965 resultaten.
voordansers ook kreupel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
586 gingen wij van na de oorlog
het lange en brede zwijgen
steeds beter begrijpen
onze woede verdampte
onder de vele bewijzen
van het menselijk tekort
en het gewone leven ging
tijdens de bezetting
vooral gewoon door
gewoon doorgaans voor
zoals in andere tijden
wisten de meeste mensen
trouwens niet wat ze anders
zouden moeten doen
de cirkel…
Ongrijpbaar
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.130 er zijn steeds meer dagen
waar waarheid zich gedraagt
als een dief in de nacht
en inzicht wordt meegenomen
als diepgang wordt gevraagd
maar de geest ongrijpbaar wordt geacht;
als door een troebele leegte lijkt belaagd
vaker dan ik nachten leen
ontgaan mij de raakvlakken
op de cirkel om me heen
het lijken zwarte wakken
die het…
Als de bladeren gaan weer vallen
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
2.086 Maar de verdroogde bladeren dwarrelen lichtzinnig naar de grond,
Immer onwetend om als kadaver dienen, de cirkel is rond.
Om door de bosbodem anoniem te worden verteerd.
En weer als voedsel te dienen wanneer het tij is gekeerd.
En die arme bomen blijven wederom achter, troosteloos en kaal.
Ze wuiven niet meer in dit winterse vaal.…
Zonder overtollige reutel groeit de tijd de dag door
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
651 Dit beeld binnenstebuiten geeft duizenden cirkels
Werelden om in te wonen of even in weg te dromen.
Dit is de tijd van toen en ook meteen de tijd van nu.
Ik neem een hap een kleine dosis en mijmer nog even.
Over een groot veld van voorjaarsbloemen.
Zelfs een dief heeft tien jaar nodig meester te worden in zijn vak.…
(voor Judith)
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
641 ergens tussen het publiek -stond jij
gemeten uit een mens die voortgaat na een tijd
waar angst regeerde
rond een wereld waar geloof en hoop
niet langer heilzaam waren, maar de diepte van terreur
zijn voorrang zocht in sterren die hun hemel riepen
en in ogen
die niet langer huilen konden door de geur
van veel te vroege dood
angst trok cirkels…
Liefde en vrede
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
558 De vlinder spreidt z'n vleugels in de zon
vliegt langs struiken en ik geloof weer even
in de liefde, als een licht en kleurrijk en
vrolijk cirkelend en de lichte wind en de zon!
O, hoe hij daalt en klimt en niet in een
spinnenweb terechtkomt, en dit moment op-
genomen in mijn hart en hoofd....voor even.…
Zwevend
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
460 Zwevend zag ik hem gaan door ’t zwerk
af en toe met zijn machtige vleugels slaan
een vliegend kolos zo er weinig bestaan
als wezen uit een geheel ander tijdperk
cirkelend op thermiek tussen de wolken
naar duizelingwekkende hoogte in spiraal
tot ‘t silhouet wegzuigt in de zonnestraal
vraag ik mij af hoe kan ik dit vertolken?…
Irreëel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 verdwaasd dool ik in cirkels, onherkenbaar hier
struikelend over resten van 'n verse vechtpartij, kruipt bloed weg
achter ontelbare glasscherven die stil getuigen
straatnamen zijn onbeduidend, geuren beklemmend
rennen plots gehavende zielen rakelings langszij
opgaand in een mist van vertwijfeling
met de dood in het hart aanschouw ik een…
De diepste droom ?
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
462 Om dieper en verder te gaan dan het
verlangen voor de laatste strofe haar
cirkel sluit en mij in een onderbewuste
wereld achterlaat, te ontwaken in de
niet meer bestaande sporen van de slaap,
de jaren gedompeld in de schaduwdruppels
van de tijd, wat mijn schreien smoort in
de barensgolven van de oceaan.…
De Asla
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.357 De wind kwam en as waaide over het koren,
er stak een hoofd ui, maanwit en blootgesteld
aan formules bedacht in een cirkel
waarbinnen alles gehoorzaamde aan het oog
dat van vuur was, van koolsteen en sintels
en ons bijeen hield in vrees en geloof.
Ik ging met de asla naar binnen,
ik ging met de asla over het erf.…
Rond het pentagram
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
710 je voelt
houden alles in de gaten
hun jassen zijn van duister
daaronder zijn ze bloot
ze voeden zich met vlammen
want zonder gaan ze dood
ze zingen rond het pentagram
de hymnen van verloren
waren lange tijd met vier
de vijfde is vannacht geboren
een nieuwe uit de ster
de slaap nog in haar ogen
ze initieert de kring opnieuw
de cirkels…
Bloem blad blad bloem
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.373 Bloem blad blad bloem
Zuurtje touw zuurtje cirkel
Wortel oor wortel neus
Voet vlakje vierkantje vogel
Vlieg vogel vlieg punt
Plus zuurtje plus gras
Duim duim duim blad
Liniaal weggetje voet stof
Steen steen weggetje wimper
Oor vlakje bloem bloem
Bel bloem touw vlakje
Driehoek driehoek vogel vogel
Kom kom ruit wimper
Wind vlieg vlieg wolk…
rode baret
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
576 haar rondingen deden me duizelen
was dronken van haar rode muts
ovaal zwart werd het voor mijn ogen
mijn bril besloeg op haar rechte neus
mijn vingers bekeken voorzichtig
haar geschilderde lichaamsdelen
haar wangen, wenkbrauwen en hals
en dan die mond,hartstochtelijk
gevormd om grenzeloos te kussen
ellipsen en half geschreven cirkels…
ze zingen rind het pentagram
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
901 je voelt
houden alles in de gaten
hun jassen zijn van duister
daaronder zijn ze bloot
ze voeden zich met vlammen
zonder warmte gaan ze dood
ze zingen rond het pentagram
de hymnen van verloren
waren lange tijd met vier
de vijfde is vannacht geboren
een nieuwe uit de ster
de slaap nog in haar ogen
ze initieert de kring opnieuw
cirkels…
Afscheid
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
717 ik je weg moet krijgen
Hoe laat men mooie blauwe vlinders zwijgen
Waar laat men grote tranenkralen rijgen
Tot kettingen een metertje of vijf
Mijn dromen stop ik ver onder de grond
De tijd is daar elkaar nu los te laten
Om te voorkomen dat wij ons gaan haten
Dat valt niet recht en ook niet goed te praten
De lessen zijn geleerd, de cirkel…
maar ik moet gaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.012 toen ik geboren werd
dat is weer vergeten
ken ook niemand
die jouw lengte heeft
gemeten tijdens leven en
die ook alles heeft gegeven
maar ik moet gaan
bestaan kent echt
geen eeuwigheid
jij begrenst de jaren
die geschonken zijn
in afgestrekenheid
leven geeft geen zekerheid
Jij kunt het overzien
misschien en draait
in vele cirkels…
Doorprikken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
657 Wat u binnen mijn cirkel presteert,
test ik graag op echtheid.
Via een opspelend gen,
een hint uit het verleden.
Wakker sta ik afgesteld.
Stelt u zich aan -
mijn naald ligt klaar.
Loopt u te snoeven -
u gáát onderuit!
Wat hebben mensen toch met Schijn?
Leven is jezelf doorzien.
De ander fair belichten.…
je blauwt in wilde bloemen
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
1.069 tijd nog even te trotseren
maar water en de wind
geven het kind der schepping
niet de kans zich te bezeren
door een noodgedwongen leren
zo lees je hun verhalen
en ziet de eeuwen gaan
emoties zijn niet te vertalen
je warme hand voelt die wel aan
je bent erbij in generaties
toen land de zee weer overwon
jouw stenen ronden weer de cirkels…
Zonnen om elkaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 woorden
We blijven hetzelfde
we blijven even sterk
verbonden, maar
ik heb je liever bij mij
thuis, bij jou thuis --
lichamen bij onze stem
de blonde haartjes op onze huid
dezelfde geuren in onze geest
Jij bent altijd dichtbij
als ik je hoor, als ik je lees
maar toch ben je daar
Ik weet ongeveer waar
Mijn gevoelens volgen jou
ze cirkelen…
Marjolein Eijsvogel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
612 Zo fasciner- en boeiend is dat hockey:
je schrijft het met i-grec en met een c
Dat staat zo chique de friemel op papier,
fonetisch ‘hokkie’ oogt meteen zo tokkie
Bezie de naam die boven staat verkond,
bekijk de klinkerrijm, die blije ‘eij’,
in feite keitwee-eiig, dat past bij
een vogel en zo is de cirkel rond
Die twee keer ‘j’, dat zijn…
Wilg
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
473 Door inheemse stilte wentelt zich wilg
aan de oevers bij het zoet water meer
waar blanke nimfen spiraalvormig dansen
in een cirkel van zilvergroen gras
alsof verlegen verliefd zijn
ook bij de oppervlakte hoort
van een noeste onherbergzame woestenij
te ruig en stoer om echt te strelen
wilg kronkelt zich lenig
in het rond, geknot of niet…
Hoogpolig stiltekleed
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
420 alleen al
de oogopslag
zat vroeger
barstensvol
wetenschap
over tal van
communicatie
mogelijkheden en
het aanverwante
sociale gebeuren
een afscheid
met een zwaai
gaf eerder een
eigen draai aan
alles wat er
besproken was
zo dat niemand
meer iets vervelends
op de lever had of
nog ergens mee zat
de geëigende
aandacht cirkels
hadden…
Duurzaam zonder kosten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
509 wij dachten
garen te spinnen
van de warme wol
in genoegzaamheid
konden niet
steeds opnieuw
beginnen dat vuur
vlamde niet meer
met alle hulp
en verzorging door
coaches schuifelden
oudjes de deuren langs
die wonderwel
een cirkel vormden
waar zij elkaar niet
meer konden groeten
dat was hen ontgaan
maar in hun kort
bestaan zat al…
Het verdwijnpunt
netgedicht
3.0 met 42 stemmen
291 gelukt om heel dichtbij
het verdwijnpunt
te komen dat
volgens de
overleveringen
naar het middelpunt
van de aarde reikt
en daar haar
E=MCkwadraat
macht op bescheiden
wijze uitoefent
niet dat jij meteen
hoogleraar wordt. maar
je bent beïnvloedt door
de touche van wetenschep
op een heel positieve manier
jouw leven is gaan cirkelen…
Boys from brazil
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
405 Reactie op 'de simpele cirkel
van het eenvoudige leven'
door Judith van Zoomeren
*
Maar wie zijn wij
humanoid op de rok
van 't zich almaar
uitdijend heelal
Mens is geen abstractum
elk mens is uniek
wat zou het saai zijn
the girls all alike,
like the boys from brazil
Klonen en avatars
zijn geen iconen
life is for learning…
De koestering
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
369 Ik koester de tijd, ik koester de band,
totdat de cirkel ooit weer samenvalt.
Geen ijle droom die in het niets belandt,
maar liefde die voor eeuwig door de ruimte schalt.…
Als het lood verdwijnt
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
256 De cirkel draait. Het lood is stof.
De stem breekt los uit elke mond.
Maar leerden wij niets van het verleden,
toen waarheid bloedde op de grond?…
Kringlicht in de nacht
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.701 een boek een kaars een wijnglas
de duisternis slaat toe
een zuchtje oceaanwind
niet moe
ik reis door de ruimte
trotseer alle gevaar
mijn kleine zachte kustlicht
brand maar
kringlicht in de nacht
krekel zing maar voor
haal me door de nacht heen
zo verglijden uren
cirkel warme gloed
is ‘t de wind die bomen ruisen doet
kringlicht…
een boomgaard in oliver bc.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.275 zinnen
terwijl de bergen wegroesten in de rivier
geritsel door het hoge gras van de boomgaard
er is geen ratelslang te zien
een vogel schiet angstig uit de halmen voort
hoor de plof van een vallende appel
ik zit op een open toilet
de zon voor mijn ogen boven bergen amandel
zag weer een dag die blank van gedachten was
de dag sluit zijn cirkel…
Numquam
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.024 dingen in de kamer
Me in rechte lijnen wringen
En iemand een mes op de tong leggen
Als ik de spreukentegels in mijn hoofd
Niet meer kan lezen
Opgesloten in mezelf
Zoek ik naar de muren van vrijheid
Om zonder een woord te zeggen
Te vluchten voor haat en ergernis
Zonder einde, geen begin
Stortend in de afgrond der teleurstelling
Zolang ik cirkels…