2435 resultaten.
oktober 2007
netgedicht
2.7 met 18 stemmen
1.484 de wind waait anders
in zijn aanval
op het vallend blad
de herfst kleurt bleker
rode gloed verdween al
in de zomer van dit miniatuur
ik tol in dit kleine landschap
als een stuurloze kastanje
waarmee kale takken diabolo spelen
misschien
mis ik het dansen nog het meest…
Smelt van nostalgie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
464 ik speel al weer
met sneeuw
stapel de kristallen
laat zonlicht
uitgekiend
op de facetjes vallen
zo open ik
een winterdag
met witte pracht
maar smelt
van nostalgie als
ik het landschap zie
door koestering
van handen
wordt alles prooi voor dooi
mij resten slechts
de warme tranen
het was te vroeg zo mooi…
Tegenlicht?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
533 Ook het landschap is
behekst met produceren,
ze verandert van gezicht,
van omvang, van zeden,
het bewustzijn te verleggen,
ze moeten voor zonnestralen
in dromen betalen, uitdaging
om nee te zeggen, afgewogen
tegenstelling van overwicht.…
Zuurstofrijk ?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
617 elders, een landschap al
weet ik niet waar dat ligt
als ik het rijmen kan met
de mond en ogen dicht.…
3D op een A4tje
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
600 Aarde en hemel
het landschap waar het huis in staat
waren reeds aanwezig
krijgen nu slechts
betekenis.…
Ondanks
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
514 Alleen de bomen spreken geluidloos
naamloos in groei van de natuur
rivieren worden smaller in ruimte
in gedachten zonder poëzie
beschrijf je landschap in een boek
alsof er niemand jou kent
ondanks jouw zwijgen is er een verhaal
in de beeldentaal van tederheid
leeft het schaduwland in gedachten.…
Eiland in december
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
583 Een vertind landschap verbergt
morsige schandalen
verzonken in bladgerande meertjes
op de oever staan roerloos
diepgewortelde bomen
ze brengen gebroken kleur
en chaos aan het licht
alleen de woorden hebben
geen wortel
ze zingen vloeibare slaapliedjes
wat ooit gestold was
wordt weer vloeibaar.…
bedrieglijk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
439 soms kan stilte
alleen maar bedrieglijk zijn
net als rust
afgekocht met zwijgzaamheid
of als verlatenheid
verborgen onder glinsterende sneeuw
we verbeelden ons
tot diep in de nacht
een weg door een landschap dat
alleen in onze dromen bestaat
we waken over de grenzen
tussen poëzie en geweld…
Toen ik je nog niet kende
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 Jij als landschap,
nog helemaal te verkennen,
verrassende vondsten,
schaduwen en druppels licht,
alle dieren die daar leven,
wat ze te vertellen hebben.
Ik zal goed luisteren
en leren verstaan,
dieper dan jouw woorden reiken.
Dat is wat ik je geven wil.
Nu en hier, op deze dag,
die bij ons thuisgekomen is.…
nergens gebleven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 onder de kast
van vergetelheid
schuilen bedrukte
flarden van een
onbegrensd gemis
in het verlaten
landschap scheurt
de storm de
gekwelde schreeuw
aan stukken
één voor één zetten
we de spiegels van
het verleden neer
één voor één
draaien we ze om
we zijn nergens
gebleven…
Het Kind op de Berg (Begin van de winter)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
168 Het ritme van de seizoenen
houdt mijn hartslag in balans
als ik er in meega
en me s winters niet lui
in een gemakkelijke stoel
vergrijp aan de voorraden
maar een jas aantrek
en eropuit ga, over bergen
of weiden voor uitzichten
zonder muren
met een warme zon
in het centrum
van mijn lichaam
die mijn geest verruimt
met het landschap…
het ontelbare
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
679 we tellen de daden
de dagen de doden
de sporen de wonden
in het landschap tot
mouches volantes zich
als zwarte dansende
sneeuwvlokken ontvouwen
en het uitzicht verblinden
we tellen tot tien en terug
werpen een kleurrijke lap
over het land zwijgend
bedekken we het ontelbare…
[ Klein zijn hun hoge ]
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
472 Klein zijn hun hoge
verwachtingen, want wie valt --
valt nauwelijks op.…
Van de kaart
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.147 luistert - en andersom
Zinnen worden ingewikkeld
Parallellen aangekruist
Emoties sterken zich
In afgunst, boosheid, haten
Metaforen verliezen zeggingskracht
Door het vervagen van de ruimte
Wie ziet het mooie landschap,
De schoonheid en de diepte?…
Archaeologisch
gedicht
3.3 met 53 stemmen
13.491 Binnen dit leven voortdurend bezig
angstig te zoeken naar restanten
van een ander leven,
maar tekens van weerzin en wanhoop,
een vuilnisbelt, een oude teddybeer,
beheersen het landschap.…
Krachtig ingebed
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
776 Ik ben de stem uit rots
en volhardt mijn taak
als onzichtbaar wezen
in eenvoud en gevoel
trek ik mijn leven
één geworden met
wind en water door het
landschap van verdriet
en hoop tussen kiezels
in schaduw over land
vergroei ik in de echo
van lichtend windgezang
tot in de kern van hart
waar thans mijn toevlucht is.…
buien
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.146 ik ben het weer
ik kan dagenlang regenen
en dan opeens heel erg droog zijn
soms hang ik als dikke mist in het landschap
om daarna heerlijk helder te zijn
soms maak ik je vrolijk
soms maak ik je treurig
soms voel je mijn hitte op je huid
maar altijd ben ik warm
- al voel je dat niet altijd -
ik ben het weer:…
Ommekeer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.862 Er zijn nog steeds geen dagen
dat ik niet meer met je spreek
nog altijd dwaze vragen
waarom jij toen bezweek
Het landschap wordt wel lichter
nu zacht de tijd verstrijkt
ben nu een and’re dichter
vreemd hoe een dood verrijkt
De waarde van materie
vermindert elke dag
vooral nu ik veel meer zie
in elke blijde lach.…
Sahara: overeenkomst en contrast
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.605 kale rotspartijen, zand
droog en dor in ’t zonnelicht
ik voel verwantschap met dit land
want even star is mijn gezicht
en zoals plots een boom ontspringt
’t landschap verrassend doet ontwaken
kan, als ineens mijn lach opklinkt
die lach het masker levend maken…
Voor het heengaan
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
640 ik woon niet in armen
noch in een gedicht
een beslapen ruimte
in woorden
mond aan mond
niet in een landschap
van zon en wolken
geledigde letters
in gloeiende wind
ik kan ook nog
minder wensen
een zwijgende morgen
- achter ramen begoten -
zin zonder zin
in het sterfhuis
van dit leven
long naar long…
Hitte
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
792 De lucht smelt als was
onder de hitte van de zon
en stroomt over
het sidderende landschap.
Ik beweeg me vertraagd
en op rekkende benen
door de roze massa
van de namiddag.
Geef me veren!
Schiet me als een pijl
omhoog de koude ruimte in
opdat ik,
met mijn diep-blauwe handen,
de verstikking
van deze kermende aarde
kan scheuren.…
Gebonden woorden
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
1.197 het landschap herkent
de verte
de leeggeschudde stilte van de dood
windvlagen vormen losgebroken woorden
volgen het uitgeputte zwijgen
in gelezen verzen
zwart getuigt de hemel
de nacht in je ogen
de wolken ooit teerbemind
ik lees je
naakt
in de diepte
en noem je fluisterend
mijn vreemdeling…
Stekelzoete droom
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
929 In dit landschap in deze wereld
waar alleen de stilte echo’s achterlaat
van bloemengeur en maneschijn
klinken sombere gedachten
als pogingen tot wanklank
Laat me nu maar liggen hier
in dit bed vol donkerrode rozen
verdrinken in hun zoete geur
want wat valt er nog te wensen
behalve die dorens uit m’n vel…
"VAN BINNEN"
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
577 'Van binnen'
is hij schilder
Met penselen,verf
en schilderslinnen
Hij zet het landschap
naar zijn hand
Van luchten...
raakt hij buiten zinnen
Ruwe rauwe strepen
het zwerk...donkerblauw en zwart
Hij valt niet
te stuiten
Herkent de smart
van zotte zomerdagen
Van binnen
is hij schilder
Soms...
komt het naar buiten.…
geschiedenis
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
616 wie weet nog hoe onze ouders
dit landschap zagen...…
Oogwenk
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
452 Soms is het plotseling stil
zomaar
stil
héél stil
je kijkt
luistert
en hoort
niets
helemaal
niets
dan
een aanzwellend geluid
het landschap lijkt open te scheuren
de natuur doet voorzichtig een stapje terug
dan is het weer stil
plotseling
zomaar
stil
héél
stil…
herfstbode
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
670 nog in zomerende dagen vertoevend
raap ik verbaasd een kastanje uit ‘t gras
nu de herfst reeds op kousenvoeten
door het groene landschap dwaalt
terwijl de dagen zichtbaar krimpen
bomen en struiken weldra kleuren gaan
ik wandel schoorvoetend de zomer uit
betast de vroege herfst in mijn hand…
Het Lauwersland
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
659 De sneeuwzee heeft zich
in het landschap neergevlijd,
de slaperdijk is sepia getekend,
sneeuwkoppend buigen bermen
over kratervormig ijs.
Een grijs vlak ganzen
rust uit in golvend wit,
sneeuw stuift van land
naar land, we rijden glijdend,
de Schepper prijzend
over de winterduinen
door het ruime Lauwersland.…
braak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 zover je kijken kunt geen zicht,
de stoppels op het land in onveranderd licht
vol kleurloos onvermogen
onkreukbaar boven ruwe aarde
richt onverrichter zake deze zon
haar warmte tot bij mij, want nu
het landschap niet meer verder kon
begint de wake dichterbij
het voorjaar leeft al
in haar ingeschatte waarde…
Enkelspoor
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 een onbewolkt landschap rukt zich los
van bodem en ziel, als een naaldhak
door de eindeloze rij uren van het bos
zaterdag, zondag, of voor het gemak
oneven of verweven met alle dagen;
droge aarde berooft zich van schatten
ontdoet zich van antwoord op vragen
die reizen zonder weg terug bevatten…