1276 resultaten.
Ons hart
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
505 Laat geen hart koud zijn als gure winterdag
Kleurloos, hard, grauw bedekt door wolken
Alsof er nooit geen warmte meer wezen mag
Slechts afgunst ons innerlijk kan bevolken
Laat elk hart warmer zijn dan een zomerdag
In stralende zonneschijn geboren
In glans die men aan de horizon ooit zag
Met vogelzang die elk mens kan bekoren
Laat elk hart…
Te lijmen?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
428 zelf zijn we de armen die ons
weren tegen het dreigende
grauw en tegen van ondeelbare
realiteit die buiten ligt te
wachten, verrekend in de
nerven van het wederkerende
gedachtegoed valt niet te rijmen.…
Biertje drinken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 Als je bij binnenkomst de voordeur dichtslaat
en nog realiseert hoe fijn en gezellig het was,
zie je bij bedtijd in de spiegel je grauwe gelaat,
besef je: dit is de tronie die mìj het beste staat.…
geen helling thermieken
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
745 geen helling thermieken
het net wordt mijn val
we vlogen ooit vrij
dolden de zon
vergaten de bloemen
jij was er voor mij
vleugels die tipten
ogen die blikten
gewoon zij aan zij
we waren zo vreselijk blij
we rustten wat vaker
spraken in geur
de nectar bracht liefde
en later zijn kater
de bloem is verdord
mijn vleugels zijn grauw…
ik steel dit beeld
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.376 strepen blauw
strak doorschoten
met wat lijnen
groen en grauw
mijn horizon voor jou
het wit van zeilen
die de rust verijlen in
een tijdloos perspectief
ik steel dit beeld en
schenk het jou mijn lief
kom met mij kijken
naar de mensen
hun zee van wensen
en wacht totdat de
hemel opzien baart
jij bent het waard
in jou heb ik…
Het verdriet van de wereld. Ode aan F. Dostojevski.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
506 achter tralies
kijkt de dood in de ogen voor
wat hij in zijn hoofd schrijft
voor een gedachte alleen
Zoveel soorten vuil in een
van god verlaten wereld
waar diep leed zwijgt
en zich verbergen moet
Verstrikt in de raderen van
grote dingen draagt de mens
het verdriet van de wereld
met zich mee
Hoe overleeft een mens het
grauwe…
TOEN DE NACHT GEEN LICHT ZAG
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
624 Een rilling veroorzaakte een koude aai over mij
zonder zelfs maar een heel klein beetje..genade
Al het licht scheen die nacht helemaal verloren
zelfs al de stilte had het allemaal geabsorbeerd
Was dit nu toch de nacht van al de dwaalsporen
of werd ik met steenkoud kilte gebombardeerd
Ook ´t licht van een enkele ster werd afgedekt;
grauwe…
Elk seizoen z'n waarde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
543 Evenals in de natuur
nadert ook in menslijk leven
het eind van lente en zomer
kleur verandert
maar wordt niet somber of grauw.
Bladeren dwarrelen uit kruinen
als vergeten van minder goede tijden
daarentegen kleurt nog de hemel
van horizon tot horizon
in het fraai pruisisch blauw.…
op deze middag
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
735 op deze middag in dit dal
verbreekt de grauwe hemel
het licht van de ijskoude zon
voorbij de uiteengedreven wolken
onder de opgeschrikte hemel heft
een moeder haar handen naar de lucht
de storm in haar borst
het samentrekken van het hart
het trage huilen met open mond
het uitdoven van het schreeuwen
in vergeefse echo's van de naam…
Dans
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
640 Dans in de regen
geniet daarna van zonneschijn
zonder regen komen geen bogen
overheerst het somber grauw
daarna zal de zon ons drogen.
Dans in de regen
wees vrolijk en blij
straks zal de zon weer schijnen
dan ben jij daar ook bij
en zal alle misère verdwijnen.…
Tram op de heuvel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
253 De tram op de heuvel zingt
geluidsgolven langs zijn baan
in de verte zacht weerkaatst
door de bomen, ik tuur en
luister naar hun respons
De wind voert het lied
de hemel in, ik zweef mee
in het volle licht waarin de uilen
zich stilhouden, nergens
klinkt hun grauwe roep
Vesting, Noord- en Zuidhuis
Monnikendorp, Uil, Westveld
Een zoemtoon…
in de boot genomen
gedicht
3.4 met 149 stemmen
19.719 haar naam bracht visioenen van het noorden
weidse meren en de grauwe luchten
stille en zo eenzame gehuchten
haast onverstaanbare gezongen woorden
torenklokken die zacht kaatsend beieren
ijs op de vaart, Abe op zijn noppen
spijkerharde tegendraadse koppen
klunen, skûtsje, wad en kievitseieren
met zwijgzaamheid als deugd en niet als kwelling…
Onze zolder
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.262 Ik zit op mijn fiets
Rij door de eindeloze polder
Denk heel even aan helemaal niets
Ga vervolgens terug naar onze zolder
De zolder waar wij vroeger kwamen
Waar wij speelden met elkaar
Waar wij speelgoed mee naar toe namen
En snoepjes als smokkelwaar
We hebben heel wat hutten gebouwd
Op onze grauwe zolder
Ons verscholen, al waren we stout…
Aan de wegrand
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.036 Gesloten vreemden achter deuren
In de grijze avondrand
jagen mijn schaduwen me
achterna wanneer twijfels
de steegjes slopen
van de grauwe nacht.
Verscholen mensen achter ramen
De stilte zoekt een weg
in mijn hoofd,
het bloed kronkelt
over de dorpels
van mijn ondergang.
Deuren wankelen,
ramen verdwijnen,
gebroken glas.…
Melancholie
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.794 Woorden galmden tegen lege muren
zo kaal en grauw en koud en rauw
enkel nog de echo die blijft maar duren
verdwaasd bleef ik achter in mijn rouw.
Stap voor stap verloor ik de gewaden
van het leven zelf totdat ik, wegzonk
in het gevoel van het naakte waden
en in de poel van zelfbeklag verdronk.…
Vormloos denken
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
3.195 de sneeuwbes
trost nog parelwit
naast de linde
die mijn pad verkleurt
zo dwingend geurt
in stervend geel
naar bladgroen-dagen
mijn adem
wolkt nu dampend wit
in bittere kou
die 't denken kleurt
en zo gelaten speurt
naar grijs en grauw
uit vergeten dagen
de sneeuwbes
bruist zo parelwit
naast de slapers
die in 't fletse licht
van…
De zon brak door
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
3.909 de flauwe winterzon
heeft zo hoog ze kon
haar rokken opgetrokken
ze flaneert nu langs de lanen
ze spiegelt in het helderblauw
en kleurt het grauwe laken
ze schudt nog even gauw
wat witte vegen van de daken
haar frisse adem blaast
het water van de vaten
die haar goudgeel vocht
met het witte schuim
in kristallen glazen
koel…
Tsoenami, de vreemdeling die niet wist... .
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.412 De zee nam meedogenloos
Dit keer van het land
Ineens met grote kracht
Op gruwelijke wijze
Meedogenloos
Het werd immens verdriet
Wereldomvattend
Onbeschrijfelijke onmacht
De wereld weent
Weet niet hoe
Gezichten grauw en verdoofd
In hun ogen de gruwel
De onmenselijke schreeuw
Koortsachtig zoekend naar anderen
Hoop
Kinderharten verschrompeld…
Oud ivoor
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.883 Mijn vader weet dat hij gaat overlijden
Doktoren kunnen niets meer voor hem doen
Angstvallig pratend over nu en toen
Proberen wij de toekomst te vermijden
Morfine kan zijn pijnen iets bestrijden
Zijn zieke lijf gepind aan een harpoen
Ligt hij gebed in smetteloos katoen
En tracht zijn geest van angsten te bevrijden
Grauw licht valt binnen…
Gaan
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
6.702 Niet dat de zon niet begint,
de schaduwen geven weer diepte tussen de blaren
en van grauw worden de papavers rood.
Niet aan het licht, niet aan de verre geluiden,
niet aan het zwijgen van de vogels.…
Alle mooie dingen verminderen
poëzie
3.0 met 25 stemmen
4.266 Alle mooie dingen verminderen
En verlaten mij nu -
Mijn lieve zinne-kinderen
Haten mij nu -
De gouden, de grauwe, de blauwe,
Ze gaan, ze gaan allen heen -
Tussen grote mensen-gebouwen
Sta ik alleen -
In de mensen, in de zon-straten
Koel, onbewogen. -
Ik ben heel alleen gelaten
Door mijn ogen.…
ogen fel blikkend
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
729 in grauwe gezichten
zie ik lente oplichten
ze lopen minder gebogen
hun houding is lichtelijk verbaasd
minder gehaast
de hakken zacht tikkend
ogen fel blikkend en in de lucht
een onbestendig gebrom
de eerste insecten
op het groen en de honing
de bekroning van bloemen
door het nijvere zoemen
alle ramen gaan open
mussen benutten…
Geluk ging strippend dansen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
667 De nacht verliest zijn glans in het spelen
dag verschijnt weer ijzig grauw.…
Besef
gedicht
3.4 met 36 stemmen
13.010 Het duizelt me, maar eens komt het terecht,
wanneer ik stink onder een grauwe zerk,
en door geen mens meer matig wordt gekend.
'Onderzoek alles', is tot ons gezegd.
'Behoud het goede', maar het blijft half werk.
Elk levensjaar is hoogstens 1%.
---------------------------------
uit: '1000 Sonnetten', 1997.…
Wat zou ik graag
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.097 Maar nu de herfst met grauwe luchten
van wind en regen over alles giert
moet ook mijn hart in onmacht zuchten
en weten dat de stilte soms ook siert.
De aarde gaf alweer haar vruchten,
heeft luid in 't lover 't afscheidsfeest gevierd.…
Winterrood
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.598 Ze plukte nog één keer
breekbare, grauwe schelpen
en duizelig
liet ze het onschuldige strand
voor het allerlaatst
als los zand
door haar vingers glippen.…
Zomerzinnen
netgedicht
3.1 met 47 stemmen
894 De tweede zomeravond roept om zinnen
wij drentelen om de hoek en krentenkoek
wapperen met gele stola’s, verwijlen kort
bij Kurt voordat de volgende wolk drupt
in de nek van roggebrood en het grauw
te grabbel ligt voor hij die bukken wou
op de speelplaats zonder deken.…
Huwelijk 2 - Herkansing
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
5.947 In de sleur van moeder en huisvrouw
Is ze in 't huwelijk ondergegaan
Niet gelukkig, haar wereld grauw
Angst voor 't onbekende doet voortgaan
Kinderen worden ouder en ze scheidt
Ontdekt dat sociale vangnetten bestaan
Er was nooit tijd en gelegenheid
Voor evaluatie van huwelijk en leven
Voor 't groeiproces naar volwassenheid
Geluk mocht…
Huisdier
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.340 Nu heeft mijn moeder niet zozeer een hekel aan honden,
maar aan de armoe die zij als kind heeft ondervonden:
een hond brengt mijn moeder weer in die grauwe steeg
waar zij karig eten en een hond schoppen kreeg.
Mijn hondenwens zal nooit worden vervuld door moe,
maar zijn andere dieren voor haar ook taboe?…
Berlijn
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
778 Flessen “all over the place”
De metro richting nog meer lelijkheid
De flats getuigen van Duitse huisvlijt
Grauwe gezichten dromend over bestemmingen weg van hier
Een vereniging van Oost, West en bier
Als jij West bent en ik Oost
Met een verzameling lege flessen op de grens
Op weg naar grijs Nergenshuizen en een bierpens
Waar niemand elkaar…