Alle inzendingen over emoties

Ik ren weg van mijn verleden Maar het verleden haalt me in De toekomst nog ver voor me Ik ren er tussenin Durf niet meer achterom te kijken Wat geweest is, is voorbij Maar het blijft me achtervolgen Het houdt zich vast aan mij Ik zet elke dag de stap Mijn verleden te laten gaan Maar het verleden biedt mij veiligheid Want waar…

Ik draag de stilte voor jou uit stap voor stap ademen jij en ik dezelfde taal vervlochten weef en geef ik je na vandaag weer een heel klein beetje mij en een grijns, ingelijst maakt harde hoeken soepel ik gaf jou ooit écht een heel klein beetje mij…

Als ik denk ik houd van jou dan bruist het in mijn hart zoveel gezichten namen lieve momenten al ging het mis elk een plaatsje apart maar waar juist die ene zijn naam schreef in onuitwisbare inkt is mijn gebleven…

Jij nam me mee die eerste keer aan houten hand invoelend de natuur versmalde jij mijn ratio naar pril gevoel en grijze lente en zij, met haar kromme bewegingen een beetje vochtig in haar trillingen bracht me weer thuis, bij het haardvuur waar haar gevoelens de bovennatuur hadden en samen in deze onvoorspelde liefde hadden wij…

De bloemen met blinkend geelgeglaceerde lepelbladeren Pas gekocht staan ze warm water te zuigen, gesloten als de ogen in de kamer naast ze Ogen sluiten in het langzame, vrij worden van dingen, een andere kleur in Een doorzichtigheid beweegt zich tussen twee mensen zoals de koelte door het halfopen raam van voet tot nek Het lukt in de vinger te…

Bedwingen is inbinden, is denken aan, en niet doen Inbinden is bedwingen, is inhouden, nalaten Maar als ik me bedwing, in te binden, komt er ineens een heel ander persoon uit de wol En dat, houdt geen mens vol.…

Zij spreekt de taal van twee gezichten fluistert woorden als ontbijt en beschuit danst en huppelt met oude gewrichten zwierig een wals, haar lippen getuit zij luistert niet naar aardse zinnen draait haar rondje iedere dag weer weet van vroeger hoe te beminnen hunkert naar mannen keer op keer laat blauwe ogen rollen en draaien geeft donkere…

Waar verblijft mijn hart nu toch wanneer telkens mijmeringen die als gevallen appels me verstrooien en de regen ze wil rapen tussen de stromen die als kleine beekjes de gaard veranderden in dromen die ik niet wil kennen ik hou me vast aan de lijzijde van ‘t gebed en laat de wind rusten tegen mijn zij en sluit mijn ogen totdat ik…

Maanden geleden Versterkte je ons team Gewoon als collega Zo ging ik je zien Ontwikkelen van jou Dat stond centraal Dus samen keuzes maken Werd heel normaal Vanaf de eerste dag Was jij al speciaal In onze situatie Niet echt ideaal Afstand houden Een zakelijke band Gevoel !! Plaatste ik aan de kant Sinds enkele dagen Een heldere…

Waarom slapen als we wakker zijn Waarom waken als we slapen willen Waarom dromen Om wakker te worden en te weten dat we met beide benen op de grond staan Om wakker te worden en te weten dat we onder de koude douche staan Om wakker te worden en beseffen dat je gewoon nog even wilt blijven liggen Heel even maar...…

Ik wil vliegen zweven op de wind Hoog in de lucht naar beneden kijkend wat is alles toch klein en dan ineens een diepe zucht Je ontwaakt uit deze mooie droom en je staat met beide benen op de grond ja echt ik wou dat ik vliegen kon net zoals de vogels hoog in de lucht…

Zilt verlangen wakker worden met zijn geur op haar huid zijn naam in haar ogen gestild haar vuur gekuste lippen…

En al struikelend over de oneffenheden mijn verleden Onderga ik de resterende weg van mijn ijle toekomst Schuifelend beweeg ik mij in het duister voorwaarts Mijn geleden tijd terecht wijzend Weet ik er is geen herstel Angstig met een glimlach en het eind in zicht Hoed ik mij niet te struikelen…

In haar armen draagt zij weemoed ziet in ieder raam witte rompertjes met kabouterknoopjes een luide roep haalt haar in en opgewonden sprankelogen struikelen in alle haast over een klassiek verhaal wanneer adem even rust omvat zij weelde en knipoogt naar het kleine mannetje…

Hare eenzaamheid Ze zegt en schrijft dat ze lelijk is maar wil horen dat ze mooi is ze zegt dat ze nooit over andere mensen praat maar als je goed luistert doet ze niet anders ze zegt haar eigen leven te leiden maar als je goed kijkt leeft ze dat hoe anderen het willen ze zegt eenzaam te zijn maar als ze goed om zich heen zou…

De vlinder is haar gezicht dat niet kan wachten op de kleuren van liefde en teder ongeduld. Ze is waar ik haar mijn dromen en woorden geef en ontwaak zoals ze mij laat ontwaken. Met haar ogen zoekt ze mij waar ze een vlinder mag zijn en ben ik het gezicht dat ze in al haar dromen bewaart.…

Was ik maar weer klein zonder al die zorgen zonder al die pijn voor de dag van morgen kan dan niemand er iets aan doen mij weer laten lachen en dat ik al die tranen weg boen zodat ik weer kan teren op mijn krachten ik ben kapot van al dat vechten is het dan niet te zot heb ik geen rechten?…

Nare herinneringen aan zeer vervelende dingen Ellende uit het verleden die je pijn doet tot op heden Rottige gebeurtenissen die je graag weg wilt wissen Het liefst wil je het allemaal vergeten Maar het laat je niet los Het zijn zware magneten Je raakt het maar niet kwijt Hoe erg je er ook onder lijdt Je zult ermee moeten leren…

Ik stond zo in gesprek glas wijn in de ene hand, parmant Andere quasi nochalant in mijn kontzak gestoken Had mijn grote bek thuisgelaten Stond me af te vragen, onzeker, of ik niet beter dat andere rokje had kunnen dragen…

even leek het dat jij me kende jouw hand raakte mijn arm het was een herinnering die mij verwende…

Haar ogen boetseren een droombeeld geven het een hart zo onstuimig als de branding van de zee ogen als sterren een warme lach als een gouden horizon een haarkleur als golvend graan in het zomerse zonlicht mocht ze hopen ooit in deze droom te lopen dan zou ze onwankelbaar gaan in de vallei van de liefde heel zacht fluistert de wind…

De hemel smelt in zuurstokroze dampen uiteen. Het meisje aan de waterkant, moederziel alleen Aeolus speelt zachtjes met haar ravenzwarte haren maar wie brengt haar woeste geest tot bedaren? Wie temt in haar het wilde dier? Wie brengt haar terug tot essentie, hier bij de rivier? De zon zakte zojuist achter de bomen van het woud het meisje krijgt…

Je lag zo veilig in mijn armen geboren vanuit liefde in mijn schoot je eerst lachjes waren juist voor mij je woordjes je wankele stapjes aan mijn hand zeg me, waar het mis ging wat deed mama fout woorden komen bijtend uit je mond je ogen staan zo koud zeg me waar het mis ging wat deed mama fout…

terwijl gemene speldenprikken gevoelloos in huidige navelstaarders blijven steken bijten zure explosies genadeloos mijn borst leeg een diepgaand leven later stuwt triomfkoorts hoge zeeën op een enkeling wijkt verwonderd terwijl een sinus de bocht uit gilt nagelresten blijven in bloedige vegen op de onbegrepen muren ik dans energiek maar…

Geadresseerd tot het einde begon de reis, in als de vlucht de route was vast gelegd Dicht gekleefd, roerloos lag jij daar, in de kist onwetend van het verdriet Volg de post de wereld rond begraven, niet meer op te graven verdwenen in de brievenbus Op weg naar je laatste rustoord waar men het zal hartelijk ontvangen geen afscheid kent zoveel…

Onzichtbare draden verbinden jou en mij heden verleden en toekomst gevangen in een web van onverbrekelijk goud gesponnen door wat men liefde noemt al ben je ver hemelhoog toch raken mijn vingertoppen je hart, je ziel je zinnen blijf je bij me diep van binnen jouw fluisteren is de melodie van mijn bestaan schaduwzacht…

Vroeg voorjaar breekt zich het hoofd over de torens duiven staren zich wezenloos op de stigmata ze schijten op het kruis in het hoge voorportaal ruikt het naar gecastreerde heiligen nu verbind me neem me mee nu vleugels raken de deuren als je opstaat -------------------------------- uit: 'Parmentier' jrg. 10 nr. 3.…

Nu je naast je voetstuk staat kan ik eindelijk met je praten. Had dat eerder maar gedaan dan was de trein niet zo snel voorbij gelegenheid gegaan en hadden wij elkaar verstaan. 't perron is leeg er kwam geen trein die hier had moeten stoppen. De rozen staan nog steeds in knop zijn klaar om te gaan bloeien misschien is het nog niet te…

Als nooit tevoren heb ik verwacht wat komen zou en wat zou gaan.. Het nog lange bestaan van de zonden, door ieder begaan Het zal nog lang gaan duren voordat de genegenheid zal vergaan.. We zoeken ieders hart, verwachten teveel en belanden in de brandende zon die de duisternis bederft En anders niets dan gevaar voor van alles en nog…

Gerimmpelde wangen een ouder gezicht Wie vindt dat nu lelijk.... zo'n gezicht vertelt je een verhaal lach en zorgrimpeltjes lijntjes van pijn denkrimpels fronsjes soms een ietwat verweerd van het buitenzijn je bent al wat ouder maar je mag er toch zijn blauw geaderde handen een dunnere huid ach gossie, is dat lelijk... wel nee schei…