1012 resultaten.
Nachtvlucht
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.509 Niets blijft ten lest
dan stil verdriet
waar liefde nauw
werd afgemeten
geborgenheid
men wachten liet
achteloos passie
werd weggesmeten.
Wanneer je wendt
om nog te kijken
éénmaal nog slechts
één laatste keer
zal liefde reeds
vervlogen blijken
is voor tranen al
geen ruimte meer.…
Lieve oma
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
3.112 Nog voor u zelfs geboren was,
wist Hij al van uw zorgen,
had Hij u al geborgen,
wist Hij allang wat nodig was.
Uw denken is beperkt en klein,
God staat zover daarboven,
Blijf rustig Hem geloven,
kind, Hij zal altijd bij u zijn.
U bent en blijft gewoon Zijn kind,
Hij kocht u met Zijn leven.…
Rouwboeket
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.579 Midden in het heideveld
rust jouw as geborgen
in een blauwe urn
met opschrift:
omdat jij bijzonder was
dat is ook zo en elke dag
mis ik je nog maar toch
bezoek ik je niet vaak
ik vind er niets
geen ogen die ondeugend glimmen
geen hand die even in de mijne knijpt
geen lijf waar ik mijn armen om kan sluiten
enkel maar een urn
met…
Tweesteens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.301 Je bent de deksel op de theepot
de voetballer op het veld
de hoofdrol in die reclamespot
maar ook de geboorte van geweld
je bent de lach in de morgen
de traan in nee nooit meer
de warmte in klein geborgen
maar ook het vuur in brandend zeer
je bent de radar van mijn ogen
het refrein in ieder lied
de kleur van regenbogen
maar ook de snik…
Het ms.Rotterdam
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
530 Trots van een zeevarende natie die ooit bestond
Nu gekluisterd in een Rotterdamse havenmond
Haar slanke steven met kettingen geborgen
Wacht zij angstvallig op de slopers, de dag van morgen
Waar zijn ze, met wie zij de wereldzee mocht bevaren
Zeebonken die haar veilig loodsten over de baren
Stormen trotseren met ongekende windkracht
De spiegelgladde…
Heimwee
hartenkreet
4.8 met 37 stemmen
1.114 Niet veilig en geborgen meer.…
Tijdloze horizon
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
609 Zon als behang, onbeweeglijk,
de wereld is een medaillon,
waarin gedachten zijn geborgen
als onkruid van de zee, draag
ik om mijn nek gehangen,
als doolhof met me mee,
slaap op stenen veren, drink
uit schelpen de hartslag van
hun zoute leven, gedolven
uit het schuim op de lippen
van de golven, zoek toegang
tot nieuwe dromen, waar de…
Een blocnote is mijn vriend en vijand
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
645 al je ditjes en datjes
heb ik tot me genomen als geen ander
op het ticket van de reis
in overgave van beminde golven
was er één taal en één sleutel op de goudzee
van geborgen harten
tijdenlang dronk ik je woorden
als zoete rode wijn
liet mijn dromen vrij op jouw dromen
ik zal je toonklank bewaren
door m’n zuchten, langs mijn wangen
dicht…
lief, nevel mij in roze
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
616 in deze kamer
schrijf ik de vloer tot Melkweg
op de muren zweven sterren
en in de diepste laag fluistert het licht
de geborgenheid tussen jou en mij
een tederheid om te proeven
ons behorend
zoals de rode heuvels op de maan
en een meebewegen buiten grenzen
om uit te kunnen breken, de nacht toe te laten
langer
te blijven stijgen
in…
eenzaamheid
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
783 eenzaamheid,
ik voel het in de lucht
het is nu tijd
dat ik voor je vlucht
een leven lang geluk
een leven zonder zorgen,
had je mij beloofd,
ik voelde me geborgen,
met al jouw droomkastelen
kon je mij bespelen,
hopeloos verliefd,
kan het jou wat schelen?…
De Laatste Dans
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 laatste dans
trek ik mijn mooiste jurk aan
zwierend in de ochtend-dauw
in wulps scharlaken
je weet immers nooit
hoe lang het leven zal zijn
want morgen is onzeker
kom dans liefste kom
samen verlangend
in twinkeling van hartsocht
innig ons geheim verbond
delend in sporen
de toekomst dragend
blijft onze naam verscholen
diep geborgen…
aardappelen uit diepe borden.
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
580 We aten thuis altijd
aardappelen
uit diepe borden
Ik verveel me
en in gedachten
zie ik bij de trap
in de gang,
vlák voor de kapstok
weer mijn Moeder staan
Ze lacht vriendelijk
naar me,
zoals ze altijd deed
maar nu is alles anders,
alles is
verleden tijd geworden
wég Vader,
wég Moeder
wég geborgenheid
Mijn computer…
Foetusverlangen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
679 verdwijnt
Op straat met stoepkrijt, spelen met de bal
Geen onduidelijkheid, in geen geval
Als een foetus in haar moeders huis
Ik wil terug, naar toen, naar thuis
Slechts slapen, volledig ying en yang
Zorgeloos, eenduidig, nooit bang
Een navelstreng die voedt puur bloed
Onschuldig en stil, als een kind, zo zoet
Foetusverlangen, veilig en geborgen…
Verbonden
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
581 Zo is ‘t bestaan getekend en geborgen.
Maar durven wij vertrouwen op de morgen
die altijd anders is dan wordt verwacht?
Wij dromen over geld en macht en weten
toch dat niets ons echt vervullen kan.
Alleen de liefde blijft en draagt ons verder
tot waar geen woorden zijn, maar enkel licht.…
De abdicatie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
806 al jaren trekken Wij van Willem Drees
op vorstelijke vleugels vloog de tijd
dan komt de dag, ook voor de majesteit
dat zij kan zeggen: basta ... klaar is Kees
mijn jongen, heb geen last van hoogtevrees
je pad heb ik met liefde geplaveid
na 45 jaar geborgenheid
mag jij beginnen aan je eigen race
vertrek nu uit het dorpse Wassenaar
en laat…
Veni sancte Spiritus
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
553 Tedere blik uit de verte,
zachte muziek op de achtergrond,
geborgenheid zoals in het begin.
Aandrang tot het goede,
moed tot herbeginnen,
zalving tot sterkte en vertrouwen.
Geest die alles leidt,
oorsprong en verwachting,
wijkende horizon.
Meerstemmig balsemlied,
regen tot vruchtbaarheid,
morgenlicht en avondschemer.…
VERSCHIJNING
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
534 Maar men krijgt blijde tijding te verstaan:
"Genade blijft eeuwig in mij geborgen."…
treurwilg
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
509 geborgen
in de luwte
van het lover
van de oude treurwilg
aan de waterkant
verstilde het rumoer
in haar hoofd
kwam ze tot rust
talmend op de bank
onder de boom
ze staarde lang
door de sluier twijgen
naar het water
waarin ze wou verdrinken
in vergetelheid
de avond was gevorderd toen ze
besloot toch maar naar huis te gaan…
Het nu
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
470 Dan weet ook jij
ik ben geborgen
heb vrije wil
en eigen keus
realiseer je dat ook heus.
Wandel langs rietkragen
geniet de natuur
beluister de vogels
ze zingen heel puur.
Je mag echt gerust
wat meer moeite doen
je leven past niet
in andermans schoen.…
Veni, Sancte Spiritus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 Tedere blik uit de verte,
zachte muziek op de achtergrond,
geborgenheid zoals in het begin.
Aandrang tot het goede,
moed tot herbeginnen,
zalving tot sterkte en vertrouwen.
Geest die alles leidt,
oorsprong en verwachting,
wijkende horizon.
Meerstemmig balsemlied,
regen tot vruchtbaarheid,
morgenlicht en avondschemer.…
wuifwilgen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 de kale takken door
je hoort ze zachtjes kraken
en hun blaadjes raken
stil de grond
de vooravond van winter
wint met lange passen tijd
je schuifelt mee en kwijt
melancholie aan koude voeten
met een neus vol rottigheid
het laat de regen wenen
in een langgerekt verwijt
als weemoed om de zomer
maar
leef met het gevallen blad
geborgenheid…
Perpetuum Mobile ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
432 Laten we dansen op de tonen,
van het zoete leven met elkaar,
in een eindeloos ritme, tussen
onzekerheid en geborgenheid
laten we flaneren over de toppen
van werelds golven, op een wankel
surfboard van de lusten en de lasten
balans zonder werkelijk gevoel
vanzelfsprekendheid ontstaat niet
zonder reflectie van de eigenheid
dus laten…
Pinksteren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
430 Tedere blik uit de verte,
zachte muziek op de achtergrond,
geborgenheid zoals in het begin.
Aandrang tot het goede,
moed tot herbeginnen,
zalving tot sterkte en vertrouwen.
Geest die alles leidt,
oorsprong en verwachting,
wijkende horizon.
Meerstemmig balsemlied,
regen tot vruchtbaarheid,
morgenlicht en avondschemer.…
Een spring-in-’t-veld (2)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
527 ze komt, om de hoek, en hoopvol
kijkend naar ’t spel van deze morgen,
een meisje met de blije verwachting,
nog in de ziel van een engel geborgen,
vol van licht en natuurlijke achting
ik zou haar willen troosten
wanneer een dag haar zal bezeren
of een schaduw voorbij schuift
ja, ik zou trachten haar te beschermen
als de nacht een lach verdrijft…
Zingen mogen wij nu allen....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Want zij zijn nu aangekomen
na hun zorgen, na de pijn,
en zij zijn in God geborgen
waar voorgoed zij mogen zijn.
Nu, met alle heil’gen samen,
zingen zij een nieuw refrein
om God eindeloos te danken,
die daar leven, groot en klein.…
een eigen rol
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.076 Hoe mooi is het leven als het begint,
zo gezellig, geborgen.
iedereen die je nog bemint.
dan word je groter
en al wat drukker soms.
je speelt met je brood en de boter,
je bent een ongehoorzaam kind.
Je snapt nog niets van alles om je heen,
maar ach wat geeft het tijdens spelen
Dat weet vast iedereen.
tenslotte zijn er velen.…
Ik weet niet of ik spreke of zwijgen zal
poëzie
3.6 met 18 stemmen
5.111 Neen, laat ze rusten en de hoofdjes vlijen,
In veiligheid geborgen aan de borst
Der moeder, die ze weer in slaap wil schreien,
Opdat ze tastend niet, in blindheid, breken
Het hoogste, dat mijn ziel bezitten dorst...
Ik weet niet, of ik zwijgen zal - of spreken.
---------------------------------------
uit: Nieuwe verzen (1909)…
Geen bioscoopgedoe
hartenkreet
2.6 met 16 stemmen
8.934 Nestwarmte, geborgenheid, je kan het toch niet kopen
Al zoek je echt heel hard en ga je er achteraan lopen.
Ondanks huidige welstand is veel nu kunstmatig
De zaken gecompliceerd, erg plechtstatig.
Vele toestanden zijn nu één bioscoopgedoe
Veel stress en wat zijn we toch...moe!…
mijnwerker
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
883 herinnering had
zie ik toch heel vaak
wat ik nimmer vergeet
de zwarte, de handen
gezichten
van vrienden, de banden
de helpers in nood
van Kompels die streden
desnoods tot de dood
en al weet ik mijn jeugd
diep vergaan in de mijn
toch zou ik soms vaak
weer een mijnwerker zijn
omdat het zo mooi was
na duister en pijn
weer thuis en geborgen…
Bergtop en dalende paden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Op bergtop en dalende paden
dolen over stormende zeëen
waar bliksem stormt en wij,
wij één kunnen zijn
in een geborgenheid
die het verleden kent
als in duizend visioenen
De nachten zijn duister
enkel roodgloeiende kolen
lichtten nog jouw gezicht
-het kampvuur vertelt nog
de mooiste verhalen, echter ik,
ik droom van jouw glanzend zicht…