794 resultaten.
Glazen tranen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.342 “, schreeuwt hij
naar de rillende nachtegaal
die gekleed gaat in onmacht
nu zijn geest donkert
en troost jankend toekijkt
waarbij het laatste uur zijn ogen sluit
Intussen smeult de nacht voort
als de koorts zich een keerpunt droomt
en zij drie maal om de hete brei danst, huilend
terwijl buiten de kerkklokken beieren
in vol ornaat…
Kwetsbaar
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
582 brengen
waar ik voor sta, mij in herken
mijn stem laat zich graag voluit horen
tegen alle wreedheid en geweld
waar wij in angst voor schuilgaan
en schoonheid in verloren schijnt
roep liefst de wereld op te kijken
naar wat werkelijk waarde heeft
en voor al wat leeft op deze aarde
oprecht respect te laten blijken
zoek naar wegen uit de onmacht…
Dubbel prijs
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Als mijn personificatie
Val ik samen maar loop gelijk
Iedere argwaan is verificatie
Behalve wanneer ik niet kijk
Spiegel om mij heen
Vol bloed stollend in gedeelde lakens
En het woordgrapje alleen
Zijn bedrieglijke bakens
’t somt allemaal niet op
In almaar minderende mate
Onmacht drijft mijn kop
Hier noch daar gelaten
Ongewild stolt…
Gevoelstaal
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
409 Mijn woorden zijn onmachtig,
om gevoelens te beschrijven,
die mensen delen willen.
Liefde vindt geen verhalen,
om gevoelig uit te drukken,
wat ik vandaag weer voel.
Geen gedicht.
Zwijgen is de allerliefste taal,
die verliefde mensen spreken.
Elkaars ogen zien, die praten.
Die lachen en kunnen tranen.…
Hoop kind!
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
1.254 was
bij sfeermuziek die treurig toonde
in een deuropening gekluisterd
kon ik in klank impressies horen
leefde ik in jouw vrees en pijn
ervoer hoe het is alleen te zijn
en had als jij elk thuis verloren
mijn wezen doorstond in denken met jou
het onheil van de weerloze nachten
waarin jij vecht tegen slaap en geweld
hevig gekweld door onmacht…
Kindergeluk
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.476 Met je handjes zo klein, grijp je naar alles
Je weet nog niet het fijne, en lacht om alles
Of je huilt uit onmacht, je traantjes van verdriet
En toch, je kunt genieten, als geen ander
Een vallend blad, laat je al stralen
Je guitige smoeltje is ontwapenend
Je prille woordjes, nauwelijks te verstaan
Ja, lach maar, en laat je handjes grijpen…
Voor m'n ex...
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
2.473 In mijn gevoel werd toen een krater geslagen,
kwaadheid, onmacht en verdriet.
Nooit zal ik het begrijpen...
want echt.. dit verdiende ik niet.
Gek genoeg zijn jullie nog samen,
niemand had dat ooit verwacht.
Toch zal ik je nooit vergeten,
m'n nieuwe liefde geeft me kracht.…
Join
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.346 Maar
als wij sterven ergens in
een overgestroomd Venetië,
want onze angst is te vroeg te
moeten, te vroeg te zullen sterven
( zelfs mijn opa had daar last van )
dan zal ik vervloeien tot geurige
was ( kalmerende lavendel ) je
beschermen met een waas van vlezigheid
( poëtische overdrijving ) al ben ik
onmachtig ( zie je wel ) en als wij…
Die arme oude clown
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
921 En die arme oude clown onmachtig als hij is
kent maar al te goed het echte gemis:
dat de virtuele wereld dus echt niets is
als je deze vergelijkt met een werkelijke belevenis.…
help - riep ze nog- we vallen
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.318 bezit mijn dromen
en jij de mijne - floot hij zacht
terwijl hij in haar spiegel keek
hij zocht de warmte van haar schoot
en vond in haar een lotgenoot
zij was gevallen voor de kracht
waarmee hij hoog te vliegen leek
in diep en onvervuld verlangen
voor het leven veel te groot
beloofden zij in zielentonen
de weidse hemel te bewonen
onmachtig…
GOUDEN KOOI
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.201 Op een ochtend is de koning ziedend van onmachtigheid
Het prachtig vertrek is omgetoverd tot een vernielde vuiligheid.
Een slinkse wachter bezat het sleuteltje en aanhoorde haar woord
Beiden de laan uit, rennend naar een prachtig mooi oord!
Genietend van het leven bij dag en dauw
Een poppetje veranderde in... een vrouw.…
Vannacht
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
1.132 Gevoeld, eenzame onmacht.
Als dan het laatste vers
zichzelve schrijft,
omdat ik verdwijn,
Vallen druppels zout ogenvocht
langzaam...heel erg langzaam,
naar omlaag!
De letters, punten, komma's
van de nog ongeschreven verzen,
verdwijnen ze in oneindige leegte?
Of zweven ze mee...
Met de ochtendwind?…
Mijn God
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.018 Vannacht
heb ik in alle stilte
geschreeuwd, gekermd
en gevoelsmatig
tegen U aangeschopt
met alle kracht die in me was
Niemand
die me hoorde of me zag
ik was alleen, met mijn onmacht
mijn intense verdriet
Is er dan echt niemand
die mijn hulpeloosheid ziet?…
Levend marmer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
645 Geleefde teksten, reactionair of
liefdevol, verlost de pijnen van de
onmacht en de ouderdom, de mozaïek
geschreven in de bloedvaten van
levend marmer, waarop de aarde
rust in een dichterlijke omarming.…
Denkend aan trage stromen…
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
437 Denkend aan Holland
zie ik pleinen volstromen
met mensen, hun onmacht
in gebalde stemmen laten
horen, daaruit dient een andere
wind te worden geboren, uit de
trage stromen door conformistische
klei waarin we zijn beland,
een stroom, die als droom steeds
weer dreigt stil te vallen, te snel
in gemakzucht gekropen, gevlucht,
weggekeken…
Verf
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
582 schildert jezelf
in natte tranen uit de fles
wegen boren zich een leegte
achter kale horizonnen
waar lust met liefde copuleert
gezichten van alle kanten bekeken
vervagen helder in abstractie
stillevens in kleur verflauwen
een wereld zonder ratio
verleent zich een gevoel
de rivier fluistert verhalen
over jouw naam en jouw hart
onmacht…
De nacht
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.303 Mijn stem sloeg over,
uit pure onmacht.
Geen enkel antwoord,
hij werd nooit verdacht,
omdat iedereen geloofde,
dat ik het had bedacht.
Zijn houding,
dat destijds was herdacht.
Zijn emoties vlak,
alsof hij alles had weggelacht.
Het was geen open boek,
maar slechts een start.
Dat zei de vroegere ik,
komend uit mijn kinderhart.…
Taak
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.894 Verteerd door onmacht en wraak.
Een deerniswekkend dwaallicht,
doof en blind voor spiritueel inzicht.
Zwevend in het donkere labyrint,
waar hij door haat, het licht niet vind,
de tunnel naar zuivere liefde.
Keer om uit de nevel verdwaalde ziel,
verlaat de weg waar u andere griefde.
Laat u door een eerlijk hart leiden.…
Schandpaal in Brussel
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.683 De tuba pronkt met een wijde stem
Trompetten scheuren de zucht
Vullen het plein met flarden
Die de snaar strelen, het merg treffen
Zo verdwalen ze in een taal
Het verhaal is ver zoek
Misschien verspreid in het rumoer
Misschien verenigd in de vuist
Tuba en tropetten
Smoren het klagend koor
Kreten van verf op spandoek
Getuigen van onmacht…
Jongen
hartenkreet
3.3 met 21 stemmen
2.163 het gevoel dat ik je mis,
de pijn van de leegte,
maar ook van onmacht.
we willen wel,
maar er is gewoon niks aan te doen,
in iedergeval niet nu,
misschien over een tijdje,
misschien wel nooit meer,
alleen de gedachte al,
dat het nou over is,
helemaal.................................
weg..........................................…
Schemervelden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
2 of laat je het langzaam los uit onmacht
het ooit nog te veranderen
Ja, dit leven waarin ik nooit
jouw ochtend vanonder je dekbed mocht kennen
omdat mijn woorden geen sleutels waren
of omdat je geen behoefte had
aan iemand zoals ik die stilte verafschuwde
maar nog meer zweeg dan jij, en waarom?…
- Innerlijk gevecht -
hartenkreet
4.1 met 56 stemmen
3.142 Niet uit te leggen mijn ogen vol van onmacht
fluisterende gedachten bewaken de laatste
onweerstaanbaar gedreven wil.
Woorden begrijpen toch niet wat ik bedoel,
begrijpen de passie, als ik er niet meer ben....misschien...…
Leven
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
568 Soms raken hemel en aarde elkaar
domweg vaker dan wolken wolken raken
schroeit iets van hoogte als onweer
slaan legerbenden elkaar en op de vlucht
wat haten ze behalve hun eigen onmacht.…
Anders
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
690 Die onmacht nekt me, doet
me als een naakte slaaf onthoofd worden. Autist
in de kern, gooi ik mijn liefdevolle woorden als
voedzame etenswaren over de muur van mijn ellende.
Wetend dat woorden niet echt voeden, liefde wel,
voor wie mijn woorden op ware waarde schat.…
Luisterschaduw
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
641 klinken er zachte geluiden
in rustig verlangen
om te ontsnappen
aan heimwee
toen
liefde gewoon was in ons bed
zonder een vertrekken of verrekken
het is vrijwel stil in Amsterdam
onder wolkenbehang drupt regen
als muziek van drummende vlinders
op luisterschaduw van bloempotten
ik kan je niet vergeten
in het duister van mijn onmacht…
Voortschrijdend gebaar.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 Het is het dubieuze lot dat met inzicht
de toekomst laat herbeleven, opgehaald
in gedichten waarin de betekenis leeft dat
alles een sleutel heeft, vaak onvindbaar
in het sleutelgat van haar geschiedenis
geselecteerd in onmacht of onvermogen,
gevat in eigen speling, de vreugde in het
kleinste wordt de liefde ingeleid, wat niet
in protest…
Wespenleed
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
460 of het moet al zijn
dat heerlijke zoet
in die fles
waar je wel
naar toe vliegen moet
onweerstaanbaar
naar binnen daar
vliegen moet
naar buiten weer
kom je nooit meer
wat je ook probeert
je krijgt
kleverige vleugels
plakkerige poten
onmachtig
verdrink je, stik je
tussen al je soortgenoten
wat een dood en
wat een leed
als je dat
maar…
In de schemer van onze lichaamstaal (Liedgedicht)
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
983 zindering van het totaal
in de schemer van onze lichaamstaal
is de stilte in de ban gedaan
Waar je nu ook bent, ik richt mijn blik
niet naar buiten, waar je in het veld
naast mij opeens verdwenen was
de zomer is zijn glans kwijt, onze bloei
ligt achter ons, in het voorjaar, -
dat met zijn bloesems ook die pijn bracht
leg je neer bij je onmacht…
Natte verf
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
365 Je schildert jezelf in een leegte
achter kale horizonnen
waar lust met liefde copuleert
van alle kanten bekeken
door de waan van de dag
helder in abstractie
stillevens verflauwen
een wereld zonder ratio
verleent zich gevoelens
rivieren fluisteren verhalen
over jouw naam, jouw hart
in empathische tederheid
onmacht versus kunde
in…
Vervulling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Tussen willen en moeten
grijpen verliezers macht.
Er leven machthebbers,
die op frustraties wachten.
Tussen willen en mogen
leven levenskunstenaars.
Daar leeft ook liefde,
die op vervulling wacht.
Zuivere liefde kent geen verliezers.
Ware liefde schept geluk.…