2232 resultaten.
De afwas
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.252 Toch wens ik ons samen aan de afwas,
een gebroken kop waarom we lachten
kan misschien lijmen wat eens was,
anders koop ik wel nieuwe huisraad,
een mens kan niet blijven wachten,
de vaatdoek hang ik aan de draad
en onze scherven raap ik samen,
ondertussen open jij de ramen.…
Koud als steen.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.302 Als het verstand het hart
tot gruis maakt,
liefde wordt gebroken door haat,
Dan zijn woorden geenszins
meer van belang.
Slechts nog stilte en kilte om
je heen, alles koud als steen.
Grijze wolken die voorbij drijven.
Hoe kan je zo vertrouwen krijgen?
Geen steun en toeverlaat, een warme hand
doet je dan alleen nog maar verstijven.…
Dromen die uitdoven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.147 Of niet kan verzinnen waar de eenzaamheid me dwingt
en steeds begint met gebroken vertrouwen.
En sporen achterlaat
van een gevonden liefde
die me altijd wakker maakt
en weer laat verdwijnen
als de kleuren van de eenzame
nacht elke droom
uitdoven.…
Schilferpijn
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
659 in het avonddwalen
wanneer de nacht
zich hees jankt door
het knarsen van de tijd
breekt mijn oog
meer dan ooit
door langzaam geweld
van woekervrees
onder het steenstof
van mijn laatste schaduw
schilfert het zwijgen
in elk stilstaand ogenblik
want meer dan toen
heb ik het doodgaan begrepen
nu de dag me ontglijdt
in ieder gebroken…
Paarlemoeren couverture
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
650 haar sierende kleur was beurs
in tinten blauw tot paars
niet haar voorkeur voor omslag
zij prefereerde gebroken wit
de inhoud boeide hem
meer dan haar lief was
in zijn aandacht gevangen
verstilden haar zinnen
zorgvuldig werd ze gespeld
terwijl zij verlangde naar de epiloog
zodat ze eindelijk kon vervagen
tussen nog onbeschreven vellen…
Het verre ongewis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
471 zijn vleugel
was niet gebroken
er waren wat pennen vervlogen
op een fenomenale vlucht
zijn plots verschijnen
uit het verre ongewis
de formidabel diepe duik
een schitterend gezicht
er was geen keus
voor de vis die hij
als prooi verkozen had
samen kwamen ze boven
hij triomfeerde in
dit spel van de natuur
zij was op de verkeerde plaats…
kom maar
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
824 eens zal ik jou
wenken en vragen
kom maar
ik zal er zijn
door mijzelf
te schenken
en jou zwijgend
op handen dragen
ik reik je
mijn gebroken vingers
ook verbrand aan vurig leed
geen wanklank
vlucht weg tussen
mijn lippen
vertel mij dan
aan wie het leven
soms niet vreet
en welke aders
geen weet hebben
van dichtslibben…
De glazen dood
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
874 breek maar
scherp je kanten
punt het glas
steek en snijd
verwond die je
lief hebt gehad
je kristal
is verweerd
spiegelt verkeerd
overmatig
gebruik sluit
lege bodems uit
wat rest is
verder verval
tot in de goot
gebroken en
verscherft sterft
ook de glazen dood…
de schimmige ontlading
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.140 met afkeurende blik
keek ze op hem neer
vers gebroken scherven
stonden rechtop in het tapijt
hoorbaar was het bonken
van een hart, terwijl koud
zweet langs zijn rug
naar beneden gleed
schichtig flikkerende
kaarsen waren stille getuigen
hij slikte toen het klikken van
haar hakken wegstierf…
Tulpen koppen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
626 Duizend op een rij
werktuiglijk werk je snel door
breek je hun nekjes
Je negeert hun kroon
neemt de kopjes met je mee
om weg te gooien
Je rust dan even
ontlast de gebroken rug
en sluit je ogen
Het werk is gedaan
velden liggen sprakeloos
naast een rode berg…
Zwaar en pijnlijk
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
996 Hij schreef het voorwoord:
zij lag stil, haar ogen keken
hem voorbij, gebroken licht
zonder menselijke activiteit;
toch lag ze ijselijk mooi;
ver te zoeken vers van
onalledaagsheid, een compositie
met flarden eigenzinnigheid.…
Het groningse noorden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
517 eindelijk breekt
de spanning van jaren
tot gapende scheuren
verschrikte gebaren
wijzen in wanhoop
naar directe gevaren
geschokt tot diep
in het fundament
blijkt dit geen incident
het vertrouwen is gebroken
op spoken kan men
geen toekomst meer bouwen
nog blijft het stil
in het groningse noorden maar
er komen nu daden geen woorden…
Een speldenprikje eeuwigheid
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
637 de tijd is gebroken
sinds wij hebben besloten
ons leven te leiden
ineens is er onderscheid
tussen jaren dagen en uren
om ons bestaan te sturen
uit scherven
pakken wij begin en eind
voor het voeren van die strijd
een speldenprikje eeuwigheid
is er voor jou en mij
herinnering gaat in oneindigheid voorbij…
mug
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.398 is iedereen zoek
geraakt in hart en
haard
vervolgens komt
dauw
na nacht
je liedjes komen
gaan
weet dat ik je schrijven
moet
weet dat ik dat doen
zou
jij staat zo lang
in deze rij
inmiddels is de brand
gebroken in
waarheid in water
kijken in een zucht
je kan me nog
net aan zien
luchmug…
Woordpijn
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
729 Ik ben woordeloos
wat eens zo krachtig was
is nu gebroken en broos
waar zijn de golven van gedichten
waarin een ieder zich wel duizend maal kon baden
het laat zich slechts raden
ik ben degene die in stilte lijd
ik smoor mijn woordpijn met mijn kussen
kon iemand de brandende pijn van mijn dichtershand maar blussen
ik ben de sleutel tot…
slaaf zijn
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
976 gebroken ruggen
star en stijf hun
glimlach
waaiend met alle
winden mee
hun ogen neergeslagen
zingend als troost
omdat ze zijn
overgeleverd aan
mensen
die ze meester noemen
ze zijn gebrandmerkt
als waren zij vee
slaafs zijn ze
nog zijn de meesters
niet tevree
ze willen nederigheid zien
zich de baas wetende
niet goedschiks…
Met licht gelakt
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
959 nam je vingers
zag je nagels lang
gevijld met licht gelakt
maar hier en daar
onzichtbaar nog gebroken
zag je hand
las de lijnen
van je leven
ze vorkten in het meer
dan jij hebt kunnen geven
tastte naar je pols
je hart versnelde in ons
samenzijn maar voelde ook
het krampen van je vingers
in een veel geleden pijn…
Vertrouwen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
623 Kan ik je nog vertrouwen
nu je me één keer
in de steek gelaten hebt
Kan ik je nog vertrouwen
na alle angst en pijn
om te verliezen
Of zal elk klein signaal
voortaan het leven bepalen
als teken van herhaling
De tijd zal het leren
maar wat ik heb geleerd
zal ik niet vergeten
Mijn hart
je hebt me niet gebroken
maar wel een patiënt…
Ging voor de hemel
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
763 geschrokken zit je
met de brokken
stuk in je lijf gebroken
gebruik en verder uitgesloten
ze beloven niets
hangen je op aan tijd
laten je bungelen in hoop
tussen hangen en wurgen
ze vieren en trekken
tot de strop
je laat verrekken
in hun zee van tijd
je ging voor de hemel
die weg ben je nu kwijt…
Atlas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
566 nu de stroming
ons naar open
zeeën voert
denk ik aan Atlas
die de hemel op
zijn schouders droeg
nu in het geheugen
een onverlichte plek
naar daglicht tast
zie ik gebroken
vleugels die binnen
moeten blijven
nu het lichaam
worstelt met wat
voorbij de tijd ligt
ben ik bang
bang om jou
te verliezen…
breekbaar
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
616 gebroken glazen
waar moet ik uit drinken
vazen in scherven
bloemen vallen uiteen
wat ooit ons rotsvast
bij elkaar hield
blijkt niet te lijmen
is breekbaar als steen
harten wenen
rode tranen
vullen de leegte
stollen op gras
madeliefjes
een pijnlijk beseffen
dat over is
wat tussen ons was…
gewoon in donderstralen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
757 breek licht
nee, niet in kleur
dat is geweest
gewoon in donderstralen
kauw dat geluid zo,
dat je oren openspringen
licht kan binnendringen
door het tochtig gat
nee, niet dat, wind heeft
al te vaak gedwarreld
met geur gescharreld
die is uitgebeest
terug naar het breken,
gebroken licht, vertel ons
wat me moeten weten
of, donderstraal…
in rood vaak de dood schrijft
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.602 ik viel de
afgrond voorbij
de bodem bood
geen houvast
meer voor mij
ik landde
op glas dat
gebroken was
de scherven
rechtop in het gras
ze kerfden
mijn huid in
wanden die gaapten
randen verplaatsten
tot een open geheel
ik vergoot
al mijn bloed
dat in rood vaak
de dood schrijft
mijn ziel viel niet mee…
Hervertelling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 Ik schreeuw
Gebroken scherven
In lange tonen
Tot een nieuwe dans.
Wij oogsten lente.
Oude rouwende stemmen
Schenken ruimte
Aan mijn hervertelling.…
vogelman
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
416 de vogelman sprak niet over liefde
wilde niet dichterlijk zijn
hij was niet blij met een gebroken strik
met de ontkomen bijna dode sijs
de vogelman was niet uit op doden
leestekens wilde hij nalaten
sporen achterlaten
het gevederde van zijn merktekens voorzien
de vogelman god in het woud
de ziel gevangen in zijn eigen strik…
Ze kwamen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
340 Gebroken harten
in het dorp.
Sporen van verraad
op uitgesleten
wegen.
Wegen waarlangs
ze weer vertrokken
naar daar
waar ze vandaan
gekomen waren.
Om hier
in dit slaperige huis
te houden.
Te nemen wat ze dachten
dat klaarlag.
Ze droegen vaderjassen
die ze achterlieten
voordat ze weer verdwenen.…
Verboden reminiscenties
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
365 plannen en keuzes
die mochten ze maken
had hij zijn hersenen
maar laten kraken
had hij eerder beseft
zich gerealiseerd
niet geloofd dat het
haar eigen schuld
niet betreft
eerder gedane
afspraken stonden
prioriteiten die
voor beiden golden
akkoorden verbroken
verklaring verdrongen
geen vonnis gewraakt
haar beloftes gebroken…
uit zichzelf
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
341 uit hoge verwachtingen
uit valse hoop
uit een dode hoek
uit te vroege veren
uit bittere noodzaak
uit overlevingsdrang
uit de buik
uit die handen
uit de houdgreep
uit verstikkende banden
uit de onwaarachtigheid
uit onvermogen
uit de geïnduceerde schuld
uit die ketenen gebroken
uit puur zelfbehoud
uit waardigheidsbelang…
Geur van braaksel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
104 Symfonie op de grens
van mijn leven, gebroken
na de uren
op de harde kerkbank
in de geur van het braaksel
van een weggedragen vrouw:
vagevuur en de waanzin
van de duivel voor haar ogen -
wild stampend als een beer
danst hij om haar heen
....Raak ons aan, vernietig hem
....vernietig al haar herinneringen
....aan hem, en vaag mij…
koud kunstje
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.756 het idee is nog ver
maar het beweegt
het voelt nog klein en koud
wat het nodig heeft is kleur
dan wordt het een beeld
misschien zelfs een mooi geheel
de afstand wordt kleiner
een beetje warm ook
het blijft heel eenvoudig
maar dat vind ik mooi
het ijs is gebroken
de afstand verdwijnt
het idee krijgt leven
ik kan het omarmen
het is van…