Alle inzendingen over oud hollands / taal / geheugen

15545 resultaten.

Sorteren op:

Verdriet

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.481
Jij vulde mn hart met het licht van je ogen Jouw eeuwige lach liet mij niet onbewogen Je zaaide je liefde diep in mij een nieuw hoofdstuk, een nieuwe bladzij Maar toen kwam de duisternis de droefenis, de ontsteltenis Jouw liefde bleek een leugen vastgelegd in mijn geheugen Jij vulde mijn hart met de haat van je ogen Jouw sarcasme liet mij…
Billy9 december 2003Lees meer >

Herdenking

snelsonnet
3.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.241
Ik word verdomme onderhand zo oud Dat ik het niet meer uit elkander houd.…

het onzichtbaar bewijs

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 821
als er iets is waaraan ik me kan warmen dan zijn het de plaatjes ingeplakt in het album van het geheugen Lejo van Kuijeren…

Aan een vriend

poëzie
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.649
Geheugt het u hoe we eens in vroeger dagen Met lichte voet, vriend lief, en hand aan hand, De doffe stad verlieten om op ’t land Langs de oosterkim de morgen zien te dragen? Geheugt het u dat wij dan ’t leven zagen Als ’t lieve veld met bloemen rijk beplant, Bij zonnegloed bestraald en niet verbrand, Van regen fris en niet van onweersvlagen…

Geheugenmuseum

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 836
Vervlogen lijken ze dichtbij maar toch ver weg Laten soms als kleine gunst fracties los uit hun archieven De rusteloze zoeker koestert ze als schatten in het kleine museum der herinneringen…
Gerardo6 december 2007Lees meer >

De horizonner

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 665
Zijn zilte geheugen geblakerd in de luwte ploetert zich voort door ontelbare mulle indrukken die gewatergolfd wegspoelen naar de vergetelheid van ongeschonden regels die vloedlijnen achterlaten aan de moede voeten van de horizonner die in het ondergaande bloedrood zijn geboorte tracht te herbeleven ziet hij het tij genadeloos keren en…

Draadloos surfen naar de oerinstincten

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.136
Geen verbinding, geen verbinding Signaalsterkte veel te laag Zo gaat het ook met onze binding De binding waarnaar ik jaag Mijn geheugen een computer Een virusvolle schijf Maar als ik denk aan het mooie vroeger Dan denk ik aan je lijf Dan denk ik in clusters In enen en in nullen Dan ben ik een typische man Met hitsige leeuwenbrullen…
jouke21 oktober 2006Lees meer >

Gelijk een hond

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.350
- Waarom uw avondlijke vreê bevuild met slijk van derf verleden, o Geheugen? Gelijk de vogel die zijn woonst beslecht met peerlen bloeds, door de eigen pluim te plukken... - Waarom, waarom uw beeltenis gerecht uit leem van leed, vereeuwigend Verrukken?…

Titanium pot

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 856
Deze dichter, volg de wijsvinger onthoudt wat hij geschreven heeft spreekt als de stem van het heelal uit het hoofd rechtstreeks tussen de oren van het bewonderend publiek Deze dichter raakt nooit zoek hij strooit als Klein Duimpje maar dan met woorden en vindt zo altijd de bekende weg naar huis Zijn vrouw en kind wachten op hem ook de…

Vergeten

netgedicht
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.036
Het hoofd tegen de verwarming gesmeten. Tranen als stukken chips over de vloer. Leegte. Als de wereld stil zou staan, en de vader neer zou dalen, dan pas zou, van stof tot stof, verdriet bedaren. Vergeten zijn. Het is als weten dat je niet meer weet of als voelen dat er iets ontbreekt. De wind die langs de ramen blaast heeft de herinneringen…

Terug naar af

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 859
ze kan nog vragen zegt ze maar haar mond zoekt tevergeefs in het stille heden er is geen lijn die zij nog volgen kan verbanden breken met verloren tijd zij is kwijt geraakt en omgekeerd haar zijn verleerd al minder zich bewust…
Ludy Bührs13 augustus 2009Lees meer >

gefluister van wind

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 559
het zijn slechts enkele gedichten en niet de dichter die overleeft uitverkoren woorden die blijven hangen in het collectieve geheugen de poëet zal spoedig vervagen sommige verzen van zijn hand trillen nog wat na in de ether soms kan je ze horen als gefluister van wind in kruinen van de bomen…

het is zo ver

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 873
het is zo ver na vijftig jaar zegt ze: ik ken u niet…

Pictures in your head

gedicht
2.8 met 64 stemmen aantal keer bekeken 25.609
Beweging zit er niet in: het zijn stills uit een movie; meestal stom, soms met geluid, kreten van vogels bijvoorbeeld, zelden een stem. Ze komen terug, steeds vaker: Er komen er ook wel bij. Duizenden plaatjes in een o zo zwaartillend hoofd. Je zit er maar mee op de achterste rij van je eigen theater. ------------------…

Oude foto’s

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 597
Ze zijn een beeld op zich geworden zonder het verhaal erachter hoogstens dat was daar met die ja ik ben jaloers en bewonder iemand met een goed geheugen die levendig en inbeeldend vertelt over iets van jaren her terwijl jij achterblijft met flarden flitsen losse flodders waarvan je soms niet eens meer weet zijn ze van me zelf of aanverteld…

Flashback

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.581
op ooghoogte dragen benige handen glazen in zalen vol platte figuren, uitgeknipt tussen kleding en meubels ik wil de tijd inhalen maar ben kwijtgeraakt hoe lang het zou duren waar je was en waar je zou zijn te vinden kristallicht en wijn, flonkerende nagels en oogwit jouw blik schiet met een flits uit een kartonnen geheugen, verblind…

Sporen van verstand

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
jij vertrouwt jouw voetstappen toe aan het strand zij tekenen sporen van verstand in silicium van het zand dat als geheugen en actuele databank het bestaan omspant alleen en toch direct verbonden met alles wat er is deel jij de wereld als schepper zonder ooit te worden gewist…
wil melker26 september 2014Lees meer >

Beeldvullend

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
Het onvervangbare, toevertrouwd aan rustbarend papier om te bewaren in kantlijn aan randen van doortast in grensgebied van geheugen als zinkput in wankele bodem waar we onze gangen natrekken berusten in een doolhof van twijfel verweren tot goudkleurig zirkoon ons opdelen in halftijd Het oprichten, het nabouwen vertellen uit losse…
Iniduo31 oktober 2014Lees meer >

Merel

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.003
op een dag zo licht en zo hoog aan de hemel dat je denkt, er is geen reden om binnen te blijven en te gaan twijfelen, tekent met een droge tik van de tijd een ster in het venster de helderst denkbare nacht en een merel in het gras een vogel voor de kat plots zit er een barst in ons geheugenverlies, het huis waarin wij verloren gewoond waren…

Onder oplichtend wit

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 499
ik voel aan strand de warme energie van het collectief geheugen in grijsblauw doorzichtig schilderen golven ons leven onder oplichtend wit zij kabbelen gedachten fluisteren woorden uit de boeken van bestaan alles is opgeslagen in minuscule flintertjes zand glijdend door de losse hand zacht draagt wind de refreinen van ieders lied…
wil melker16 september 2015Lees meer >

Knopen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 551
Mijn herinneringen liggen vast in knopen, mocht de houdbaarheid van geest wat vroeg verlopen.…

Opslagcapaciteit

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
Benijden doe ik ze, die mensen die zich alles herinneren alsof iets gister is gebeurd. Als ik de krochten betreed waarin ik gedachten, gevoel, belevenissen heb verstopt zoek ik me een ongeluk, in mij is altijd alles kwijt, en verdwaalde op verloren sporen. Geuren, kleuren, een paar woorden is al wat bleef, de rest verdween, God weet…

Nooit gekust strand

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 427
golven rollen om in zand en schelpen kijken gekuifd naar de zon voor zij ondergaan het is geen herhaling want ieder is anders hervinden vorm in een altijd weer nieuwer ervaren delen herinnering door het strelen van nooit gekust strand met het weten van cirkels van leven uit het aards bestaan opgeslagen in het silicium…
wil melker11 januari 2017Lees meer >

Als paradijselijke gift

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 506
weer vlaagt wind ontrafelde gedachten op een ribbelig strand de patronen golven tot vloeiende lijnen in het waterige zand het is de afdruk van onze unieke menselijke breinen in verbondenheid het geestelijk communiceren zijn we kwijt valt buiten de persoonlijke mogelijkheid maar de database staat in silicium gegrift wind…
wil melker30 januari 2017Lees meer >

Verstoffing

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 509
Geknield en omringd door kruisen volgen haar grijs bestofte vingers de groeven van de letters die zich gebeiteld zien in steen de namen spellend van zij die niet meer zijn, hier herenigd. De zwaartekracht van de tijd; uit de bodemloze zandloper vloeien de herinneringen weg de namen onder haar vingers de ruimte tussen de stenen en wie…

Een lang vergeten lied

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
ik bewandel bedaard mijn pad maar met stiekem een tiental omwegen die mij behoeden voor incidenteel vergeten zo maak ik zaken vast aan geluiden en muziek neurie nonchalant een lang vergeten lied op de melodie van ik herken je niet soms ga ik visueel zet de zaak te kijk in lusthof of prieel verbind emoties als decor tot ik uiteindelijk…
wil melker12 november 2017Lees meer >

Woorden toen en nu

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 485
Mijn jouw-indrukken gegrift op stenen tafelen in m'n geheugen staat verzegeld ons gebeiteld verbond vanaf het ogenblik dat we mekaar vonden was het een blik op oneindig was het geen blik meer maar goud dank zij jou, m'n Steen der Wijzen waarvoor ik gouden kalveren terzijde liet.…

Naamgeving

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 604
Namen reduceren mensen tot wat ze niet kunnen zijn. Namen verkleinen mensen tot symbolen die niet leven. Vind ik het daarom moeilijk om me namen te herinneren? Het liefst onthoud ik mensen om wat ze doen of laten. Om hoe ik me verbonden voel. Om hoe ze werkelijk zijn. Helaas reduceren namen mensen. Zo houden we elkaar onnodig klein.…

Brainwave

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 442
Plotseling ontstaan brainwave uit geheugenspoor of uit vrije wil?…