2506 resultaten.
Zielenvreugde
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.755 een gevoelige ballade
in het moszachte gras
laat zijn licht schijnen
over jouw ivoorwitte,
maagdelijke lichaam
dat bijna onzichtbaar
in het duister verschijnt
kwetsbaar mooi
in sereen witte tule
dansend op verlangens
van liederlijke woorden
ontsproten uit mijn ziel
laat ik me meevoeren door
jouw dichterlijke schoonheid…
Hinderlaag
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
643 In een hinderlaag,om ons heen
de angst,met mij in het midden,
labyrint met een denkbeeldige lijn,
doodstil en algemeen, moet een
andere weg te vinden zijn, verging
de wereld niet toen ik sliep, een
paradigma van de gebroken schijn,
die emotie even los te laten, tot
een aangeboren moed mij riep, de
essentie een nieuw tijd, de strijd
met…
Zonder uw liefde...
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.405 zet mijn hart
in vuur en vlam
om jouw licht te zijn
zoals een vlam
de lamp doet schijnen...
Zonder uw kracht
BEN IK NIETS
Zonder uw liefde
KAN IK NIETS…
geluk
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.150 een huidje zo zacht
en een hartje zo rein
zo heel nog onschuldig
kwetsbaar en klein
weerloos en breekbaar
vrij nog van pijn
prijs ik mij gelukkig
mama te zijn
van dit prille ventje
zo weerloos en teer
die mij laat genieten
telkens weer
de zon doet schijnen
iedere dag
met zijn lieve
stralende lach.…
Vluchtig?
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
574 Geluk, ach
geluk, met of zonder maat,
de schijn is zuur, en als ik
het begrijp, is het in een duur
moment voorbij, een vuur wat
alle tijd verslind, een eruptie
mijn werkelijkheid, de diepe
palm van de vergankelijkheid.…
Alweer verlaten
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.815 Ze heeft me verlaten
Ik ben weer alleen
Telkens zie ik het weer voor me
De dag waarop ze voorgoed verdween
Soms zie ik het niet meer zitten
Dan wil ik overal mee stoppen
Op dit moment lijkt niets meer te kloppen
Alles gaat mis
Laat me toch herleven
Laat me toch stoppen met lijden
Wanneer gaat voor mij ook het licht weer eens schijnen…
Toeval of… ?
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
602 Ach geluk, met of
zonder maat, die schijn is
zuur, in een duur moment
voorbij,een vuur wat tijd
en energie verslind, een felle
eruptie van de werkelijkheid,
maalstroom van vergankelijkheid.…
In de morgen
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
743 was er liefde
twee lijven die leefden
een tafel van één
keer één
een pas de deux
het zachte luisteren
naar zoekende handen
In de avond
stierf de liefde
twee lijven verstijfd
aan een tafel
van delen wat rest
in de schrijn van schijn
een pas op de plaats
het harde verweer
in open handen…
sterren plukken
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.496 Ik zou graag sterren willen plukken
En ik weet dat het me zou lukken
Ik zou ze bewaren in mijn hart
Speciaal voor jou leg ik ze apart
Ze zouden mijn ogen doen stralen
En het beste in mij naar boven halen
Daarna zou ik ze aan jouw schenken
Dat is voor jou mijn aandenken
Zolang deze sterren blijven schijnen
Zal mijn liefde voor jou nooit…
De oude dame
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
607 De laatste pil zal bitter smaken
Haar zuster even oud als zij
Zal uit het zicht verdwijnen
In de nieuwe tijd
Zullen er andere lichten schijnen…
In speels vioolgestrijk
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
623 het orkest
speelt zacht
de bloemenwei
waarbij hobo’s
de klaprozen
doen wiegen
het gras
nog groener lijkt
in speels vioolgestrijk
de paukenslag
ons geuren duidt
van een exotisch kruid
als de dag
het doek laat vallen
van de nacht
schijnen sterren
hun applaus en geeft
de maan vol staand ovatie…
Het einde
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
813 Een storm van gevoelens en
schreeuwende gedachtes
maar enkel de klanken van
de doodse stilte die volgt
Zwijgzaam stopt de zon
plots met schijnen en
vinden eenzame tranen hun
weg naar de kille grond
Beetgenomen door het donker
verstrikt geraakt in mijzelf en
de hoop verloren met de tijd
Omarm ik mijn verlossende einde…
Nocturne
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
428 De nacht laat zich niet in het duister vangen,
geen wolk kan de maan het schijnen beletten.
Tot de dageraad zich laat gelden,
die maakt van de vriesnacht korte metten.…
Twijfel reist met mij
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
629 sterren schijnen weer
de scheppingstijd
ik drijf op lichtsnelheid
het volmaakte tegemoet
een verre groet aan
vrienden en verwanten
heb alle handen
uitgebreid geschud
alleen die laatste kus
is blijven hangen
in haar ogen zag ik
schoonheid en verlangen
twijfel reist met mij
nog kan ik terug
om met haar te gaan
voor leven en geluk…
De klauw van kanker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 ik spreid mijn vleugels
vlieg de manen terug
die dit jaar verschenen zijn
een gebroken vlucht
de wereld op zijn rug
in hun reddeloos verloren schijn
de existentiële pijn
van het onzichtbare bestralen
chemo’s die de metastases achterhalen
de klauw van kanker is gespreid
het verenkleed nieuw aangeregen
nu vliegensvlug terug naar het…
Licht voor donkernis
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.051 de ster is een licht
het licht voor donkernis
in een mens
de mens
die duizend dingen dacht
zou willen droomreizen
in een wakende nacht
het hemellichaam
geeft geen valse schijn
wijst naar een kindje klein
dwalende
groeit er de kracht
niet meer alleen
het licht verzacht
zal dagen
van hoop, liefde
en vrede dragen…
Waar je schaduw blijft
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 Zonnebloem, schitterend licht
Dat deze zomer alle kanten op
Spat, het licht doet schijnen
Op de donkerste plekken,
Zelfs je schaduw is mooi -
Als de zomertijd voorbij is
Zullen je gele veertjes
Roemloos in het vooronder
Verdwijnen, maar je schaduw
Blijft, en landt rechtstreeks
In mijn hart, verlicht mijn
Allerzwartste nacht…
Existenz
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 de stenen van de straat liggen
er deze nacht onbeduidend bij
waarom loopt nu juist deze kat
hier en niet die van de buurvrouw
lantaarns schijnen vannacht fletser
dan de schaduw van hun palen
enkele parkeervakken bieden
nog ruimte aan thuiskomen
als het zou regenen zagen we
een glinstering in spiegellak
maar deze nacht lijkt besluiteloos…
Breekbare morgen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
602 Niets kon het beeld verstoren
schier onaantastbaar
leek de schijn van veiligheid
tot de dag van Murphy aanbrak
genadeloos het besef doordrong
hoe kwetsbaar het leven is
hoe dankbaar je zou moeten zijn
met het grijpbare geluk
van de onberekenbare morgen
die soms moeilijk bereikbaar is
maar toch altijd kansen biedt
voor wie open staat…
Twee Zielen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
677 Het vasthouden van het houden
van,
van jou, het licht,
dat jij steeds weer liet schijnen.
Vervlogen in jaren
en jaren met ons beiden.
Jij gaf jou hart
en ik het mijne.
Aan het einde van ons pad
nemen wij elkaars ziel
om voorgoed in liefde te verdwijnen.…
VERGEZELLEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Dwerglampjes en kaarsen schijnen
bij Kerstversiering mild
brengen gezegend samenzijn
verdwijnen wanneer
de feestdagen verstreken zijn
maar
moge een enkel vlammetje
heel het komende jaar
geleidend mee zweven
in alle bescheidenheid
de stille wenk geven
het verheugende Woord
van de Blijde Boodschap
te gedenken.…
De wolken spieglen
poëzie
3.4 met 10 stemmen
3.494 Achter het windloos vlotte zwerk
Vloeit door het hoge koele blauw
Geen schijn van zon of maan of ster,
Het is geen avond en geen nacht:
De wolken spieglen in de zee -
Wanneer en waar was ik nog eens
Zo hoog en stil met u alleen?…
wat ik zou willen....
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
947 of ik je al mijn liefde zal schenken
en als ik het nog niet kan
ben jij de begripvolle man
de man die begrijpt, het komt nog wel
bij het volgende spel
heel stilletjes aan je leunen
heel lief elkaar steunen
even uit deze harde wereld verdwijnen
in de verte de zon zien schijnen
dat is wat ik wil.............…
Voorbij die mooie zomer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 Fier stond ik in mijn helderheid
een zomer lang te staren aan de hemel
getekend met een eenzaam venijn
om jouw gevluchte lichaam te warmen
met de zonnegloed van mijn schijn
jij keerde jouw vermoeide lijf
naar links en liep naar de rivier
om je in afzondering te wenden
tot de kikkers die daar sliepen
de prinsessen die er riepen
hongerige…
Onslow overleden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Met zijn marcelleke en zijn pint
raakte die vadsigaard toch bemind.
Zelfs zonder kostuum
helpt hij nu postuum
bij 't liefdadig werk van Hyacinth ..…
Aangemeten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
167 Misschien is zijn slechts wat men achterlaat
wanneer de schijn voorgoed naar buiten gaat
Men zegt kleren maken de vrouw, voor even
Maar wat, wanneer de vrouw haar vorm moet geven?
Dan blijkt voorbij het linnen en het satijn
niet iedere maat past om het ware zijn.…
stoornis & toch poëzie
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
972 Het woekert zinloos het
schuift woorden voort
kortom schrijft
dat koffie klaar staat om te zijn gelezen
een pizza ter ontcijfering
boodschappen die de mensheid
waarachtig niet baten maar
die desondanks dringend
ja zeer dringend schijnen.…
Aftakking richting paradijs
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.049 schittering
in felle stralen
strepen metaal evenwijdig
richting woestijn
haast
een donkere eenzaamheid
verdwijnt
in schone schijn
recht vooruit
niet afdwalen
linten slingeren stromen
op en door
akkers
oevers
richting spoor
en weer
als onzichtbaar
tranen vleugen grijs
aftakking
richting paradijs…
Het eerste licht
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
756 Zachte lichtbundels
Tekenen zich in het ochtendgloren
Op de muren
De dag is weer ontwaakt
Uit een donkere droom
Zachte lichtbundels
Schijnen over onze lichamen
Het zout van zweetdruppels
Glinstert in het licht
De nacht laat zich raden
Zachte lichtbundels
Glijden de morgen in
Om ons te ontwaken
Uit warme dromen
De ochtend kust ons wakker…
Lief dochtertje
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
2.002 Alweer zo'n tijd geleden
't lijkt haast het verleden
maar 't voelt zo heel dichtbij;
meer en meer denk ik aan jou
en aan hoeveel ik toch van je hou,
ik dacht dat het na 'n tijd anders zou zijn
maar dat is schijn.
Niet dat het vervelend wordt, lieve schat,
want jij blijft altijd leven in mijn hart.…