1304 resultaten.
Met de beste wensen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
2.307 M'n gevoel van genot kent geen grenzen!
Ik voel me met Kerstmis heel fijn,
want voor mij is die tijd een festijn
om van 't leven te houden.
- Echt waar: waarom zouden
die dagen een uitzond'ring zijn?
Ik wens u een feest vol behagen.
Vul steeds met genoegen uw magen.
Laat Kerstmis een fijne
belevenis zijn,
echter óók alle andere dagen!…
Die in het begin oneindig lijkt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
407 stukje korstmos bewegingloos
Liggen blijft, de weg naar
Het licht die in het
Begin oneindig lijkt
En alleen lijkt
Op te houden als ik
Deze aarde verlaten heb,
Is daar ginder in
De verste verte
Nog net voor ik
Deze wereld verlaten zal
Een streepje licht
Waar de zon toch
Onverwacht haar licht
Laat schijnen, binnen
De grenzen…
Beslist ongewoon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
510 Hoe snel ethische
Grenzen vervagen,
Moreel besef dat
Nergens meer huist,
Zie ik het vaakst
In de bermen van
De Nederlandse
Wegen en paden:
Tot voor kort
Was het nog gewoon
Dat mijn herder
Bij elke stap
Die hij verzette
Op een wegwerp
Verpakking landde
Met bijhorend geluid -
Nu wij met een
Paar gelijkgestemden
Andermans…
Iets magistraals
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
498 ik weet dat jij
geen heilige bent maar
wel de grenzen kent en
netwerkjes hebt met boven
in jouw ogen
hangt de cherubijnen lach
het stukje hemel dat ik
op oude schilderijen zag
als jouw stem
ter kerke gaat dan
sprankelen noten als
nachtegalen omhoog
om als regenboog
te dalen in kleurrijke
sfeervolle melodieën
die ziel en zaligheden…
Hoger dan de zee
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
691 Kom lach met mij
de grenzen van bevrijding,
dan neem ik even maar
voor wie ik liefheb leiding.
Kijk naar het licht, de zee,
beweeg je eiland mee
totdat we losgeweekt
ons over rotsen spreiden.…
Loslaten
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
872 Geef degene, waar je van houdt
Vleugels om te vliegen
Grenzen opzoeken, liefst lekker stout
Leren vanzelf het verschil tussen eerlijk en bedriegen
Uitvliegen is een leerzaam iets
Ook al vind je het als ouder soms niets
Utrecht, London, Alicante of Madrid
Coole stad, waar je kind leeft en pit
Geef je kids en partner een thuis
Een reden…
volksverhuizing
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
556 ze trekken vermoeid langs de Ararat
met zekerheid gewikkeld in doeken
hun kinderen voorop of op de arm
zwangere vrouwen, mannen zeulen bezit
een touw houdt hun geloof bijeen
richting fort Europa: de poorten gesloten
bruggen geheven en grenzen geslecht
grachten omgeven met stalen messen
een meisje streelt haar hond
de moeder baart, vader…
In de huid van de dag?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
496 in op dingen die je
met een wisselend diafragma
vast, de scherpte is bepaald
door de essentie van het domein
de waarheidskern wordt troebel
in een populistisch contrast,elk
detail moet kritisch of in tegenwaarde
worden getoetst in een wisselend
decor of religie die de dichters
pallet buiten alle schijn verdiept,
verwerpt de grenzen…
Verstild
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
453 Vredig en sereen kadert het haar grenzen.
Ze spiegelt hemelblauw in licht bewegen,
schittert en verdiept zich zonder reden,
met alleen een klein verdwarrelt licht geruis..
Het water zingt.
Zachtjes, wat alleen,
het zwijgen horen kan.
En wie, het echt nog wil..
Stil..
Krakend, onbedaarlijk, stil.…
Verzoendag
gedicht
4.0 met 12 stemmen
5.486 Ik heb geraakt
grenzen van God en mens en dier.
Voorhangsel scheurt. Het heilige is hier.
Het heilige der heiligen ontwaakt.
Ik word geheel met u gelijk gemaakt.
Leven en dood staan niet meer op een kier.
De wanden draaien open van de vier
hemelgewesten.…
Ooit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Dat wat ontstaat
ontstaat, omdat het moet
schijnbaar
blijkbaar
Ooit
zullen
antwoorden komen
zegt een oude wijze man
die als wacht
de rivier laat stromen
Als een kern is ontgaan
langs het oog van de mensen
zal dit nieuwe ruimte slaan
en kan men blijven zoeken
naar zelfontwikkeling
en nieuwe grenzen
Totdat een reis ophoudt
en de…
Wij dromen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
511 jij hebt je
uitgestrekt
binnen de
reikwijdte
van dit gesprek
overal
met de juiste
articulatie
en modulatie
vol anticiperend
het feest
van de geest
is in alle ogen
goed zichtbaar in
geestdriftig spel
waar begrijpen
en verstaan
soms verloren
dreigen te gaan
in misverstand
jij hebt de
grenzen bepaald
waar de toren
van babel…
¡No pasarán!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 miljoen ongelovigen
om de buren een lesje te leren
2001: we wassen ons
met het bloed van vijftien
martelaren in het hemelse vuur
hoog boven hun stad
2019: het mag nooit, nooit
meer gebeuren, vreemde soldaten
in ons land, alleen hun wapens
willen we – hier is het geld
Opnieuw luidt de klok
die niemand wil horen
We overschrijden onze grenzen…
Huiskamerpalm
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 Grenzen voor mij verlegd
Nu word ik niet getint.
Mij is ontnomen het plezier
Verruild voor kilte van cipiers
Slecht zijn ze, slecht tot op het bot
Trekken de kroon van mijn kop
Opgesloten in een pot
Cel met tralies, ik ben doodop.
Klaar met deze houding.…
Jouw fenomeen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 samenzijn
in die intensiteit
wilde ik jou heel nabij
zacht vibreerde
jouw energie in
confrontatie met
immense pulsaties
van ongekende kracht
in jouw tsunami lach
als aan de grond
genageld heb ik jouw
fenomeen totaal
geabsorbeerd een
schepping die in hier
en nu nog triomfeert
stilte spreidt zijn
warmte in leegheid
zonder grenzen…
Het Groene Hart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
452 Hier wonen kalme creaturen
Door zomers bladgroen toegewuifd
Een wolk die voor het zonlicht schuift
Verdonkert kort de heggenmuren
Roestkleurig, brons, de buitenmensen
Bewegingloos of sloom op dreef
Op plompeblad, zie hoe ik zweef
Beweert een meeuw, al zijn er grenzen
De paarden van het dorp, zij draven
Al komen zij geen stap vooruit…
Wandelen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
333 Altijd als ik ga wandelen
wordt mijn denken handelen
tot ik na een tijd thuiskom
ik loop mijn gedachte om
ik ben vaak een echte held
zo verkrijg ik heel veel geld
ik klim berg en duik diep zee
ooit vloog ik hoog met vogels mee
naar de verste bestemmingen
zonder grenzen of remmingen
bereisde ik de wereld wegen
niemand hield mij…
Niet te bevatten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
212 ieder uur
stort het
mijn huiskamer binnen
ongevraagd
het volgend uur
overtroeft het vorige
vol semi verpakt
nieuws
over gespuis
dat ongestoord
hun gang kan gaan
grenzen van het
onwerkelijke zijn allang
overschreden
avond’s wordt alles
herkauwt tot vier keer toe
onnozelen struikelen
over elkaar
daar waar men
onze democratie
zou…
een beter podium
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
158 bloeiwijzer der strijd om verveling
voor wie tijd een grootse oplichter is
en iele stemmen der generaties
geen zicht meer hebben willen op sagen
of mythen, fabels, kennisinflatie
negeren bij antwoorden én vragen
wanneer het doek valt, de sluizen sluiten
verlichting niet langer geopenbaard
het anker zich niet meer laat uitbuiten
over de grenzen…
Schaduw zonder tegenlicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
41 waaronder het onherleidbare leeft
een rangschikking van het onverenigbare,
de orde die zich niet laat verklaren
het ongerijmde, ontheven van rede,
een nagalm zonder begin of verleden
de schijn van vaste verhoudingen,
het evenwicht nauwelijks bestand
onder het zwarte vernis, verbergen
de werkelijkheid zonder wederkant
voorbij de grenzen…
sprookjes hebben handen
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.237 stappen als reuzen of je
verbergen met de dwergen
in een puntmuts en een
baard, heel dicht bij de aard
met een olijk klein gezicht
zwaar van importantie en gewicht
of kies je voor grootschalig
waarin ze mensen gaan
verkleinen om de dieren
groter te doen schijnen
fantaseer maar over vliegen
balanceer met groene vleugels
boven rode grenzen…
Wind
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
3.032 Jij bereikt me in mijn stilte,
ontmoet me binnen mijn grenzen,
getraliede stormen wenen verhalen,
die jij luisterend kan vertalen.
Zonder enig voorbehoud
vullen mijmerende muren
koude ruimtes,
met een warme, zachte eenvoud.
Jij gaat met mij een eindje verder,
de wind blaast met ons mee,
weggereten dromen
worden weer fantasie.…
Stemming
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.755 en vergaan
Daar vind ik inspiratie
voor mijn tomeloos bestaan
Daar flitsen denkbeelden van mij
Mijn geest voorbij
En word ik weer gelukkig met de
Tijd en met de wereld om mij heen
Daar wordt mijn hart weer teder
En merk ik dat ik weer eens ween
Om al die lang vervlogen tijden
Dat ik mij nog verzette tegen alles om mij heen
En grenzen…
Na een jaar varen
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
730 langzaam
mijn anker
ongewapend voor de strijd
Een zeeslag moest het wel zijn want
mijn zeeën waren altijd onrustig
een vlakte leek het
maar eronder schuilden monsters
Jij als een soort Orpheus
suste ze, deed ze op de bodem van de
oceaan hun hoofd te slapen leggen
hun ogen en oren in het zand
Een deel van dromen
werden wij
en onze grenzen…
Kerstgedicht*
netgedicht
2.3 met 24 stemmen
8.065 Het vers werd opgenomen in 'Open grenzen'
over 50 jaar vrijzinnig hervormde gemeente te
Rotterdam (Rotterdam 2005)…
In en in zwoel
hartenkreet
4.5 met 39 stemmen
2.877 De passie zo verleidelijk mooi
Glinsterend is het verlangen
Lust onmetelijk en oneindig
Hart vol met vlinders behangen
Tedervol zijn de momenten
Elke aanraking zuiver zacht
Ogen verdwaasd van opwinding
Mijn hart wat naar jou lacht
Een liefdespel zonder grenzen
Verstrengeld zijn wij in elkaar
Jouw warmte wordt mijn warmte
Brengt mijn hart…
Fictie?
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
570 Laat, laat mij
mijn weg maar gaan
mijn ruimte is
mij te verheven,
mij te schikken
naar diegene die
de grenzen stelt
en die eenzijdig
te bewaken, en in
eigen flexibiliteit
verstrikt dreigt
te geraken, zal
ik stikken in
verlangen, vrij
te ademen denk
ik niet dat
je mij al kent.…
ik schilder felle streken
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.420 de wereld is zo stichtelijk
stramienen overzichtelijk
de plichten zijn verdeeld
maar leven zo, verveelt
ik droom mijn werkelijkheden
door uit de tijd te treden
verleg de grenzen van vandaag
raak een hemelsblauwe laag
ik schilder felle streken
omdat kleuren vaak ontbreken
voel de wind als mijn muziek
een intenser strelen is er niet…
Ira´s kijkdoos
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.084 en verklaard in onzichtbaar licht
schepsels van poëzie op het eerste gezicht
Verstoppertje spelen achter de werkelijkheid
nu zijn zij hier, daar vallen zij uit de tijd
blinken als een spiegel en dan weer dof
door drakenvuur, bedekt met dromenstof
Binnenrand verbindt zij met de buitenkant
van een reis naar het onbegrepen zijn
trekt de grenzen…
Tijdwachter
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.257 Langs oude, steile wegen
keren onze woorden ooit eens weer
terug naar ’t licht
en raken stil
de grenzen van de tijd.…