inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 89.197):

fluitenkruid

Fluitenkruid
een ode aan het verborgen voorjaar

met het stille lijf
in grauwe grond
waar ze ooit
het leven vond
wacht ze geduldig
met ijzig kille kluit,
op een teken, …
een geluid


wanneer een vroege vogel
het voorjaar fluit
trilt de grond weer
met genoegen.
het opwekkend fris geluid
vloeit vurig onder haar
nog koele huid


waar ze vorig jaar
de ruimte vond
woelt en breekt
zij weer de grond
met haar stengel, bladeren,
haar ranke postuur
domineert zij voor even
de prille natuur


met haar witte schermen
langs paden en
groene bermen
wuift zij hoog op haar tenen
tot zij zomaar…
geruisloos is verdwenen


om weer met een ijzig
kille kluit
te wachten
op een teken,
een opwekkend geluid…

onzichtbaar in de grond
alsof ze nooit bestond

Antoon van Lanen

... Een ode aan het stille wachten van de natuur
tot de lente haar weer wakker fluistert. ...


Zie ook: https://gedichtenantoonvanlanen.nl

Schrijver: Antoon van Lanen
16 mei 2026


Geplaatst in de categorie: natuur

3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 119

Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Ralameimaar, 3 weken geleden
Ja idd is het jouwe heel anders, maar dat is juist zo grappig
Heb ook je website gezien en twee videos heel veel werk lijkt me
Antoon van Lanen, 3 weken geleden
Ik zag dat jij al heel lang gedichten schrijft. Ik ben pas na mijn pensionering begonnen in 2023. Ik heb jouw gedichtje gelezen over ‘Fluitenkruid’. Een heel andere benadering, vanuit schoonheid, kleuren, geuren. Ik heb juist de cyclus benadrukt. Het onzichtbare wat elke keer weer zichtbaar wordt en weer verdwijnt
Antoon
Ralameimaar, 3 weken geleden
Ik hou van het fluitenkruid
Heb er ook ooit een gedichtje op gemaakt

reageer Geef je reactie op deze inzending: