Alle inzendingen over landschap

2435 resultaten.

Sorteren op:

oktober 2007

netgedicht
2.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.484
de wind waait anders in zijn aanval op het vallend blad de herfst kleurt bleker rode gloed verdween al in de zomer van dit miniatuur ik tol in dit kleine landschap als een stuurloze kastanje waarmee kale takken diabolo spelen misschien mis ik het dansen nog het meest…
jandeb23 oktober 2007Lees meer >

Smelt van nostalgie

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 464
ik speel al weer met sneeuw stapel de kristallen laat zonlicht uitgekiend op de facetjes vallen zo open ik een winterdag met witte pracht maar smelt van nostalgie als ik het landschap zie door koestering van handen wordt alles prooi voor dooi mij resten slechts de warme tranen het was te vroeg zo mooi…
wil melker29 oktober 2012Lees meer >

Tegenlicht?

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 533
Ook het landschap is behekst met produceren, ze verandert van gezicht, van omvang, van zeden, het bewustzijn te verleggen, ze moeten voor zonnestralen in dromen betalen, uitdaging om nee te zeggen, afgewogen tegenstelling van overwicht.…
Pama29 maart 2013Lees meer >

Zuurstofrijk ?

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 617
elders, een landschap al weet ik niet waar dat ligt als ik het rijmen kan met de mond en ogen dicht.…
Pama18 juli 2013Lees meer >

3D op een A4tje

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 600
Aarde en hemel het landschap waar het huis in staat waren reeds aanwezig krijgen nu slechts betekenis.…
Imiza7 augustus 2013Lees meer >

Ondanks

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
Alleen de bomen spreken geluidloos naamloos in groei van de natuur rivieren worden smaller in ruimte in gedachten zonder poëzie beschrijf je landschap in een boek alsof er niemand jou kent ondanks jouw zwijgen is er een verhaal in de beeldentaal van tederheid leeft het schaduwland in gedachten.…

Eiland in december

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 583
Een vertind landschap verbergt morsige schandalen verzonken in bladgerande meertjes op de oever staan roerloos diepgewortelde bomen ze brengen gebroken kleur en chaos aan het licht alleen de woorden hebben geen wortel ze zingen vloeibare slaapliedjes wat ooit gestold was wordt weer vloeibaar.…
Kees Keizer13 december 2014Lees meer >

bedrieglijk

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 439
soms kan stilte alleen maar bedrieglijk zijn net als rust afgekocht met zwijgzaamheid of als verlatenheid verborgen onder glinsterende sneeuw we verbeelden ons tot diep in de nacht een weg door een landschap dat alleen in onze dromen bestaat we waken over de grenzen tussen poëzie en geweld…
J.Bakx28 februari 2016Lees meer >

Toen ik je nog niet kende

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Jij als landschap, nog helemaal te verkennen, verrassende vondsten, schaduwen en druppels licht, alle dieren die daar leven, wat ze te vertellen hebben. Ik zal goed luisteren en leren verstaan, dieper dan jouw woorden reiken. Dat is wat ik je geven wil. Nu en hier, op deze dag, die bij ons thuisgekomen is.…
Eva77713 oktober 2016Lees meer >

nergens gebleven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
onder de kast van vergetelheid schuilen bedrukte flarden van een onbegrensd gemis in het verlaten landschap scheurt de storm de gekwelde schreeuw aan stukken één voor één zetten we de spiegels van het verleden neer één voor één draaien we ze om we zijn nergens gebleven…

Het Kind op de Berg (Begin van de winter)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 168
Het ritme van de seizoenen houdt mijn hartslag in balans als ik er in meega en me s winters niet lui in een gemakkelijke stoel vergrijp aan de voorraden maar een jas aantrek en eropuit ga, over bergen of weiden voor uitzichten zonder muren met een warme zon in het centrum van mijn lichaam die mijn geest verruimt met het landschap…
Zywa8 november 2025Lees meer >

het ontelbare

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 679
we tellen de daden de dagen de doden de sporen de wonden in het landschap tot mouches volantes zich als zwarte dansende sneeuwvlokken ontvouwen en het uitzicht verblinden we tellen tot tien en terug werpen een kleurrijke lap over het land zwijgend bedekken we het ontelbare…

[ Klein zijn hun hoge ]

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
Klein zijn hun hoge verwachtingen, want wie valt -- valt nauwelijks op.…
Zywa13 september 2024Lees meer >

Van de kaart

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.147
luistert - en andersom Zinnen worden ingewikkeld Parallellen aangekruist Emoties sterken zich In afgunst, boosheid, haten Metaforen verliezen zeggingskracht Door het vervagen van de ruimte Wie ziet het mooie landschap, De schoonheid en de diepte?…

Archaeologisch

gedicht
3.3 met 53 stemmen aantal keer bekeken 13.491
Binnen dit leven voortdurend bezig angstig te zoeken naar restanten van een ander leven, maar tekens van weerzin en wanhoop, een vuilnisbelt, een oude teddybeer, beheersen het landschap.…

Krachtig ingebed

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 776
Ik ben de stem uit rots en volhardt mijn taak als onzichtbaar wezen in eenvoud en gevoel trek ik mijn leven één geworden met wind en water door het landschap van verdriet en hoop tussen kiezels in schaduw over land vergroei ik in de echo van lichtend windgezang tot in de kern van hart waar thans mijn toevlucht is.…

buien

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.146
ik ben het weer ik kan dagenlang regenen en dan opeens heel erg droog zijn soms hang ik als dikke mist in het landschap om daarna heerlijk helder te zijn soms maak ik je vrolijk soms maak ik je treurig soms voel je mijn hitte op je huid maar altijd ben ik warm - al voel je dat niet altijd - ik ben het weer:…

Ommekeer

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.862
Er zijn nog steeds geen dagen dat ik niet meer met je spreek nog altijd dwaze vragen waarom jij toen bezweek Het landschap wordt wel lichter nu zacht de tijd verstrijkt ben nu een and’re dichter vreemd hoe een dood verrijkt De waarde van materie vermindert elke dag vooral nu ik veel meer zie in elke blijde lach.…
kees keizer13 februari 2004Lees meer >

Sahara: overeenkomst en contrast

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.605
kale rotspartijen, zand droog en dor in ’t zonnelicht ik voel verwantschap met dit land want even star is mijn gezicht en zoals plots een boom ontspringt ’t landschap verrassend doet ontwaken kan, als ineens mijn lach opklinkt die lach het masker levend maken…

Voor het heengaan

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 640
ik woon niet in armen noch in een gedicht een beslapen ruimte in woorden mond aan mond niet in een landschap van zon en wolken geledigde letters in gloeiende wind ik kan ook nog minder wensen een zwijgende morgen - achter ramen begoten - zin zonder zin in het sterfhuis van dit leven long naar long…

Hitte

netgedicht
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 792
De lucht smelt als was onder de hitte van de zon en stroomt over het sidderende landschap. Ik beweeg me vertraagd en op rekkende benen door de roze massa van de namiddag. Geef me veren! Schiet me als een pijl omhoog de koude ruimte in opdat ik, met mijn diep-blauwe handen, de verstikking van deze kermende aarde kan scheuren.…

Gebonden woorden

netgedicht
4.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.197
het landschap herkent de verte de leeggeschudde stilte van de dood windvlagen vormen losgebroken woorden volgen het uitgeputte zwijgen in gelezen verzen zwart getuigt de hemel de nacht in je ogen de wolken ooit teerbemind ik lees je naakt in de diepte en noem je fluisterend mijn vreemdeling…

Stekelzoete droom

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 929
In dit landschap in deze wereld waar alleen de stilte echo’s achterlaat van bloemengeur en maneschijn klinken sombere gedachten als pogingen tot wanklank Laat me nu maar liggen hier in dit bed vol donkerrode rozen verdrinken in hun zoete geur want wat valt er nog te wensen behalve die dorens uit m’n vel…
Gerardo25 november 2007Lees meer >

"VAN BINNEN"

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
'Van binnen' is hij schilder Met penselen,verf en schilderslinnen Hij zet het landschap naar zijn hand Van luchten... raakt hij buiten zinnen Ruwe rauwe strepen het zwerk...donkerblauw en zwart Hij valt niet te stuiten Herkent de smart van zotte zomerdagen Van binnen is hij schilder Soms... komt het naar buiten.…

Oogwenk

netgedicht
1.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 452
Soms is het plotseling stil zomaar stil héél stil je kijkt luistert en hoort niets helemaal niets dan een aanzwellend geluid het landschap lijkt open te scheuren de natuur doet voorzichtig een stapje terug dan is het weer stil plotseling zomaar stil héél stil…
metha26 oktober 2008Lees meer >

herfstbode

netgedicht
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 670
nog in zomerende dagen vertoevend raap ik verbaasd een kastanje uit ‘t gras nu de herfst reeds op kousenvoeten door het groene landschap dwaalt terwijl de dagen zichtbaar krimpen bomen en struiken weldra kleuren gaan ik wandel schoorvoetend de zomer uit betast de vroege herfst in mijn hand…

Het Lauwersland

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 659
De sneeuwzee heeft zich in het landschap neergevlijd, de slaperdijk is sepia getekend, sneeuwkoppend buigen bermen over kratervormig ijs. Een grijs vlak ganzen rust uit in golvend wit, sneeuw stuift van land naar land, we rijden glijdend, de Schepper prijzend over de winterduinen door het ruime Lauwersland.…

braak

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
zover je kijken kunt geen zicht, de stoppels op het land in onveranderd licht vol kleurloos onvermogen onkreukbaar boven ruwe aarde richt onverrichter zake deze zon haar warmte tot bij mij, want nu het landschap niet meer verder kon begint de wake dichterbij het voorjaar leeft al in haar ingeschatte waarde…

Enkelspoor

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
een onbewolkt landschap rukt zich los van bodem en ziel, als een naaldhak door de eindeloze rij uren van het bos zaterdag, zondag, of voor het gemak oneven of verweven met alle dagen; droge aarde berooft zich van schatten ontdoet zich van antwoord op vragen die reizen zonder weg terug bevatten…
Iniduo24 april 2014Lees meer >