Alle inzendingen over geborgenheid

1012 resultaten.

Sorteren op:

Nachtvlucht

hartenkreet
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.509
Niets blijft ten lest dan stil verdriet waar liefde nauw werd afgemeten geborgenheid men wachten liet achteloos passie werd weggesmeten. Wanneer je wendt om nog te kijken éénmaal nog slechts één laatste keer zal liefde reeds vervlogen blijken is voor tranen al geen ruimte meer.…
richard4 januari 2005Lees meer >

Lieve oma

hartenkreet
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.112
Nog voor u zelfs geboren was, wist Hij al van uw zorgen, had Hij u al geborgen, wist Hij allang wat nodig was. Uw denken is beperkt en klein, God staat zover daarboven, Blijf rustig Hem geloven, kind, Hij zal altijd bij u zijn. U bent en blijft gewoon Zijn kind, Hij kocht u met Zijn leven.…
Kirsten26 maart 2005Lees meer >

Rouwboeket

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.579
Midden in het heideveld rust jouw as geborgen in een blauwe urn met opschrift: omdat jij bijzonder was dat is ook zo en elke dag mis ik je nog maar toch bezoek ik je niet vaak ik vind er niets geen ogen die ondeugend glimmen geen hand die even in de mijne knijpt geen lijf waar ik mijn armen om kan sluiten enkel maar een urn met…
sacrajewa11 november 2012Lees meer >

Tweesteens

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.301
Je bent de deksel op de theepot de voetballer op het veld de hoofdrol in die reclamespot maar ook de geboorte van geweld je bent de lach in de morgen de traan in nee nooit meer de warmte in klein geborgen maar ook het vuur in brandend zeer je bent de radar van mijn ogen het refrein in ieder lied de kleur van regenbogen maar ook de snik…
metha22 april 2006Lees meer >

Het ms.Rotterdam

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 530
Trots van een zeevarende natie die ooit bestond Nu gekluisterd in een Rotterdamse havenmond Haar slanke steven met kettingen geborgen Wacht zij angstvallig op de slopers, de dag van morgen Waar zijn ze, met wie zij de wereldzee mocht bevaren Zeebonken die haar veilig loodsten over de baren Stormen trotseren met ongekende windkracht De spiegelgladde…

Tijdloze horizon

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 609
Zon als behang, onbeweeglijk, de wereld is een medaillon, waarin gedachten zijn geborgen als onkruid van de zee, draag ik om mijn nek gehangen, als doolhof met me mee, slaap op stenen veren, drink uit schelpen de hartslag van hun zoute leven, gedolven uit het schuim op de lippen van de golven, zoek toegang tot nieuwe dromen, waar de…
pama29 juli 2010Lees meer >

Een blocnote is mijn vriend en vijand

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 645
al je ditjes en datjes heb ik tot me genomen als geen ander op het ticket van de reis in overgave van beminde golven was er één taal en één sleutel op de goudzee van geborgen harten tijdenlang dronk ik je woorden als zoete rode wijn liet mijn dromen vrij op jouw dromen ik zal je toonklank bewaren door m’n zuchten, langs mijn wangen dicht…
Quicksilver13 oktober 2010Lees meer >

lief, nevel mij in roze

netgedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 616
in deze kamer schrijf ik de vloer tot Melkweg op de muren zweven sterren en in de diepste laag fluistert het licht de geborgenheid tussen jou en mij een tederheid om te proeven ons behorend zoals de rode heuvels op de maan en een meebewegen buiten grenzen om uit te kunnen breken, de nacht toe te laten langer te blijven stijgen in…

eenzaamheid

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 783
eenzaamheid, ik voel het in de lucht het is nu tijd dat ik voor je vlucht een leven lang geluk een leven zonder zorgen, had je mij beloofd, ik voelde me geborgen, met al jouw droomkastelen kon je mij bespelen, hopeloos verliefd, kan het jou wat schelen?…

De Laatste Dans

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 502
laatste dans trek ik mijn mooiste jurk aan zwierend in de ochtend-dauw in wulps scharlaken je weet immers nooit hoe lang het leven zal zijn want morgen is onzeker kom dans liefste kom samen verlangend in twinkeling van hartsocht innig ons geheim verbond delend in sporen de toekomst dragend blijft onze naam verscholen diep geborgen…
Elinora5 oktober 2010Lees meer >

aardappelen uit diepe borden.

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 580
We aten thuis altijd aardappelen uit diepe borden Ik verveel me en in gedachten zie ik bij de trap in de gang, vlák voor de kapstok weer mijn Moeder staan Ze lacht vriendelijk naar me, zoals ze altijd deed maar nu is alles anders, alles is verleden tijd geworden wég Vader, wég Moeder wég geborgenheid Mijn computer…

Foetusverlangen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 679
verdwijnt Op straat met stoepkrijt, spelen met de bal Geen onduidelijkheid, in geen geval Als een foetus in haar moeders huis Ik wil terug, naar toen, naar thuis Slechts slapen, volledig ying en yang Zorgeloos, eenduidig, nooit bang Een navelstreng die voedt puur bloed Onschuldig en stil, als een kind, zo zoet Foetusverlangen, veilig en geborgen…
Ankie1 januari 2012Lees meer >

Verbonden

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 581
Zo is ‘t bestaan getekend en geborgen. Maar durven wij vertrouwen op de morgen die altijd anders is dan wordt verwacht? Wij dromen over geld en macht en weten toch dat niets ons echt vervullen kan. Alleen de liefde blijft en draagt ons verder tot waar geen woorden zijn, maar enkel licht.…

De abdicatie

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 806
al jaren trekken Wij van Willem Drees op vorstelijke vleugels vloog de tijd dan komt de dag, ook voor de majesteit dat zij kan zeggen: basta ... klaar is Kees mijn jongen, heb geen last van hoogtevrees je pad heb ik met liefde geplaveid na 45 jaar geborgenheid mag jij beginnen aan je eigen race vertrek nu uit het dorpse Wassenaar en laat…

Veni sancte Spiritus

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 553
Tedere blik uit de verte, zachte muziek op de achtergrond, geborgenheid zoals in het begin. Aandrang tot het goede, moed tot herbeginnen, zalving tot sterkte en vertrouwen. Geest die alles leidt, oorsprong en verwachting, wijkende horizon. Meerstemmig balsemlied, regen tot vruchtbaarheid, morgenlicht en avondschemer.…

VERSCHIJNING

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
Maar men krijgt blijde tijding te verstaan: "Genade blijft eeuwig in mij geborgen."…
Han Messie16 oktober 2013Lees meer >

treurwilg

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 509
geborgen in de luwte van het lover van de oude treurwilg aan de waterkant verstilde het rumoer in haar hoofd kwam ze tot rust talmend op de bank onder de boom ze staarde lang door de sluier twijgen naar het water waarin ze wou verdrinken in vergetelheid de avond was gevorderd toen ze besloot toch maar naar huis te gaan…

Het nu

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 470
Dan weet ook jij ik ben geborgen heb vrije wil en eigen keus realiseer je dat ook heus. Wandel langs rietkragen geniet de natuur beluister de vogels ze zingen heel puur. Je mag echt gerust wat meer moeite doen je leven past niet in andermans schoen.…

Veni, Sancte Spiritus

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
Tedere blik uit de verte, zachte muziek op de achtergrond, geborgenheid zoals in het begin. Aandrang tot het goede, moed tot herbeginnen, zalving tot sterkte en vertrouwen. Geest die alles leidt, oorsprong en verwachting, wijkende horizon. Meerstemmig balsemlied, regen tot vruchtbaarheid, morgenlicht en avondschemer.…

wuifwilgen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
de kale takken door je hoort ze zachtjes kraken en hun blaadjes raken stil de grond de vooravond van winter wint met lange passen tijd je schuifelt mee en kwijt melancholie aan koude voeten met een neus vol rottigheid het laat de regen wenen in een langgerekt verwijt als weemoed om de zomer maar leef met het gevallen blad geborgenheid…
switi lobi7 januari 2019Lees meer >

Perpetuum Mobile ?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 432
Laten we dansen op de tonen, van het zoete leven met elkaar, in een eindeloos ritme, tussen onzekerheid en geborgenheid laten we flaneren over de toppen van werelds golven, op een wankel surfboard van de lusten en de lasten balans zonder werkelijk gevoel vanzelfsprekendheid ontstaat niet zonder reflectie van de eigenheid dus laten…
Pama27 mei 2019Lees meer >

Pinksteren

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
Tedere blik uit de verte, zachte muziek op de achtergrond, geborgenheid zoals in het begin. Aandrang tot het goede, moed tot herbeginnen, zalving tot sterkte en vertrouwen. Geest die alles leidt, oorsprong en verwachting, wijkende horizon. Meerstemmig balsemlied, regen tot vruchtbaarheid, morgenlicht en avondschemer.…

Een spring-in-’t-veld (2)

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
ze komt, om de hoek, en hoopvol kijkend naar ’t spel van deze morgen, een meisje met de blije verwachting, nog in de ziel van een engel geborgen, vol van licht en natuurlijke achting ik zou haar willen troosten wanneer een dag haar zal bezeren of een schaduw voorbij schuift ja, ik zou trachten haar te beschermen als de nacht een lach verdrijft…

Zingen mogen wij nu allen....

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 442
Want zij zijn nu aangekomen na hun zorgen, na de pijn, en zij zijn in God geborgen waar voorgoed zij mogen zijn. Nu, met alle heil’gen samen, zingen zij een nieuw refrein om God eindeloos te danken, die daar leven, groot en klein.…
Adeleyd30 oktober 2021Lees meer >

een eigen rol

hartenkreet
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.076
Hoe mooi is het leven als het begint, zo gezellig, geborgen. iedereen die je nog bemint. dan word je groter en al wat drukker soms. je speelt met je brood en de boter, je bent een ongehoorzaam kind. Je snapt nog niets van alles om je heen, maar ach wat geeft het tijdens spelen Dat weet vast iedereen. tenslotte zijn er velen.…

Ik weet niet of ik spreke of zwijgen zal

poëzie
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 5.111
Neen, laat ze rusten en de hoofdjes vlijen, In veiligheid geborgen aan de borst Der moeder, die ze weer in slaap wil schreien, Opdat ze tastend niet, in blindheid, breken Het hoogste, dat mijn ziel bezitten dorst... Ik weet niet, of ik zwijgen zal - of spreken. --------------------------------------- uit: Nieuwe verzen (1909)…

Geen bioscoopgedoe

hartenkreet
2.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 8.934
Nestwarmte, geborgenheid, je kan het toch niet kopen Al zoek je echt heel hard en ga je er achteraan lopen. Ondanks huidige welstand is veel nu kunstmatig De zaken gecompliceerd, erg plechtstatig. Vele toestanden zijn nu één bioscoopgedoe Veel stress en wat zijn we toch...moe!…

mijnwerker

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 883
herinnering had zie ik toch heel vaak wat ik nimmer vergeet de zwarte, de handen gezichten van vrienden, de banden de helpers in nood van Kompels die streden desnoods tot de dood en al weet ik mijn jeugd diep vergaan in de mijn toch zou ik soms vaak weer een mijnwerker zijn omdat het zo mooi was na duister en pijn weer thuis en geborgen…

Bergtop en dalende paden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 654
Op bergtop en dalende paden dolen over stormende zeëen waar bliksem stormt en wij, wij één kunnen zijn in een geborgenheid die het verleden kent als in duizend visioenen De nachten zijn duister enkel roodgloeiende kolen lichtten nog jouw gezicht -het kampvuur vertelt nog de mooiste verhalen, echter ik, ik droom van jouw glanzend zicht…