12862 resultaten.
Vermogensrecht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
396 Hoe de komende nacht sterrenpracht
gaat tonen daarvan heb ik geen weet,
die dromen moeten mij nog overkomen.
De zon was wel toegestaan deze dag,
regen ging aan het einde een poos
nog even loos met motregen strooien.
Ik hoorde druppels wel vanuit diepte
opleven, een te bekend zaterdagritme
vandaag op de pannendaken geven.
Vluchtig vlieden…
We gaan een boom planten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
562 Het is vandaag of morgen echt
een goede dag om een boom te planten,
iets met bloesem voor de bijen
een fruitboom appel of kersen.
Wat wens jij je dochter en of zoon toe
op een dag van eens en niet te vergeten
om ooit in de toekomst te eten.
Jij maakt immers deel uit van ons bestaan
met de golven van zee spoel ook jij steeds
aan en uit de…
Dagelijkse kost
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 De sporen van bevroren voetstappen ,
zij van boven zien en vertolken ze.
Er zijn tuinen , er vallen hemeltranen
doornen en rozen in tal van geuren
nachten zijn vol glazen kommen,
naast scholen vissen van vele kleuren.
Er klinken neuriënde melodielijnen
als ontdooide winter of herfsttaferelen
die met stormen van ooit
ook bij hun wellicht…
We stalen vast de toekomst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 De tijd wordt eerdaags expert en een graf
ik ben al gestorven om het uit te proberen.
Deze nacht met zijn overdonderende stilte
gaf al een hightea zonder molm in de balken.
En alle vlinders heb ik ook al getraind
het wordt als deze dag arriveert
beloof ik je een kleurrijk geheel,
ik vergeet je de komende jaren niet.…
Vol tederheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 Dan zit ik aan mijn bureau, tel de bomen
de vogels op het talud, ontcijfer de gedachten
die bij mijn leeftijd vertakkend passen.
Ik heb de laatste letters nog niet geschreven.
Onderga na enkele minuten dat intense
wat de tijd in me achterliet en gaat laten.
Niets anders dan nederigheid kan nu sieren.
Mijn lichaam is het hare en vice versa…
Dagdromen over het blauwere
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Om werkelijke schoonheid te beschrijven
zou een bezoek aan het hemelsblauwe
wellicht echt enorm handig zijn.
Mij daar neervlijen, de plafonds bekijken,
in al die kamers even gaan liggen
jouw huidige voorland voorproeven.
Doodgewoon op mijn rug en alleen staren
met wellicht mijn favoriete blauwe nachthemd
aan en met mijn handen onder mijn…
Hersentumoren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
473 Er wordt onder de kruinen wat af geremd,
het ontzaglijke lieve intense oogt vergeten
niets meer en juist alles wordt nu verweten.
Boven alle twijfel verheven klinkt de wens
te sterven , eigen leven en dat van anderen
niet meer of nog langer te bederven.
Is het afglijden met pijn naar een vorm van
krankzinnig zijn meteen alzheimer of dementeren…
Gescheurde netten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 waar ik jarenlang
lichtvoetig door
het leven danste
schots ik nu scheef
op grote platen
die gelaten weten
wat nog aarde heet
oncontroleerbaar
krijg ik tegengas
dat bij iedere stap
de voortgang tart van
natuurkundige wetten
in mijn perspectief
van gescheurde netten
de woeker zit weer
in mijn lijf en vreet
verbanden zonder tanden…
Het mag, rust maar.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 Kom , rust maar je behoeft geen hoofddoek
ga nu je moe bent maar liggen om te sterven.
De dagen zullen verlicht rauw en raadselachtig blijven
zoals jij geëmancipeerde vrouw.
Leven was ook al een raadselachtige binnenkomer
die je visionair van vele zaken maakte als een dromer.
Dus weet als binnenkomer, leg je hoofd gerust neder
voor je het…
Als je ooit vertrekt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
469 Als je zoveel om iemand geeft, tijd vrijwillig verweeft,
rest dan het zwijgen zelfs over de uitbottende twijgen,
bij de brand die pijnlijk door ons hart heen vlammen gaat
nu hij als man met kind er dan voorts alleen voor staat.
Die dag stop ik dan als zus een tijdje in mijn geheugen
eer ik de teugen die ik van ‘t leven nam vertolken kan.…
VERJAARDAGEN VAN GESTORVEN GELIEFDEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.733 Als je geliefde gestorven is
dood en begraven is
‘Dan is hij niet meer jarig’
Geen jaartje meer ouder
wat valt er nog te vieren?…
ode aan een gestorven dichter
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
704 poëzie laat zich niet sterven
als de reis ten einde is
schrijft in alle talen
waar de dood te stil is
om het te verbieden
poëzie houdt niet op
als het keerpunt eenzijdig
het lichaam neemt, want de geest
van een dichter is de jeugd
die altijd blijft
poëzie is de adem van de
schrijvershand, het typt het zwart
van inkt met gele stippen…
De mens Simonis is gestorven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 In maart 1978 ontmoette ik DE MENS Simonis
in de Doelen, in de pauze van de MP en ik dacht
wat is dat een homo, dat dacht ik, ja ik, ook homo
Simonis was alleraardigst op het vrouwelijke af
kletsen, praten, gilletje, lachen en weer kletsen
glaasje in de hand met priemende pretoogjes
Simonis bereikte de top van de Katholieke Kerk
het instituut…
Zwerver
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.865 Zeewind en zon
weefden een warme deken
stuifzand en helm
zongen het requiem
meeuwen schreeuwden de mis
bij het getijdenorgel van de zee
voor een verstilde oude man
die zonder hulp gestorven
door schoon en ziltig zeezand
begraven is.
Gekromd zijn handen
in een onvertaalbaar teken.…
Alles is anders
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
1.947 Onze woorden
waren reeds
gestorven in
stille eenzaamheid.
Toch was er
rust in mij,
ik stamelde
mijn Amen.
Ik kuste
jouw stille lippen.…
Op het strand
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
550 Varkensroze oren
twee schelpen in mijn hand
een lucht vol duinen
bergen van zand
Maat vierenveertig
het merk onleesbaar
de stront van meeuwen
Op mijn bril
ligt grijze staar
Een streeploos verlangen
in het zicht
van een gestorven horizon
En dit alles
noemt men strand…
de Bevrijding
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
998 als het gras weer groeit
is jouw oorlog niet gestorven
nog steeds wordt
in jou gestreden
ook al heb je
al lang geleden
de vrijheid verworven
je zwoegt in
opgejaagde dromen
en zweet aldoor
de angst van barakken
ja, je zult nimmer
aan het gevang ontkomen
en eindeloos naar
verlichting snakken…
De slang en het meisje
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
980 Tot al het geluid
In zijn echo is gestorven.…
Voorouders en nakinderen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.196 Zij zijn gestorven, maar niet verloren.
Wij levenden doen al jarenlang ons best.
Nakinderen zullen eeuwen na ons erven.
Zij zijn nog ongeboren.…
Alsof
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
551 het is een oefening
te leven
als ware men gestorven
en elke dag
de vrucht van eigen erfenis te plukken
geen afscheid
geen rouwende geliefden
want enkel de bagage is verstuurd
de dood waar anderen zo bang voor zijn
bespelen als ware het een feest
en als het dan in ’t echt gebeurt
te kunnen zeggen
hier ben ik al geweest…
Broer en Zusje
hartenkreet
3.0 met 24 stemmen
3.388 Samen, twee
samen zo vanzelfsprekend
verdriet en vreugde
herinneringen opgetekend
weet je nog wat papa zei
- mijn kinderen
mijn dierbaarste bezit
ik kies voor jullie allebei -…
Kinderrechten
snelsonnet
3.2 met 20 stemmen
2.589 Elke belangengroep heeft een partij:
Bejaarden, vrouwen, dieren, grefo’s, boeren;
Dus als u actie voor het kind wilt voeren
Kan er nog wel een nieuwe splinter bij.
Want in het net door mij genoemde rijtje
Past ook nog wel een leuk kinderpartijtje.…
Veertigjarig huwelijk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.167 De kinderen rond de tafel
de kleinkinderen
aan het spelen
op de wip
de grote schommel, de glijbaan
af en toe even
bij de grote mensen
om wat te drinken
Opa en oma
veertig jaar getrouwd
in de tuin van Heidelust
ik was net negen
een van de oudsten
van de vijfentwintig
die er later zouden zijn
Als enig kind
van de oudste zoon
voelde…
Goddelijk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
532 Ik heb God
oneindig veel lief
zoals ik ook houd
van de mensen om me heen
dat zijn de gevoelens
waarop ik voortbouw
zolang als het doel
van mijn hart en ziel samen
nog steeds
helder tot me scheen.…
MILIEU EN MIJN MOEDER!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Mijn moeder is
van het milieu
alles scheiden
mijn moeder is
van mijn milieu
alles binden
mijn moeder is
van ons milieu
mama, papa en ik
mijn moeder is goed
ons milieu is goud!…
Aftastend
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
570 Ik zie dat het vocht
langzaam
je ogen verlaat
het wast de wonden
schoon in de
nerven van je ziel
zie dat de rivier
dieper is dan
het zich laat aanzien
maar het stroomt
dat betekent leven
zoekend
kaden aftastend
tot de rust is
gevonden…
in een notedop
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
495 ik vat je
tere leven
samen in
een notedop
het broze
kan daar
talmend
toeven tot
vermoeide
stormen de
luwte vinden
en jij in
een scheepje
de zee opgaat
vat ik je
tere leven
samen in een
notedop…
VERBORGEN VERLEDEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
278 Een kind is vooral
niet alleen het product
van een verwekkende vader
en een dragende moeder
maar vooral van hun
verborgen verleden!…
Moreh en Mamré
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
114 In het
terebintenbos
van Moreh
wonen
de knoestige
schaduw bomen
gastvrijheid
wordt
blijheid
in ‘t licht
van de belofte
een schoon
vergezicht…
Ooit slaat het toe…
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
22 Nee, het is geen prettig woord
wellicht het lelijkste van al
smerig als stront
bitter als gal
het zal mijn woorden niet bezitten
want het zal overal tussendoor glippen
als parasiet of niet
het is hier ook naar binnengeslopen
Ja, je kunt proberen te ontwijken
door perfectionistisch te leven
zonder zon, zonder vlees
maar gek genoeg sluit…