925 resultaten.
Pius Ziekenhuis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
701 Na de klap schrikken we op
Van zijn ononderbroken gebrul
En moeder die in een flits toeschiet
Met een kussen om haar kind te ondersteunen
In de kreukels op het asfalt
Ligt hij met geknakt been
Kreunend voor de bumper
Door een oplopende meute bekeken
Wij gestald bij vrouw Kooi
Als de sireneschallende ambulance
Ons broertje per brancard…
Verlangen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
405 Slechts een dwaallicht
en 'k voel uit al die duistre hoeken
dezelfde blik op mij gericht
...Eén beeld dat stom en vol verbazing
me slechts begrijpt, het hart vol schrik,
dat mij dit dwalen ééns zo lief wordt
nu het zo eenzaam schijnt lijk ik.…
Camera obscura
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 In schaduwzonnevlekken
van de bast van de plataan
de stramme takken wijd uiteen
gelopen tot een nachtverblijf
waar Nadenken Herinnering Verbeelding vallen in de ziel
gelijk in ene camera obscura
doch waar in 't volle licht der dag
onverhoeds tot schrik van velen
als bij des hemels donderslag
plompverloren soms een groene en een kleine…
Denk eraan
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
729 Schrik niet
ik heb het niet tegen jullie
Wel tegen zelfgenoegzame samenzijnders
in hun alledaags bubbelisme overtuigd van
alleen is eenzaam
samen is goed
Goed onthouden!…
Loutering - Bali 1951
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
779 Op de grauwe rug van de buffel
staat roerloos een witte vogel
de dalang vertelt oude verhalen
Leg nu zacht stukjes glas op de ogen
omring haar met bloemen bedek haar handen
met munten en stukjes staal
Schrik de demonen af
sterk haar ziel op de reis naar het onaardse
de moeilijke weg naar volmaaktheid
Sta haar bij in deze loutering…
VAN DE BELOOFDE HELPER
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
444 De vlammen op de hoofden
En van de wind het gieren
Er viel nog niets te vieren
Voor wie in Hem geloofden
Het was wel even schrikken
De angst was goed te lezen
Uit ieders diepste wezen
Getormenteerde blikken
Maar toen de wind ging rusten
Was het dat allen spraken
In één taal van hun taken
Wat de gelederen suste
Vol geestdrift, vuur…
Een Friese stempelaar
gedicht
3.7 met 86 stemmen
26.936 Vanmorgen ijlt een rijder, wit van schrik,
Mijn hokje in: 'Mijnheer, één ogenblik!
Ginds op de trekvaart gleed ik nog zo mooi.
Toen keek ik onder mij: daar was de Dooi.
Ik schrok en haastte mij naar de andere kant,
Daar kluunde ik een tijdje door het zand.…
Vader
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.794 Stoned van de morfine
Geen controle in zijn ogen
Schrik ik van hem,
Daar halfnaakt liggend bij het raam
Mijn lieve zieke vader,
Die mij verwekte
De drager van mijn naam
Wat is hij mager en zo klein
Ineengekropen op dat bed
Waar is die grote vent gebleven
Die vroeger bergen heeft verzet
De aanblik doet zo'n pijn
Bij hem en meer bij mij…
Beladen onderwerp
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
966 het onderwerp ten einde raad
naar de teevee gezonden
Het kwam toen in een praatprogram
In Brussel Parijs en Londen
Maar hoe men ook discussieerde
van Bussum tot Berlijn
Het vreselijk beladen onderwerp
kreeg men toch niet klein
Tot overmaat van de bekende ramp
is het zelfs uiteen gevallen
En deze stukken zijn ook beladen
tot grote schrik…
mijn dood...
hartenkreet
4.5 met 44 stemmen
2.575 Ik loop door de duinen, langs de zee…
Ik kijk naar de golven, wil met ze mee…
Daarbij droom ik stilletjes over jou…
Ik vertel de zee hoeveel ik van je hou…
De zon schijnt, maar warm heb ik het niet…
Ik sta bij de zee, met zoveel verdriet…
Ik voel me alleen, zonder jou aan mijn zij…
Jij was ongelukkig, nu ben je vrij…
Zoveel schrik was er…
WOORDEN ZIJN OVERBODIG
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.601 Leunend op de leuning van de brug
staar ik over het grijs gekleurd water,
eendjes zwemmen langs de kant
doen mij schrikken met hun gesnater.
Auto's rijden achter mij langs
toeristen fietsen door de vrije natuur
vrolijk pratend met elkaar
de tijd gaat voorbij, uur na uur.…
Afscheid
gedicht
3.4 met 24 stemmen
15.247 huid heeft vele kleuren in Afrika
het hart vele vormen
niet de kleur van je huid
maar de kleur van je hart
(als we in het water kijken
schrik ik van het wit dat zo blijft zitten
en de waarheid alwetend probeert aan te stippen)
------------------------------------------
uit: 'Kleur komt nooit alleen', 2002.…
Grijs
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
693 Met schrik in het hart en in gezicht
besefte ik dat ik bijna was gezwicht
voor zijn wensen en die van alle mensen
die zeggen dat iets niet mag, zoals deze man.
En wie is hij? De ouwe vent, saai als zijn sok.
Heel de dag opgesloten in zijn hondenhok.
Louter klagend over anderen. Nooit veranderen.…
verbaal proces
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.210 die stort ik op de bank en dan
loopt op die bank een vrachtschip vast
vol kilo's vers kamelenvlees
alert adopteer ik een kamelenwees
neem deel aan een kamelenrace,
die ik als underdog vlotjes win
de eerste prijs: mijn eigen strand
...als het dan wat warmer wordt
plaats ik een strategisch reclamebord
met ijsjes aan de halve prijsjes
schrik…
de bronsttijd is aan de vrouwtjes
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.225 De merel die nu paart krijgt tot zijn schrik weer een nest. Dat is wel het verschil met de mens, zegt de bioloog.(Volkskrant 28 juli 2006)…
een droom van liefde
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.480 het werd zo doods
en eenzaam droef triest leeg
dat zelfs de tijd bleef staan
een schrik breidde zich uit
’t was wonderbaar
hoe doodsangst zich
vereende met wat kinderdromen
tot steden heel onwerkelijk stil
en bossen kreunden zwarte bomen
de mensen staarden
uit hun monden ’t zinloze van taal
emotieloos en niets was nog te voelen
’t leken…
Barbecue
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
8.247 kruisen hun pilsjes boven de rokende ton
iets verderop zwaaien zwierige molens
hun sla en hun rokken over het grasveld
en brengt men elkaar en het water tot kokens
waarna men de verschrokken tomaten ontvelt
de kolen en ’t gelag raken nu aardig in de fik,
en moppen en goesting komen rijker ter tale
een reuzensteak ligt nu te sidderen van schrik…
kanteklaar
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.033 hoogingenomen beklimt de haan
de mesthoop op het plein
broedkuikentjes, van schrik ontdaan,
zijn bang en blijven need'rig klein
de hennen kakelen, uitgelaten :
"zie toch die knapperd ! zie zijn kam!"
"ssst ! onze lieverd gaat nu praten"
klokt de bazige kloek : "silence, mesdames!…
oesterschelpje
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
736 en duister lang bewaarde geheimen bewaakt
In onwezenlijke stilte raken zacht ruisende golven het vlakgespoelde strand
Diffuus verdwijnt een vage horizon in donkergrijze luchten
Een oesterschelpje zakt trillend weg in het natte zand
Vol verbazing blijf ik staan en zie
Niets beweegt, de tijd staat stil
Voorzichtig graaf ik in het zand en schrik…
SNEEUWDAG
poëzie
3.9 met 9 stemmen
2.318 Hoe kunnen mijne blikken
Zijn witte glorie dragen zonder schrikken?
Hoe kan ik, aards en ziek en arm en donker,
Mij wagen tot zijn licht en rijk geflonker?
‘k Sta aan de grens van zijn verheerlijkt heden,
Maar wie durft ongeroepen verder treden?…
Gefrustreerde wintergast hakt in op de mensen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
482 De altijd enge gast bracht zich er altijd toe
anderen schrik aan te jagen vooral in de lente
wanneer de mensen zich schik inprentten
en ze toeleefden naar de zomers toe.…
Voel me achttien...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
700 Ik voel me achttien, maar de grijze haren
verraden me, zodat eveneens grijze vrouwen
vluchtig met mij flirten, waar ik echt van
sta te kijken, omdat ik nog zo jeugdig doe
en vaak infantiel gedrag vertoon, ook om
die grijze muizen af te schrikken.…
BIJZONDERE TROUW
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
718 Ik keek over mijn schouder
het was nog steeds dezelfde schaduw,
die mij vergezelde, waar ik ook heenging
een zekere mate van trouw kan je hem wel toedichten
de afstand bleef eigenlijk altijd hetzelfde
tot mijn schrik werd ik op mijn schouder getikt
kennelijk maakte hij mij op iets opmerkzaam
diep in mijn droom hoorde ik: "Kijk uit!…
Mijn schaduw
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
541 Plots voelde ik me niet meer normaal
schrik sloeg bonkend tegen mijn hart.
Ik bleef steken in het zand,
geen voet kon ik nog verzetten.
Ik voelde me bespied
iemand wandelde mee.
Mijn adem stokte
Een donkere gedaante achter mij.…
BIJZONDERE TROUW
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
2.128 Ik keek over mijn schouder
het was nog steeds dezelfde schaduw,
die mij vergezelde, waar ik ook heenging
een zekere mate van trouw kan je hem wel toedichten
de afstand bleef eigenlijk hetzelfde
tot mijn schrik werd ik op mijn schouder getikt
kennelijk maakte hij mij op iets opmerkzaam
diep in mijn droom hoorde ik: "Kijk uit!…
Eerste vraag
gedicht
3.6 met 7 stemmen
5.187 ' Tot ik met
een schrik dacht: wie weet is het geen vraag
van nu, maar een van toen en daar, de eerste
uit haar catechismus, die met de belofte
van een hemel, en antwoordde: 'Om God
te dienen en daardoor hier en hiernamaals
gelukkig te zijn.' Ze keek me er niet eens
bij aan: 'Dat jij nog gelooft in dat gezemel'.
----------------…
Zakkenrollers
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
597 Alle andere wachtenden grepen vol schrik naar hun knip,
een zucht slakend wanneer ze hem hadden gevonden,
maar de slachtoffers stonden hulpeloos bij de kassa.…
Ach: wat GEEFT het nou?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
560 Vanmorgen werd ik wakker met een brede glimlach op m'n gezicht
van schrik deed ik meteen mijn ogen maar weer even dicht.
Had ik vrolijk gedroomd, of anderszins misschien
of had ik gewoon een heerlijke nacht gehad en in mijn dromen iets gezien?…
noodlot
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
734 O, brave dichters, dichterinnen, word niet zoals ik
blijf elke dag de vezels van uw hersenspieren flexen
denk niet, als ik, 't komt morgen wel, vandaag moet ik relaxen:
uw hoofd gaat zwellen, als uw buik, en tot uw grote schrik
ziet u des morgens in de spiegel een pedanterik
de teflon-buitenkant van minderwaardigheidscomplexen
beschaamd van…
Maffe kopeend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
530 Want hij vliegt recht op me af,
nog net buk ik naar benee,
geschrokken, hij zowel als ik
bijna een aanvlieging wat een schrik.
Een nest, dat zag ik niet,
verdediging van gras misschien
maar 'k reed op het asfalt,
zag in mij de vijand misschien?…