2326 resultaten.
Neem me mee
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
745 Waar bloemen bloeien zoals
het leven bloeit zonder dat je ze ziet.
Waar vogels zingen
die je niet kunt horen.
Waar het leven vormloos leeft
als een lief onzichtbaar
zomerbriesje…
Boom in mijn achtertuin
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
610 Boom in mijn achtertuin
Rondom jou ligt al mijn puin
Krachten uit het Noorden
Gedachten zonder woorden
De winter was lang
En ik ging mijn gang
Lente en zomer waarin het zonnetje schijnt
Waarin mijn puin verdwijnt
Bloemen bloeien en bladeren groeien
In de herfst zal ik nu eens de takken gaan snoeien…
In jouw poëzie verloren
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
524 ik duik in je woorden
zoals een meeuw
naar de vissen in zee
letters krijgen vleugels
als in zomerdromen
neem je me mee
naar een kleurenlandschap
waar bloesemklanken
luisterrijk bloeien
pennenvruchten groeien
tot voorbeeldige verzen
van liërende metaforen
ja, zo dikwijls
ben ik zweverig
in jouw poëzie verloren
* opgedragen…
Zomerse droomtuinen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
537 Ik bevind me in de belevenis
van een zomerse zangvogel
bezing bloemen, voel tintelingen
van vrije blauwe lucht
en ik denk aan jou
zoals een kind aan de wind
droom ik
over een onbevangen toekomst
in zomerse droomtuinen
vergroeien de bomen met tijd
proef ik in ’t onbeperkte bloeien
zwemen van vergankelijkheid.…
De vrucht van deze zomer
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
500 mag ik even met de kleuren
van je vlinders spelen
je wonden kussen
met mijn vleugels van satijn
een druppel
nectar van je drinken
of doet het je
nog teveel pijn
kom laat maar zien
wat is verborgen
geef de hemel
weer haar blauw
bloei je
allermooiste geuren
de vrucht van deze zomer
is geheel voor jou…
OUDE ALPENBOER
netgedicht
1.2 met 12 stemmen
1.788 Met lijdzame dorst
schudt en spreidt hij het hooi
op de zonnige helling
vol geelgroene stoppels
blikt somtijds
naar die vertrouwde sneeuwtop
hem het verste wat is
zijn bronzen gelaatsplooien
bergen de bescheiden bloei
uit onweerstaanbare kracht
van kleine rotsvaste stee
bemoedigd
door verdwaalde vleugjes
altijd zoekende zeewind.…
Het is niet wat ik dacht
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
893 Hoe ademt dankbaarheid doorheen dit uur,
beamen van de bloei van late rozen.…
In een duinpan
gedicht
2.8 met 18 stemmen
6.723 Ah, het welig
bloeien van de narcis! Jaloezie steekt
de kop op want ik ben dor land. Hier klinkt
de belofte dat het gloeiende zand
een waterplas wordt en ik veranderen
zal in een bron van inspiratie
-------------------------------------
uit: 'Ode aan de ooievaar', 2003…
Een routineus gebaar
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
574 een mooi boeket
alleen de bloemen
spraken niet
gekregen
maar zonder liefde
in een vaas gezet
zag je ogen
emotieloos langs
vorm en kleuren gaan
jij nam ze aan
een routineus gebaar
het kaartje was je totaal ontgaan
heb het teruggenomen
deze bloemen zullen zonder
warmte nooit tot bloeien komen…
Het korte licht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
668 het korte licht
van donkere dagen lijkt
in lange nachten te vervagen
hoe somber ook
de terugblik is
om twaalf uur proosten jij en ik
dan zullen vuren
nieuwjaar laaien
licht weer langere dagen draaien
en in aarde zal
de groei beginnen
voorjaarsdromen bloeien diep van binnen…
Netvlies ( voor J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
717 Ik adem in,
ik adem uit,
ik weet dat de zee
op het strand blijft aanspoelen,
en dat bloemen zullen bloeien
om weer te verwelken;
ik weet dat de zon hoog aan
de hemel verschijnt en
uiteindelijk daalt
maar onveranderlijk
staat op mijn netvlies gebrand
jouw gezicht dat met de mooiste
open lach naar mij toe straalt.…
jaar-ge-tij-den
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
677 de crocus in bloei
belooft in geur en in kleur
het wordt weer lente!
de zee glooit en gloeit
wij zwemmen en zweven op
golven van geluk...
de nevel in wit
bedekt het land in eenvoud
het is zo mooi stil
de winter trekt aan
sneeuwt een strakke trui van ijs
binnen is het warm.…
het eerste restje sneeuw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
511 zo halfweg de winter al op weg
in voorjaar, bloemen bloeien
onder ijskoud toe
bedekken
in de bekkens van de nacht
vervielen druppels zacht tot vlinders ijs;
het grijs geweten van een oude man
die krachtloos
wetend wat hij kan
vergeten en opnieuw op weg in bijtend
zout
zijn voorland op mag meten…
negen december
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
416 vandaag dacht ik aan een kind
ze draagt de namen van een bloem
en laat de winter bloeien
ik denk dat ze ook mooi is, ergens daar
waar ik niet meer kan komen
vandaag dacht ik aan een kind
ze was mooi en zong van hemelsblauwe
vogels, van de bomen en
het gras
haar graf ligt onder koude aarde
vol verlangen opgewarmd
door wie ze was…
Zomaar een meisje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
662 zoals jij en zoals ik
in de bloei van haar leven
zomaar een meisje onderweg
naar haar bestemming
wordt plots uit het leven gerukt
vermist en vermoord
op een vrijdag middag in juni
zomaar een meisje
levenloos in de sloot
je had gewoon thuis
moeten komen
dag lieve Romy
rust zacht…
Bloeiende boom
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
483 hier en niet verder
zei de pijnboom
tegen het spook
zeer dorstig onder
de stekende zon
en er
kwam een dunne regen
met een sterke wind
en schudde de
spookgewaden af
daar waait ze nu
in de vroege ochtend
een vluchtend beddenlaken
dat om de schoorsteen
blijft hangen
geen winterweb
bedekt de droom
van een in bloei…
Haiku plus #1
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
838 De jasmijn staat in bloei
de rivier begint te zingen
van oever naar oever.
De trein volgeladen
met in zichzelf gekeerde mensen
geen spoor blijft achter.
De tijd likt zijn wonden
op de vleugels van het getij
hopend op een wonder.…
EEN LAATSTE ROOS
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
760 een laatste roos wil ik aan jou nog geven
haar hart bepareld met mijn tranendauw
zij was niet bestemd tot het eeuwig leven
een laatste roos wil ik aan jou nog geven
Het goddelijk zaad werd niet tot bloei verheven
haar scherpe doornen staken mij in diepe rouw
een laatste roos wil ik aan jou nog geven
haar hart bepareld met mijn tranendauw…
ZUIDERBAD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
145 Aan de Vlaamse Schelde
te midden van een door mensen
welgeschapen oase
laat het jonge zwembad
zijn water stijgen en dalen
in vrijmoedig samenspel
met het getij van de rivier
het zandstrand onder palmen
schenkt bezadigd genot
verfrissend vermaak
geboren uit de sterke hand
van Antwerpens daadkracht vol bloei.…
Uitgroeien
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
699 naarmate water stijgt
lucht al donkerder dreigt
zie ik graag haren langer
groeien en onkruid
weliger bloeien
niet meer knippen
wieden of maaien
nu is het tijd
krachten te sparen
opstandig lange manen
klittende gewassen
laat ze zijn
als chaosbeeld
vrije natuur weerstaat
en heelt…
morgen
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.756 amos de woestijn
zal morgen bloeien
als een roos
ga naar buiten
raap de rijm op voor de zon
die smelten doet
en koel je tong
zodat die noemen kan
de duizend soorten
mos en ieder trillend
haartje en de verborgen knop
die op de lente wacht
-----------------------------------------------
24 december 2001
zonneleen 24…
De laatste roos
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.272 Maak mij niet wakker
Als de dood me beschildert
Met verstrooide kleuren
In een vertrouwd seizoen
Neem me niet mee
Als een late roos
Nog bloeien wil,
Vredig in het herfstgroen
Beroof me niet
Van mijn stenen schaduw
Als bladeren vallen,
Verdoofd door de wind
Laat me rusten
In mijn laatste traan,
Die de droeve stilte
In leven en in…
Chicken vreugde
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
9.935 In woord en geschrift mij toegenegen
noem zijn naam in warmte lief
niet eerder bracht zulk een epistel
emmers vol lachende tranen
rozen bloei in december
vlinders dwarrelend in kleuren rijk
onder zonnestralen van lichtend beeld
is dit dan wat men meligheid noemt
chicken vreugde onder een haan
entah...…
de vergankelijkheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
964 het verval ten voeten uit
als bij de oude romeinen
de opkomst, bloei en teloorgang
zo kwamen, zagen en gingen
ook de Spanjaards
zij lieten een afdruk na in de tijd
het lief, doch vooral leed
uit overlevering waarbij lijfsbehoud
en hongerklap
schering en inslag waren
een stukje historie in de volharding
van een gemeenschap
zomaar ergens…
Met herfstbloemen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
721 ik moet niet
niet meer dromen
je gewoon laten komen
handen raken
je lippen laten
smaken in samenzijn
vergeten wat
we al een leven weten
weg met die pijn
met herfstbloemen kan
ik je niet boeien onze
oogst zal zelfstandig bloeien
nog winteren we samen maar
de lentebollen zijn geplant in
hun ontluiken vraag ik jou de hand…
Zonder uw liefde...
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.405 Als U wilt
dat ik open-bloei
in uw hart
O Elena...
wek mij dan
als de dag begint
met uw speelse kussen
Ik wil naast U liggen
in de wisseling
van heel uw natuur...
Wek in mij
Uw Liefde...
zet mijn hart
in vuur en vlam
om jouw licht te zijn
zoals een vlam
de lamp doet schijnen...…
Tot geheimste weemoed
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
636 de stem van haar verlangen
drukt zich uit in woorden
door een bloei- tijd
maar wel met voorzichtigheid
ontwaakt er in haar
een poëtisch intermezzo
dit leidt tot mystieke dromerijen
met blozende wangen
wat werkelijk in haar leeft
dit kristalliseert haar gevoelens
in al de dingen die zij nog niet is
tot geheimste weemoed
door de taal…
Zoals het u belieft
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
964 raakt het soms te hard
begonnen met een valse start
zoals alles moet vallen
op mijn pad
vallen als een blad
zoals bladzijden moeten bloeden
voordat rozen ooit uit kunnen bloeien
voordat wij paden en zaden uit broeden
vrienden schrijf wat u belieft
en gelooft
want zonder woorden zijn wij uitgedoofdt…
Vergeefs
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.065 Sylvia Sylvia, open je ogen
jij schone deerne
jouw lijf zo geknokt
toch heeft het je bedrogen
Sylvia Sylvia, sta nou op
veertig jaren jong
in de bloei van je leven
gebroken in de knop
Sylvia Sylvia, moegestreden
omringd door een zee
van zonnebloemen
en geliefden zachtjes uitgetreden…
Een fletse gloed
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
564 ze bloeien allemaal
maar de grootsten
staan altijd vooraan
prijzen zich
met kleur en blad
de hemel in
wat achteraf
in minder goede grond
de kleinen saam gedromd
wachtend op het licht
een fletse gloed op het
door strijd getekende gezicht
een enkeling tracht
op de kale rots te overleven
bloemen hebben zij niet weg te geven…