25121 resultaten.
Erkende illusie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Heb vandaag gewandeld
Door een dag van mijn leven
Een dag verder van het verleden
Nog weinig stappen
In de toekomst
Een gedacht aan ’t zijn
Enige meters door ’t leven
Wandelend in vergane illusies
Een idylle uit verleden
Die een glimlach vormt in ’t heden.…
Met zweet....
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
651 Naar ´t strand met factor vijftig op uw lijf
als onvolprezen zomers tijdverdrijf?
Of liever in de schaduw op ´t balkon?
Ik niet! Ik moest dit snelsonnet nog schrijven
In ´t zweet des aanschijns kwam dit bovendrijven…
Nachttrein
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
446 Met slechts de nacht als dekmantel
Koplampen
In 't eindige op weg naar
't Oneindige
Over duizenden kilometers
van spoor
Die zonder eind aaneengeslo-
ten leiden
Hoewel de nacht eveneens
weer dag wordt
Is reizen in 't duister te
benijden…
Op Hoofdlijnen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
434 Wordt íets voltooid in 't Rutte IV akkoord?
Biodiversiteit zonder gewin
Vrijwillig levenseinde en -begin
En o, de gasprijs, hebt u 't al gehoord?
Het blijft weer tobben met
één musketier
Aan 't hoofd van Christelijk
en Seculier…
De brandende nachtkaars
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 In ‘n lantaarn op ‘t balkon
brand een kaars elke avond weer
‘t liedje gaat erover immers?
Maar soms, wordt ze vergeten
dan zeggen we de andere dag:
er brand een kaars op ‘t balkon,
De gehele nacht!…
troost
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
788 na m’n wankele werk
fietste ik tegen zessen naar ‘t broek,
zette één stevige voet
op ‘n eenvoudig stenen muurtje
keek omhoog naar ‘t populierenbosje
en liet me zegenen
door de rijke klanken
van ‘t roekenkolonieconcert.…
Van het leven verloren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
966 niet
Genoeg, en 'k leg me
Er bij neer, 't is over,
't Is klaar, en 't leven
Hoeft voor mij niet meer…
Lettermoord
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
636 Letter maakt ’t woord
’t Woord maakt spoor
Echo van ’t woord
Ons hoofd ervandoor
Robuuste letter zijdezacht
De letter zaaien
‘t Woord oogsten
Reden omgebracht
Dieper de vondst
Dieper wij graven
Van kei tot klei tot
klei geen klei mag zijn
Ik lijk het te snappen
De letter kent geen graf.…
Bijna kaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 Bijna kaal, roodbruin
op de grond, wie vindt
dat ze 't leuk vond:
heeft 't mis, zeker weten
Majestueus staan ze daar
met alleen nog
kale takken maar.…
LAIS CLXXXIX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 Glasbreuk bewijst de naaktheid van voeten.
’t Is weer wakker en het weet niet waarom:
wie vindt er nog lering in het moeten?
Is ’t niet genoeg? Wie moet er nog boeten?
’t Wordt met wroeging bij de keel gewrongen.
In hun dromen is er ingedrongen
en eist er liefde op die niemand kent.…
Siddharta
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
672 gehecht zijn 't leven
kan ontwrichten…
Ballade
poëzie
3.2 met 6 stemmen
3.219 "
Refrein
Zo gaat `t in Span-jos meestallos
Signoritas cabaleros
Zo gaat `t in Span-jos meestallos
Signoritas cabaleros
Henriquez roept "Jaos"
Zijn stem klinkt ongeduldigos
Hij springt met een aanlopia
In d' kamera van Zijne Bianca
Refrein
Zo gaat `t in Span-jos meestallos
Signoritas cabaleros
Zo gaat `t in Span-jos meestallos…
Het houtrapertje
poëzie
3.3 met 49 stemmen
5.605 De winterwind blies feller
Uit 't woeste noordenwest,
En wiegde in hoge bomen
't Verlaten eksternest.
De knaap kroop in de abelen,
Bij d'enggevroren vliet,
De laatste blaren zonken
In 't suizend oeverriet.…
Golgotha
poëzie
3.7 met 25 stemmen
12.088 Hij hoort zijn stemme
Zo vlijmend koud:
‘Kom nu, Verlosser,
Kom af van ’t hout!’
De overpriestren
Aanschouwen 't blij:
De Waarheid zieltoogt,
Zij zijn nu vrij!
Daar hangt Hij bloedend
Aan 't merk der schand;
Hij, d'eeuwge Koning
Van 't Godlijk Land.…
Foto
hartenkreet
4.7 met 37 stemmen
2.501 nu kon ’t toch niet meer slechter
Uiteindelijk was ‘t goed gegaan
die operatie kon je ook wel aan
En inderdaad, al was 't nipt
daar ben je ook doorheen geslipt
Nu zouden we weer echt gaan leven
maar ’t was ons niet gegeven
Meer aangetast dan was gehoopt
werd je langzaamaan gesloopt
Zoveel was je al afgenomen
Toen is de kanker teruggekomen…
Paniek
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
2.360 Een spoor
van stof, ongeremd,
’t lijkt wel of ze dit kennen,
overal paniek;
’t komt van een gehuil door het ganse bos,
’t wordt luider, ’t overstemd,
’t komt van een gehuil,
en al die dramatiek.…
Het hele landschap heeft de zon vertaald
poëzie
3.9 met 17 stemmen
2.319 Het hele landschap heeft de zon vertaald:
'T aardappelveld in niet hoog artistiek,
Maar deg'lijk proza; kleurige lyriek
Geef 't koornland in een stijl, die vlamt en straalt;
Episch in vorm, in kleur, in klank, verhaalt
De eik van zijn zonneheros in epiek;
De populieren zoeken 't in tragiek,
Hoe op 't geen hoogstreeft, 't noodlot bliksemstraalt…
het landhuis
netgedicht
3.6 met 28 stemmen
3.699 grint,
toen lééfde 't huis, en op de bevolkte stroom
wiegden de schepen, die blankzeilig gleden
vredig van gang, naar 't schatrijk amsterdam
nu droomt 't landhuis zijn eeuw'gen droom
van eind'loos heimwee
naar die langvervlogen,
glorievolle tijd,
die nimmer wederkwam…
Nog eens, toen je oud werd, zag je de Alpendalen
poëzie
3.4 met 19 stemmen
1.968 Je voelde in 't dauwig-koele blauw vervloeien
'T hel herdenken van wat je heet begeerde,
Tot diepberustend violet vergloeien
De rode brand, die je onblusbaar verteerde:
'En tot geluk geschapen' - wat je leerde
Als kind - 't verdord geloof zag je herbloeien.…
'K sloeg met bronzen bekkendonder kapot
poëzie
3.4 met 12 stemmen
2.148 'K sloeg met bronzen bekkendonder kapot,
Episch en groot, 't elegisch klokgetinkel:
Nocturnespinsel van Venusgetwinkel,
Mijn storm verbrandde 't onder fluitenspot.…
Het teerste, door schaamacht'ge scherts verzwegen
poëzie
3.7 met 20 stemmen
2.536 aaneengeregen
En al het mooiste uit vroege jongensjaren,
Mijn sterren en muziek en verzen, waren
Op vreemde wijs vervlochten in mijn schat:
Mijn laatste liefde, vromer nog dan de eerste,
Gaf 't mooiste en 't heiligste, het diepste en 't teerste -
Onwerklijk was, die 'k 't meest heb liefgehad.…
Klinkdicht
poëzie
3.3 met 7 stemmen
3.233 Of in haar plaats, opnieuw te vinden bij Katrijn
Een gunst, en een genot dat 't eerste gelijk mag zijn,
Dat is 't dat meester Fok misschien nooit zal gebeuren.…
Mistig
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
2.059 ‘k zie ’t niet zo scherp
‘k zie ’t mistig ook
’t is stoffig op de weg
de sluiers langs mijn hoofd
benemen mij ’t zicht
O nee, gedronken heb ik niet
en ook niet aan de dope
het is gewoon de hooikoorts
die zorgt dat mijn neus loopt.…
Maandagavond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
836 zeven
In ‘t jeugdhonk gaan er wapens van de hand
En langs de Gaarden, Donken en de Dreven
Zijn welgeteld acht auto’s uitgebrand
‘t Is maandagavond, vijf voor half zeven
Aan ‘t hekwerk hangt een hondje aan zijn band
Maar verder valt er weinig te beleven
In deze saaiste stad van Nederland…
'K WEET NIET OF IEMAND ...
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.338 Toch heel mijn hart is 't, dat hier rustloos slaat;
- zo 't uurwerk, dat aldoor zijn gangen gaat,
onopgemerkt als 't leven rustig vliet
en 't helder oog in blauwe verten blikt,
doch al te luide, in tijden van verdriet,
op scherpe maat de slepende uren tikt.…
VISIOEN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.234 Wees nabij mij, Gij, die storm gebieden
En kunt stillen, 't scherp van 't zwaard niet vreest...
Plots een licht... Wat zou die glans bedieden ?...
Over 't water wandelt weer een geest:
En ik zie de golven westwaarts vlieden,
Als voor 't oog des temmers 't wilde beest.…
LANDSCHAP
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.814 Hoe kwijnt in 't ronde 't vogelengerucht,
Nu de avond komt op vleuglen luw en loom -
Daar zinkt de zon in de vergulde zoom
Van 't verre ruim der ongerepte lucht.…
Traan op het medaillon
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.571 Vanuit een diep dal staar ik omhoog
naar alle grauwe wolken voor de zon
Een traan ontsnapt dan aan mijn oog
bij ‘t openen van je kleine medaillon
Tussen ‘t grijs glijdt een zonnestraal
net of ze ontsnapt is aan ’t grote licht
Het straaltje licht lijkt schier illegaal
en is waarachtig exact op mij gericht
Dan zie ik jouw lach in ’t medaillon…
AUTOMUTILATIE ALS STRAF
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
984 Ze pijnigde zichzelf met een mes
als haar tranen zwegen als ’t graf
Ze bezeerde zich alleen bij stress
en ze deed ‘t bij zichzelf als straf
Eens dat het duister gevallen was
kwamen gauw haar zelfverwijten
Dan zakte ze dieper in het moeras
niets kon in haar voordeel pleiten
Bijna als vanzelf was daar ’t mes
en als vanzelf stak het in haar…
Woud bij nacht
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.740 De stammen witten òp een wijle in 't dicht
Neervallend vaal als bleek gebeelde zuilen
Van droometempel zwijmend voor 't gezicht.
Dan wèg - als lichaamloos - zuilen en tuilen
Van slapend loof; wèg in 't aldonkrend zijgen
De ruimte in 't rond.... Zwarter het zware zwijgen.…