2383 resultaten.
Verweesd
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
443 Een kopje brengt troost.
Schurend over vlak bestaan,
glijdt hij in het werk.
's Avonds zakt hij weg
voor vierkante verbeelding.
Een druppel en de emmer loopt niet over.
Hij gaat slapen in de nacht,
met zijn vrouw,
bemoederd.…
Blijkens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
482 Met zicht op de bloesem
een licht over een gedachte
dan een blik op de wereld
het is niet altijd wat het lijkt
gezegd is dat mijn mening
vraag of het zeker zo zal zijn
oneens verschuilt in opinie
stuitende visies lopen uiteen
eens pleit voor een mee eens
overeenstemming deelt gelijk
zie een troostende moeder
nieuwe rust streelt…
Het is stil in mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Steun doet mij goed
en geef mij troost.
Natuurlijk heb ik
veel kracht
en liefde nodig.
Gelukkig leven veel
mensen met
mij mee.
Als mens waardeer
ik dat zoveel
mensen mij steunen
in deze moeilijke tijd.…
Kwetsbaarheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 Met iemand die kwetsbaar wordt
kwetsbaarheid delen.
Delen dat je angstig hebt gestaan
waar nu de ander staat.
Zeggen dat je daar nu samen staat.
Samen luisteren naar de stem
van hetzelfde verdriet.
Samen dezelfde pijn ervaren.
Is ongeluk delen,
maar samen toch gelukkig zijn.
Met iemand die kwetsbaar wordt
kwetsbaarheid delen werkt wijzer…
Geen einde, geen begin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Onder de donkere wolken,
van onze teleurstellingen,
wachten ons troost en hoop.
Onder de golven,
van ons alledaagse leven,
stroomt onze liefde.
Onder de spiegelingen,
van onze illusies,
wacht ons het wonder,
van de werkelijkheid.
Wacht ons ons trouwe leven,
dat geen einde kent,
geen begin.…
Zoekende woorden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
639 Mijn lippen zijn verzegeld.
De zin zoekt onderhuids
uitvalswegen. Kunnen
tedere, troostende woorden
aan de oppervlakte komen
via gebogen schouders en lange tenen?
Of voorgoed in het verleden verdwenen?…
Hoop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
423 dat doorkruist onze plannen en de
kracht voor morgen
we gooien de vensters open
laten het licht binnen stromen
het warme zoete licht dat in de donkerste
nacht bij ons zal blijven
ons hart verwarmen
met liefde
buigzaam als het riet, zachtmoedig
de stilte beleven
in de binnenkamer rondom herinneringen
o goud gele gloed
o vurige troost…
Waar de kale bomen staan en zij hijgend ademhaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 doolhof trekken de uren voorbij 't gevaar
Zingt haar bloed dat de bladertjes rood zijgen
doet op het water waar de spiegelende zwanen drijven
Sierlijke schoonheid de schemer blauwt door twijgen
zij overlegt hoe ze de kleuren in 't palet kan krijgen
Zij is de berooide kunstenaar zonder geluk
alles slaat men voor haar ogen stuk
bezeerd troost…
Raak me niet aan...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 Raak me niet aan
raak me niet aan
ik heb verdriet
ik heb groot verdriet
ik huil, ik jammer
ik krijs, ik schreeuw
verstoor dat niet
verstoor dat niet
met een woord of een gebaar
geen arm om me heen
geen knuffel en zeker
geen tranen van jou
blijf ver van me vandaan
hou afstand, grote afstand
want ik heb verdriet
ik heb groot verdriet…
Pinkstermorgen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
743 Een zachte wind waait
de hof ruist, vol van luister
woorden als lichtjes.…
Kaarslicht in levenslied
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
767 Je euforische ademhaling wekte een tijdelijk verbond
iedere zucht voelde als het avondlied van de merel
van klank door een engel met een octaaf omhoog
als in het lied van Eurythmics met There must be an angel.
Met verspreiding van geuren jasmijn door geurkaarsen
kwam kleur in het gezicht tijdens licht van de dageraad
maar geen structuur…
Infuus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 Krachtig het infuus,
van woordjes die ze fluistert
bij zijn ziekenbed.…
Hand
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 Zachtjes een kneepje.
Door de witte handschoen heen,
troostende warmte.…
Machteloos...
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
574 Ik, die jou eigenlijk troosten moet,
word nu getroost door jou.
Je maakt je nog bezorgd om mij,
je stem nog opgewekt en blij.
Ik weet niet wat ik zeggen moet.
Dit is niet te verzachten.
Niet in woorden te vervatten.
Ik kan alleen maar...wachten.…
Vlinders
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
501 De vlinders in ons leven
die blijde fladderen
zijn seinen van gene zijde
om ons te danken voor alles
wat we geven.
Het is zoveel
om hier te zijn beschreven
Soms blijven dingen kleven
of lijken met ons verweven
En elke dag opnieuw een dag
om jezelf toch te vergeven…
Wandelen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
455 Ik wandel
door het bos
De wind
speelt
met mijn haar
en raakt zacht
mijn gezicht
Het voelt
als een troostende
streling bijgestaan
door de zachte
zonnestralen
Kom
ik weer
een beetje
tot mezelf
Natuurlijk
dat is
mijn weg…
Kind
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
502 Ik zal je troosten
Als je steeds moet huilen
Kom maar bij mij
Als je even wilt schuilen
Als de monsters binnenkomen
Duw ik ze weer terug
En als je bang bent voor de zee
Draag ik je op mijn rug
Wanneer je niet kan slapen
Zal ik voor je zingen
Over twee beertjes
Die samen touwtjespringen
Ik ga met je mee
Als je bang bent om alleen…
Koud
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
634 Een beetje troost geeft hij daarbij.
Herinnert mij aan zonnige dagen
Maar mijn hart verwarmen,
kon alleen maar ‘jij’.…
Je uitgestoken hand
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
995 er zijn vleugjes wind
die spelen met dromen
razen over land en
bekomen in de luwte
van je uitgestoken hand
ze landen zacht
lopen over vingers
dansen langs levenslijnen
van je pols verder naar
boven je ellebogen
lossen schouders
in een warm en graag
gedogen maar strakken
soms de spieren aan in
een niet verder gaan
dan gaat het…
Kinderverdriet
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.316 Moeders troost helpt niet
en vaders zijn hopeloos
voor dit kinderverdriet
En moeder zucht dan zachtjes
en zegt, ‘k wou dat ik papa was.…
zullen we
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
2.493 ik wil met je schreeuwen
een felle ruzie
voor je koken
in discussie
ik wil met je praten
me aan je ergeren
je nooit verlaten
het bed met je delen
ik wil met je knuffelen
je horen zeuren
je verrassen
weer opfleuren
ik wil je troosten
zoveel dingen met je doen
met je proosten
en onze eerste zoen…
als het maar...
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.107 ik laat je vliegen
op mijn vleugels
ik zal je leiden
door de donkere nacht
ik zal je troosten
met mijn woorden
als het maar...
jouw pijn verzacht
voel de warmte
van mijn woorden
voel het vertrouwen
voel de kracht
misschien kan dit
een beetje helpen
als het maar...
jouw pijn verzacht…
Warme dagen
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
943 In verlangen naar gisteren,
Naar warme dagen
In de stilte van het licht,
Door verbonden stralen
In zoeken naar troost,
Naar bewoonde ogen
In het ontdekken van tranen,
Door weinig woorden
In schuilen in armen,
Wil ik dagen wenen
In vinden van liefde,
Wil ik de pijn vergeten…
Lege ogen.
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.575 Raakte langzaam
diep bewogen
bij dit stil
inmens verdriet,
maar,
hem troosten,
ik durfde niet.…
Een grootkruis na
snelsonnet
4.4 met 11 stemmen
1.684 “Wie sneuvelt als wij straks op missie gaan
Mag blij zijn, want dan krijgt hij van de natie
Als dank en troost een mooie decoratie
En die bied ik hier nu alvast maar aan.
Maar wie het onverhoopt mocht overleven
Dient die medaille straks wel terug te geven.”…
Het zuidelijke land
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 ik heb de
vlucht met vogels
nog een keer mogen troosten
zij aten uit mijn hand
daarna bogen zij
in breedmazige formatie
op sterren oriëntatie
naar het zuidelijke land
was blij met hun vertrek
naar de overwinteringsstek
een droom laverend langs
de kust op warme golfstroom…
lieve
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.032 mijn ziel
beschermt me, verwarmt me
als het koud is
als ik het even niet meer weet
en alles om me heen vergeet
redt me, koestert me
als ik struikel
als ik val
in een diep donker dal
mijn lieve ziel
troost me als ik pijn heb
kust weg mijn verdriet
zonder mijn ziel
red ik het niet…
Na de nacht
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
568 de nacht verdween
zoals zij was gekomen
laat niets achter
behalve flarden
een vaag gevoel
van vers verdriet
dreigend onheil
maar waardoor
alle details
totaal verslonden
door de morgen
die daarna troost
omdat het slechts
een droom was…
In de winter
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
793 achter
mijn aangezicht
huilt het leven
machteloos
zo lijkt
en tijdloos van aard
om verlies
met pijn te verweven
heeft het gevoel
verdriet gebaard
de avond heeft zich
van de lente vervreemd
is in koude ondergedompeld
rest nog de troost
die aan het verlangen
blijkt uitgeleend…
Gemengde gevoelens
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
702 Zo verwarrend als het genot is
van een vrouwelijke tandarts
die zacht en onnadrukkelijk
tijdens haar pijnlijk nauwkeurig werk
even een borst op je laat rusten
zo gemengd is ook de troost
die je ontleent aan het bericht
van weer een redactie die meldt
dat je werk het nèt niet gehaald heeft.…