2935 resultaten.
GEDICHT VAN VERRE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.047 Van verre zweefde een stil gedicht
‘t fluisterde losse dromerige zinnen
Over lange schaduwen van het licht
van de dag die nooit zou beginnen
Door stille straten gleed het geluid
van zo goed als ontzielde woorden
Door een gedeeltelijk gebroken ruit
waarachter de mensen ze hoorden
Mensen blikten in gedoofde vuren
van twee ogen die gebroken…
Sterflied
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
787 En dan ga ik
De eeuwige nacht in
Waar atomen dolen
Het einde en het begin
Het zachte zingen
Van het vacuüm
Op ontelbare snaren
Het laatste stadium
En zie, daar is hij
De jager en de gejaagde
Omwenteling en keerkring
En het al zijn vertraagde
Sterren vlieden
De dageraad breekt aan
Kom tot mij
En laat mij gaan…
Pleinvrees
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
545 Een schijnbaar onbreekbare dag
maar..
tussen fleurige parasols
die als tropische eilanden
op het vroege marktplein drijven
en terwijl zwierige banieren
oranje prinsen bezingen
sterft er een kind
een rijzige gestalte wandelt
- ogenschijnlijk zonder om te zien -
met de handen in de zakken
de beschaduwde steeg binnen
weg van het plein…
strooiweide
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
535 mijn asresten
worden zwierig
uitgezaaid over het gras
verstrooid door de wind
waarheen?
ze verdwijnen
zoals jij uit mijn leven verdween
zonder laatste groet
zonder omkijken
het is voorbij
ik lijd niet meer
wat kan ik meer verlangen?…
Wer jetzt kein Haus hat
gedicht
4.0 met 8 stemmen
8.205 Maar hoe te sterven eerst
hoe weten waar het oog graag rust
waar alles zo dat je besluiten kunt
om weg te gaan.
Is dat je leven fout geleefd werd
af te zien aan geen vertrouwde plaats
die voorbestemd lijkt voor vaarwel?
Als je een huis gebouwd had, dan wist je 't wel.
---------------------------
uit: 'Tirade' 419, 2007.…
Beseffen wat geluk is
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
615 Vandaag sterven we in gedachten.
Pijn die straks verzachten gaat.
Geliefden die ons gaan verlaten.
Tijd die stilstaat en toch bestaat.
Werelden die van verre wenken.
Illusies verdampen snel.
Overgave is een feit.
Niets kan ons meer krenken.
Vreemd, maar toch vertrouwd,
komt onze laatste dag.
Door tranen breekt een lach.…
Lieve Zon
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.294 Als jij straks niet meer schijnt
jouw licht achter onze horizon verdwijnt
mogen wij ervaren dat jouw stralen
blijvende in onszelf verhalen
Ja de bron van al het licht
is nooit voor het duister gezwicht
het is een ster aan het firmament
echt wel door ons gekend
Als straks jouw horizon is verlegd
alles wat te zeggen is gezegd
mag jij stralen…
Ongrijpbaar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
868 Nooit vroeg ik jou
Nooit kwam het juiste woord
Je was immers nog
Het leven kent geen geduld
Nooit zullen wij weten
wat het ongesproken woord ons had gezegd.…
Arme ziel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
892 naast hem
hij gebaart haar te komen
na nog een poging staat hij op
loopt het erf af richting dorp
steeds ‘n bezorgde blik naar links van hem
zijn hand in die van haar, zo lijkt het
bij het graf aangekomen
legt hij haar voorzichtig neer
je weet toch wat we hebben afgesproken lief
zegt hij zachtjes
voor wie het langst leeft wil ik sterven…
Prei
snelsonnet
3.5 met 6 stemmen
989 Mijn ‘levensvraag’ wordt simpel opgelost:
Ik laat mij niet begraven of cremeren,
Mijn lichaam laat ik netjes composteren,
Wim Overweg wordt na zijn dood compost.
Dan hebt u na mijn dood nog wat aan mij:
Ik sta garant voor vele joekels prei.…
Het is juist goed
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.985 Het is juist goed
dat ik de glorie derf,
daardoor moet
ik iets goeds maken voor ik sterf.…
DOODSGEBED
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.411 Heer, als ik sterf
op een december-dag;
in het ziek laken dat ruikt!
En mijn gezicht: geel als een raap,
mijn baard verwoest door het zweet,
terwijl mijn hand vol angst in het kussen plukt,
Heer, houd dan voor mij, arm schaap,
houd uw barmhartigheid gereed.
Want gedurig was ik lui en dom,
onkuis, hovaardig en zot,
ik was gulzig aan bier-…
Nico Tromp
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
510 Zou huisarts Nico Tromp zijn blijven leven
Als men toen niet met veel vertoon van macht
Hem thuis had overvallen in die nacht?
Het antwoord denk ik wel te kunnen geven:
Het antwoord ligt besloten in de vraag,
Ik stuur dit rijm vandaag nog naar den Haag….…
het kan slechter
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
722 in de gelukzalige tederheid
van een diepe slaap
het loodje leggen
zonder enige wetenschap
en besef van dat je
er bent geweest...
ik durf niet te beweren
dat dit de ultieme droom
is van elk mens
maar het kan zoveel slechter…
Medeleven
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
699 Zo treurig staan je ogen wanneer je naar me kijkt
lach of dans voor mij dat is altijd beter
doe iets wat er op lijkt
ga de kamer met goudstof behangen
als je goed luistert
kun je iemand horen
die fluistert
ik ben niet meer door dit leven gevangen.…
het gaat door
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
649 de dood slechts een halteplaats, lijn
onophoudelijk stopt laadt de zorgzame
dood in, in een houding die bewegingsloos
als lijk ligt te schitteren van afwezigheid
er is niets, geen nacht geen dag, geen samen
slechts wat brood dat korstig na schimmelt
op het vergeten bord, stemmen zijn doof
woorden zijn blind
alle geloftes vergelen als pentekeningen…
Lege ochtendstond
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
795 liefde is in mij gevangen
als de bloem in zijn knop
niets kan dat vervangen
bron droogt nimmer op
dromen drijven in duister
passie is slechts een lust
niets vlucht weg in luister
als jij mijn lippen kust
als alles is vergeven
tijd om weg te gaan
niets om voor te leven
blijf ik nog even staan
verstervend in de verte
ontvlucht de overkant…
Kerker
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
615 Ik schonk jou je lichaam
een tempel voor je ziel
die tempel werd je kerker
Je hebt je kerker verlaten
de deur achter je dicht geslaan
en bent weg gegaan
Je ziel is weer vrij
niet langer geketend
van de geleden pijn onwetend…
Scherven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
757 Jouw sterven
de klap was hard
de duisternis
zwarter dan zwart
mijn hart brak uiteen
in talloze scherven
Ik ben begonnen
de scherven bij elkaar te vegen
kom ze werkelijk overal tegen
ik pak ze op, stuk voor stuk
want elk klein scherfje
brengt weer een stukje geluk
moet mijn hart opnieuw vorm geven
voor de rest van mijn leven…
In stervend licht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
819 nog zag ik
een vlinder
fladderend
in koude wind
warmde
vangend zon
op witte vleugels
in stervend licht…
Kerkhof
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
740 Daar leven zij,
voorzichtig lopen,
tussen Dahlia's en stenen
het is er doodstil
op een enkele snik na
en bezoek
tweewekelijks bij de een
maandelijks bij de ander
of soms helemaal geen.…
Een ziel weegt 20 gram
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 Zodat wij rustig kunnen sterven.
Er wordt te weinig gereïncarneerd,
het hiernamaals raakt overbevolkt.
Geesten spoken tussen hier en daar,
in copuleren rust gevaar!…
Doodgaan
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
678 Gister bedacht ik me opeens,
"sterven doe je helemaal
alleen."
Het leven dat langzaam
uit een lichaam trekt,
en wat daar dan achter schuilt,
het "grote onbekende".
Ik hoor ook nooit iets van hen
die vòòr mij gingen,
ken alleen de leegte
die zij achterlieten.…
Eulogie
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
586 Waar je heen zult gaan
na dit leven dat is geen mens gegeven
krijgen we een nieuwe ronde
storten we ons hierna in zonde
ben jij het allemaal zat
dan heb je het wel gehad
jij weet het zelf het beste
je wilt je hoofd niet breken
in de uren die je nog resten
je maakt er nog wat van
met een kwinkslag en een lach
zoals alleen jij dit vermag…
beton
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 wereld
gegoten in beton
met hier en daar
een perkje voor het
altijd aanwezige groen
ik zaai maar het oogsten
markeert geen zomer
op de kaart, het vliedt
zoals mijn jaarringen
door de tijd waarin
ik eens in ‘ verleden
mijn naam in had gekerfd
viervoeters vissen vogels, het
ademt de verbintenis van
het begin tot aan het eind
het sterven…
Finale
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
586 Toen was daar jouw finale
verbijsterend mooi zoals
je ging en puntgeslepen scherp
jouw blik de laatste akte schetste
de wereld draaide door
terwijl een ogenblik van
o zo waardig zijn zich kleedde
zoals je was geweest
niet één keer keek de tijd nog om
maar snelde voort in het tumult
van veel te schelle stemmen
de dag kromp stilletjes ineen…
Mijn arm is jong; nog blank mijn Zwaard
poëzie
4.0 met 1 stemmen
968 Mijn arm is jong; nog blank mijn Zwaard;
Nooit zag mijn oog dit veld; -
'k Besteeg geen briesend oorlogspaard;
Mijn vuist doorsloeg geen Held.
Toch is mijn boezem fier en sterk,
Mijn hart als Batoos hart!
Vlug is mijn blik als 't morgenzwerk,
Ze vlammend als mijn hart -
Bathilde gorde mij ten slag!
Haar hand schonk mij dit…
laat zacht haar ogen breken
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
787 een kastdeur kraakt
de klok verstaat het tikken
van zijn slag de tijd
telt uren rustig af op
tonen van haar eindigheid
zon verschiet in kleur
laat stofjes dansen
in de willekeur van lucht
de geur van lang geleden
herkenbaar in gebeden
we zitten stil gevangen
in het broze lijden
lippen smakken in het
delen van de dorst
zien haar…
De onzin van het lijden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Onze Vader, Uw wil geschiede!
Ik blijf U trouw tot in eeuwigheid.
Nooit zal ik van U scheiden.
Zelfs niet wanneer niet U mijn,
maar ik Uw creator blijk te zijn.
Wie U ook bent, leg mij eens uit,
wat toch de zin is van geweld,
en de onzin van het lijden.…
Filosofie volgens Finkers
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
790 Sterven is eenvoudig,
we kunnen het allemaal!
Dat riep een filosoof opgewekt.
Mij stemt sterfelijkheid somber.
Ik lig weer sterfelijk in mijn bad.
Finkers ligt binnen handbereik.
Ik begin een stukje te lezen.
De zon gaat weer schijnen.
Ik lach.…