1950 resultaten.
de ijzeren trap
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
724 grijs van de ochtend
terwijl de slaap nog vecht
tegen de nieuwe orde
onder de indruk
van gedichten
die over de ziel verhalen
de ijzeren trap
leidt mij omhoog
naar de zolder,
van de avond ervoor,
met licht in glas
met geluid zo zacht als was
waar het gezochte woord
in beelden schiet
en de verwachting
van lettergeliefden
een gedragen…
Zoeken, twijfelen en vragen...
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.100 Zoeken, twijfelen en vragen,
door de liefde toch gedragen
durf ik weer op pad te gaan;
ook al blijft er duister staan,
ook al blijft er duister staan,
en het vragen onvoldaan;
leven moet bestendig groeien,
in de lente weer ontbloeien
in de lente weer ontbloeien,
als het water verder vloeien
door nabijheid warmte geven
en zó zin en hoop…
Tanden in tijd
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
795 schittert ontstaan
in licht van verlangen
opent een mond
witte kristallen
gloren daarin
sprankjes hoop
passen en meten
een hechtere vorm
gedragen in de verorberkom
tot op zonnewende kaatst
het licht in lach
over
en weer
buigt een prisma verleden tijd
keert witschijn om
in eindigheid
vlakken getuigen van slijt
in gele…
zonnetijd
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
1.135 Niets krijgt me nu nog stuk
'k ga dansend door het leven
en lach de zorge-lijken uit
geen oordeel laat nog beven
Ik dans de wereld door
gedragen op de stralen
van zonlicht in mijn hart
voorbij de ziekten en de zorgen,
na pijn en lijden, dood en smart
glanst weer opnieuw de dag
haar zoemend pad
langs glanzend licht
en bloemengeur naar morgen…
Jouw lach
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
609 waar de hemel
lichtjes kiert
en liefde je beweegt
meer te geven dan te nemen
begint het paradijs
in licht dat warm
gedragen wordt
door akkoorden
die in het wereldse
nog nimmer zijn gehoord
waar schepping
in vernieuwend groen
kleur en vormen
schildert van het
komende seizoen
daar zal jouw lach
de zon doen schijnen
met ogen stralend…
De zoete wind
netgedicht
3.9 met 24 stemmen
467 de zoete wind strijkt
van genot de wangen
in een tastend verlangen
hij aait de huid met zachte hand
en ik, wuivend naar meeuwen,
word badend gedragen
in het warme zand
boven mij spant zich in azuur
de hemelse weide uit,
weids en sprakeloos puur
in mij drijven,
weliswaar bij vlagen,
nog losse wolken
totdat ook zij vergeten…
Lijdensstrijd
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
700 Ik heb al zoveel gedragen,
al zoveel pijn geïncasseerd.
Had ik het dan alle dagen
telkens weer verkeerd?
Open toch in mijn hart de deuren
om Uw Naam te willen loven
en niet langer meer te treuren.
O God, laat mij toch geloven
dat wat mij ook kan gebeuren:
U ziet op mij van boven.…
Station Halfweg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Als ik me gedraag mag ik
als halfwas half meedoen alsof
het leuk is in die wereld
op zijn kop die mij denkt
op te beuren met een lachje, joh
de leukste tijd van je leven...
Cynici! Weg ermee! Weg met nep!…
Beloftevol
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
538 In Morheus's armen
gedragen door droomland
spint ze garen
weeft nieuwe plannen
slaapdronken nog
bij het ontwaken
breekt de glimlach
van de zon
door in haar hart
zelfvertrouwen
recht haar rug en schouders
de uitdaging aannemend
stapt ze in het beloftevolle
van de nieuwe morgen
de wind streelt heel even
door een warrige bos krullen…
Knotwilgen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
744 Nu zweven wat laatste bladeren
in het rond gedragen door de
wind, straks reiken hun kale
takken als armen naar de hemel.
Hier ademt alles rust en vrede
een vogel klinkt in de verte
het voelt als een late herfstgroet.…
Als een roos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
756 Zolang een last mee gedragen
steeds was het verlangen eruit
te ontsnappen zat gevangen
tussen beelden van verleden.
Wilde ruimte mezelf ontplooien
leven in het heden door liefde
omarmd aanvaarden dat verdriet
ook hoort bij het bestaan.…
Dmitri Shostakovich
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
658 ik hoor hem
ontbloot aan
zijn stem raakt
verjaarde plooien
van mijn huid
lijken zich
te berusten
in klanken
van snaren
gespannen op
nobele pilaren
dan wel gedragen
door levende liefde
hij kijkt mij diep aan
door zijn verre kijkers;
de wijsgeer voor
ongrijpbare zielen
schenkt mij
noten in kracht
en melancholie
op weg naar…
Het kerstpanorama
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.143 zacht zoekt
de vlam rust
van de kaars
die ik heb aangestoken
op de achtergrond
brengt stille nacht
in gospeluitvoering
herinneringen naar boven
het kerstpanorama
ontrolt zich met
boom kerststal
herders en schapen
ik zie de ster
zoals ieder jaar
weer helderder
met hoop op vrede
die boodschap
door velen gedragen
ook ik was…
Groeten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 De burgemeester hecht aan goede vormen,
Hij tolereert geen hufterig gedrag:
"Je zegt elkaar op straat gewoon gedag,
Dat is een zaak van waarden en van normen".
En zijn er toch twee die elkaar niet moeten,
Dan doen ze aan elkaar vooral de groeten.…
climax
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
957 De veelkleurige spanningsboog
in je levenslicht,
wordt gedragen met gelukzaligheid
betoverend mooi… dat licht.
Claire Vanfleteren ©…
toe stand
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
477 en het wandelt mee
meandert door jouw ademhaling,
eigentijds
gedragen
in de hartslag van vandaag
pulseert het leven wonderbaar precies
ik zou het graag wat milder weten
als ik terugdenk, aan
het zwaard, dat Damocles gelijk
mijn tekens ijkt
op het scherpst van elke slag
rust een aangemaakte dag in nu
en ooit
nooit meer zal mijn…
1 Januari
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 met een rugzak vol familie
loopt zij vastberaden
het strand op
de hond danst ongedurig
om haar heen
zand stuift op
ze ritst haar jas open
en ontdoet zich
van haar kleding
even bibbert ze
kijkt stoïcijns naar
golven die dansen
als door engelen
gedragen loopt ze
loodrecht op de zee af
eindelijk voelt ze
zich verlost en loopt…
Een herfstig gedichtje.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.066 hoog reikende hoofden schudden rond
in een bekoorlijke symfonie van zacht geruis
twijgen laten hun zomerlast vallen of
liggen reeds stuiptrekkend
voor dood op de grond
kleurende bladeren tonen
gedragen door de wind terstond
in bruin, geel en groen aan afhangende takken
vogels vliegen weg in het besef dat
er weer een seizoen aan zijn einde…
tranen
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
655 ik wil alleen nog huilen
maar 'k heb geen tranen meer
ik wil alleen nog huilen
want m'n hoofd doet zo zeer
zo zeer van alle pijn
die er in de wereld is
voor alle leed weer aangedaan
aan mensen,
'n kwetsbaar bestaan
van kinderen,
vrouwen,
mannen die zich wel
gedragen als een heer
ik wil zo vreselijk huilen
misschien
komen morgen…
Mijn stenen kind
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 Negen maal negen
Maanden heb ik je
Bij mij gedragen
Het liefste waar ik
Ooit naar heb uitgekeken,
Alle woorden van verlangen
Samengebundeld in één enkele
Vrucht die maar niet wilde rijpen -
De pit bleek te zwaar voor het
Zachte vlees dat langzaam
Maar zeker versteende,
Het ontbrak jou
Aan een gunstige wind,
Mijn innig gekoesterde…
Vervreemding
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
642 De bedrogen partner kan bijvoorbeeld
beseffen dat hij of zij ook wel méér
uit het leven wou,
maar dat hij of zij de vervreemding
stilletjes heeft gedragen.
En misschien wat te
braaf is geweest.
De bedrieger kan dan weer
sneren dat elke avond moe zijn
ook een vorm van bedrog is.
Plots wordt er eerlijker gesproken
dan jaren voordien.…
Naar de oceaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Het gedrag,
dat wij mensen vertonen,
is niet wat wij ten diepste zijn.
Het gezicht,
dat wij anderen laten zien,
is niet ons oorspronkelijke gelaat.
De meningen,
die we elkaar mededelen,
bewijzen dat DE waarheid niet bestaat.
Mensen zijn als ziende ogen,
die naar hun eigen ogen zoeken.
Zij weten niet dat ze bestaan.…
Glimlach van het Avondland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Verhalen ontstaan
geplukt uit een verre ster
gedragen zetels.
Bloesem in wolken,
lotussen aan de hemel,
verdiepen de Melkweg.
Purperen druppels
traditionele horizon,
de aarde geurt op.
In meditatie
vertaalt in een oogopslag
innerlijke schoonheid.
Rode klaprozen
geanimeerde Geisha’s
rouge aan de bron.…
in het park
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 gebogen en stram
leun ik op mijn wandelstok
en zie vanonder mijn wenkbrauwen naar haar
de grijze duif die nog kan vliegen door mij heen
het ontmoeten is een fantasie voor twee
doch gedragen door een speelse lok
even vangen we elkaar in een ooggebaar
schalks wordt weer een glimlach geboren
iedere dag kent zo een hoogtepunt
door een weinig…
douleur en lecture
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
483 mijn ogen lezen al ruim
zeventig jaar maar zelfs
als kleine jongen las ik
al zonder te lezen
ik las de gezichten
van de grote mensen en
en passant het gedrag
hetgeen mij zo dikwijls
in grote verlegenheid bracht
terwijl ik dit schrijf en wat
over mijn leeservaring van
weleer zit te filosoferen
kan het mij niet meer deren
maar destijds…
.In loop der dagen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
499 En verder trekt een rij
dagen geregen tot jaren
ontsproten in nieuwe ochtendzon
uit warmte van talrijke kleuren
vormen en klanken
sierraad om schone vrouwenhals
de dagen die groeiden
in lichtend gloren als smaragden snoer
een gordel om smalle taille gedragen
zwierend in warme dans
tot gouden kroon bezegelt de uren
voor het nijgen van de…
VOGELS
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.212 roodborstje
zo schuchter en solitair
de meeuw het straatdiefje
een duif een brutale schooier scharrelaar
de ekster een krijsende rotzooi schopper
en dan de mussen (waar zijn ze
gebleven) en de koolmezen
die zorgen voor een gezellig leven
een merel zingt z’n lied
en de leeuwerik beklimt
de hemel en wij
wij herkennen en lezen
hun gedrag…
Het samen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
103 Hoe anders mensen ook zijn
dan ik over mezelf denk:
als ik oplet, dan weet ik dat
de verschillen er niet toe doen
dat wat opvalt in hun gedrag
mijn eigen aandacht weerspiegelt
Die keren dat ik verliefd was
hoorde ik het in sommige liedjes
herkende ik het in films en soms
draagt iemand een gedicht voor
met precies de juiste woorden…
Pluisje
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
868 een pluisje gedragen op het ritme van de wind
wil in zijn korte pluisjesleven van alles schransen
kijk hoe ondeugend het langs mijn oren komt dansen
op en neer speels strelend langs mijn wangen
het kietelt en het tolt het heeft een duidelijk verlangen
ga weg jij kleine deugniet dat is toch geen fatsoen
jij moet nu heel ander werk gaan doen…
WILDERS, de musical, rond 2020
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
636 Hij, Wilders, had z'n kruis gedragen
neen
Hij, Geert, had het kruis gedragen
Hij had zich als Christus gevoeld:
opgejaagd, bespot, geslagen
en uiteindelijk
in de steek gelaten
ook door zijn discipelen
Ze hadden zelfs geen uurtje
meer met hem willen waken
toen hij in zijn ziel werd geraakt
Toen brak zijn hart;
zijn hart begaf het…