1267 resultaten.
Kleine boeketjes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 mooiste knoppen
zij ruizelden
in zachte wind
bloemen die je
nooit ergens vindt
ik mocht ze aan je
geven om te weten
hoe kleine boeketjes
schoonheid beleefden
jij verfriste het groen
vernevelde intimiteit
om zo de leefbaarheid
langer te garanderen
juist daar waar
mijn tuinieren
jou intens plezierde
vond liefde zijn paradijs…
Dat geluk etaleerde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
436 tussen al die
miljoenen met
hun gezichtsloze
groeten op
plaatsen die ik
niet kende
gloedvolle
woorden bestemden
affectie waar ogen
straalden in
de kleine touch
van het eerste raken
het subtiel contact
dat voorzichtige
vingers in andere
handen maakten
in spelend
ontdekken
werd kozen
spannender lief
smaakten lippen
nog paradijselijk…
Abel de braverik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 Abel, de braverik
kwam niet thuis slapen
Hij achtte zich beter
en bleef liever alleen
bij de dieren in het veld
met de honden als oppas
want alles moest zijn zoals toen
in het paradijs, die streek
van de verhalen
waar hij steeds weer om vroeg
Alles van ons leven wilde hij weten
het rondtrekken, de bessen
noten, geiten en koeien…
Zonneschijn
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
521 En aan het eind van levens baan
zien wij het paradijs in hemels licht
zal de zon eeuwig aan de hemel staan
dan zien wij de horizon helder verlicht.…
Neurotische enclave
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
454 Iedereen heeft zijn eigen gave
in de neurotische enclave
alle registers geopend
het publiek vol verbazing
hier is het aardse paradijs
eerbiedig oud en wijs
een geheim vertaald in tijd
in zinnen van pijn en leed
meer dan alleen gezelligheid
voor oude vileine bokken
geen nieuwswaardigheid
hier houdt men niet van jokken
en blijft de…
nog voor het ontbijt
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.102 een strelend gebaar
je kende mijn vormen
werd je passie gewaar
en stopte de tijd
nog voor het ontbijt
ik dook in je ogen
zwom in je zee
snakte naar adem
maar jij trok me mee
verdronk in je lijf
nog voor het ontbijt
we strandden op zand
met elkaar aan de hand
de zon was nog rood
en wij liefdebloot
nog voor het ontbijt
in het paradijs…
je gelaarsde benen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
926 ritme van je voeten
je gelaarsde benen die
constant mijn aandacht vroegen
want ik liep achter je
je lijf vertaalde in bewegen
wat jij had weg te geven
ik was op slag verliefd
in draai en zwaai
vergist het toeval zich
jij wist dat ik het was
uit tal van vorige levens
samen gaan we weg
laten de oude wereld staan
de hemel wordt ons paradijs…
* Een zucht zo zacht *
hartenkreet
4.2 met 50 stemmen
2.597 Jij bloeide als een roos in mijn hart
Zacht als zijde beminnelijk van kleur
Vol van liefde en intense tederheid
Omgeven van een honingzoete geur
Jij overspoelde mij met golven passie
Benevelde de lucht vol van verlangen
Mijn gedachten enkel en alleen bij jou
Jouw beeld in mijn dromen gevangen
Jij voerde me zachtjes naar het paradijs
Liet…
want je kleur is de hemel
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
921 ik zag je bewegen
boog voor een kind
ontweek vluchtige vingers
deint op het zwoel van de wind
je blad is al grijs met
het bruin van slagregens
je groeide niet op
in het aards paradijs
je hebt je verstopt
in het groen langs de wegen
in de schaduw van bomen
is bloei over stilte gekomen
je spreek mensen aan
ze willen je plukken
verrukt…
winterkinderen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.318 slechts naar wanhoop en berouw
hun winter is een heerlijk sleetjerijden
een zweven op de gladgeschaafde noren
de pijn beperkt tot tintelende oren
geen flauw benul van ongeneeslijk lijden
toch zullen jonge dichters eens bevriezen
of kennismaken met het zwarte wak
hun onschuld zal het van de vorst verliezen
maar laat ze even in het paradijs…
Schoolplein in de winter
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
5.101 En klein
dalen vanuit de hoogte meeuwen
neer op je handen die het brood verdelen
Dan laat eindelijk over de eeuwen
heen een stem zich uit een verte horen:
"Een vrouw, een man, een paradijs verloren"
en loop ik door de wereld wit en wijd
terwijl ik weet dat slechts voor werkwoorden
bestaat een onvoltooid en niet verleden tijd.…
We vlechten onze levensdraden
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.107 op als in een droom
Ik verken haar wereld sluimerend
en geef me over in haar stroom
Ze neemt me op in tussenpozen
ademt mij vluchtig door haar heen
Ze is mooi als duizend rozen
mijn hartje klopt voor haar alleen
Als een sluierende nevel
zweven we door ons droompaleis
Een winterse stilte omhult ons teder
terwijl we dansen door ons paradijs…
Verboden Vrucht
hartenkreet
3.1 met 23 stemmen
3.894 'k Droom jou in mijn bed als ik lig te slapen
'k Droom jou naast me; warm en naakt
'k Droom jou
'k Zie jou
'k voel jou
Mijn verlangen is groter dan 't verschil
Tussen hemelgewelf en aarde
We kennen elkaar nog niet voldoende, maar----
---'k Voel je, hoor je
Paradijselijk komen
In de Hof van Eden met
De Verboden Vrucht
Die…
dat zacht amandel oogt
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
913 de grieks-romeinse steden
hoorden hun gebeden
naast het westerse bargoens
maar ik liep terug
door eeuwenoude straatjes
vond in de tijd de gaatjes
naar het leven toen
zag de groene
schaduwrijke binnenplaats
die vandaag de rust
van morgen binnen laat
het klassiek profiel
dat zacht amandel oogt
de blik die bijbels
in het paradijs…
Ze heet... Verwarring
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.170 Je vingers zweven door de lucht
Alsof je een harp bespeelt
Ademloos wacht ik op je woorden
Ik voel Verwarring
Je laat me je wereld zien
Mijn adem paradijselijk ontnomen
Rust verdrongen door verlangen
En toch… ik voel Verwarring
Je ontvouwt een warm mysterie
Slechts een van velen
Een voorbode van geestelijk genot
Mijn god… ik voel…
Wil je praten?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.772 pijn
het zwarte gat staat op wacht
slechts denkend op korte termijn
ontneemt het negatieve jou de kracht
Ik wil jouw onzekerheid strelen
genezende gesprekjes uitstrooien
jouw gapende wond van angst helen
inspiratiesnippers in de lucht gooien
Dus ik neem je mee op reis
we zullen vast verdwalen in woorden
maar eindigend in een vredig paradijs…
stilte predikt onvermogen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
938 prikken is voorbij
geen woord valt onvertogen
het was genoeg voor allebei
stilte predikt nu ons onvermogen
de paden kruisten
in een langgezocht ontmoeten
herkenning huisde in een
woordenloos begroeten
we overbrugden de
ravijnen die ons scheiden
zuchtten om de pijn die
de eeuwen ons deed lijden
geschapen als een paar
en uit het paradijs…
het zijn valse goden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
685 doen denken aan liefde
die je warmen met ogen
je een gouden toekomst beloven
je zwaait sluiers en
onthult voor wie wil kijken
er is niemand om te vergelijken
vrienden heb je al genoeg gezien
mag ik je minnaar zijn misschien
ik heb je godvergeten lief
kom eindelijk in mijn armen
de hel van jou zal ons verwarmen
we stichten hier ons paradijs…
behang de hemel blauw
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
748 met wolken en wat zon
verjaag de wind met kou
en keer de buien om
bedek de aarde met tapijt
kies gemengde kleuren
de vleug geeft al het onderscheid
van wat erop zal gaan gebeuren
neem de tijd in eigen hand
ontspan de opgewonden klokjes
maakt het haasten maar van kant
stop het leven niet in hokjes
dan is de wereld weer het
paradijs…
lieve
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
584 Hoe groot is de macht
van letters in de nacht
we zijn aangekomen
iedereen wil
de troon bestormen
waar leven de waarden
of normen
de troon is al bezet
dit is zijn laatste zet
hoe groot zijn macht ook is
en de liefde voor de mens
is er altijd nog
de stille wens
geen tijd met pijn
paradijs
zo fijn
zijn wij stofdeeltjes
in de lucht
een…
dood maakt eigen testamenten
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
697 emoties erven
van de mensen die we node missen
in het afscheid gaan de doden gissen
naar de kleuren die de hemel verven
nabestaanden zullen namen kerven
in het kruis en hopen op de erfenissen
de dode heeft geen tijd om te genieten
heeft wel andere dingen aan zijn hoofd
laat geen geld aan hen die hem verlieten
hij heeft ze ooit het paradijs…
Beelden in reliëf gegeven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
593 de hemel bleek weer paradijs
met eva en de zonde
verleidelijkheid had zo zijn prijs
toen eerlijkheid de waarheid rondde
ik heb je tuinen laten zien
beelden in reliëf gegeven
ik gaf je meer dan ik verdien
weer toekomst in je streven
het balanceren op een touw
is toch te zwaar gebleken
het hechtpunt bleek ontrouw
aan wat we samen weten…
Dood maakt eigen testamenten
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
698 erven
van de mensen die we node missen
in het afscheid gaan de doden gissen
naar de kleuren die de hemel verven
nabestaanden zullen namen kerven
in het kruis en hopen op de erfenissen
de dode heeft geen tijd om te genieten
heeft wel andere dingen aan zijn hoofd
laat geen geld aan hen die hem verlieten
hij heeft ze ooit het paradijs…
Bij een sterven..
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
813 Even, heel eventjes nog
schaart de krab zich onder
de levende zielen
een kleurig waterleven
spat parels in het niets
een laatste greep in angst
ze bloost paradijselijk groen
– boven het het oranje maal -
om de aandacht op afstand
het is triest en wrang
omkomen in een haven
zo bijna thuis te sterven
zilt water heelt het beeld
van…
Kees en Vader
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
727 In het paradijs dat hemel heet,
Luisteren we alleen.”…
Zomer van warme vergeving
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Als de zomerzon de wereld weer verwarmt
alsof U het bent die met Uw liefde ons omarmt
het veld met tal van bloemen weer kleurt
de weide door de veelheid van kruiden geurt
wekt U weer in ons het paradijselijk verlangen
onze stem te paren met schone vogelzangen
vrij en zorgeloos Uw vreugdefeest te vieren
ons met bloemenslingers blij te versieren…
Bieb
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 Woord voor woord naar ’t paradijs.…
Wintergroet uit Dokkum
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.421 gloeit in zijn hart
herinnering flitst voorbij
zijn gehoor, iets minder scherp
spitst zich op geluid
van komend
en wegstervend ijzer
Dokkum viert, Dokkum zwiert
Het Fries klinkt rond de molen,
op bankjes in schaatsvorm
wordt popelend geknoopt,
mutsen, sjaals en tassen
kleuren het fonkelend grijs
Dokkum viert, Dokkum zwiert,
een paradijs…
strelende lente
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
769 groener dan ooit
en het groen van de bomen uitbundiger getooid
fluitekruid en boterbloem sieren
als een geweven kanten lint
berm en waterkant
wiegend in de wind
vogels uit volle borst weer zingen
en zonnestralen ons omringen
die het groen als parels laat glanzen
en het lentekleed ruisend zacht
doet dansen
zo is de lente
met haar paradijselijk…
schoonrijders
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
565 een winter van toen)
nu vorst de aarde dekt-
wit en stil rond vogels waadt, laat ik niets na
de ijsdans van een glijdend paar
draait achten boven water
sierlijk als een kleinood in vergeten glans
hun wals smelt weg
waar ik herinneringen leg, leg jij
het beeld van nu
zwierend, zwevend tot bevroren lof
de Hof van Eden leegt zijn paradijs…