1296 resultaten.
Een Kriebel
hartenkreet
4.5 met 18 stemmen
3.300 feiten en gevoellens,
Maken het geheel zeer gecompliceerd
Wetend dat jij met regelmaat,
Ook door anderen wordt begeerd
Een gedachte die iets in me losmaakt,
En het valt met geen pen te beschrijven
Een heel onterechte gedachte misschien,
Maar ik vermoed dat het nog wel even zo zal blijven
Ach, het is maar een kriebel,
Heel onschuldig…
Klaar
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.097 Mijn jeugd is nu wel over de onschuld is voorbij.
Er blijft niet veel meer over, weinig dromen meer voor mij.
Nu wordt ik volwassen.
Nu wordt ik een mens.
Waar ik voor heb gevochten was niks meer dan mijn wens.
Het meeste wat ik wilde heb ik nu wel gedaan.
Toch zijn er nog wel dingen waarvoor ik echt wil gaan.…
Advertentie
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.840 woonadres is me bekend
Wees gerust, ik ga je niet vermoeien
geen lezing, wat is aangedaan
of hoe het dat meisje is vergaan
waarmee je dacht te mogen stoeien
Ik heb een verrassing voor je
je krijgt terug wat je ooit gaf
ook al ontliep je toen je straf
Welnee, je zult van mij niks horen
over de schreeuwen die je bracht
toen je de onschuld…
Donderdag 20 maart 2003
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.069 Gedenk het geronnen bloed
dat markeert de wonden
door de “bevrijder” geslagen
in onschuldig vlees
van jonge martelaren
onder dwang gezonden
om op velden de leider
uit “beschaafde staten” te vergelden
welke in blinde macht
te beheersen tracht de bronnen
van het zwarte bloed
om dit in eigen land te pompen
in de daar geslagen wonden…
In hoger sferen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
441 wij speelden
het spel van de
ogen die wangetjes
in pure onschuld
liefjes doen blozen
van aanhalen
zonder te raken en er
dan een ingewikkeld
patroon van maken dat
naar meer gaat smaken
wij verloren de tijd
vergaten de wereld
om in hoger sferen
wat steeds niet lukte
opnieuw te proberen
samen op zoek
naar wat ons
ongezien intrigeerde…
Lekker
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
771 De slang stak
in een poging tot eerlijkheid
haar listig vel tussen de spleten
van haar slecht geweten
en gehuld in een kleedje
van onschuld gleed ze
van de tak.…
Achter werkelijkheid
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
904 Met weemoed denkt zij terug
aan de speeltuin waar zij speelde
en oma achter haar schommel stond
om haar te duwen hemelhoog
Waar zij liedjes zong
in kinderlijke onschuld
en oma zong mee
heerlijk onbezonnen tevree
Kastelen vol gangen werden gebouwd
met torens rond
en oma hielp haar mee
lief en geduldig, samen zo tevree
Oma bezorgde haar…
De toorn van een god
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
956 Gevierd de geboorte van een kind
Verlangend licht zo zij zochten
Heimelijk gewenst zo gewoon
Doorgedrongen in alle krochten
Maar welkeen aanbedene het was
Zou niemand ooit bevroeden
Getergd door onbegrip
Ontstak hij in vreselijke woede
Geen mededogen met zijn kudde
Zijn toorn deed zeeën schudde
Vernietigend was zijn kracht
Sleurde onschuld…
Ode
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
996 Ik prijs de tijd rijk oh moeder,
gij waart immer mijn hoeder
tegen alle mogelijke gevaren
in mijn tijd der onschuldige jaren.
Mijn kamer kan ik behangen
met groots, grijs of klein verlangen,
wees zeker, vergeef me al de pijn,
wees zeker dat ik uw schepsel zal zijn.…
De roos ontsprongen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.646 overtuigender schreeuwt
ooit werd haar roepen
medelevend aanhoord
met liefde verzacht
naakt en kwetsbaar
staat ze daar
nu vals sentiment
blootgesteld aan licht
niet langer verblindt
scherp als een mes
zijn de laatste woorden
die de bevlekte doornen
uit haar armen bevrijden
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Slotfragment uit De vermoorde onschuld…
GOLGOTHA III
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
593 als het allerlaatste brood
er is er een die vraagt waarom
hij heeft de armen tot de hemel geheven
de roep om vergeving op de lippen
weet dat aan alles een einde komt
stijgt hij hier boven zichzelf uit
loodrecht in de lijn van een hogere sfeer
gehangen om de spanning te voeden
dit wijzen is een bewijs van schuld
of is het toch de onschuld…
Oog om Oog
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.305 Op de Eerste Dag dan vieren wij
uw stralende geboorte
met een oorlog in het Oosten
waar de onschuld werd verbrand
om een ezel die in woede
zich ontstak en nietsvermoedend
zich steeds stuk liep op de steen
die hij niet vinden kon in zand
En met bloed nog aan zijn handen
loven wij uw nageboorte
op de Tweede Dag gezworen
in een doodgeboren…
Dagpauwoog
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.120 Waarna de kleine opgetogen
weer naar binnen kwam gevlogen
en hij hield zijn kleine handjes
voor zijn oma iets omhoog
En oma zag tot haar verbazing
daar twee grote vleugels liggen
die hun lijfje moesten missen
en ze hield het niet meer droog
Ze keek hem aan met biggeltraan
en vroeg hem waar het was gebleven
waarna hij toen in zijn onschuld…
Waarom begint de nacht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
538 dichter in het duister
of uren vertraagd door pijn
vrome woorden, diep gefluister
over het liever niet schrijver willen zijn
is het een waarheid
klaarblijkelijk duister en droef
van vergeten verdriet
laag na laag
misschien de werkelijkheid
somber, stroef
of is het luidkeels zingen
de kelen gesmeerd
met het inhoudelijk bedingen
de onschuld…
Onbreekbaar porselein
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
537 Je herkneed de klei, in
verbaasde bewondering van
haar gestileerde schoonheid,
geroerd door een ranke hand,
gereinigd in water uit een schaal
van broosheid, verglaasd tot
krachtig metaal, versteende
onschuld, de vorm ontstijgt
het verstand van de mens in
het porseleinen werk, te zweven
in haar breekbaarheid, om het licht
een andere norm…
Woede fase
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
988 Na een lange strijd
Neemt Hij tot zich
Een onschuldig kind
En
Waarom waarom!…
Grijzende verliefdheid
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
574 Onschuldig, tussen de plooien van tijd, in het vragen,
dragend de scherven van momenten die voorbij zijn gegaan,
jeugdigheid in het grijzer worden, laten vervagen
doch in de tijd traag tikkend, altijd simultaan
ontpopt in het verliefd zijn
opnieuw de gulzigheid naar het bestaan.…
Reflectie
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
952 jouw weerspiegeling lijkt eindeloos
wanneer ik uiteindelijk de moed heb gevat
om erin te kijken, wie is zij, deze vrouw
die mij met holle ogen aanstaart
raken haar handen je voorzichtig aan
waardoor het beeld vertroebelt
wast ze haar handen in onschuld
doch neemt de zonde langzaam bezit
als een slang die door haar lichaam kruipt
wordt…
Lege wagons
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
512 oor ten luister zou leggen
naast de rails dwarrelden afscheidsbriefjes
onwetend of ze hen ooit bereiken zouden
verscheurde gezinnen door gezaaide haat
welke niet de onze was, maar opgedrongen
de onze zou worden
reden steeds vaker lege wagons het perron
binnen, uitgeput en verhaalloos
met als doel de waarheid te verdoezelen
hebben ze onschuld…
Geen onderscheid
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.578 Geen onderscheid,
Zo klein als je bent kun jij me al ontroeren
En ik weet niet wat ik nu moet voelen
Het wonder dat jij mijn kleinkind zal zijn,
Jouw oma zijn dat vind ik ontzettend fijn
Mooi, onschuldig zonder weten van mijn pijn
Dat er nog een kleinkind op komst zal zijn
Een kleinkind dat ik altijd ontzettend zal missen
Maar dat komt…
DROOMZICHT
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
539 In mijn droomwereld
tekent jouw naakte onschuld
lijnen van pure vrouwelijke schoonheid
waarbij elke omtrek wordt omschaduwd
door wazig diamanten stoflicht
tot de geboorte van de zon
de schatkist van de dag
in paarlemoeren licht opent
en bevroren traan ontdooit
op 't pronkend blad van de lotusbloem.…
Het verbrijzeld aangezicht der liefde
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
951 Het licht wat ooit nog fonkelde
de warme taal van het gelaat
krimpt ineen en zwijgt
De dode die niet op wil staan
De kiemkracht die op sterven staat
De onschuld die verdwijnt
De traanval glooit de wangen nat
en sluit de lippen kronkelend
om wat eens is geweest
Nu waanzin mij hier achterlaat
het breekpunt mij door midden zaagt
verlies…
Onuitputtelijke mand ?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Ze draagt de mand van onverzettelijkheid
haar lijden begraaft ze in de vruchtbare grond
van haar dromen en onder het mos waarmee
de onschuld van de tijden zijn begroeid.…
zondvloed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
888 op je balkon sta je
in het donker hoor je
de regen en de regen
die optrekt vanuit Duitsland
en maar doorgaat
de regen en de regen
die je in het donker
niet ziet maar wel hoort
hard en harder en
dan weer even zachter
nog zachter nog zachter
dan weer keihard en zwaar
het tikken op het aluminium
het ruisen van onschuldigen…
De Hoge en Verhevene
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
510 Hij zal ze troosten de treurende kinderen
wier levens compléét zijn verward-
wier onschuld verwoest werd door de goddelozen,
de móórders van een kinderhart!…
donderaars
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
476 Spanje was
een mooi
warm land
toelating van
marteldood betreffend
gigantisch jonge
mooie dieren
klopt van
geen kant
zenuwslopend doodsbang
kijk in
hun hulpvragende
ogen
omstanders waanzinnig
joelend totaal
geen mededogen
mensen overal
in de
wereld protesteer
allemaal
red deze
stumpers brandwonden
valpartijen onschuldig…
Prikkeldraad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 .**
Umberto Eco; 5 januari 1932 - 19 februari 2016
* World Press Photo 2015
**Zijn het duivelse krachten die zoveel onschuldige mensen ten onder laten gaan...?…
Stilte voor de storm
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
682 Hoe een klein onschuldig vuurtje
De oorzaak van het vagevuur kan zijn.
De pijn van oude herinneringen…
Zo dromen wij nog ieder jaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
821 Zo dromen wij misschien nog
ieder jaar, dat dat gevoel in
verlangen op 5 december zo
kinderlijk onschuldig en zonder
gevaar; nog eens zo sterk ons
hart de vreugde terug zal geven.
Die vreugde om de goede Sint;
zoals die door ons destijds al
als kind werd bemind en ons toen
dat cadeautje gaf met een gevoels-
waarde voor een verder leven.…
proces
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
506 daar zag ik duizend zwaluwen
in hun gebed naar de Hemel
gedragen en gevoed
hun nietige gestaltes
afgetekend tegen blauw, als
ons verlengstuk opgetild
boven het grauw van alledaagse dingen
in hun onschuld schuilt
het hart van zoveel kwetsbaar leed
het mes dat aan twee kanten sneed
toen hoop dat hart verlaten had
daar zag ik duizenden…