inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

K versus K.7

met mijzelf


slaap maar
zeg ik tegen haar

ik sluit mijn ogen
wil ik wel met droogte
mijn lijdend lijf ingaan

ze heeft geen woorden nodig
't afsnijden van de tijd
't besef dat een terugkeer
misschien onmogelijk is

ik draag het zand van de nacht
naar het afscheid, het wanhopig zwijgen
volgepakt met knars en kanker

zal ik een briefje achterlaten
dat we morgen, samen als één,
lezen in ons eenzaam huis
met heimwee naar het leven

Schrijver: kerima ellouise, 28 okt. 2020


Geplaatst in de categorie: ziekte

4,2 met 5 stemmen 63

Er zijn 5 reacties op deze inzending:

Naam:
guy aarts
Datum:
15 nov. 2020
Onzekerheid en heimwee naar wat ooit was, bijna onbevattelijk. De terugkeer nu een feit. Het leven weer hoopvol...
Naam:
Hilly Nicolay
Datum:
29 okt. 2020
Het raakt me Kerima. Heimwee naar het leven zo begrijpelijk.
Zo jij het kan schrijven Kerima, zo goed.
Naam:
LadyLove
Datum:
29 okt. 2020
Met 'n pijnlijk werk vol angst, wiegt zij zichzelf in slaap. Ik hoop dat het goed met je gaat
Naam:
Guido De Pelsmaeker
Datum:
28 okt. 2020
Email:
godassergmail.com
Héél mooi Kerima!
Naam:
Ralameimaar
Datum:
28 okt. 2020
Heimwee naar het leven...het leven is eén van afscheid en weerzien. Wij kunnen niét tegen die wisselingen, willen dat alles hetzelfde..Schrijf haar dat ook maar.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)