Alle inzendingen over houten

1853 resultaten.

Sorteren op:

De pessimist

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
Waar zou ik henen lopen met mijne houten been, zelfs over mollehopen geraak ik nauwelijks heen. Waar zou ik nog om lachen, ik ben een pessimist en dat ik zo wil blijven... heb ik reeds lang beslist.…
Frans Vanhove30 september 2009Lees meer >

Herinnering aan een kolonie

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 761
De souvenirs; Een stuk bewerkt hout, Een foto die hij niet zien kan En pijn.…

Wonderdokter

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.099
In de trant van wie de schoen past trapte hij zijn rooksignalen voor zich uit als een beproeving voor het jong gevallen groen dat hij er raapte als de blaadjes met de dood op apegapen in het bos dat hij te branden hield met dor hout nog van toen Veel harder dat zijn mond kon blazen grapte hij zijn declamaties over zwart verschroeide aarde…
jan haak26 april 2010Lees meer >

Landslakken

gedicht
2.3 met 35 stemmen aantal keer bekeken 8.129
Zij kunnen zich niet vergissen, houden van liggende dingen, blaadjes, hout van onbekende oorsprong en groeten u voortdurend als altijd u duizendmaal toegenegen. ----------------------------- uit: 'Vroege Sneeuw', 2003.…

Omhoog vallen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.002
Het groene hout van olie vergeven haar in linnen gewikkelde lijk het kan van iedereen zijn Brandstapel ontsteken en de hitte raakt met een klap het gezicht fakkel valt uit de hand Er was een tijd dat onze handen in elkaar grepen als acrobaten loslaten, salto's maken, vastgrijpen Onder de vleugels warmte verzamelen…

Kaalde ruim voor herfsttij

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
er zitten diepe scheuren in de bast met zwart contrast door regenval getekend zijn kruin heeft hoog gestoken in het zomers blauw de groene waas viel gauw hij kaalde ruim voor herfsttij al in de lente stak dood hout het nieuwe blad voorbij zijn ringen worden dun de diepe wortels weker hoeveel lentes hij nog heeft dat weet alleen…
wil melker12 oktober 2012Lees meer >

Thuiskomen 1

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 776
In de herinnering Het natte wasgoed welk mijn moeder in de woonkamer had opgehangen op een driedelig houten wasrek Vlak vóór en om de haard geplaatst De glimmende, zwarte kolenhaard met mica ruitjes in de venstertjes Als ik de beslagen ramen van ons huis al halverwege de straat kon zien, als ik uit school kwam, besloot ik steevast…
Peterdw.11 april 2013Lees meer >

Bouwdoos

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.691
Je oogopslag ligt in een bouwdoos, je nagels, je haren, je stem; voorzichtig het spanen deksel in de houten gleuven schuiven - dicht. Nog even het plaatje bekijken waarop vijfmaal een ander huis te bouwen van dezelfde stenen.…

Vanaf het duin

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 587
Golven breken stuk geliefden vinden elkaar zandkorrels breken los in oneindige tijd ronddolend Wolken gaan en komen geliefden kussen elkaar gebroken hout schuurt splitsers blijven achter Duinen keren het water geliefden trotseren stormen eb en vloed markeren de tijd sporen van de dood achter latend…

Midwinteren

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 565
Waren wakker geworden de vrouw en ik door de kou komend met het ochtendlicht Gooide droog hout en turf in de kachel, warmde kruidenwijn vulde de bekers De handen omsloten wensten een beter leven keken elkaar grijnzend aan Zij knielde op het tapijt deed mij in haar verdwijnen warm, zacht en teder Adam in het paradijs telde op de…

boom

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 452
de boom staat op een plaats waar ik voorheen nooit ben verbleven de lucht om hem heen is nog steeds lucht, al duizenden malen ingeademd is het omdat ik er nog niet was en is de tijd meegegroeid in zijn vest van hout zal de boom mij herkennen, ook al is hij bladerloos en de enige in het bos gelijk de majesteit zonder hof is het maaiveld…
Iniduo2 februari 2019Lees meer >

In de ziekmakende tijd

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 627
We zetten onze kraag op tranen drinkend kruipen we in onze schulp voortgeduwd door de infectieuze storm 't dorre hout in een tapijt oktobergoud De avondklok schrikt ons op eenzaam en bang wandelend langs de lanen van vrede waar de oorlog niet wordt verklaard Maar we zullen de nachtmerrie doorstaan met de liefde van het…

LAISCCL

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 600
In de storm waarvan het oog is, stille kern van het gebeuren, een vlakke hand op het hout van de tafel, een kille diepte in de blik op het rotte land dat snakt naar wat er in de mens verzandt, in het branden dat het stookt in haar lijf, in het gemis waarin het staande blijft, in de daad die aan elk woord ontgaat, staat strak en klaar haar naam…

Onbereikbaar blauw

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
de golven dompel in het witte schuim dat weg flitst van de rafelige kammen die zich kuivend verheffen naar het onbereikbaar blauw van de hemel terugvallend hun draai eindelijk weer vindend uitlopend op rul zand van het strand waar ronde schelpen hun laatste gebeden murmelen tussen scherplange messen en aangespoeld hout…

TWIJFELGETIJ

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 288
In het lauwe wintergrauw staan lange dunne takken kromgebogen dwingende zwaarte zucht vanuit hun bruingroene bast maar kleine lichtgele vingers hangen in grote getale overal tussen hen in strooien poeder van opwekking naar het neerslachtige hout de elzenkatjes voeren gezamenlijk ingetogen stille strijd tegen winter die aarzelt…
Han Messie23 januari 2026Lees meer >

Op de tafel stond geschreven

netgedicht
3.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 2.630
Met lippenstift had jij geschreven in paars violet dat jij moest gaan Onze verhouding hield jou klein Begon te huilen met mijn armen op het tafelblad, mijn hoofd erop Juist op dat moment vroeg ik me af wat voor hout er was gebruikt welke boom er was omgezaagd, en als de boom er niet geweest was Van diep binnenin begon gelach botten versplinterend…

’T WORDT T’ SAMEN GROOT.

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.304
De letters die men placht te snijden in de linden, En zijn van eerste aan niet in het hout te vinden; Maar kom je naderhand omtrent de groene bast, Zo blijkt’et dat het schrift gedurig groter wast*. Het kind, indien het ziet eens anders kwade streken, Ontvangt in zijn gemoed de gronden van gebreken.…

KIND

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.112
Ik had je willen bouwen van het harde hout met balken die wat dragen konden in steen die het blauw van staal omsloot maar mijn handen beefden even ik zag dezelfde architecturale fouten die ik in mijn hoofd vergeten wou spiegelde me in de vensters van je huis waar ik mijn eigen dromen ontmoette die ik ooit verloor maar een open deur…

drievoudig

netgedicht
4.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 628
ze besteedde haar dagen aan het dekken van de tafel waarna ze zich zorgvuldig veegde we werden allemaal van hout en telden het aantal voorwerpen waarvan we het woord wisten, zelfs met één oog dichtgeknepen wat hij niet deed na het stukje per stukje breken van nagels en ellebogen, die tot aan onze buiken kreunden omdat wij,…

vernis

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.115
Ik ben als hout dat niet beweegt maar leeft, en pas gaat opvallen als het verjaart. Wanneer het nut in twijfel staat met het nieuwe in de rij wachtend op zijn beurt. Het dreunt als een zware regenbui die niet wil komen zomer die niet is. En ik vertel het verleden waar ik geen deel van heb uitgemaakt. Het is een grote grap.…
Marcel30 juni 2008Lees meer >

houvast

netgedicht
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.006
zou willen dat de tijd jou niet raakt met de volle kracht van de seizoenen regen, ijs en wind, maar jij wil groeien dat snijdt het oude hout, sterft het jong loop groen en spichtig uit men komt binnen, doet de brillen af veegt de plotselinge aanslag van het glas kiest wat men drinken zal om later te vertellen dat men van buiten naar binnen…

van links

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 979
laten we beginnen met een taal Chinees ditmaal lezen van rechts naar links: zee, branding, golven het schuim drijft bovenop hangt te drogen aan de megaribbels zand groeiringen, knoest in hout versteent in kiezelgruis ergens klapwieken engelen machtig is hun geruis muziek van cimbalen harpen en veldleeuweriken hoog in de lucht hakketakt…

Presque nocturne

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 622
schimmelgrijze duif hapert langs verkrampte armen ontploft haar pluimen korrelkristallen op het lichtste van de nacht bootje vaart kabbelt schuurt pillamp schijnt wind draagt vuur wakkert bootje dooft reiziger rust uit plaveit gescheurde nagels naast zijn eigen jeans zonsondergang over hout en zand pastelpaarse pracht en een duif…

Groener in tinten...

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 880
Winters gedord, snoeischaar gekort Onooglijk sta je daar, maar de lente geeft je aanzet om reserves aan te spreken, je takken hoog te steken en blad, door dor ogend hout, heen te laten breken Per dag groei je groener in tinten, gaat bloesem stralen Dank, lieve lente dat dat wat levenloos leek, dankzij jou de kracht van leven kan vertalen…

Het leven gaat verder, maar onze liefde houdt vast

hartenkreet
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.148
Elke dag voel ik het Dat ene stukje hoop Wanneer ik naar jou kijk Het leven heeft geen stille tijd, Maar onze liefde wel, Want het is al tijden zo Tijden veranderen, Maar deze liefde niet, Want de snee zit al diep in het hout Elke dag weer een streep Die ik op de boom zet, Want zo lang is het al Vandaag stonden er al 3800, Maar…
MiTcHeLL11 augustus 2009Lees meer >

Je benen vlamden op

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 634
je benen vlamden op heb de mooiste stronk getrokken uit het veen je vormen uit het natte hout gesneden je benen vlamden op langs jaarringen van generatieslang geleden het hoofd met lange haren mocht ik tot het laatst bewaren met de kleinste guts heb ik je trekken rondgelijnd ogen in verwondering gebogen het veen heeft jou…
wil melker14 november 2009Lees meer >

Zo is het goed

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 706
de zon zong op de houten tuintafel door het flesgroene licht "is just a perfect day" in de hand van het heden vandaag is alles goed (klank, kleur en weidegeur hebben vrede) nu ik toch buiten ben kan ik het niet laten om te zingen oh, het is gewoon zo'n perfecte dag geef me over aan fluisterliedjes die leven geven dat tussen hoofd en…

Uitgestorven

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 834
Nee er is geen organisatie die in’t fris geschoren woud tussen het wegrottende hout van een subtropische natie oranje klontjes heeft gevonden waarin versteende bijterbijen -die ooit op raptorsap gedijden- door tijd en ruimte ongeschonden waarmee een maffe wetenschapper (die het idee kreeg bij de kapper) het dinosaurus klonen klaarde…
WOLF24 mei 2010Lees meer >

De hazelaar

gedicht
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 14.157
Tegen 't licht gehangen slingertjes van goud; aarzelend, bevangen raak ik aan het hout.…

Koude schoonheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
Een maagdelijk witte nacht geschilderd door van Gogh met duizenden stippen in reflecterende verf geluiden dempen hoorbaar zacht en in de verte bast een hond wind streelt het dorre hout langs contouren van boerenerf van zilver schijnt de grond in licht van wassende maan die glans gaat in verstijfde water door alsof alle leven stil blijft…