1184 resultaten.
Voor mijn Dochter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.274 Ik denk aan jou en glimlach trots,
en zie een mooie vrouw verschijnen.
Je was als kind, mijn muis, mijn schat,
en dat zal nooit verdwijnen.
Een kind verdween, de tijd ging snel,
een bloem verscheen, dat zag ik wel.
Toch was het moeilijk lieve meid,
ik raakte jouw aan iemand kwijt.…
IJsbloemen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
521 Een ijle druppel mist springt hoorbaar,
zuivere harpslag van kristal,
vast op het gelaagde glas waar
achter, in reddingsgordels val,
ik bid om bevrijding, uw verschijning.…
Mijn vriendschap met die merel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
510 Slechts
vijfentwintig centimeter meet
zij: een schrander kraalogig kop-
je dat zich met een gele snavel
accentueert; heeft zij bij mij door
haar terugkerende verschijning iets
van trouw in mijn ziel geportretteerd.
Mijn vriendschap met die merel zingt
vrolijk door de tuin.…
Oude buren.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
644 Ik trek aan haar mouw;
In een poging te verschijnen.
Ze stapt achteruit
struikelt zonder ophouden
over haar woorden
en doet zo het ronkend geluid na
van haar dampkap.
Ratelend hoort ze
of ziet mij niet in de 21e eeuw.
Gewoon, ik woon
in een huis en in een rolstoel.
Praat met mensen
Mag dit nu nog steeds niet?…
Distantie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
606 Ik rook
drink
doe verder niets
lees geen boek
ontvang geen vrienden
denk enkel na
zie geen licht
voel geen vreugd
geen wrok
slechts verbittering
val dieper
en dieper
tot de bodem
in de zielloze ruimte
begin van het einde
in zicht komt
dan
plotseling
iets
is het een verschijning
een woord
gebaar
gevoel
dat mij krachtig…
Blonde lentekind haren
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
445 ik zag gras
je voeten zoeken
zij steelden madeliefjes
in het strelen van je huid
zonlicht straalde
daalde en speelde
met vleugjes wind je
blonde lentekind haren
je danste de pas en
het uur van de dag bewoog
op het ritme van woorden
in je aantrekkelijke lach
was een verschijning
als ultieme voorjaarsverfijning
in oplichtende kleuren…
beton
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 oogsten
markeert geen zomer
op de kaart, het vliedt
zoals mijn jaarringen
door de tijd waarin
ik eens in ‘ verleden
mijn naam in had gekerfd
viervoeters vissen vogels, het
ademt de verbintenis van
het begin tot aan het eind
het sterven gaan bereiken
naar een voltallige ingedaalde
dood is de aureool die telkens
weer opnieuw zal verschijnen…
De man die de kraaien voerde
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
613 Vanuit het niets
verschijnen zij ten tonele
Om zijn grijze hoofd dartelen zij
als uitgehongerde donkere duivels
Krassend als oude violen die talloze jaren onder het stof hebben gewacht
om hun laatste strijkje te mogen spelen
Wiekende vleugels zonder richting
laten blauwzwarte veren neerdalen als donkere parels
die verdwijnen in het herfstige…
Kleine rimpelingen
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
443 waar de
voorplecht het
water sneed
en jij golven
weer dichtritste
gaf het water
in een kleine
opening snel
stand van zaken
in spiegelend glad
verschijnen
lieten de diverse
metamorfoses
een veelheid aan
mogelijkheden zien
waarvan velen in
kleine rimpelingen
geschiedenis spraken
terug kijkend
konden wij de
vaart zien die
wij…
Nog glinstert filigraan
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
436 ik heb de
jaren voorbij
zien gaan in jouw
smeltkroes van
edele metalen en
nog glinstert filigraan
haar bijna
eeuwige jeugd
om te ontsnappen
aan de vrijwel alles
overheersende
zwaartekrachtboog
schitterend hebben
de diverse smeltpunten
de puurheid laten zien
op het toppunt
van hun verschijnen
in eigen kleurlijnen
daar waar…
Blauw dromen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
566 mijn zicht is van buiten uit gekaderd
in zes vlakken glas
derhalve zie ik haar als afgebakend
echter haar uitstraling suggereert
over houten drempels heen een schoonheid
die in haar verschijning mijn droom benadert
daarin dansen wij rond de tafel
die ons een vage ruimte toebedeelt
zij schrijdt in geur "de parfum roze"
bijna op tastbare…
Ambigu domein
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 In mijn eigen masculiene
virtueel domein
op een platform multi mensionaal
heeft zich een jongensachtige
verschijning aangediend
die zich presenteert als feminien
doch boven de bescheiden voorgevel en het balkon
heb ik nochtans geen jurk
mogen bespeuren
coördinaten bevinden zich ergens in Kirgyzistan,
't zou even goed in Georgië kunnen…
Haar scherven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
499 haperingen
in de motoriek bij
een onregelmatige
groei en incidentele
a- sychronie toch een
bewewgingspatroon
heeft ontwikkeld
in een dansant gaan
bijna los van de vloer
waar ooit haar
scherven vielen
juist met ogen
die als ramen
van de ziel
alle mogelijke
intermenselijke
verbindingen heeft
aangegrepen en
bekeken om ook
haar verschijnen…
Gestrikt en brandschoon
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Voor mij hoeft u niet meer te verschijnen,
of verschuilt u zich achter hoge kragen.
In de kast hangt nu, gesluierd, het antwoord;
verpozen de laarzen bij de kleren,
en ligt ieder daad, gestrikt en brandschoon.
Dat u mij nog altijd niet hebt gehoord,
en alleen op uw bezwaren teren,
stoort me nog steeds, of acht u dat gewoon?…
Jouw schaduwkant
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
456 ik had al vaker
het gevoel dat als ik
langs jouw gezicht
naar de horizon keek
ik inkijk had op de
directe nabijheid
vaag de grote lijnen
van de toekomst
kon lezen die langs
jouw profiel geëtst
bleken in een
redelijk snel
ontluikende
materialisatie van
wat komen gaat
en nog verschijnen
grote sculpturen
in verbondenheid
ook van…
Zomerzon
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.032 Als een moeder straal je op ons neer
Heerlijk vrolijk, en soms laaiend heet
Elke dag verschijn je weer
Totdat wij baden in het zweet
Tot in de late avond straal je van geluk
Beschermend als een melkgevende koe
Wij, lekker aan de barbecue
Met een biertje, worst en biefstuk
Op vakantie ga je met ons mee
Lekker in het binnenland
Maar natuurlijk…
Wat is er met me aan de hand?
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
2.887 Tot zij wil verschijnen.
Wat is er met me aan de hand.
Dat fijne gevoel aan de binnenkant.
Ik weet het al.
Ik ben verliefd.…
herkende je in takkenbreuk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.096 ik heb woestijnen doorgeploegd
in hete vlaktes naar je spoor gekeken
door zon en wind gegroefd, niemand
heeft ooit van mijn zweet geweten
ik struinde door het hoge gras
van eeuwig glooiende savannen
herkende je in takkenbreuk en pas
en dacht je jagend zo te vangen
in bergen vond ik je profiel
maar je wilde niet verschijnen
ik hoorde echo's…
heuvels glooiden nog
netgedicht
2.5 met 19 stemmen
6.705 ik zag de bergen
langzaam aan verdwijnen
heuvels glooiden nog maar
kaalheid was aan het verschijnen
we klommen vroeger
hand in hand en steen voor steen
geen pas was ons te smal
we gingen samen er doorheen
tot jij je eigen paden koos
mij wenkte om te komen
eerst was ik boos want we
hadden samen onze dromen
ook ik dacht aan omhoog…
Van de grond
gedicht
2.4 met 30 stemmen
10.228 .
--------------------------------------
uit: 'Het violette vuur', de bundel
die in mei zal verschijnen bij Prometheus…
Bos
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.086 Soms sta ik stil
tussen de bomen
uit mijn hoofd groeien takken
op mijn huid zie ik schors komen
uit mijn voetzolen groeien
wortels
die zich in de aarde verspreiden
in de lente verschijnen er bladeren
ik voel me goed tussen de bomen
en kan er rustig eeuwig staan dromen.…
Ik smacht naar de lente
poëzie
2.9 met 8 stemmen
2.216 Hoe welven zich bogen van glans
Om mij heen bij der lente verschijnen,
Hoe hupp'len in weke kadans
Mijn gedachten langs zacht-ronde lijnen!
Mijn hart roept de lente zo luid,
En klopt ongeduldig haar tegen...
Hoor! was dat geen merelgefluit?
Wat klonk daar langs de eenzame wegen?…
Mode verandert
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
556 op een trage golfslag
is deining van regen te horen
door een holle lucht
wat toebehoort aan niets
de stad zeilt, spint verder
over grijze straten
die oplichten bij lichtflitsen
van de dag
(de natuur wacht op warme tijden,
waarop het zonlicht oprijzend voldaan zingt,
en magisch verschijnend blij is,
waar de mens langs komt)
mode verandert…
DWALENDE ZEKERHEID
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
939 De ster van Bethlehem
leidde de drie wijzen
naar het westen vol belofte
maar
misleidde hen te Jeruzalem
eer zij tevreden stilstond
boven de gezegende stal
dit geëerde hemellichaam
verloor ooit een spitsje
het doolt nog door de wereld
lopend in grillige schemer
zie ik vaak die vonk verschijnen
soms brandt ze als smidsvuur
binnen mijn…
DWALENDE ZEKERHEID
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.700 De ster van Bethlehem
leidde de drie wijzen
naar het westen vol belofte
maar
misleidde hen te Jeruzalem
eer zij tevreden stilstond
boven de gezegende stal
dit geëerde hemellichaam
verloor ooit een spitsje
het doolt nog door de wereld
lopend in grillige schemer
zie ik vaak die vonk verschijnen
soms brandt ze als smidsvuur
binnen mijn…
HAIYAN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 scherpe vogelsnavel
Als lafaard staat tot superheld
Als boom tot kettingzaag die velt
Als frisse lucht tot vuur en zwavel
Als pluis tot een soort reuzennavel
De mens; speelbal van God en geld
Dit keer trof een tyfoon de Filipijnen
En duizend levens werden weggevaagd
Nu heersen chaos, ongeloof, ravage
Klein Holland ziet de Sint alweer verschijnen…
De muze
gedicht
4.5 met 2 stemmen
3.001 Een oude wereld gaat in 't hart teloor
en haar verschijning, jarenlang beleden,
wordt, schoon gekoesterd, tegelijk gemeden,
voordat het licht der nieuwe dageraad gloor'.…
De herfst blaast op de horen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
5.145 De stilten weven gobelijnen
van gouddraad over ’t woud,
met reeën, die verbaasd verschijnen
uit varens en frambozenhout,
en sierlijk weer verdwijnen -
De schoonheid droomt van boom tot boom,
doch alle schoonheid zal verdwijnen,
want alle schoonheid is slechts droom,
maar Gij zijt d’ Eeuwigheid!…
Engelen I
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.009 En het is in 't weerlichtsnel verschijnen
Van de dingen, of hij stille stond.
Even glanzen zij en zij verdwijnen,
Als de glimlach om zijn zachte mond.
En de werelden, die langs hem rollen,
(Duizendvoude flonkering verschiet)
Zijn hem, of een kind gekleurde bollen
Regenbogend ving en vallen liet.…
Sonnet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
634 Soepel verschijnen zinnen, weg de ergernis.
Pluk de dag, schrijf een lied, zijn laatste woorden.…