Alle inzendingen

kleurrijk als tulpen en daar dan van genieten een bloeiseizoen lang

Het mooiste meisje van de klas, was ik niet. Of beter gezegd: 'anders mooi'. Er werd iets anders van me verwacht, dan me te schikken naar schoonheid van het uiterlijk. Ik had zo, al vroeg, bedacht dat ik schrander en slim mijn intelligentie zou inzetten... voor een weg die nieuwe schoolbo...

Masker, wil jij zachtmoedig kijken en ook lachen als ik daarom vraag Hoe ik mij voel laat ik niet blijken vraag daar maar niet naar vandaag Masker, wil jij mij wellicht helpen om mij aan de wereld te verkopen Dan kan ik tranen achter je stelpen mijn innerlijk verder dichtknopen Masker, l...

het zijn jouw ogen die de werkelijkheid weer hart en ziel geven jouw handen die me raken en met hun warmte mij eindelijk weer mens maken woorden die opbeuren me laten kleuren in het beste wat ik heb jij bent het paradijs dat mij is overkomen toen ik dromend je hemel vond

‘Lelijk!’ zegt gij. - Neen voorwaar! Veel moge aan dit schoon ontbreken: De adel van een ziel is daar, Die van 't schoonste weet te spreken, En de liefde van een hart, Dat nooit moe van weldoen werd. ‘Mooi!’ verklaart gij. - Waarlijk niet! Niets moge aan die schoonheid falen:...

De hoge balsempopulier, de sneeuwbal en laurier en alle bloesemkaarsjes, knoppen, die op knappen staan, gekapte takken, knoesten, hout, vieren met hun geuren boventonen. Een feest hier doorheen te fietsen in een voorjaarsregen, in een vlaag te worden afgeleid, voor de bedwelming graag ...

Kijk hoe de oude man langzaam de tijd uit schuifelt. Zijn hand jaagt flarden van oude gesprekken weg als lastige vliegen. Zijn ogen zoeken iets wat moet zijn blijven hangen zoals de geur van iemand die net is vertrokken. Zijn handen grijpen in de lege lucht, hij kan niets vasthouden. ...

duinen waaien niet in zee om aflandig dwars te liggen geen wolk bakt stenen uit rivierklei of hemelstorm zonder koketterie geen glorie dacht men voorwereldlijk, verwerpelijk misschien, als moment van dijkzwakte om zonder gewetensbezwaren tijdig tempel en haard te verlaten nog voo...

De woorden komen zacht en gebroken het slapend bladertapijt waaruit ze opcirkelen vormt een kansel voor de houten sterveling hij verhaalt over verre neven die het woud verlieten zonder een vaarwel om uit varen te gaan naar tropische bossen op eilanden die voorbij roeiden in zwoele zomerwol...

Mijn mantel, het doodskleed, door de zon verbleekt als het tot mij spreekt, ik stond aan het weefgetouw te luisteren, in wat voor linnen de boodschap was verpakt, berooft de zin in elk schaduwwoord dat verkleurt, doorbreekt het prisma van kristal, de eenvoud van het onbeladen beeld, k...

Ach arme jij, gevallen en zachtjes was het niet Het waren de ramen, waardoor je niks meer ziet Ze moesten schoon met water en zeem De trap kwam erbij en dat niet alleen Je bent te klein om erbij te reiken Maar dat die trap niet slim was, zou wel blijken Een verkeerde ruk, de foute kant op Je...

Vroege morgenzon wemelt in gouden schijfjes op het effen meer. "Koekoek," hoor ik steeds om me heen. Die roeper zien? Speurtocht zonder eind! In het madeliefjesveld ligt paardenbloempluis, verwaaid.

Jij die zegt Sociaal te zijn Tegen hen die Met je moeten dealen Zegt dat vooral Met een vilein gezicht Waarop zo veel meer Staat af te lezen Dan in die zogenaamd Inlevende teksten Die je ons meegeeft, Jezelf kennelijk niet Bewust van het weerhaakachtige Woord waarmee je mees...

Geïnspireerd op het schilderij 'Herderin' van A. Bloemaert De zin van een leven mooi verscholen in het feit dat ademhaling per direct stopt als de deur naar de dood wijd-open staat De dood echter is grijs levenloos, gebrek aan kleur groei en bloei gestokt adem gepopt door verkre...

Ik hoor je al gaan de trap op anders zit ik hier nog hoor ik je

Terwijl de zon Met gouden vingers Bij haar opgang De aarde streelde En de lucht Van zwart naar grijs naar blauw Het gras naar groen En het water glinster Kleurde Dacht de man Terwijl dit dagelijks wonder Zich voltrok 'Waar heb ik toch mijn lief verlaten?'

Temidden van het kijkgedruis zien we de kleine jongen slapend in een soort poseerfauteuil, één been over de leuning, het handje steunt zijn hoofd, zijn kinnetje rust op een boordenknoop, licht schaduwt plooien in het wit. Getrokken door dit tafereel kom ik iets dichterbij, ontwaar de kw...

Je feliciteerde me vanmorgen al 29 jaar een stel. ik feliciteerde jou vanmorgen al 29 jaar getrouwd. in goede en slechte momenten in liefde en soms niet. al 29 jaar een koppel terwijl je om je heen alleen maar ziet dat men uiteen gaat, maar wij zijn 29 jaar getrouwd! Al is ...

Als je slim bent, is een veelgehoorde kreet, zul je zien dat je heel snel weet, dat ouder worden misdadig is. Als je slim bent, laat in elk geval, zodra je bent, een hopeloos geval berichten achter voor hen die weten, dat je daar, waar je altijd hebt gezeten, niet voornemens bent te...

vanuit de Fundatie een fraai kijkje op de peperbus maar zó dichtbij dat ik er bijna van moest niezen

je bent zo mysterieus, zo magisch en zo stil. je bent zo mooi, zo lief, je bent wat ik wil. je laat me lachen, zo spontaan. je laat me huilen, met een traan. je bent zo speciaal, zoveel beter dan al de rest. je bent zo speciaal, gewoon allerbest. je bent zo speciaal, maakt me elke dag weer b...

(the closest thing to crazy) ik voel me klein als kinderen in zomerzand de handjes bloemen vormend naar de zon hoe komt het, dat ik zo verward ben terwijl mijn hart in sprongen juicht en jij deze emotie buigt alsof ik als een kind geen uitweg vindt in wat te doen terwijl jouw zoe...

Getrouwd zijn is een eindeloos proces. Het huwelijk is een ellenlange procedure. Van ruzie maken en weer vrede stichten. Van verwijdering en spijt van dat reces. Toch kom je ze steeds saamhorig tegen. Druk met huisje boompje beestjes. Alles weten ze zwijgend van elkaar. Nooit overwegen ze v...

Een aquarel van H. Hardeman een elf met vleugels staat glimlachend op het blad van een torenhoge plant naast de bloem die opengaat. Het laat zien hoe bloem, stengel en de totale plant passen met het beeld van de elf in haar glimlach verpakt zij kennen een gedeeld verlangen. Z...

Met open vizier zeg ik: "Laat alle angsten dan maar, uitkomen!" Ik ga en ging ervoor, tot op het bot, vanuit iedere lichaamscel in de allerlaatste seconde.. zonder énige angst!

ik heb je geroepen maar je was al naar binnen gekeerd pakte je handen om je te raken en laten ontwaken uit lethargie je lachte maar keek langs me heen zonder een blik van herkenning leek blij met de aandacht sprak onverstaanbare woorden over wat jij in je geest hoorde keerde lang...

Aan u dank ik deez' woorden, zachtste wezen, geurend en frisser dan de dauw, gij zacht als de atmosfeer. Gij hebt mijn hart gewekt tot leven, het gepoetst. In uwe aanraking heb ik geleerd wat poëzie is. 0 dronkenschap, o heilige dronkenschap, enthousiasme, lere ik toch steeds beter u...

De brulkikker en grote waternavel Net als de pallas-eekhoorn met gezin Komen Europa straks echt niet meer in Komt zo de ware aard toch boven tafel? Een blonde brulkikker denkt: dat is kloten Straks valt mijn soort ook onder de exoten

Hij heeft nog nooit gedanst. Hij kent zijn doel. Nog nooit is op zijn vale klerkensmoel Zomaar een lach verschenen, maar die nacht, Nadat de gek de nar had omgebracht, Kroop hij zijn bed uit, glimmend van de pret, En maakte onbespied een pirouette. Dank, dank, riep hij, het monster is geveld. ...

zonet verloor ik weer mijn ziel aan Bach Mattheus Passion beïnvloedt humeur het heeft zoveel van verlangen en treur ben vaak door zijn noten en tonen van slag zoals hij mij weer emotioneel meevoert langs het hemelsblauw klassiek gelaat van het schoonste klagen op aard, voel dan eeuwige dro...