770 resultaten.
Bescheiden hoogmoed
netgedicht
4.3 met 30 stemmen
1.182 bescheiden zijn
niet dat ik hoogmoed verkies
als heerser over alle wegen
het is waar, het bewandelen
van het eigen pad is een gegeven
waarop ook ik herhaaldelijk verdwaal
en toch wel vaak de richting verlies
al voelt het even als een zegen
om tegendraads tegen
de eigen natuur te handelen
te genieten van een uitgetreden zegen
en ik mijn hoed…
AFSCHEIDSBRIEF VAN EEN LELIJK MEISJE
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.857 Ben jij 'm stiekem met m'n geld gesmeerd
En met de gouwe bellen uit mijn oren
Moest ik betalen wat je had verteerd
Al droeg ik grove keukenmeidenkleren
Al was je vies van zo'n mismaakte meid
Mijn arme centjes wou je wel verteren
Mijn hele spaarbankboekje ben ik kwijt
En toen je vroeg om kermis te gaan hou'en
Had ik feductie in je slappe hoed…
Tinkel Flinkel Toverkol
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.614 in een hutje op de hei
woont een heks want dat is zij
met oei oei oei een hoge hoed
en een bezemsteel wat goed
er zit alleen geen bezem aan
hoe moet zij nu dan vliegen gaan
dat kan ze niet en juist daarom
plaagt ze de dieren echt wel dom
tinkel flinkel toverkol
stopt de ketel lekker vol
dovenetel bessensap
wat zij doet is best wel knap…
Van alles één
hartenkreet
4.2 met 24 stemmen
2.123 Eén paar schoenen, één paar sokken, één hoed, zeg
maar alpinopet, die had ie om zijn vette haardos
te bedekken,toch maar twijfelend opgezet indruk
trachten te maken?
Ze weet het niet.…
Goede oude tijd
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.411 Je vermaakte je uren
met al jouw speelgoed
Verkleedde je als papa
In zijn jas, met zijn hoed
Met jouw poppen ging je
picknicken in het gras
En je genoot op mama's schoot
als zij aan jou voorlas ...…
De troonrede.
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
746 Glazen hoed, gouden koets.
Het was miezerig weer.
Onze koningin op de troon droeg een grijze schaatsmuts.
We zijn in heel zwaar weer gekomen!
In de nationale kluis knaagt een grote rat aan al het geld!
Dat is een blauwe rat met een dikke ringstaart.
Vrouwen draag uw armoerok!
Onze economie is knip en plakselwerk!…
Hartverwarmend
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.662 Steeds weer
na vele tegenslagen
krabbel ik keer op keer
weer op en durf het weer te wagen
om te geloven in het goede
al blijf ik zeker op mijn hoede.…
Drinklied
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.252 Dan zo wil men likken, zoenen,
al was 't maar een spinnerok
of een houten bezemstok;
dan zo viert men hoed noch schoenen,
't plompste volkje wordt beleefd
als het wel gepepen heeft.…
Een nieuwe winter
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
484 Vanuit een droge lucht beginnen natte sneeuwvlokken
langzaam gestaag neer te dwarrelen tot wanneer haar witte vacht
vol glans, volume en zachtheid zich uitspreidt op de begane grond over het
glooiend landschap waar ongeklede kronen en kruinen voortaan een witte hoed dragen.…
BERMWEG 181 - 183
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 geplante eik
aanschouwde statig groeiend
jarenlang stil dat alles
tot hij met getekende blad
door een storm werd geveld
hij blijft deel van ons verhaal
herinnering aan vader en het erf
waar naast mijn moeder en broer
Ik samen met mijn eigen liefde
een nieuw thuis bouwen mag
waar vader veeverloskundige was
hij zijn schapen zorgzaam hoedde…
Keuzevrouw
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
574 Het aanwijscomité der hoge heren
het hoge comité der aanwijsheren
bestaat uit nette mannen en meneren
uit hoedenmannen netteklerenheren
uit blauwepakken hoge hoed met veren
als carrièretijgers die marcheren
de boel met aanwijsstok graag dirigeren
oraal en schriftelijk graag formuleren
wie wel meedoet en wie zij mogen weren
dat zwart op…
EEN GOED MENS
gedicht
3.7 met 49 stemmen
20.458 Ik wil eens rumba dansen op mijn hoed
of onze dienstmaagd vatten om de leest.
Haar kussen, ja, dat wil het beest
en alles doen wat men dan doet.
En uit de kerkenzak wilde hij jatten
om het met sloeries te verbrassen
en lekker nooit meer op de kinders passen,
ze laten staan met ongeveegde gatten.…
Jongens van de straat
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
1.640 Je moet het schreeuwen van de daken
Deze straat is nu van jou
Deze jongen gaat het maken
Nee je moet niet verder denken
Als je die kinderen weer slaat
Denk vooral niet aan ellende
En de man
Aan het einde van de straat
Lachen om de zwerver
Peuken in zijn hoed
Kindertijd bederven
Pesten voelt zo goed
Vuilnisbak omtikken
Borden hangen…
de goudfazant
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
2.151 welnee ze giechelde en ze gilde
want waar zie je nou een goudfazant
op hoge hakken en een hoed
ze riepen brutaal dat lijkt wel roet
je hoort op een gemaskerd bal
of als pias op het carnaval
toen vluchte onze goudfazant
en stak haar kop diep in het zand
dat had ze van een struis gezien
zo schaamde zich die Willemien
toen ze een poosje had gestaan…
Duizendkunstenaars
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
1.570 te plat om dood te gaan
bekeken wij zijn prentenboek
van kaft tot kaft - licht aangeschoten
trapten wij hem op zijn staart
of op zijn oude bokkenpoten
gaven wij het ongezegde door
het ongewoon gezegde door
van leven en de santenkraam
en alles wat men zag
We waren duizendkunstenaars
zeiden de bloemen nog gedag
floddermadammen met een hoed…
verhuizen
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
4.699 De volle dozen liegen niet
ze staren mij aan met hun
opslorpende blik
ik geef er één een tik
Hij vliegt languit op zijn zij
verliest zijn bovenste kartonnen hoed
och ik verlies toch de moed
Dat hij maar verder zonder mij doet.
Hoewel ik vind schatten terug!
Lang geleden was ik die kwijt geraakt.…
De leugen
poëzie
1.4 met 7 stemmen
1.561 Lieve, lieve, lepe leugen
Zij eerbiediglijk gegroet,
Met je vlijmgeslepen degen
En je bont gepluimde hoed!
Markies van ‘t fatsoen
Met je adelijk blazoen,
Cavalier van ‘t banket,
Troubadour van ‘t salet,
Gevreesde lansier van het wereldtoernooi,
Ik buig mij voor u in mijn nederigste plooi.…
Vijf Zusjes.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.416 We hebben eender kleren,
Eén kleur en één fatsoen,
Dezelfde mof en mantel,
En strik op hoed en schoen.
We lijken, zeggen velen,
Elkander op een haar.
Maar Moeder zegt: ‘Ik ken je
Toch heel goed uit elkaar.’
Oom Willem deed nog gistren,
Maar - o, zo'n plager is 't -
Of hij in onze namen
Zich altijd nog vergist.…
DE RING VAN GYGES
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 bevroedend de draagwijdte van een onschatbaar
lang durend martelend verblijf
door brokstukken omringd een bemodderde hand
in een plas de verscherfde spiegel
van een klatergouden maan
onder de lichtkroon der vorst
door saletjonkers verraden de ketterse bisschop
onthoofding getekend decreet van de rechtbank
gekanteld de dobbel onder een vilten hoed…
De naam van de Roos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 schrifturen
Verse inkt van het verguldsel
Van gracieuze arabesken
In beeldrijke miniaturen
Kaarslicht spelend in spelonken
Nachtelijke avonturen
In labyrinten der abdij
Op zoek gaand naar verscholen boeken
Vatten perkamenten vlam
En buiten woedt de ketterij
De rechtspraak van de Inquisitie
Vooringenomen kardinalen
Rood hun hoed…
Gebed
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
546 geschenk van God aan de mens gegeven
de liefde het leven
De beelddragers met hun nageslacht
van Jezus Christus en zijn bruid
De doorn in lucifers oog
de overste der wereld in
de t van de wereldse regenboog
Met zijn betoog die alles met
zijn gezanten omdraait en verdraait
alsof ik het ben die daar staat en niet onder
de hoede…
Een nieuwe winter
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
611 Inkeer en inzicht
in een mooi bed van stilte
cadeau van winter
Vanuit een droge lucht beginnen natte sneeuwvlokken
langzaam gestaag neer te dwarrelen tot wanneer haar witte vacht
vol glans, volume en zachtheid zich uitspreidt op de begane grond over het
glooiend landschap waar ongeklede kronen en kruinen voortaan een witte hoed dragen.…
Zonderlinge dorpelingen
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
609 aan stam voor eigen loten
De bronzen galm van joris' klokken
denderde de oprijlaan
en het gazon op om de hoek
doch 't was geen steen die aanstoot bood
hun oren functioneerden goed
geen hunner leed aan zenuwnood
De dorpers kwamen ter communie
en 's anderendaags een senior
in keurig pak driedelig grijs
met in zijn hand een zwarte hoed…
KREPEL WIL ALTIJD VOORDANSEN
poëzie
3.6 met 14 stemmen
8.343 Doch van allen was er een
Met een krom en krepel been,
Met een plompe, stompe voet,
Die had veren op de hoed,
Die was voren aan de dans,
Die was bij de rozenkrans:
Die was om en aan de mei,
Die was leider van de rij;
Wat men peep, of wat men zong,
Krepel had de eerste sprong.…
Die studam 1
gedicht
3.0 met 25 stemmen
9.250 Die man hou in die wind
sy hoed vas met één hand.
Die ander hand is gelig, miskien
'n gebaar om my te groet.
Wie anders kan hy bedoel?
Daar is niemand anders te sien
op die verlate terras
halfpad teen die helling
van die berg met 'n rusplek
wat nuut lyk maar waarvan die verf
reeds afdop.…
ontmoeting
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.671 kachel waar-
aan we ons warmen nog
voor één keer....laten we t
nieuwe zeer rusten en het
oude vertekend verbeelden
en aan t raam de vluchtig-
heid van voorbijsnellende
passanten met slechts een
half oog nog volgen. la-
ten we ons warmen ook
aan 't leven van toen...
2
(buiten)
vrouwen met roodgebloemde
rokken en zwarte hoeden…
snow
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
1.252 -
vraagt willie aan de indringer
de kerstman dipt zijn hand
in de apenshit
en tekent een voorspelling op de muur:
een muizenvoorspelling: maria muis
kindeke muis, jozef muis
de kerstster straalt dolletjes
in een donkerblauwe nacht
- kappen nou met dit claustrofobisch getippel -
snauwt willie
hij sjort zijn hoed over zijn oren,…
SNEEUWVROUW
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 vorstbestendig
en wel in voor een beetje sneeuwpret
de opdracht werd uitstekend uitgevoerd
ze was zo blank als sneeuw
jammer alleen van die dikke buik
maar ja, ik ben er een van smachten
en mag niet teveel verwachten, weet ik
toch wilde ik een vlotte vrouw voor de wintersport
en een gezellige après-ski
ik schonk mijn vorstin een hippe hoed…
Dichters zielslied
poëzie
2.4 met 14 stemmen
1.562 Doch één herinnering, één kleine droom
Vond naar mijn hart zijn pad,
Nu hoed ik staag met bevend-hete schroom
Die vónk, van wat ik brándend had.
Die gloeit in luidloos, wijd-verstilde nacht
Diep in mijn oog gelijk een ster,
Die leidt mijn dromen vleiend-traag en zacht
Naar rijken hoog en stralend ver.…
Maart
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.703 Maar Maart is ook een wilde gast,
Een windzak en een bulderbast;
Hij kan geweldig razen,
En 't is zijn allerhoogste pret,
Als hij gauw iemand hoed of pet
Zo maar van 't hoofd kan blazen.
Ook waar hij parapluutjes ziet,
Spaart hij die niet,
Maar keert - zo'n guit der guiten! -
Die, flap!…