1518 resultaten.
Winterslaap
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
865 Ach de liefde, opwindend
dichtbij en wat onbereikbaar,
zoals de sterren staan,
vaak niet met het blote oog
te zien, als levend stof
van licht voorzien, waar
uit ik dagelijks ademhaal,
verkleeft met de schemer
van de wintertijd, getekend
in het eelt van beide handen
wat zienderogen vergeeld,
wordt het weinig van de zon
in zijn lankmoedigheid…
Hart Voor Kerst
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.084 Dennengeur
verdrinkt
in gouden glitter
kaarslicht
mijmert
in flarden
nostalgisch denken
schemering
zweeft
op vleugels
van heimwee
naar schimmige verten
sneeuwvlokken
bedekken schuldgevoelens
met vrede op aarde
de nacht is sereen
en fluistert
vergeving
maanlicht weerkaatst
in stralen
van hoop
sterren
verzonken
in mythische…
Uit de schaduwkant
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 met een handvol slaap
dek ik de wereld toe
wens ieder goedenacht
zelfs bloemen sluiten
zacht hun knop onwetend nog
van duisters pracht
in edelstenen fonkelt
leven uit de schaduwkant
als licht na schemer strandt
ook zonder zon
bruist pure levenskracht
langs oevers van de nacht
met open oog en lach
zullen de kleine uren
weer…
De golven van het leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.801 Op de golven van het leven
dobberen we allemaal rond
vanuit het licht naar schemering
rustig of wild naar de morgenstond
De golven van het leven
niet iedereen houdt ze in bedwang
niet voor iedereen altijd bruisend
soms een onzekere samenhang
De golven van het leven
ze bezorgen eb en vloed
dat wil zeggen veel verdriet
of juist heel veel…
Een stem
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
801 Een stem riep mijn naam
zag niemand staan
toch wist ik welke weg te nemen
terug in het verleden
waar schemer nog altijd strijdt
het opnieuw doorleven
de schaduw weerstaan
dan alles achter laten
ballast weg om door te gaan
die stem bracht me ook terug
plots braken wolken open
waardoor het zonlicht scheen
toen besefte ik dat schaduw
voorgoed…
Schemerrood
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 De lucht kleurt rood
boven de stad
en de huizen
in het mysterie
van schemer gehuld
Mysterie -
roerloze aanwezigheid
waarin elk in alles versmelt
Maar eenzaam gaan de mensen
want in hun afgescheiden zelfbeeld gestold
in een aldoor hunkeren naar een zon
die hen van hun onbehagen verlost
De lucht kleurt roder
vurige schoonheid
vlam…
Schemervriend
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.195 Het maakt niet
heel veel uit,
fluisteringen
van jouw dromen
verschillen tussen
wat je ooit dacht
maar niet in jouw hart
voorvoelde
toen de droom
de dag
om afscheid vroeg
als tegenwicht
voor de vele gezichten
iedere schemering
nieuwe gedichten
uit diepe duisternis
schemervriend
tussen gisteren en toen
slechts onderbroken…
De eerste persoon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
460 het woord 'ik' moet een synoniem zijn
voor een kopie van mezelf, een ontleding van samen
een evenbeeld van een kamer, gevuld met schemer
die leegte verdrijft door een kaal aanwezig 'ik'
iets dat begint met nauwelijks en eindigt met definitief
zo onomkeerbaar als een vuurmond uit palagoniet
alsnog breekbaar tijdens het uur van onteigening…
Bij afwezigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 ik zie, ik zie
wat jij niet ziet
het is groen en het beweegt
het slaapt niet
onttrekt zich aan tastbaarheid
holt achter blinde feiten, schuilt
in laaghangende schemer
oogst aanmaningen
en onbetaalde rekeningen
ergens lijkt bloed te stoppen
met stromen
aan verjaarde zonden voorbij
zou het zo eenvoudig zijn
is er droogte na het avondeten…
wit (voor J.Z.)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 hij schildert
de woorden uit
brengt ze in alle
kleuren bijeen
het onzichtbare licht
laat ons alles zien
in een gedeeld zwijgen
buigen de trage schemering
en hij voor de stilte
van het leven
het witte hart hangt
in de oneindige ruimte
de mooie woorden
moeten weg
kleuren verdwijnen
lossen op in witregels
er is niets van
het hier…
In de schaduw van de wind
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.308 op het oude bankje
overdenk of ik de dag
zinvol heb doorgebracht
er mag geen dag voorbij gaan
waar ik met spijt op terug moet kijken
want dan zal blijken
dat ik iemand heb tekort gedaan
met een bezoekje
een vriendelijk woord of handgebaar
maar vandaag
kan ik weer tevreden zijn
dank ik God
dat ik mijn innerlijke rust hervind
in de schemer…
een zwaan floreert de nacht
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
455 schemering daalt over een vijverpark
alleen de stilte overheerst
alles kleurt nu stilaan donker
vogels fluisteren er nog bevreesd
de maan weerspiegelt op het water
verlicht het midden van de vijver
waar een witte zwaan cirkelt en
rondjes draait met heel veel ijver
ze keek me aan, alsof ze me wilde zeggen:
"ik ben hier nog hoor en ik hou…
verdwalend in niemand zijn land
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
721 je wekt me
de schemering ruist
op een lichtende vleugel
dromen vervliegen
de nacht houdt
het licht weer apart
we vragen de wind
je te dragen
te koesteren als kind
we wieken
verdwalend in
niemand zijn land
we leggen
de hand op de
schat van vandaag
waar al onze
wensen liggen
te glanzen
in de zon die
we stelen…
De geur van de gloed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
470 Jij op je balkon
met een herinnering
een mooie herinnering
een mooie avond, stilte
jij op het balkon, ik in de kamer
schemerende nevels een gloed
over de stad, zoals toen
je wakker werd uit de roes
verkleumd en klam
een paar mannen nog
aan het vissen, de geur
van de wijde kleine wereld
van grondmist, die sfeer
die zomaar…
portret
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 het huis is groter dan mijn
schedeldak
de vloeren piepen en kraken,
alles lijkt aangeraakt
schemer daalt op de tast in
het trappenhuis
stof dempt hier de stemmen,
de tijd lijkt geel en ijlt na in
rammelende,
zware houten spiegelkasten
met geraas dat smoort in
late doofheid
er hangt nog etenslucht
boven de afgeruimde tafel…
Stil in hem
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
535 Er was dat gezicht, dat staarde in het schemer
en het zag de woestenij.…
Avonden in Limburg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 Oneindige sterren verschijnen,
die door de schemer breken.
Ik hoor geluiden fluisteren,
die niet van onze wereld zijn.
De avond valt in Limburg.
Nachten beloven vrede.
Morgen zal heden zijn.
Hier en nu opnieuw.…
Donker
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
560 Donker wordt weer schemer.
Donker wordt weer licht.
Donker wordt verdreven.
Geluk is weer in zicht.…
de horizon rafelt
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
882 je wekt me
de schemering ruist
op een lichtende vleugel
dromen vervliegen
de nacht houdt
het licht weer apart
we vragen de wind
je te dragen
te koesteren als kind
we wieken
verdwalend in
niemand zijn land
we leggen
de hand op de
schat van vandaag
waar al onze
wensen liggen
te glinsteren
in de zon die
we stelen
van…
Flashback
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
560 Een wondere wereld
een speeltuin in nevel
klokken luiden
in zomerse stilte
eurekamomenten
bloeiden gisteren nog
in een snelsonnet
met als titel
een bloemenhaiku
in ultieme
onzichtbaarheid
een feeëriek schouwspel
van zuid naar noord
in het schemeren
op reis naar het droomrijk
als de ochtend gloort
doch heb mededogen
met…
DOOR ELKAAR
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
497 Bedaagde reuzeneiken
en statige beuken
van landgoed Olterterp
geven met hun zwaar lover
speelse lichtbaantjes
binnen blauwgrijze schemer
van brede boswegen
adellijk geboomte
laat mild en gootmoedig
de warrige wildernis
haar kunstig weefwerk
om zich een groeien
mint dat verspreide dwergoerwoud
onoverwinnelijk groen
van velerlei…
vele malen soms
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
677 dikwijls wil zij weggaan
als de duisternis
haar besluipt
vaak draagt zij met loden voeten
de verlatenheid
door de tijd
soms talmt haar hart
als de wind opsteekt
uit de woestijn
dikwijls ziet zij de schemering
als een loodkleurig onheil
dat de huizen binnendringt
vaak leunt zij
roerloos gelukkig tegen een boom
in de adem…
jou vieren - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 in de schemering van het wakker worden
ontsluiert zich uit de mist van het dromen
het vrolijk weten dat het jouw jaardag is
liever misschien wil je dat niemand kijkt
naar de jaren die jij nu tellen mag
zou je wensen dat op een nacht
de klokken de kalender stilde
opdat je ouder wordend jong zou blijven
zodat jij de dingen die je deed of doet…
verlies
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
2.509 in het duister van zijn denken
knaagt angst aan honderd vragen
al even zo veel dagen
verliest hij alle tijd
in de schemer van zijn hart
zaagt twijfel aan zijn poten
hakt pijn hem steeds in moten
verliest hij alle strijd
in het donker van zijn geest
maalt waanzin zijn gedachten
al, ik weet niet hoeveel, nachten
verliest hij voor altijd…
Zij
netgedicht
2.4 met 512 stemmen
53.288 Mijn bruid
slurpt blauwe lucht als wijn
fladdert eenzaam boven wolken uit
Een schaduw
gemengd met eeuwige zonneschijn
door nevels vliegt een zwaluw
In ’t blauw
druipen druppels glanzend vocht
versmelten in de dauw
De wind
neemt mee in laatste ademtocht
m’n liefste teerbemind
De zee
fluistert in de schemering
een zilte barenswee…
de dag
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.185 je ogen
vangt een glimp op van de zon die schijnt
Weer een nieuwe ochtend
een ochtend die gelukkig verdwijnt
Vertwijfeld begin je de nieuwe dag
je weet niet wat die brengen zal
Misschien een lach
misschien een diepe val
Uren zijn verstreken
een leegte in je hoofd
minuten die uren leken
van je gevoel beroofd
De zon gaat onder
de schemer…
Hond
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.320 De wijn walmde uit mijn mond,
de schemer sloot mijn ogen
en ik besloot terug naar bed te gaan.…
Zijde en flanel
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.974 Als de vroege schemering een deken
over de zotheid van de dag trekt
de wereld thuis tolt en de avond
horizontaal wordt weggekeken
men zich voor het circus van morgen
weer slaafs te laat te ruste strekt
éénzaam door de nacht woelt
broedend op nieuwe duivelstreken
dan wikkelen wij het schemerlicht
in ongekende glinsteringen
de carrousel…
Prille eeuw
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.021 Schemer zuiver en broos,
is dat niet genoeg?
Maar de dag is nog jong,
dus juich niet te vroeg!
Aan de doorgangsweg staan
als geraamten de bomen-
geen teken van doem,
maar wat niet is kan komen.
De nacht is al bleker,
maar 't is nog zo kil:
zal het ooit warmer worden?
De eeuw is nog pril...…
Ster
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
4.818 Clara is langs geweest
het huis ligt vol met sterren
van heinde en van verre
liggen zij uitgezaaid
in de verstuurde brief
die wij van haar ontvingen
liet zij de woorden zingen
het lied van leed en lief
.... en jaren naderhand
als wij zijn uitgeflonkerd,
de schemering haast donkert,
dan lícht er aan de kant
een vonk, een niet-verwachte…