9785 resultaten.
Stekelzoete droom
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
929 In dit landschap in deze wereld
waar alleen de stilte echo’s achterlaat
van bloemengeur en maneschijn
klinken sombere gedachten
als pogingen tot wanklank
Laat me nu maar liggen hier
in dit bed vol donkerrode rozen
verdrinken in hun zoete geur
want wat valt er nog te wensen
behalve die dorens uit m’n vel…
Kerst 2ooo
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
3.386 Mijn witte hortensia's, mijn rozen
een laatste zomergezicht
die nu schromelijk staan te blozen
in een bijna wit-kerstgezicht.…
Oudejaarsavond
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
745 Oudejaarsavond
kijk ik even nog over mijn schouder,
naar wat er al dan niet vrijwillig achterbleef
soms zie ik vanuit de schaduw handen reiken
maar laat ze
daar bestaan niet wast in kille greep
slecht bij de rozen blijf ik staan
verwonderd dat ze zelfs vergaan
het leven kleuren
en als
na twaalf plechtige slagen
het nieuwe jaar begint…
HET LEVEN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
904 Messteken tussen ribben
van het leven
waarin ervaringen
lek geprikt worden
om leeg te bloeden
in bloembedden
waar rode rozen
worden geplukt
om in huizen
te prijken…
Hoera
hartenkreet
2.9 met 13 stemmen
8.362 o wat zijn de rozen mooi
het lijkt wel kunst
uit het museum
de doornen zijn vanonder
afgeschraapt want
de conservator krijgt ze
voor zijn jubileum…
Heugenis van Renswoude
poëzie
3.8 met 14 stemmen
4.464 Ter weerzij van de brede weg,
In lage hof, op hoge heg,
Langs gevels nieuwe en oude,
Zo dichtebij als in 't verschiet,
Hoe ge er een rozenbeemd geniet;
Een wieglen, geuren, blozen,
Van rode en witte rozen!…
De rozen rusten
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.208 Wie kan mij zeggen
waar de rozen rusten
als de dag breekt
waar de duiven slapen
als het lichaam smeekt
waar zijn de lusten
als God wegen gaat verleggen ?
Wie durft het te duiden
waarin het licht versmelt
als de nacht aanbelt
waar de engelen waken
als de morgen knelt
waar huist in mij de held
als de doodsklokken luiden ?…
Roos
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.016 Lange rode roos,
wil naar de zon toe groeien.
Krijgt alleen maar luis.…
roost in rood
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
533 armlengten liefde
in een tekort
van jaren
ringen cirkelen
relatie
tot sleur
leven
in de kring
van verveling
je roost
in rood
van je wonden
ze bloeien
in helen
van jou
trouw in
de uren langs
muren van oud
ik wacht
alle dagen
op morgen
met jou
is vandaag
ons heden nabij…
Op weg naar Advent
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
634 buiten in de sneeuw
twee witbedekte rozen.
snel ren ik er naar toe
voor mijn kerstfoto…
Grillige rozen
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
625 Schemering valt over witte rozen
de zon scheen wit, was gastvrij,
de muzen ontweken mij, in
tussenpozen naderenden ze mij,
met hun lange schaduw aan hun zij,
een tak, met in sneeuw gedoopte loten
viel als gepoederde basterdsuiker
uit de zwarte gaten van een ster,
de ruiker van de sneeuw wordt
vers gestrooid uit vele eeuwen ver,
ijskristallen…
Zellef doen!
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
986 flieder, fladder, faldera
weg met die zwarte bril
daar word ik toch zo somber van
ik breek hem nu in twee
tiepie, tappie, tokolo
ik kijk door roze glazen
alles lijkt veel vrolijker
de dag krijgt opeens kleur
dikkie, dakkie, doremi
voortaan ga ik kiezen
voor groen, geel, goud of paars
dat doe ik lekker zellef…
Belofte....
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
761 Jouw Rozen
Zijn symbolen van
Ware liefde. Schoonheid
De Bloemen
Die gaan spreken als
Echt iedereen stilzwijgt
Jouw Liefde
Voor bloemen is ware
En oprecht gestileerd
De Passie
Wederzijds die bloeit
Ware Liefde die groeit…
rozeblaadje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
781 De lavendel bloeit niet meer
en overal
liggen rozeblaadjes verdwaald
door de wind
die met mijn haren speelt
mijn huid streelt
als duizend zachte vingers
in herinnering
aan de zomer die laat verscheen
in gekleurde vensters
wensen in vervulling nam
van de donkerzwarte nacht
waarin ik wacht
tot de monsters verdwijnen
rozen weer verschijnen…
Een kerker met gordijnen
hartenkreet
4.4 met 30 stemmen
1.486 Ja rozen hebben doorns.
Dat is geen nieuwigheid.
Toch heb ik ze tot bloedens toe gestreeld.
Het geluid van een rivier nabij.
Een andere maan lacht me toe.
Ik ben moe.
Wil slapen voor ik vrij.
Maar hier voor me ligt een schaar.
Een schaar om mee te knippen.
Ik wist.
Papier tot gordijnen.
Papier verkwist.…
Rosengarten
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.551 Berlijn
Ik heb iets bijna schoons aanschouwd
Hier waar de jacht der oppervlakkigheid
Al schone dingen veil voor goud
Bezitten wil, en dus ontwijdt–
Ik heb iets bijna schoons aanschouwd:
In het verkeerdoorgonsde park
Terzij van zijn asfalten wegen,
Als in een straat een ingebouwde kerk,
Vond ik een rozentuin gelegen:
Daar in doorzonde bloemenwolk…
Roze waandag
snelsonnet
3.5 met 8 stemmen
967 Het boek van Piet Versluis -vol homohoon-
Schijnt in zijn dorp een bestseller te wezen
Tja, zijn gemeenschap steunt hem zeer in deze
Dan ben ik blij dat ik in Tilburg woon
Het nieuws rond deze fundamentalist
Verdween in één dag in een roze mist…
Stilte en wat eeuwigheid
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
619 je speelde
in mineur
de witte vleugel treurde
donkerrode rozen
beschaduwden
jouw klankbereik
je zong voor mij over
stilte en wat eeuwigheid
de tijd waren we kwijt
heb je de hand gereikt
nog voor het slotakkoord
onze liefde had vermoord
met donkerrode
rozen zijn we
stiltedansend weggegaan
de vleugel
dichtte zonder vingers…
Als het kouder wordt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
932 was het zand
dat op lippen stoof
en stilte schuurde
of de zilverreiger
die zuidwaarts trok
om te ontsnappen aan de sneeuw
de bevatting van winter mijn lief
ligt verscholen in de vagende geur
van witte duinrozen
en gestorven licht
op het laatste strand…
De bron
netgedicht
2.8 met 24 stemmen
2.008 Zoek mijn mond niet
aan jouw lippen, mijn
vreemdeling voor een
gesloten poort, daar
vloeien tranen waar
licht in gloort, in zeven
nachten waarin ik niet
kon wachten op zeven
harten, ontspon het bloed
in het wederwoord van
zeven rozen, voor alle
dagen een gekozen, die
ruisen langs de bron,
gewassen door de
zeven kruizen, waar…
twijfelaar
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
499 vele malen al
in gedachten benaderd
geef ik je
nu eindelijk
die mooie bos rozen
of laat ik
de zoveelste verdorren
in mijn hoofd…
Dieprood
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
605 Na vierentwintig jaar
stond jij ineens weer daar
En evenveel rode rozen
had jij voor mij gekozen
Ze bloeiden vanaf de start
steeds roder in mijn hart
Ik liet ze stuk voor stuk drogen
de tranen in mijn ogen
Nu spreken ze op een schaal
nog steeds dezelfde taal…
"RozenroodBlozend"
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
979 Ik bracht jou
geurende rode rozen
vandaag.
"Waarom
krijg ik deze?"
was jouw vraag.
Mijn antwoord
was simpel;
een paar woordjes maar.
"Omdat ik
álle dagen
jouw Liefde ervaar."
"Je bent m'n alles,
mijn steun
en toeverlaat
en ik zie zó graag
hoe je blozend
voor me staat!"…
MESSTEKEN
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.011 Messteken tussen ribben
van het leven
waarin ervaringen
lek geprikt worden
om leeg te bloeden
in bloembedden
waar rode rozen
worden geplukt
om in huizen
te prijken…
doornenpad
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.331 gelokt door de geur
nam zij het pad der rozen
raakte pas verstrikt
toen het pad steeds smaller werd
wat resteerde was haar geur
(tanka)…
- De vermaarde rozentuin -
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
679 De vermaarde beroemde rozen
wensen niet te wijken,
ondanks hun doornen niet
rozenvariëteiten
schitteren voorbehouden vol betekenis
in het avondlicht der zon
de koele frisse avondlucht, begon
zwijgend als een bries
met wereldallures,
de vele kleine webben van spinnen te tonen
de bijhorende kleine cirkeltjes
een voor een krachtige…
Verlangen
hartenkreet
4.8 met 21 stemmen
1.131 Terug verlangend
naar een tuin
van vroeger
vol met rozen
in verschillende kleuren.
Die heerlijk geurden!
Ik zou daar nog
een keer willen vertoeven
om daar die sfeer weer
opnieuw te proeven...
Die tuin zal wel niet
meer bestaan
want er zijn al jaren
voorbij gegaan....…
De nacht valt
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
638 Zacht kamt de kersenrode sikkelmaan
de rijpendgrane horizon
en streelt de rode blos kerselaars.
Terwijl de rozelaar zijn witte geur verspreidt
en een lichte bries door mijn haren strijkt
verstilt aan de kim het rijpend graan
tot een lichtgouden deinend meer:
het doek van de nacht valt neer.…
HET BLIJFT TOCH ROZE
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
633 Er zijn veel soorten mensen
in het Latijn waren er de Homo sapiens
en de Homo ludens
in onze moderne tijd laten wij dit weg
dus een gewone homo
nu is er ook de homo seksueel
ach, weet ik veel
een mens is gewoon een mens
dus homo is homo
welke kleur je eraan geeft
het blijft toch roze…
Onder het wit boeket
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
546 je ging voorbij
langs rode rozen
je vrienden op een rij
onder het wit boeket
met liefde door je naasten
op de kist gelegd
de bloementuin
waarin je bent ontslapen
geeft jou de laatste wake
wij delen in herinnering
het mooiste waar het jou om ging
van mens tot mens te kunnen praten…