing
of service hebbeding
het scheidt
agressie van de
lach als het in
een gedachte kans
de doorgang bestrijdt
pas…
kennisgeving
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
483 tot ons aller besef
is uit zicht verdwenen
het strand in gedachte
emmer en schep in de hand
jeugd die prilheid verloor
tot wasdom gekomen
met twijfel als enige
en algemene zekerheid
we leefden als
langeafstandszwemmers
landloos gebleven en
naar open water verwezen
we hoefden geen bloemen
of bezoek aan huis
deuren en ramen…
tot schimmen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.174 rede aan de kant gezet
met geweld verscheurde
Want als ik mijn ogen sluit en luister
voel ik hoe je zachtjes grient
'het is niet eerlijk, waar heb ik dit aan verdiend'
starend in het grauw oktoberduister
voor een onontvangen schouderklop
kan ik alleen nog om vergeving smeken
judaskus, vooraf aan het vergeten
en dan, aan dit intens besef…
Rechtdoorzee
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
628 rusteloze zee knaagt aan het land
zonder een voet aan de grond te krijgen
als een ongelijke strijd
vastbesloten onstuimig
bij voorbaat verloren
zeevogels scheren krijsend
langs immense rotspartijen
overstemd door het natuurgeweld
lijken ze enkel lucht te happen
maar in de razende wind door mijn haar
voel ik de adem van de natuur en besef…
die Cyperse
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
723 mijn tuin in
alwaar ze rozen plukte
wilde aardbeien at
schaamteloos verleidend
en ik
wilde vrijen
ik wilde aardbeien
wilde rozenblaadjes eten
op het gras
in tijgervel gekleed
haar nagels langs mijn borst
kousenvoetjes kussen
die cyperse
die haar naam niet wilde geven
verdween zoals ze kwam
alles dat ze achter liet
was het besef…
Jouw onvermogen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.469 Geen besef van de blik die je achterlaat,
je schijn overtreft echt de waarheid niet,
jouw nuchterheid die langzaam overslaat,
op wat jij die avond van mij achterliet.…
steeds denk ik aan jou
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.688 steeds denk ik aan jou, vraag me af of het goed met je gaat, besef dat ik jou mijn liefde niet kan en mag geven.
steeds denk ik aan jou, hoop dat je altijd die lieve zachte man blijft die je volgens mij bent.
stees denk ik aan jou, ik mis je.....…
Leegte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.867 De dag breekt aan
Maar geen zon te zien
De leegte blijft om me heen
De stilte is m’n enige vriend
De herinneringen aan jou zijn niet
genoeg om m’n hart weer met liefde te vullen
Dagen lang zit ik naar je foto te kijken,
alsof ik hoop dat je er zomaar uit zal stappen en me kus
Bij het besef dat ik je nooit meer zal kunnen omarmen,
je nooit meer…
Zittend op m'n krukje
hartenkreet
3.7 met 51 stemmen
5.807 Op ooghoogte
met jouw genot
starend naar
je mannelijkheid
Handen tastend
om de basis
van jouw
sensualiteit
Adem strelend
zachtjes plagend
langs jouw lid
getergd door water
Spetters langs
mijn klamme lippen
de douche was warm
besef ik later
Nú is er
alleen maar wij
in dit moment
ik voel je rillen
Warmte stroomt…
en ik zal
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.631 vallen van de avond
in het duister van de nacht
bij de glorie van de morgen
zal ik je roepen
zal ik je roepen
en ik zal treuren
met je foto in mijn hand
als ik vlucht in je oude trui
voor de oorverdovende stilte
zal ik treuren
zal ik treuren
en dan, dan zal ik huilen
in je kussen
dat koud en onbeslapen blijft
om wat ik niet genoeg besef…
Klaaglied van een gevangene.
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.422 Wee mij, nu 't besef van boete
mij omstrengelt als een knel,
nu 'k het morgenrood niet zien wil
om de werkelijkheid te weren,
nu mijn wereld is gekrompen
tot een troosteloze cel,
nu dat spijt en schuldgevoelens
al wat rest van mij verteren.
Wee mij, nu de poorten sluiten...…
angela
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.876 heel mooi lief
rustig en echt
betrouwbaar begaan
naar niemand slecht
mijn jongste dochter
en zonneschijn
zal deze maand nog
zelf moeder zijn
van haar zoontje
broos en klein
besef ik dat mijn
kleine meisje
opbloeide tot
een mooie vrouw
waar ik o zo trots op ben
en met heel mijn hart
zielsveel van hou
weet ik, wederzijds is dit
en zullen…
Gepolijst profiel
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.156 Ik smeek haar de stilte
toe, ijdel gewin, vlijt van
onzin, in het besef, dat zij
alleen het vermoeide hoofd
heeft neergevlijd en haar
profetie uitbreidt in mijn tijd.…
KOM UIT DE KAST
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.187 Hand in hand
druk nu een zoen
stamp met je voet
haal uit met je vuist
incasseer en beslis
trek je terug
verlaat het nest
kom uit de kast
nu eindelijk gepraat
energie verlies alom
niet meer ontkennen
keer de rollen om
kom terug op beloften
geef terug die trouw
besef het eindelijk
nu de juiste weg
sluitstuk herinnering
twijfel…
Ontwaken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
711 Gevangen in een eenrichtings
gang van de kringloop aller
dingen, in de herfst van mijn
bestaan; verstand langzaam
de overhand krijgt over de -
primitieve emotie, die zonder
natuurlijk onderhoud verstek
laat gaan; ik m’n herfstig lijf
besla om winterhard ‘n levens
winter te doorstaan; -
besef ik dat de werkvloermens
onderweg…
de wereld
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
677 Kijk naar de wereld in je handen
En besef dat je het geluk zelf in je hebt
Zolang je maar vooruit kijkt……
Je zult maar: de dader zijn!
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
716 Ik mag er niet te lang bij stilstaan,
maar besef maar eens te meer,
dat geluk en ongeluk naast elkaar liggen!
Wensende de Vader en Moeder sterkte!…
De overgaaf
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
583 een pennenstreek
bekrachtigde de overgaaf die
bezetters krijgsgevangen maakte
juichende handen
streelden eindelijk
de spanning van jaren weg
kinderen speelden
in het puin dat ongeruimd
een eldorado was
na euforie kwam
inkeer en besef dat het land
een wederopbouw nodig had
in strakke lijnen
liep de maatschappij
weer stevig in…
Meer mens ben ik niet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
521 Het leven wil ik begrijpen,
Ongevraagd gekregen geschenk
Waar ik mee doen en laten
Kan wat ik wil - om er van
Te maken of niet te maken
Wat ik in mijn gedachten heb
En des te vaker ik probeer
Tot de diepte van het leven
Door te dringen des te meer
Ik tot het besef kom dat ik
Tegen een glazen plafond
Aanstoot, een dunne vlakke…
Sterrenwachtcyclus
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
542 We zijn het plot
van de verscheurde brief
samen in dezelfde
adem van de achterbuurt
ik zie je daar nog staan
in stilte van het oerland
tussen dansende mensen
alleen met het besef
van het verliefde begin
er gaan allerlei deuren open
kamers vol wellust en mystiek
laten hun meest intieme geheimen zien
je hebt het met een lach…
Hersenanatomie
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
591 Nu zij die mij
Gebaard heeft
Dood is, door dementie
Naar de overkant getrokken,
En ik als zoon en dokter
Haar hersens onderzoek
En de rapporten van
Collegae lees in die
Overbekende Latijnse
Benamingen - besef ik
Dat ook mijn moeder
Stof was waarin ik jaren
Lang gewoond heb - en zie
Mijn eigen definitieve
Afwezigheid - want…
Herstelwerk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
440 Zo vaak mis ik het joch dat
Met zijn ogen voelde,
Met zijn handen de wereld
Kon verstaan, woordeloos kon
Begrijpen wat er voorbij was gegaan,
In seconden het besef had
Dat alles invoelbaar moest zijn
Om iets te betekenen te hebben -
Waar is het kind in mij gebleven?…
zwemmer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
596 met de dolk
in de rug
liet ik me kantelen
over de leuning
van de brug
het koele water
weigerde
de schroeiende pijn
te stillen
en het besef
van je verraad
te smoren
in oeverloze
vergetelheid
gelaten
liet ik me zinken:
verdrinken
is een zachte dood
op het dieptepunt
en tegen beter weten in
ben ik beginnen zwemmen,
maar…
Waarheid
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.699 die zacht glimt
in de uitgestorvenheid van de avond
ijzig beroert de wind mijn wangen
waar ben je
struiken zijn vreemde bruine schimmen
zonder weerkaatsing
zelfs niet van de somberheid
geen vogels, geen leven , slechts nevel
wat doe je
het tegelpad is hard en koud
gedachten dwingen een zomerdag af
gevoel weigert hardnekkig door besef…
En wat hierna?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
794 Dan is dood zijn
gelijk aan slapen,
en besef je je verscheiden,
pas als je wakker wordt.…
Terugkeer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 schijnende ogen
Haar opwindende lijf
Haar meeslepende vertellingen
Haar precieze uitdrukkingen
Zij is terug
In mijn geheugen
In mijn leven
In mijn toekomst
Zij reist mee
Door jullie kunst
Heb ik verbeelding
Komen de ideeën
Kan ik beleven
Kan ik voelen
Ben ik trots
Zelfs op mijzelf
Sterf ik morgen
Dan als mens
Met een herinnering
En een besef…
K versus K.7
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
960 met mijzelf
slaap maar
zeg ik tegen haar
ik sluit mijn ogen
wil ik wel met droogte
mijn lijdend lijf ingaan
ze heeft geen woorden nodig
't afsnijden van de tijd
't besef dat een terugkeer
misschien onmogelijk is
ik draag het zand van de nacht
naar het afscheid, het wanhopig zwijgen
volgepakt met knars en kanker
zal ik een briefje…
Geluk zoeken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
503 Mensen van de andere kant
een land waar je niet kunt spreken
van een toereikende maar die
steeds harde meedogenloze hand
worden zelfs ongekend ontkend
krijgen nooit een tweede kans
of alles op een presenteerblaadje
ze vluchten vanwege pijn
omdat ze in hun eigen omgeving
op de verkeerde plaats zijn
ik besef dat
alles wat wij…
De cirkel is rond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.165 Ga je een paar pasjes vooruit
dan kom je weer op het punt
dat je in het levensspel
niet meer verder kunt
en keihard wordt teruggezet
Mijn eerste reactie
niet weer die pijn
dat verdriet
totdat ik besef
die pijn
dat is een stukje van mezelf
dat er ook mag zijn
Dus omarm ik mijn verdriet
en geef ik mezelf troost
ik koester mijn pijn…