Alle inzendingen

Wonderkinderen: bewondering voor de makers bewondering voor omroep Max bewondering voor de wonderouders bewondering voor mijn wonderdochter bewondering voor haar wondermoeder verwondering in mij, een blijvende dat de wonderen de wereld nog niet uit zijn en zullen blijven bestaan verwondert u...

Wij huilen tranen omdat iets ons raakt het is een teken dat het hart ontwaakt Het kan zowel bij blijheid als verdriet bij het laatste voelen we ons een vergiet zodra de delta van onze stromen door gebrek aan water zich in gaat tomen volgt een dorst naar wat eens was door verbondenhei...

schaam je niet want zelfs campingmensen trekken wel eens aan de verkeerde bel na een stortbad in het donker jij in gedachte blindelings in ons 1-persoonstentje dook wat dacht je dan dat ik gekeerd in mijn blote kont naar de ingang stond? klaar in onze slaapzak te duiken? jij aan mij...

Het lezen van diepte In dit heelal Zit niet in de top Noch die in het dal De diepte zit in je val Daarna krabbel je op Met opgeheven hoofd vertel je Dat vuur in je ogen Nog niet is uitgedoofd

ik zou die avondlijke merel in mijn tuin op een tak in een gedicht willen zetten, maar waarom zou ik, hij zit per slot van rekening daar waar hij zitten moet: in een gedicht daarbuiten. --------------------------------- uit: Gedichten 1958-1978, 1978. Yardbird - o.a. erfvogel

ik zag zijn gezicht voelde en wist deze man heeft te lang in de hemel gewoond op de troon zonder kritiek met een air als god genas hij geestelijk ziek zijn stem droeg woorden die van samen niets hoorden duldde geen weerspraak in hun onfeilbaar geluid zelfs het volume doceerde de r...

De zee is één schuim. Kokend van woede. Zij vliegt voort door zich zelf heen. Dolle koppen doelloos krulle' over zich. Zij wordt niet moede holten te maken en holten te stoppen. Tot bergen zet zij om het hoge floppen van water, tot een berg wordt in het licht een flop van water, met...

Zo gaan de dingen al sinds Genesis: Wanneer het volk de tirannie doorbrak, Dan moest de oude heerser naar de bak, De nieuwe kwam uit de gevangenis. Heel even dacht ik: is zij het wel echt? Maar toen herkende ik haar blonde vlecht.

Is het nu even klaar met dat gesport? Dan kan voor Anema het busje komen En wordt hij heel lang ergens opgenomen Met praatgroepen, massages, ganzenbord En kruidkoek bij de koffie of gebak Dan zegt de zuster: 'Jillert nog een plak?'

Ik kom tot mijzelf moet wel ben op mijn alleenst bekijk mijzelf neem mij bij de hand. Ik moet wel niemand ziet mij. In mijn eigen hart kan ik huilen mijn armen om mij heen. Alleen dan komen de woorden geven gedachten gedichten een plek voor mijn ziel.

Waarom toch proberen Het weg te retoucheren. Misschien Laat het waarheid zien Het kan verkeren. Je kunt het ook verbloemen Om maar eens wat te noemen.

Angst waarom, waarvoor Ontredderd waarvan, waardoor Paniek uit het niets zomaar Bang ongekend, want het is waar Hulpeloos wat kan je doen er aan Afhankelijk artsen belangrijk voortaan Houden van er voor je zijn Een arm om je heen verzacht de pijn Nooit meer een zorgeloze dag ...

De dagen zijn te kort, voor de dingen die ik moet doen, de dagen hebben niet voldoende uren, om datgene af te maken, die noodzakelijk zijn. De weken, lijken dagen, er zitten te weinig dagen in, ik kom tijd te kort. De maanden, vliegen voorbij, lijken dagen, die te kort zijn, lijken weken...

Mijn leven is net een pakketje, je weet nooit wat erin zit, Maak me maar niet open, dan kun je nooit voor verrassingen komen te staan

Men moest en zou de dissident verraden Het Rode Boekje werd heilige schrift De jongeren bleken al snel geschift Ontspanning was taboe en dat kan schaden Tijdens De Lange Mars door modderbaden Raakte de mens verschrikkelijk op drift De Sprong Voorwaarts zat toen nog in de lift De vrouw van M...

er werd gejuicht voor alle sporters op de kop van de vaart het sneeuwde oranje, nee geen sneeuw hoera voor al die plakken een laatste ererondje voor juichende supporters nu mogen de kanjers naar huis met lauwerkrans de mummies in het Drents Museum blijven onverstoorbaar

Kijk die reuze ster helder blinken! Wat? Langzaam wordt de maan zichtbaar...

eindeloze politieke verhalen tijdens het diner…ieder heeft een mening zwijgend staar ik naar roze muren zie hoe de kelner schotel na schotel brengt… ik ? kan niets bijdragen aan de conversatie lapjes vlees net iets dikker dan een plakje rosbief de noedels en wat groente, ik zucht h...

het teveel aan dromen in mijn rugzak gestopt omdat ik niet kon kiezen wellicht kan ik er morgen iets mee dacht ik nog en verdomd de volgende dag kwam er één van mijn dromen tot leven tóch maar goed dat ik er zo zuinig op ben geweest

Aan het einde van mijn langste schaduw absorbeert het diepste zwart, onverlichte zuil die de kristallen nacht van stilte zal doorbreken dat het in de gelaagde stenen de wil tot spreken ijler dan nog in de ongeboren dood, gaat de horizon over in een andere horizon, gedragen op een roerloze sch...

wie machtigt mijn stem wanneer ik het rode potlood ter vondeling leg en het papier ontdoe van de achtergebleven schors mijn stem geaard in positieve zin schraagt gestaag het gedrag gade van de kunstreizigers om me heen, ik verleg geen activiteit, en weiger de graadmeter te wezen voor Neerla...

Een dierenpension te Naarden had schokkende normen en waarden. DIERENPENSION stond op het bord. Niets aan de hand, krachtig en kort. Daaronder - en dat is het hem - stond: Dierencrematorium.

De flapdrol, ‘t is een typisch fenomeen, je ziet er veel in politiek Den Haag, daar is de soort zodanig algemeen, dat je welhaast kunt spreken van een plaag. Ze blijken ook een beetje erogeen: al is ’t niet veel, toch groeit de groep gestaag. De flapdrol, ‘t is een typisch fenome...

De glunderende namiddag plaats februari haaks in het vergezicht alle beloften van de winter waaien gebroken weg in de eerste zucht van de lente de ijle dijk tracht tevergeefs dwalende geruchten te keren de jonge dagen van het prille jaar worden als hoofdkussens opgeschud de nooit gekomen ...

Twee opties zijn Er nog maar - Leven of niet, Dat is de vraag Nu het meerkoppig Monster dat werk Heet mij totaal Heeft verslonden En bijna onzichtbaar Aan de einder is Verdwenen

ik wis nog niets van de dood, ondanks dat ik veel verloor te groot is het besef dit decennium gaf lef en schreef geschiedenis mijn worsteling blijft immer vol met missen haken, in mijn opengesperd gemoed ruimte leeft het heeft me al gebracht waar ik – nochtans - wezen wil kil- en onv...

Hoe kan jij mooier zijn dan een volle maan En kan jij zo veel warmer zijn dan de zon Indrukwekkender zijn dan een sterrenstelsel En adembenemender zijn dan een zonsondergang Ben je echt of besta je alleen maar in mijn fantasie Ik weet toch echt zeker dat ik je hier nu voor me zie Ik wil je...

In jou geloven en jouw zoete leugentjes maar voor lief nemen.

Toen ze er niet meer was kruiste hij dag na dag haar afwezigheid aan op de kalender aan de muur. Op eindejaarsavond dekte hij de tafel feestelijk voor twee. De champagne dronk hij alleen. Om middernacht haakte hij opgelucht de kalender van de muur en hing ...

Rommelig ontwaakt de dag, na zijn eerste verschijning in zijn bloemrijke beschrijvingen continu gehuld in geluk levensgeschiedenissen van enkel vage schemertoestanden beperkt tot slechts enkele uitbundige nevelsluiers.. ogenblikken, die nauwelijks verstaanbaar zijn vooral plaatseli...