4025 resultaten.
Pure schoonheid(tanka)
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
560 De schoonheid voorbij,
ik volg je in de stilte,
woorden breken af,
mijn hart blijft zonder antwoord,
en jij ....gaat altijd voorbij!…
de drijfveer blijft
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
380 het droog
door vertrouwen in haar warmte
breidt de atmosfeer zich gestaag uit
zonder enige verschenen sterren
die uit konden blinken in licht
door donkerverdichte nachten
door laten schemeren en stralen
als verhaallijnen der eeuwigheid
wat de drijfveer blijft ze te vangen
in een verlangen naar
altijd maar weer
liefde en schoonheid…
Opmerkzaam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
290 Waarom zouden wij lopen door drukke straten
tussen massaas die niet kennen en niet zien
in doolhoven tussen huizen onbekende mensen
waar de adem je wordt afgesneden
waar geen kruimel horizon is te ontwaren
en de blauwe hemel wordt verduisterd door woontorens.
Waarom zouden we lopen door de dode steden
waar geen wind de adem je toe kan blazen…
Vlierstruiken
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
238 De witte schermen van de vlier,
in geur en kleur naar 't licht geheven
vertellen mij 't geheim van 't leven:
't is enkel nu, 't is enkel hier!
Maar dwars doorheen die kleine bloemen
in duizendvoud ontloken, klinkt
een roep, een zucht, een stem die zingt
en zoveel dat ik niet kan noemen.
Er trilt een snaar die 'k lang al stil
en niet bespeeld…
Anders mooi
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.176 ik vond schoonheid
in kleine dingen
in regenlicht langs
oude steen
waar anderen voorbij
bleven lopen
voelde iets vertrouwd
om mij heen
ik hield van wind
door open straten
van stilte aan
het eind van de dag
waar de één slechts
eenvoud zag
lag voor mij wat
blijven mag
misschien bestaat
geen mooi of lelijk
geen waarheid die…
fluitenkruid
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
265 Fluitenkruid
een ode aan het verborgen voorjaar
met het stille lijf
in grauwe grond
waar ze ooit
het leven vond
wacht ze geduldig
met ijzig kille kluit,
op een teken, …
een geluid
wanneer een vroege vogel
het voorjaar fluit
trilt de grond weer
met genoegen.
het opwekkend fris geluid
vloeit vurig onder haar
nog koele huid…
Niet als zout
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
168 komt niet
als zout, noch als
desinfectant
Zij daalt niet neer na
duizend treden
Zij steekt geen ogen uit,
maar leert de ogen van
de ander bewonen
Zij groeit langzaam
tussen korenvelden,
daar waar niemand haar zoekt
Schoonheid verschijnt,
en bestaat enkel in het zicht
dat echt ontmoet.…
Renesse - Schouwen-Duiveland 2
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
128 Die staat onderaan,
in het natte zand
van het strand,
overweldigd door schoonheid.
'Kan ik die vangen
in een foto? Deze?',
vraagt hij zich af,
terwijl hij afdrukt.…
Taking the air back
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
118 Het blauw van 1 mei
pluk ik van de lucht,
eigen ik me toe op dit papier.
Rustgevende kracht.…
Schone eenvoud
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
2.308 Buiten beeld onderaan
staat de fotograaf.
Net als ik, zittend,
voor het scherm van mijn pc.
Wij zien de aarden weg,
de glooiing van de wei,
de groentinten van boom en struik,
het schitterend blauw.
Met de zon rechts van ons,
op de schaduwrand,
genieten wij-unisono?-
van schone eenvoud.…
huilen tranen de waarheid....
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
2.303 mag ik van een traan verlangen
dat zij waarheid huilt
haar vloeiend verdriet
geen bitterheid wordt
kan ik schoonheid vragen
dat zij innerlijk blijft
geen uiterlijk vertoon
die kwijnen wil
zal ik toekomst beleven
in liefde doordrenkt
oprecht in haar dromen
geschonken door jou
dan huil ik tranen
in schoonheid doorweven
omhels die waarheid…
De Herfst blaast op de horen
poëzie
4.4 met 7 stemmen
2.580 De stilten weven gobelijnen
van gouddraad over ’t woud,
met reeën, die verbaasd verschijnen
uit varens en frambozenhout,
en sierlijk weer verdwijnen …
De schoonheid droomt van boom tot boom,
doch alle schoonheid zal verdwijnen,
want alle schoonheid is slechts droom,
maar Gij zijt d’ Eeuwigheid!…
jouw lichaam
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
2.769 in het schijnsel van de heldere maan
blijf ik
even verstokt
staan
ware het als haar gloed,
over een rustige zee
straalt jouw schoonheid
mij tegemoet
als ik dan door jouw passie
heerlijk zal slapen
en na een nacht van dromen
stralend zal ontwaken
zie ik diezelfde schoonheid
voor eeuwig bewaard
als bij het eerste moment
waarop ik…
Honger
gedicht
3.8 met 23 stemmen
11.285 Ik wil je schaamte, je kleine gebreken,
je schoonheid in menselijke taal.
Maar ik vrees dat te veel is geschreven,
dat de werkelijkheid niet meer bestaat.
---------------------------------
uit: 'De hertog en ik', 1994.…
de kunst van repareren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
537 toon de littekens
toon de sporen van de breuk
laat de wonden zien
verbind de barsten
bedek de wonden met goud
herstel de schoonheid
littekens van lood
heel ze met goud of zilver
heling van de breuk
sporen van wonden
dragen bij aan de schoonheid
verzoenen is mooi
met wat kapot is
de kunst van repareren
van al wat stuk is…
Verbeelding
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.097 geen woord
verbeeld de schoonheid
komt tot leven
niet op papier:
mijn paradijs
blijft onbeschreven…
Winter
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.054 Winter pleegt verraad;
schoonheid ver beneden peil,
mooi tot op de graad.…
Overtroffen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
925 De avond viel
er was niets
dat haar schoonheid overtrof
totdat in het pastel
een gors haar glimlach
verdorde.…
gedicht in elf: cactus
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
1.432 cactus
stekelige plant
met rozewitte bloem
opeens een zachte schoonheid
verrassend…
eindelijk lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
574 De winter
heeft het stokje
doorgegeven
aan het lenteseizoen
dat haar kleed
in schoonheid
zal dragen
met bloemenweelde
en lentegroen…
Vlinder
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
738 De beslagen lens
legt jouw broze schoonheid vast
in de warme kas…
Zij
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
871 Gevangen in het daglicht
kijkt zij om zich heen
Zij voelt zich niet geborgen
haar hart lijkt van steen
Bekeken worden met argusogen
maar toch niet echt worden gezien
Zij voelt zich hier niet veilig
is zij een vreemde eend in de bijt misschien?
Zij wil alle liefde die zij bezit geven
maar wie wil er ontvangen?…
Passage in de schemer
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.250 Eenden in een laatste duik.
In het zog het verwonde water
een lidteken na het snijden
herinnering aan het lijden
wie verzacht en wat baadt er ?
De nacht verkruimelt en ik vergeet
het leed dat eens het water spleet.…
Natuurlijke stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 grint knarste
sprak luid zijn
onvermogen uit mij
ongestoord te laten gaan
ook wind
deelde dit decor
waaide strak tegen
op het zelf bemeten pad
jij zat op een bankje
vlak bij het water
te midden van druk
snaterende eenden
die natuurlijke stilte
wel een heel eigen
invulling verleenden
met hun hongerig gekwek
toen ook de boom…
SPORT VAN EEN VISSER
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
606 Hengel na hengel
haalde hij op
geen vis wilde bijten
geen vis aan de haak
Hij at met smaak
zijn zelf-besmeerde
en belegde boterhammen
kaas dat was wel favoriet
Rondom hem
het zacht-wuivend riet
en verscholen
eend en meerkoet
Het deed hem goed
naar de rivier te staren
hier te zitten en te peinzen
het uur niet van belang
Hij hoorde…
door herfstbladeren heen.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
551 m'n oude eend krijgt
vleugels, ik rij
naar je toe.-…
De employé, voorop, in grijze jas
gedicht
2.2 met 159 stemmen
23.134 Dan weet u dat het daar behoorlijk glooit
De gasten bleven op het pad en zwegen
De man moest naar beneden daarentegen
Daar kon hij, door een handle te bewegen
De bus van onder openen, dus legen
Een vuilwit gruis belandde op de plas
Veel eenden kwamen smakkend aangesneld
En werden, als zo vaak, teleurgesteld
------------------------…
Alle kleuren van de regenboog
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.107 Het is de lyriek van een wuivende griet
Die als 18 karaats de lucht doet strelen
Het is de muziek van de kierewiet
Die weergalmt uit te luide kelen
Het is het rood van de kersenwijn
Die het verweerd plafond laat zweven
Of de trammelant van de zwerver
In een roemloos leven
Of de lelijke eend die koekeloert
In troebel spiegelwater…
Ochtendbos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Bladeren vergelen, kleuren dansen in de zon
het ochtendbos ontwaakt, het licht herwon
ik volg de paden, fiets op golvend terrein
kijk steeds rondom om hier stil te zijn
De vogels vliegen, eenden in de sloot
Een moeder brengt hier haar jonkies groot
De schapen grazen, blijven rustig staan
Laten die fietser gewoon maar gaan
In dit bos kan…
hartslag
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
644 ik kijk naar de datum van vandaag
24 september 2016
de wind laat nog geen schaduw achter
en een enkele duif verzendt de ochtend
door het raam als een mare
het dringt nog niet door
ik staar dromend naar buiten
lijkt het alleen maar zo of omarmen
de takken zich boven het vijvertje
waarin twee eenden liefdespoëzie schrijven
zal ik mijn…