2490 resultaten.
Het ijle wit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
436 nooit botsen wolken
zij komen en gaan
groeien aan of lossen op
in eigen stroming
trekken zij voorbij
hun vormen lijken vrij
toch spelen zij het spel
van kleur en zwaartekracht
de onderkanten donkeren nacht
terwijl het ijle wit zich
stralend baadt in het laatste licht
voordat de zon ten onder gaat…
zes keer niks
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
675 meneer van dalen mag dan wel
de macht verheffen tot
ultiem genoegen
vermenigvuldigen wat hij
ten koste van ons heeft vergaard
van delen zegt hij geen verstand
te hebben, weet meer
van trekken van een wortel
als hem dat een maal bespaart
hij weet van één en één
niets meer te maken
dan een verlopen optelsom
de kosten van
gelukkig samenzijn…
LICHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
706 Weer
komt het licht
op ons pad
Weer
wordt de dag
minuten langer
Weer
worden vorst en winter
banger
Trekken
zich terug
in zoom en vaart
Proberen licht
en zijn gloeien
te weerstaan
Achter bomenrij
in bosschage,struikgewas
verheimelijken verlies
Verschijnt
de eerste zanger
heft lied van lente aan.…
Zondaar
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
995 Gewapend met een ganzenveer
trek ik moedeloos ten strijde
tegen de grote grizzlybeer
die mij dreigt aan gene zijde
opgeschrikt door mokerslagen
op het verzengend offerblok
klimt mijn pen in strakke stagen
boven het kraaiennest in dok
woorden klauwen uit mijn handen
in gevecht met al mijn zonden
voor verlies van ingewanden
is mijn veer…
koude zoete dood
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.396 het koude het grille van de nacht, het duister
kom ter wereld , eet en slaap
trek en sterf
leegte heerst
de nacht het grille het diepe duister
de hemel is licht geworden, de ogen zien niet
de sterren stralen
het duister beneden
boven is het licht
de mens is dood
de gevangene is vrij…
Vers J
gedicht
1.8 met 5 stemmen
5.403 Behangen met krantenpapier,
de beelden van een journaal
dat haar elektroniese trekken thuis krijgt &
wegdrijft over het netvlies van miljoenen poezen
?
-------------------------------------------------
Uit: 'A tot en met Z', 1979.…
Een snel dispuut
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
695 waar het vroeger
bliksemde in
een snel dispuut
neemt nu traagheid
toe met de minuut
antwoorden
hangen in de lucht
maar trekken
in een lichte mist
aan hem voorbij
hij kan ze
niet meer raken
wolken die
de hemel maken
het blijft een brij
toch is er soms
een open plek waar
een nieuw vergezicht
hem zekerheden geeft
die hij al tijden…
Mijn pad
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
593 Onzichtbaar voor ieder ander
Beloop ik mijn zelf gecreëerde wegen
Ontworpen en ingekleurd
Met zwart bloed en rode stenen
Tijd ben ik verloren in de ruimte
Die is ontstaan bij het maken
Van alles dat nooit heeft bestaan
Lang gewacht en zoekgeraakt
Grenzen verdampen in de lucht
Bij het trekken van verbanden
Tussen wat ooit is geweest en…
Jonas D. Meijerplein
gedicht
2.9 met 9 stemmen
4.358 In je trekken staat
de geschiedenis van je volk geschreven
fascinerend, jouw volk
almaar verloren en weer teruggevonden
wij staan aan een angstige oever
wachten op de mensen eindelijk mens geworden
de jouwe en de onze eindelijk verzoend
Is de grote Barouch niet
in deze straatjes opgegroeid?…
Zonsondergang
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
669 Laagstaande zon bespeelt
het kleurende lover
die het laat glanzen met
haar diffuse gouden licht
Nog even, dan gaat ze onder
en trekken grijze wolken
het blauw van de hemel dicht
haar stralen nog nagloeiend
in roze en oranje tint
Een schouwspel dat nooit verveelt
als de dag zich met de nacht verbindt
Zonsondergang
het blijft bijzonder…
Duivels
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
760 Daar ben je dan dreigend rood
verstoppen kon ik me niet
dus krab me maar open
krijs me onder
met je afschuwelijke stem
kwijl je vochten over me heen
lik me met je ruwe tong
beknel me om je harige borst
bijt me in mijn vlezige nek
omfloers me met je hete adem
trek uit mijn haren
duw je hoorn
in mijn zachte buik
wat ben je duivels
ik kreun…
Jas van onverschilligheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
487 Het najaar nadert
Met forse schreden
Herfstwind die het
Overneemt van milde
Zomerbries - stormen
Zullen ongetwijfeld komen,
Ik trek mijn jas van
Onverschilligheid aan,
Doe de knopen dicht
Die niets meer van dit
Leven moeten hebben,
Slippen die meewarig
Het zielloze leven
Om zich heen bezien,
Ik zet de kraag hoog op
Die alle…
Wekker
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
758 Ik trek mijn mond open,
opnieuw.
Ik durf niet goed,
maar ik moet.
Mijn schakelaar gaat weer om,
ik heb mijn taak vervuld.
Het is me gelukt,
want het moet.
Eindelijk is het voorbij,
de zware ochtendstrijd.
Ze wil het niet,
maar ze moet.…
opnieuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 hij slaat zijn vleugels uit
en vliegt hoog op
om te stranden tussen duinen
en groengrijze golven
tijd om alle zintuigen
op scherp te stellen
onder een gesloten hemel
de kustlijn volgen
samen met de kwelling
en de winst van het loslaten
trekken de stormen in zijn hoofd
gestaag naar het water
een nieuwe dag
gezet in glanzend…
Kleinood
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
635 Het is alsof ik dichter bij Hans kom
en bij de redacteur Hans Polak,
de woorden trekken minzaam krom,
worden stofvlinders uit een strak pak.…
Vogels die tegen de wind in zingen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
516 de lelies
bewegen
zich wiegend
vogels die
tegen de
wind in
zingen
maken
de pijn wakker
donkere
wolken
trekken de
hemel dicht
er welt een
traan achter
mijn oog
ik wankel
en hurk
in de rechter
hoek van
mijn kamer
met
het duister
om mij
heen
ik sta op
en kijk
naar je
brekende
handen
lief
ze hebben
de kleur
van…
loutering
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
647 ik kom toe glooiend
en kan eindelijk strekken
mijn voetzolen zijn als gelooid
het plateau heeft vijf huizen
bruinig zonder schors het zijn armen
die me binnen trekken
zonder handen als de verbeelding
van reddeloosheid plompverloren
het overvalt mij de kerktoren
priemt de lucht open en morst
de kleuren in het dal
mijn benepen hart jubelt…
blijspel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
501 het is zo moeilijk voor hun ouders
die daar leven en daar werken gaan
omdat het droevig blijspel weegt op schouders,
maar daar trekken ze zich geen moer van aan!…
hitte in het holst van de nacht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
595 Ik meen me te herinneren op een zelfde golflengte
veeleer
aan de andere kant
van d’aarde
ik trek mijn kleverige
haren weg mijn hand schrijft koelte
van blauw op wit
een beetje gaat rond
meest' is ongezegd
verborgen in het onbevroedde
onbeschrevenen
ik wuif het weg in de wereld
ongewenst
niet zonder invloed
het is in gang gezet
globaal…
slechte eetlust
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
641 de Noorweegsezee
zal roodgekleurd
zijn
ongeveer 575
walvissen zwommen
daar vooraf
naar hartelust
toch fijn
maar owee
de Japanse
mensen hadden
trek in
eten
vegetarisch bestaat
ook moeten
zij toch
echt weten
gedood zijn
zij triestvol
maar
WAAR
stil is
nu de
zee
het huilgeroep
blijvend in
de oren
voor ons
dierenvrienden…
Dijkgrafen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
348 Ach ja, natuurlijk, zeker, vanzelfsprekend
Hoe minder druk, des te meer wijsbegeren
Je vragen stellen, meer naar binnen keren
Zo wordt voor contemplatie
tijd berekend
Het is geen vraag om
studieduur te rekken
De vraag is of bruin leer
het wel kan trekken!...…
Sluipmoordenaar
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
3.245 bitter, onbegrepen
liefdevolle handen zijn ten hoogste
kundig om hun zorg te onderstrepen
verder blijven ze helaas onhandig
duwen door wanneer ze moeten trekken
woorden, van nature erg verstandig
wonen dwaas in theoriegesprekken
vaak is een omarming al voldoende
als we naar de juiste tonen zoeken
vroeg of laat!…
Bouwstof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
731 Geef mij aarde waar ik op kan staan
palen om het huis te dragen
stenen om de muren op te trekken
balken om een vloer te leggen
hout om te bekleden, pannen voor het dak
trappen voor omhoog of naar beneden
draad waardoor de stroom kan gaan
koper die 't water naar de kranen kan geleiden
deuren om te weren, glas dat zonlicht binnenlaat
leg…
Wanneer mijn ziel winterslaapt
netgedicht
2.4 met 19 stemmen
641 Buigende takken
sappen trekken zich langzaam
stil groeit nieuw leven
Mijn kruin gesloten voor
de wereld, sappen trekken zich traag
terug langs kale takken, geen blad dat nog ruist in
de kou, geen splinter die buigt onder de stille druk van de winter.…
Meerstemmig
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
384 het is een
meerstemmig
donker sprekend
gezang dat
woorden
vergeet tranen
doen oplichten
die sporen trekken
over een huid
die gesloten
lijkt omdat
zij nog nooit
liefdevol blijkt
te zijn gekuist
waarvan de mond
alleen honger kent
in handen die
wroeten vingers
die zoeken naar het
meest eigen stuk
dat als geluk
wordt meegedragen…
Elke ochtend
gedicht
3.9 met 31 stemmen
14.017 Wat doet het er toe, zij kijkt toe
hoe de walvissen trekken en ziet
dat het naaimachines zijn,
reusachtige die het sinds eeuwen
stukkie kleed stikken.
-------------------------------------
Uit Hollands Maandblad, juni 2003…
Oppositie voeren
hartenkreet
2.4 met 61 stemmen
12.969 Het klopt gewoon, tegenpolen trekken aan!…
Leeg
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.511 Met mijn nagels trek ik fijne lijntjes
Horizontaal op het beslagen raam
Mijn gedachten zijn voortdurend bij jou
Letters vormen behoedzaam je naam
Ik voel me diep gekwetst in mijn hart en ziel
Je hebt mijn liefde enkel willen lenen…….
ik snap het niet en het voelt zo pijnlijk leeg
Zelfs je naam op het venster is weer verdwenen…
ONANIE
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
812 In Leiden kom je niet meer aan je trekken.
De spermabank wordt niet langer begroot
en donors zijn al tijden op hun dood,
dat men ontdekt wie daar zichzelf bevlekken.
Maar wie ooit stortte voelt zich nu getild.…
De kaarspit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
845 Ik kijk graag naar je tongen
die zoveel stemmen trekken
en de zomerdromen wekken
die ik ooit heb verdrongen.
Gloeiend zuurstof smeden
met vlerken die liefde bedrijven
me omarmen in het sterke stijven
van wat ik zolang heb vermeden.…