12862 resultaten.
opa
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
2.590 Zonder een blik
Zonder een knuffel
Zonder een aanraking
Zonder je te zien
Zonder je te kennen
Mis ik je
Ik kijk naar je foto
Jij bent de vader van mijn vader
Je bent gestorven voor dat ik kon beseffen dat je er was
Ik was een klein baby’tje toen jij stierf
Er is veel over je gepraat
Veel over je verteld
Ik mis je
Zonder een blik
Zonder…
Temper de zon
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.775 Zolang weggebleven
Bijna gestorven
Nu mag je weer leven
De zon straalt fel
En onverwacht
Je verdwaald te snel
Nog zonder kracht
Zo bang
Om wat je
Weer verliezen
Kan
Temper de zon
Hang regengordijnen
In de lucht
En zucht om
Wat jou
Overkwam
Zolang je
Nog niet
Lachen kan…
Nog is het laken wit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
669 nog is
het laken wit
de handen aan
mijn bed zijn bruin
zie zon in
lach en woorden zij
dansen rustig zomer
in bezig zijn met mij
maar als ik
wakker word zijn
vele bladeren gevallen
gestorven in hun herfstpijn
mag dan na al
dat gaan de eerste
sneeuw weer even smetteloos
als mijn laken zijn…
Bijna dood
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
2.069 Bijna dood
is haast hetzelfde
als aan de avond,
er doorheen
of uitgeteld en ongedacht
wordt net gestorven
bijna niet dood,
een deel van leven...…
open
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
863 mijn gevoelens ontbloot
kwetsbaar opengesteld
meteen gestorven een vroege dood
na wat jij me had verteld
toch nog steeds geen spijt
het is goed zoals het is
ik moest het gewoon even kwijt
het moest uit die gevangenis
opgekropt, weggestopt
deed het te veel pijn
nu opengelegd, niet meer verstopt
lijkt het minder te zijn…
moeras
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
778 hoe schaduwrijk
is mijn tegenlicht
als de maan
zich wentelt
boven nevelig moeras
en strohalmen
zich sieren met
gevallen blaren
als een satanische jas
als de damp zich kringelend
omhoog drijft
en laat galmend gekwetter
in alle omvang klijft
is de dag gestorven
en door de ongrijpbare
duisternis ingelijfd…
suites voor Annemieke LI -levendaal-
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
565 te vroeg gestorven
tongkanker in de stilte
van je broertje
liederlijk gezang
bushokje op levendaal
voetbal bij de vleet
ook zo nieuwsgierig
naar het sop van vissen -
neerslag van de geest
een teen in opstand
omgaan met minderheden
je past je maar aan
langs levendaal
weerklinkt olijke rosé
luid kermiskabaal…
Levendig vlak
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
625 de klei dampt zuchten
der gestorven stronken
het is heiig
een beslagen spiegel
over het veld
als een deken
waar iets broeit
maar de dood
nog even duidelijk is
als wedergeboorte
alleen een diep
invoelend mensenhart
of dierenoog
ervaart de spanning
van de toekomst
in het nog onwelriekend
zwart getint tapijt…
In onschuldig wit
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
561 de zwarte
knoppen leven
in rood lijnt nog
hun felle pijn
het prille groen
gestorven omdat
de jeugd er
niet mocht zijn
toch groeien ze
naar licht en openen
hun waarheid in
onschuldig wit
dat in de warme zomers
bloeit tot in het hart
het zwart vergeet en in
oranjegeel weer toekomst weet…
Doodsoorzaak
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
771 Ben ik soms gestorven
en hoor ik daar verdriet
wie mist mij toch
ik ben nu net zo blij.
Even later lijkt het
dat ik zweef
maar wordt gedragen
tot aan mijn plaats.
Langzaam zak ik af
en hoor de aarde dalen
alles wordt donker en stil
en ik? Ik geniet optimaal.…
ALS IK..... DAN....
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
687 Als ik een stukje van de wereld ben
dan ben ik daarvoor verantwoordelijk
als ik een stukje van de wereld heb
dan ben ik daarvoor ook verantwoordelijk
als ik stukje bij beetje de wereld verlaat
dan blijf ik verantwoordelijk voor daarna
als ik gestorven ben, cremeer me dan maar
dan vraag ik maar om een heel klein stukje
als mijn as begraven wordt…
Wrang en weeïg
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
632 orgelakkoorden smelten
in gesproken woorden
warmend rond een spil
het kerkhaantje glanst
klokken beieren
de tijd staat even stil
een smalle lichtstraal
strijkt zich troostend neer
over de waan van de dag
op het wrange, weeë
het gewemel van vragen
over de gestorven lach…
als dode mussen...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
576 als dode mussen in de
tuin de gestorven
woorden
onbesproken
zwarte lakens
waaronder het veilig
schuilen is
op een dag verduistert
de zon
de avond valt uiteen
in sombere
nachtgedachten en
besluit ik de sterren
terug te hangen
in het heelal
waarna de slaap
ongehinderd binnensluipt…
Dit is niet de stilte
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
765 Dit is niet de stilte
die ik voelde toen mijn jeugd
een andere wending nam
geluidloos in mijn ouderdom
vol weemoed en verlangen
dit is ook niet de stilte
van verloren vriendschap
of liefde die een loopje nam
geluidloos in mijn hartstocht
vol melancholie en hunkering
dit is de stilte van jouw gestorven dood
in heimwee die geen weerklank…
DE ROBOTS
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
653 Laat nu de doden komen
de geraamten zijn genoeg
men zal ze kleden
en van vlees voorzien
niemand zal het ooit bevroeden
dat zij reeds gestorven zijn
hun bestaan zal niet meer stoppen
zij kennen emotie, liefde noch verdriet
het zijn de robots zonder zorgen
wat zij missen is heel essentieel
géén geestelijk leven is hun deel…
Het zwartst van de nacht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
493 Als alle leven om mij
Heen is opgehouden te bestaan,
Mensen en vrijwel alle dieren
Hun leven hebben opgegeven,
Ben ik alleen nog, in deze
Zwarte nacht, waarin alle licht
Gestorven is -
Alleen het gekwetter van
Scholeksters omgeeft mij nog,
Zij laten mij niet alleen
En blijven bij mij,
Leiden mij door
Het zwartst van de nacht…
gebroken hart
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
528 zoveel moeders
en zoveel vaders
zoveel meisjes
en zoveel jongens
zijn gestorven
aan een gebroken hart
ik denk aan hen
en hoe ze luisterden
naar nog een laatste liedje
in de kerken brand je dan een kaarsje
steeds verwonderd over licht dat valt
gebroken hart ik denk
aan ons gebroken hart…
Vaarwel.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.042 Na een kort ziekbed is hij gestorven
en heeft een plek in de hemel verworven.
Het schip blijft aangemeerd en het tij
is gekeerd.
Een kapitein als hij zal er niet meer
zijn.
Het varen zat hem in het bloed.
Hij kon goed koers houden en je
kon op hem bouwen.
Geen schuimend water meer voor de boeg.…
In elkaar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
517 Soms is het
Allemaal net
Even te veel,
Dit leven,
De opgave om
Door te gaan
Even te zwaar -
De grond wijkt
Onder je voeten
Je valt uit elkaar
En dan kom je toch,
Niet meer verwacht,
Weer in balans en
Passen de stukjes
Toch weer in elkaar…
Movember
snelsonnet
4.5 met 4 stemmen
992 Ook ik probeer dus voor het goeie doel
wat haren op mijn bovenlip te kweken.
Al heb ik me er ietwat op verkeken:
Ik wacht maar en ik wacht een heleboel…
Maar heb, zo vrees ik, pas voldoende haar
begin november van het komend jaar.…
Zelfdruk Zien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Wanneer ons nooit gestorven kind,
dat diep verborgen in ons leeft,
gehoord en gezien wil worden.
Terwijl dat, ons innerlijke kind
om onze erkenning smeekt.
Ja, daar ontstaat onze zelfdruk.
In de spelonken van onze ziel.…
Windfluiter
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
483 die de wind laten fluiten, die de wind laten fluiten
luister, de wind fluit over een nieuwe ochtend
de doden zijn niet voor niets gestorven
zij blijven fluiten in het lied van de wind
ze noemt hen scharrelkinderen, ontheemd
ze wandelen eenzaam langs de rivier.…
Vannacht verliet jij mij heel onverwacht.
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.929 Wist je dat mijn rat vannacht
Gestorven is, heel onverwacht
Het is hier in haar hok gebeurd
Mijn moeder heeft haar opgebeurd
Ze heeft haar in een doek gelegd
En bij de koffie uitgelegd
Hoe dat met ratten zo kan gaan
In gedachten blijft zij wel bestaan
Doodgebleven zonder reden
Het gebeurde in de nacht
Rat heeft echt niet lang geleden
Lieve…
donderdag nacht blues
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.349 je loopt door de straten liefste
en je zoekt het bordje met een naam
de naam van een dode man
gestorven voor het raam
het licht is nog aan
een roos in zijn hand
je foto op de tafel
zijn hart opgebrand
je klopt op de deuren
en het beeld versteend
een standbeeld van een man in niemandsland
en een verloren meisje in de straten weent…
Straks zong ik trotse dingen
poëzie
3.4 met 36 stemmen
4.695 Als men gestorven is,
Dan gaan de mensen henen,
En mee de droefenis...
Dan lachen en dan praten
Zij weder, als van ouds...
Vér van de drukke straten,
Daar ligt alleen iets kouds.…
neerlandicus lucht hart
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.248 de Wereld der Letteren
kent ook regels en wetten:
wat echt beurt
beurt
buiten beeld
zo was er gister
‘n waar lijk
gestorven als dichter
onderwijl
wandelde
'n tom pouce
met sprieten zachte bef
onder bestreling
de deur uit
de neerlandicus
had 't nakijken…
een dichter in de herfst
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
664 ik sprak mijzelf toe
een innerlijk gefluister
mijn woorden werden al gevoeld
eer zij werden gesproken
zij bleven in het duister
mijn woorden waren nog niet koud
of ze waren reeds gestorven
in ontluisterende schoonheid
vliedend naar het engelenwoud
woorden, woorden
het scheppend sterven
kruipend over de regenboog
na mij door anderen…
De verloren voorspelling...
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
672 oeverloos gebral dat platter lijkt
dan de laatste poging om de aarde
als een blauwe bal te bekijken
(wij weten wel beter, wacht eens even)
de mens is dood
gestorven voor de ogen van God
toen de hemel open klaarde
en hij besloot om de vlag te strijken
Eva Mirai……
Bultrug
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 De bij Texel aangespoelde bultrug Johannes is gestorven. Het laatste levensteken was het knipperen met de ogen.
De bultrug die bij Texel is gestrand
Neemt met een knipoog afscheid van het leven,
Alsof zij op de valreep aan wil geven:
“Mentaal is er met mij niks aan de hand”.…
In stilte van jouw dromen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
644 De laatste dromen zijn gestorven
over het landelijke van het landschap
zwerven lopers naar de boom
die stiller is dan zwijgen alleen
onder jouw luchtruim bespeel ik jouw string
maar je hebt niet in de gaten dat ik zing
voor het verleden van jouw zomerse land
er zijn geen grenzen, vrij is het strand
de eerste stappen zijn voltooid.…