1726 resultaten.
mooier groot
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.954 verstomt
En dan is er wat niet meer is:
Mijn geloof in jou, het jouw’ in mij
Ons weten dat het moeilijk wordt,
de schrik dat het zo vroeg verdort
en na ’t vergeten, het gemis
En komt dan nu wat niet meer wordt:
De brief die uitblijft, jij ver weg,
jouw zwijgen na mijn slechte grap,
ik in mijn eentje aan de tap
van steeds te veel, altijd tekort…
Indien
hartenkreet
1.5 met 11 stemmen
3.711 indien ik jullie zou beschrijven,
kom ik gewoon woorden tekort.
het moet in stenen gegrift zijn,
zodat ze nooit vervagen.
indien ik met jullie plezier wil maken,
dan zijn er veel te weinig dagen in een jaar,
veel te weinig in een eeuw,...
maar ik geniet ervan, van 't begin tot 't einde.…
Het harde aangezicht des levens
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
585 (Wat de Heerser van het universum vermag II)
Men strekt de povere handen
naar de libellen
in het gras
en laat de vleugels dansen
boven rietkraag
en moeras
Men zinkt er haastig in
als het leven hevig spartelt
als het prooidier voedsel zoekt
en het roofdier het “ speels martelt “
Het tekort aan liefde
in de schalen
van de…
De zon die vrolijkheid schenkt
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
732 Wanneer de zon, haar ons de stralen voelen laat
de warmte een waar genot
denk ik niet meer aan de afgelopen weken
want toen kwamen we warmte en zon tekort!
Toen speelde regen en sneeuw hun rol
teveel om nog leuk te vinden,
was er geen vrolijkheid, alsook geen lol,
dus geef me zon, geef me warmte, ik lach!…
Gestolen uit het leven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
431 dit gat leeg
Leeg is het hart van ons voortaan
Vanaf nu is het hart verloren
Verloren in verbijstering
Verbijstering voor iedere ziel
Allen rouwen voor het kindbestaan
Door het leven van ons gestolen
Gestolen van de woede die niet is
Nietig in eenzaam leeggelopen gat
De ziel lekt levensdrift van dit lotgeval
Woorden schieten tekort…
de complexiteit van eenvoud
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
910 onafhankelijk van zware woorden
en kunstmatige gedachtegangen
wars van ieder soort complexiteit
is de eenvoud een begrip op zich
de eenvoud, door zo velen verstaan
maar door slechts enkelen gesproken
de beperkingen van de menselijke geest
door bijna niemand goed begrepen
helderheid, wars van abstractie
het hart vertolkt door een mond…
Tsunami
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
920 Je doorbrak onze menselijke ongenaakbaarheid.
en bracht ons Solidariteit met een zoutsmaak.
Ik kniel voor je altaar.…
leed
netgedicht
2.1 met 12 stemmen
1.909 Zie ik dat menselijk leed
Een vrouw met open ogen die niet zien
die niet praat, niet denkt
die niet weet
die nooit meer iets vergeet
Zie ik een wereld die rond haar is
waar ik barmhartigheid bespeur
maar ook het mededogen mis
Zie ik een wereld
die over haar denkt en praat
zij die haar willen laten leven
met liefde als terreur
en…
Nu huilt de winter in mijn hart.
poëzie
3.1 met 16 stemmen
5.122 Dat is gekomen van de pracht
Dier schone zomerdagen,
Wier gloed geen menselijke macht
Noch bloeisel kan verdragen.
O, droefheid van dit Aards gezicht!
Het moet toch al verdorren-
Het mensen-hart, het zonne-licht,
Zij sterven zonder morren.…
een broze brug
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
696 ik bouw een brug
over een vluchtig dal
ondersteund door
broos gesteente
een verbinding scheppend
tussen
deze en gene wal
mistig is nog
de overzijde
schoorvoetend
ga ik vooruit
niet wetend
wat te verwachten:
een menselijk beleg,
uitstekende handen
of donkere krachten
aarzelend
is mijn tred
heeft het zin
die weg te gaan…
voor de kogel floot
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
882 stook de vuren
loeiend heet
er branden engelen
in de rook waar ik
de namen niet van weet
ze spoken door mijn geest
het was richten
op gezichten om de
laatste blik te missen
voor de kogel floot
en insloeg met een
niet te missen dood
kan hun stemmen
niet vergeten
ze knagen aan geweten
stook de vuren gloeiend heet
menselijk…
Hun erfenis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
520 de tijd
is in ontstaan
heel diep gegaan
van golfje naar deeltje
molecuul tot cel en winnaar in
de eindigheid van het menselijk spel
zij geeft de wereldwonderen
van ouders als nalatenschap
presenteert de schat van heden
wij hebben
die tijden stil gezet
hun erfenis gered uit het verleden
opdat zij zullen stralen
en leidraad mogen…
SMAAKMAKERS VAN HET LEVEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
643 wie je bent
ben je niet een ander
maar ook jezelf
soms bekender bij een ander
dan bij jezelf
De zoektocht naar jezelf
je eigen zijn en wezen
duurt soms een leven lang
maar blijft ook verrassen
tenminste als je
voor verrassingen open staat
en vergeet niet
"HET HEBBEN VAN DE ZAAK
IS HET EINDE VAN HET VERMAAK""
Want met name menselijke…
Geloven in de diepte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Ben gewoonweg te rationeel
Om zo maar in een hemel
Te kunnen geloven -
Mijn verstand zit me
Daarbij in de weg -
Maar in diepte
Geloof ik zeker,
Diepte die doordringt
Tot in de kern van
Mijn bestaan, die
Mijn leven leefbaar
Maakt, ook in deze
Donkere depressie
Die me brengt tot
In de krochten van
De menselijke ziel -…
Herhaling van zetten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
510 Bij een nieuwjaar
De eerste handen
Afgerukt - was het
Maar bij een
Paar vingers gebleven -
De eerste ogen
Die in dit leven
Nooit meer zullen
Zien, terwijl de
Tijd zonder mededogen
Doorgaat met waar het
Mee bezig was -
De mate van menselijk
Lijden te meten -
En de eerste dode
Weer is gevallen
Bij een grimmig feest…
Naar Java
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
592 Mijn lief ver land onbekend
Oud, het is voor mij te laat
om te zoeken en te vinden
wat even is en verder gaat
Ik ween niet om het huilen
voor allen die zijn gegaan
zij helpen en zij zeggen
een tijd van komen en gaan
is allemaal in ons te vinden
als in de lucht het blauw
gekleed in man en vrouw
Menselijk zijn wij gebleven
beoefenen…
een woord, een blik: een kijk op de wereld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Woorden spelen om haar lippen
Rood en vol van vlees en bloed
Doch laten ieder effect verdwijnen
Wanneer zij enkel met haar ogen kijkt
En haar blik
Haar blik die alles wat nog over was
beinvloed
Tot het universum
Op haar afkomt
Te groots, te overweldigend
Voor het menselijke brein
En haar ziel enkel blootlegt
Zonder een verschil te zijn…
Gegroet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
619 Het was menselijker dan menselijk
en het leek wel een sprookje.
Nu weet ik zeker dat reïncarnatie
inclusief het dierenrijk is.…
Wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
430 De wind heeft geen zeep
om de verhalen te wassen
de handen met duizend woorden
gemaskerde gezichten
alles komt ongecensureerd
in onschuldige oren terecht
en er zal ook iets van waarheid
in alle verhalen schuilen
miljoenen letterklanken
de menselijke ratio lijkt onbeperkt
want achter de vertellingen
waait het verhaal van de wind…
Heerlijke dualiteit
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
400 de openheid van
gespreide vingers
maar schermen
tegelijk af
zij bewegen
zich in het
ambivalente van
aantrekkingskracht
en corrigerend gedrag
waarbij communicatie
levensbelangrijke
lijnen uitlegt
waarlangs het
belangrijkste
spel intrigerend
gespeeld zal worden
geen spil waar
alles om draait maar
wel de heerlijke
menselijke…
Gehoor problemen
netgedicht
1.0 met 167 stemmen
399 langzaam
ben ik de
stilte verloren
bij het luisteren
naar specifieke
geluiden in
het horen
onderscheidend
is de weg in het
doolhof van
herrie en chaos
maar alleen
toegankelijk voor
geoefende oren
uitgesplitst
in geluid met
menselijke component
uit natuurlijke en
mechanische
bronnen van
meerdere afkomst
hun evenknie
blijkt…
Limes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Ik zag geen licht en toch,
de landen waren vriendelijk warm -
een uitnodiging te komen zwerven
tussen jullie,
draken achter het zicht,
menselijk niet meetbaar,
ver voorbij menselijke kennis,
beschikking fluisterend,
en ik liet de roeping binnen.…
Windhoos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
443 Gestript van menselijke maat
past hen slechts de tooi van deze tijd
van afbraak en van verval, van geweeklaag
Het huis gaat schuil onder huilen
en gerammel en geklapper
overstemt het leven
Krakend stort majestueus
het erf van gepluimd en dapper
siddderend en met een dreun ter aarde
Respect voor dit ontzagwekkend natuurgeweld
overtreft…
Nabijheid van het bos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
146 De menselijke ruis trekt eindelijk weg.
De natuur herovert stil haar bedding;
ik laat de kramp los en ik kijk slechts toe.
Waar het diepe groen de zilte branding kust,
smelten de getijden samen met de bomen.
De zee spoelt de laatste menselijke angst terug aan land,
terwijl het bos de adem van de aarde bewaakt.…
het wonder van leven
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.281 Ze willen je met z'n allen steunen,
doe je zelf dan niet tekort!…
dichter
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
940 Vannacht kwam ik een dode dichter tegen
zo eentje van > 70 jaren her
waar dus geen © meer aan kleven
het was te zien hij kwam van ver
Zijn stem uit een zo ver verleden
weerklonk: denk nou maar niet dat het wat wordt
dat dichten daar ’s gewoon niet mee te leven
en woorden schieten altijd weer tekort
Toch heeft hij me een bundeltje gegeven…
Gaan
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
6.702 Gelijk altijd is alles hier aanwezig
in al zijn gemis,
de schuld van gebreken,
van ongekende afwezigheden,
het nijpende tekort van weten dat niet weet.…
De struisvogel
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.298 In ons waterrijke vaderland,
Met een groot tekort aan zand,
Steken struisen netjes op een rij,
Hun koppen in de vette klei,
Ook dat werkt natuurlijk voor geen meter,
Maar wat moet een struis bij gebrek aan beter?…
Terug ZIEN
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.184 Uren tekort
verdovend
onverklaarbaar
een apart gevoel
alsof het nooit anders is geweest.…
Jij en ik
hartenkreet
3.4 met 43 stemmen
4.513 Waar stilte het gevoel weer moet geven,
schieten woorden tekort.
En geven leven aan mijn vragen,
hoe het kan dat jij en ik wij wordt.
Gevoel gaf mij vertrouwen,
en woorden niet voor jou te denken.
Want alleen maar de tijd,
zal antwoorden op mijn vragen kunnen schenken.…