2616 resultaten.
In blauw en paars
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 de zon
schijnt klein
in hoge lucht
weer trekken
ganzen sporen
op hun verre vlucht
nog kalen bomen
een donker silhouet
tegen de horizon
maar voor mijn voeten
dartelen kleuren
in een nieuw ontmoeten
vervlochten met het wit
van sneeuw bevechten zij
hun plaats in blauw en paars…
Van kaft tot kaft
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
680 E-readers
Daarentegen, laten
inmiddels hun sporen
echt na
Hoewel;
veel mensen het lezen van
Getitelde ruggen
Ooit zullen gaan
missen(?)…
Korte uiteenzetting
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
730 je was hier als kind geweest
om te zoeken naar een schat
naar sporen in de grond, krassen in lak
jouw adem uit mijn allerziel
de grond van het bodemloze
verdwenen, uiteen gewaaierd, voorgoed
nu schampt grondmist ijle lucht
iets dat lijkt op versmolten letters
geboren uit verdampte aarde; kom terug…
In het ongewisse
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
507 ik wil het
weten vergeten
maar de ankers
laten niet los
trekken nog
steeds hun sporen
onuitwisbaar ook
op de harde rots
ooit zou ik
de lijnen kappen
in het ongewisse
verder gaan
maar ik had
niet de moed om
alles te verbreken
de rode lijn is gebleven
heb me geschikt
in een leven
waarvan de schaduw
steeds voor mij zal staan…
Zwijgende man
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.216 Wie wat wil zeggen
heeft winter nodig
kale takken zonder blad
Spoor van vogels niet
hun fluiten water
ongenaakbaar hard en glad
Wie dat wil
heeft in zijn ogen iets gespaard
dat kijken heet
Wie dat kan
weet in zijn zwijgen
wat hij zegt
het best bewaard
------------------------------------------------------
uit: 'Achter de rug…
Dagdroom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
575 Ik loop, hoop
en ik dwaal
af van het spoor,
Niets komt tot gehoor.
Nergens waar ik mij aan stoor.
Ook al gaat alles ongeremd door.
Ik droom, hoop.
Daar ben ik immers mens voor.…
winters tafereeltje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
605 het sneeuwtapijt laat sporen na
een roodborstje en de kat
ze kunnen het niet ontkennen
dat ze er even waren...
de kat lag nog te loeren
het roodborstje zag ik wegvliegen
een gebeuren, een verhaal
spontaan ontstaan... in 't wit van de natuur!…
Nieuwjaar 2019
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Alvast elke dag meer licht.
2019: het jaar van vaart
met gulden sporen?!…
restafval
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
518 niets gooit zich weg
en bewaren is geen optie
plastic en blik op maandag
verzameld werk
in een spoor van achterlaten;
lege dozen
een notitieblok zonder aantekeningen
een gedicht aan de rand van taal
twee helften
van hetzelfde potlood
bossen zonder uitgang
een huis dat zich ruimt
voor een dood die wacht…
het ontelbare
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
679 we tellen de daden
de dagen de doden
de sporen de wonden
in het landschap tot
mouches volantes zich
als zwarte dansende
sneeuwvlokken ontvouwen
en het uitzicht verblinden
we tellen tot tien en terug
werpen een kleurrijke lap
over het land zwijgend
bedekken we het ontelbare…
Waar de hond bleef staan
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
191 De hond bleef staan
alsof de wind hem
herinnerde
wat nergens meer lag
Hij keek niet vooruit,
niet achterom,
maar naar de ruimte
tussen twee geuren
Geen spoor vroeg hem te
volgen
Geen stem kende zijn naam
Hij koos niets
Hij liep
Alsof iedere stap
het antwoord al
had losgelaten.…
Pinksteren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
635 Smal is de weg tussen alles door,
leven vanuit ons hart in een tijdloos spoor. Vertrouwen
vanuit ons centrum op die ene naam. Hosanna in de hoge,
radicaliteit, er is een naam. Gekozen met heel onze ziel
en alles op dat spoor gezet. Onze ogen gaan steeds meer open
voor alle kleuren van die boog.…
Ik Ben Anne Frank, Zei Ze.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
756 Het spoor naar Bergen Belsen kent voor argelozen
En voor hen die beter wensen geen reden voor gevaar.
Het spoor dat voert van A. naar B.
Is efficient en neemt alle reizigers met zich mee.
Reizigers in een oorlog
Op weg naar hun ongewisse lot.
De werkers voor een betere morgen
Ver van hun Joodse god.…
geurlijn
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.318 ik kijk met mijn neus
en zie geen steek
die lichtblauwe vlek
is de vrouw
die voor me zorgt
ik denk dat ik naast blijf
maar soms ben ik haar
kwijt - afgeleid
door een spoor, een
krul van geur
eens liep ik zo rakelings
langs een konijn
dat ik niet zag - pas meters
later bereikte me die streep
en maakte ik rechtsomkeer…
plank
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.254 hij voelt de adem uit zijn longen groeien
de woorden staan stijf in zijn keel
zoals zijn lichaam dat een plank is
en langs alle kieren kraakt
vol wormen en vol sporen van regen
de foto in zijn handen is niets
dan een vlekje vertroebelde troost
dat hij tegen zijn dovend hart drukt
en indommelt…
piekt als hij thermiekt
netgedicht
3.2 met 33 stemmen
2.013 de lucht draagt
als ik vlieg
de verte vraagt
bestemming
van mijn vlucht
de wind vertraagt
in koude vlagen
het glijden
piekt als
hij thermiekt
mijn schaduw
streelt de aarde
speelt licht en
donker uit als ik
mijn vleugels sluit
ik wil ontsnappen
verder gaan
voordat de sporen
van mijn stappen
zijn vergaan…
Nachtmerrie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
899 snakkend wakker geworden
in een zuur en stinkend bed
te midden van verdampende benauwdheid
hoewel ze reeds uit het zicht verdwenen is
om elders nachtrust te verstoren
zijn hier nog steeds haar verse natte sporen
omringd met een lijntje zout
blijft bedbreed uitgesmeerd
de herinnering geconserveerd
mijn angstdroom onverflauwd…
Wilde dromen
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.219 In een eenzaam huis
behangen met schijncoryfeeën
Waart rondt een jager
Hij graait naar elke schaduw
Als een rusteloze tijger
op zoek naar duidelijke sporen
Op de trap en in de gang
glijdt hij als een moordenaar
langs de koude muren
Zelfs onder het bed op zoek
Naar dromen die zijn jachtterrein
Al jaren hebben verlaten…
De maanvrouwe
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
664 Hoog staat zij
boven haar sterrenvolk
bukt en ontfermt zich
over hen die gevallen zijn
en streelt de pijn voorbij
haar tedere vingers
beroeren vele dromen
van de verdwaalde wezens
in hun zoektocht naar het zijn
de sporen van het leven
zij schenkt hen haar kracht
in zilvergloed
kust ogen in het donker van de nacht…
zuiver
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
808 ze schrobt zorgvuldig schilfers
balsemt ritueel nieuwe krachten
met het oog op de maan
als bondgenoot van het leven
ze wenkt naar de zon
nodigt haar warmte uit
zonder schaduwspel
van heden of verleden
schrijdt verder door de tijd
drukt elke voetstap in het zand
en vormt een spoor
ze noemt het hoop…
Uitval
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
879 als stilte
is ingenesteld
of ongedwongen blind
blijft ingemetseld
is de voortduwende beweging
op dood spoor gekomen
zijn wissels bevroren
en is stroom alleen nog
gewikkeld in verleden dromen
de stoppen
blijken weer
uit steen gebakken
doch wat mij,
teneinde,
meer zorgen baart
is, dat naar het schijnt
de verbinding
niet meer…
De Aanslag
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.443 De aanslag, niet te verkroppen,
Honger naar een antwoord,
Vragen,
Omgeven met raadsels,
Een antwoord niet te vinden,
Een lach, een traan,
De duisternis en een vrouw,
Vingers,
Die je gezicht strelen,
Een spoor van bloed achterlatend,
Een vrouw en kind,
Geluk, daar lijkt het op,
Oude wonden,
Ze helen niet, maar komen terug,
Door het…
tijd
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
857 de tijd verstrijkt in
een muur van stilte
doorbroken door een schamel licht
waarin wij zoeken
tastend, struikelend
onze dromen tegemoet
verblind in een spoor
van jong verlangen
waarin troebele beelden
zich uiten in helder schijnen
en donkerte opglinstert
in een weergaloze schittering…
offer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
509 het klaaglijk blaten
van schapen in de straten
vandaag
rood kleurden de goten
de sappen vergoten
offerfeest
blinkende messen vlijmscherp
vlees in kwartieren
verdeeld
na uren straten schuren
sporen verloren
stilte herboren
nu jammeren de lammeren
hongerig en koud
offerschaap…
offer
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
825 het klaaglijk blaten
van schapen in de straten
vandaag
rood kleurden de goten
de sappen vergoten
offerfeest
blinkende messen vlijmscherp
vlees in kwartieren
verdeeld
na uren straten schuren
sporen verloren
stilte herboren
nu jammeren de lammeren
hongerig en koud
offerschaap…
de Nijl langs
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.263 sloot van een rivier
een spoor trekt
over de groene vlakte
mensen staan krom
tussen gewassen
witte vogels steken af
wij trekken een lijn
met zijn drieen
van C. naar A.
van koning Toet
naar Ramses twee
in stukken
keren we terug…
Dromen die uitdoven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.148 En sporen achterlaat
van een gevonden liefde
die me altijd wakker maakt
en weer laat verdwijnen
als de kleuren van de eenzame
nacht elke droom
uitdoven.…
"Voor een vriend..."
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.378 Je veerman houdt zich in
en nog steeds de wacht,
heeft het meertouw nog
niet losgelaten, gelaten
lopen in het laatste spoor
op het jaagpad van de nacht,
wat reeds z'n oude glans verloor
en een milde dood je wacht, al
vertrouwd met de tocht, misschien
wacht mij hetzelde veer, om
je aan de overkant weer
in de ogen te kunnen zien.…
archief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.012 het lichaam is een archief
dat sporen uit een verleden draagt
las hij en hij
hield de hand op zijn hart
waar verloren liefdes
gaten in geslagen hadden
zijn schouders hingen
van de last die
de nooit uitgepakte
rugzak meezeulde ach
hoe licht zou het leven
kunnen zijn
dacht zij
het hoofd hield hij recht…
Langs wuivend riet
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
807 hoorde het zingen
van de slagen
in samen schaatsen
op het dragend ijs
langs wuivend riet
de zon geniet op
laagstand van de
stilte in ons gebied
het slijpsel
is een feest toont
in witte sporen
waar we zijn geweest
altijd een verder
maar wij keren om
kijken naar van
waar wij zijn gegaan…