1022 resultaten.
geef leven en bezieling
gedicht
3.0 met 8 stemmen
6.626 laat vliegen, laat haar vliegen
de witte sluier met blauwe kraaltjes
naar het luchtruim van mijn geliefde Anatolië
laat gaan, laat zweven naar verre landen
met brandend verlangen
de geur van tijm, de geur van mint
de wilde rozen van het Taurus-gebergte
omhul mijn witte sluier met blauwe kraaltjes
met de sfeer die je meebrengt uit Ephese…
Sneeuw
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.437 Maar afgezien daarvan, geeft het ook sfeer
En voor veel kleine kinderen is het een lust
Het schept vreugde, vrede en toch ook rust
Schilderachtige beelden vertonen zich weer.
Het is een bijzonder wonder in de natuur
Sneeuw hoort toch bij het winterseizoen?…
Op Helena van Troje (3)
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
1.402 Zodra het ‘Effatha’ weerklinkt, lost de ziel
in een lichtende nevel op, van ’t lichaam bevrijd,
en stijgt naar de sfeer die ginder bij haar past
ook gij, die uw hart aan lage lusten wijdt!…
Die lichtvoetig dansen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
502 oudere geesten terwijl
de decors hetzelfde zijn gebleven
donkere delen van het bos
hoog struikgewas met open plek
het vijvertje met oevers mos
sterren en een volle maan
fee en elven die lichtvoetig dansen
de droomprins op het witte paard
maar de kinderen zijn los gegaan
in stemmen die relaties kwekken
met vrienden uit hun digitale sfeer…
Vergeefs verlangen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
910 Via de astrale sferen zou ik jou
zo snel mogelijk
kunnen beminnen, maar
dat werkt niet echt, het is
slechts een idee zonder kleren.
Als gedroomde minnares zul je
nooit het bed met me delen, dat
is de zuivere waarheid na jaren
van dichterlijke verblinding.…
De aardappeleters van Vincent van Gogh
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
638 Amper laat het dakraam licht door
of het met de geest iets heeft beklonken
overeenkomt met mijn streek en sfeer van:
steek het licht maar op in boerendonkerheid
de tijd speelt mee dat kleuren zijn verworpen
na de schemer van het Drentse avondrood
alsof het groen pigment zich heeft verplaatst
niet zo zeer rondom de dooie dood en dis
van meelderige…
Telkens
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
653 telkens als ik
een kleed afleg
zie ik na de woestijn
een herkenbare weg
als ik mijn schrift
ooit niet meer aanleng
zal er dan een beeld zijn
waar mijn ziel zich
weer opnieuw in grift
of zal het laatste
mij eeuwig naken
een nog verdere vulling
van mijn testament wraken
soms, kijk ik willoos
in het veranderlijke
en ervaar de sfeer…
- Iedereen wilt overleven -
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
574 wereldstatistieken in beweging zetten
vechten voor een ambitieuze maatschappij
in één oogopslag
kunstzinnig vreugde schilderen,
vol verlangen helder denken,
op wereldschaal
vervreemde sfeer doorbreken
van wrange grafische, dode elementen.…
Bijzondere ervaring
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
527 Daar ging ik dan
na de nodige afwegingen
de lucht in
ik telde al mijn zegeningen
Durf en moed hebben
om zoiets te doen
het is niet zo vanzelfsprekend
ook al heb je nog zoveel fatsoen
Daar ging ik
overgeleverd aan de wind
vertrouwend op het weer
tevreden als een kind
Zo vrij als een vogel in de lucht
verblijven in hogere sferen
mijn…
Daar is geen dood
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.393 Ons lae standpunt is te laag en ver,
en hul ontseil ons sfeer van ruimte en tyd,
daarom word eindelik ons blik versper
wanneer hul roerpen stuur in die eeuwigheid.…
Noem mij hypocriet
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
504 Toch doe ik er ieder jaar
aan mee, omdat een plastic
boom de sfeer niet ademt
van bezieling en gezelligheid.
Dan fluister ik vergeefmijnietjes,
sla kruisjes in mijn hoofd
en strooi zout over mijn schouder
gewoon voor de zekerheid.…
Uit de doeken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
732 Waar men vroeger geld kwam halen en storten,
postzegels kopen en grote pakketten versturen,
ademt nu de serene sfeer van geen handelsverkeer.
Ook al hangt zijn mond verbitterd terneer en
springt er verdriet uit zijn vermoeide ogen,
hij heeft eindelijk zijn restparadijs gevonden.…
donderwolk
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
474 de hooiberg
door de schilder
onder streepwolken
als klein geel vierkant
naast boerderijen
twee keer neergezet
ik voel me thuis
ik proef de sfeer
ik ruik de geur van
de natte graanakker
hevige regenbui
verstoord oogstwerk
ruige rukwinden
brachten ons binnen
de weg was leeg
je scheet zeven
kleuren stront
voor de donder
en de…
Geen afscheid waardig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
668 De glans op haar
gezicht herinnert me aan druppels dauw in
het eerste ochtendgloren
het zou me zoveel meer bekoren
als de sfeer niet zo geladen was
de stilte drukt mijn borstkas naar binnen
mijn moeder zwijgt, in meer dan honderd talen
mijn adem hapert even in het halen
doodse stilte, ijzige kilte
geen sorry, geen fijn dat je er…
Ontbreekt de MensenZoon dan ook de Kroon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 Buiten de sfeer
van de liefde, de letter de leer
is er geen Hemelboog
rondom het oog
wat rest is de deugd
zonder vreugd
ontbreekt de MensenZoon
dan ook de Kroon
Zij opende het deksel, en roerde 't Wondergoed
uit de zoete Honingpot tot een goudengloed
een nachtegaal begon te zingen, vlakbij
de imker zuigen de bijen, zoemen reeds in mei…
bestijgt de kansel en heiligt je woorden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
743 ik zag je dwalen
in een stad vol met glas
niemand wist echt wie je was
je kende geen mensen
las wel hun wensen
lachte een spiegelend wat
hoorde hun stemmen
in een sfeer van vaag kennen
maar de zon nam je mee
jouw hart gaat naar zee
niet naar dat tijdloos gekeuvel
ik duid verder niemand dat euvel
jij bestijgt de kansel
heiligt…
Bananas
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
521 Och Frans, ik wil de sfeer daar niet verzieken
Maar als jouw Deal niet Green wordt onderhand
Dan bungelt de BV van
Rutteland
Nog lang tussen bananenrepublieken
De dijkgraaf graaft geen dijk doch hij bewaakt
De zilte kwel en hoge waterstanden
Hij doet bouwarchitecten watertanden
Een eiland wordt - wie weet -
tot wijk gemaakt
Een…
Jouw zwijgende stem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 De dood heeft onze liefde
onafscheidelijk gemaakt
omdat je in mijn hart woont
is er geen afscheid of vaarwel
het blijft in de herkenning
je leeft gewoon in mijn herinnering
jouw andere stem tekent mijn rivieren
blijft bestaan in mijn levensmaanden
verwelkomt mijn nachten
ademt in serene sfeer
en laat jouw doodse zwijgen
niet ongehoord…
Nelli Cooman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
967 De clou die weet de dode sfeer te doden
eerst eentje die spontaan een mondhoek plooit
en dan gelach, gegier, waarderend fluiten
Victorie doet je drinken met de goden!…
Fluistert je naam.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
574 Mijn hart kent geen lente of zomer meer,
maar alleen een bittere kou,
mijn dagen zijn grijs en grauw zonder enige sfeer,
het is winter, zonder jou.
Mijn bestemming is, dat ik je zal blijven zoeken,
de muziek van deze melodie zal mij dragen,
naar het hoge noorden van de wereld en alle uithoeken,
want ik weet, dat mijn reis zal slagen.…
beklonken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
549 vanaf tel nú betreed ik mijn
woordkennis slechts nog met
de taal der liefde, geen schennis
aan de deugdelijkheid van de mens
bekomt nog aansluiting met de
klankkast van mijn humeur
het is besloten en beklonken
in een sfeer van gehaaste
diep gewortelde gedachten om
geen haattaal te zaaien in
de lege hoofden van hen die
ten aller tijde de…
Augustus
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
551 Een veldboeket en takken zwaar van peren
Dicht ruisend zomerblad, een vergezicht
Wat koeien grazend in fel zonnelicht
En schapen blatend in rustieke sferen
Bos levert schaduw, zitbankjes naar keuze
Een opgeworpen houtwal weigert wind
De bijen zoemen hard en eensgezind
De vlinders eren al het glorieuze
De paarden schudden hoofd en staart…
Een feeeriek lichtspel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
432 door herinneringen
te bewaren kan ik
het lijnenspel uit
het schilderbestand
beter bewaren
Iedere streek
tekent zijn eigen
contrast scheidt de
vlakken en schaduwt
zelfs wit en zwart
In het feeërieke
lichtspel van manet
bepaalt gloed de sfeer
waarin het tedere spel
zich ongezien afspeelt
omdat emoties de
weg gewezen worden
door…
Nostalg(N)ie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
15 Zijn conclusie was nuchter
dit was geen ideale plaat uit een boek
het was niets anders dan troep
dus negeerde hij het gezeur over sfeer
sloeg de nostalgie woest tegen de grond
en keek weer vrij in uitzicht rond……
Jouw zwijgende stem
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
356 De dood heeft onze liefde
onafscheidelijk gemaakt
omdat je in mijn hart woont
is er geen afscheid of vaarwel
het blijft in de herkenning
je leeft gewoon in mijn herinnering
jouw andere stem tekent mijn rivieren
blijft bestaan in mijn levensmaanden
verwelkomt mijn nachten
ademt in serene sfeer
en laat jouw doodse zwijgen
niet ongehoord…
woeste leegtes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
70 : stilaan verdwijnt de einder
achter de pelmolen die
aan zijn tijd heeft voldaan -
zacht gissen mijn handen naar
de spelling van wie jij bent, voelbaar
rijp doortast ik deze sfeer van welbehagen
en draag de geur van morgen
als violette kristallen aan de
uiteinden van mijn vingers
opwinding heeft de tijd vertolkt naar een
subtropisch…
van vriendschap naar liefde
hartenkreet
3.3 met 33 stemmen
2.087 jaren was je al daar
regelmatig een lief gebaar
nooit meer dan dat kon er zijn
er was immers die ander
ook al voelde het zo fijn
nu is die ander niet meer
bevinden ons in een andere sfeer
verliefd tot over de oren
is hier mijn nieuwe toekomst geboren?
nog nooit deze gevoelens gekend
komt dit omdat je er al jaren voor me bent?…
Winkel van magie
netgedicht
5.0 met 37 stemmen
449 jij hebt mij
ooit jouw winkel
van magie laten zien
zonder mij de weg te wijzen
de voorgevel
wat teruggetrokken
geklemd tussen
twee andere blokken
de bijzondere sfeer
verbaasde mij door
de uitstraling van
talloze energiebronnen
de toonbank met
zijn vele aura’s die
jou moeiteloos passen
ons in kleur verrassen
de vitrinekasten…
Extremen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
408 het buiten
was kapotter
dan je dacht
had meer
beschadigingen
dan je zo op het
eerste gezicht zag
we weken van
van het nog niet
goed gebaande pad
dat door slechts
een handvol mensen
redelijk en gebruiksklaar
was platgetrapt
de sfeer was
niet zo warm als
weleer toen wij de
bomen raakten en
grappen met hen
maakten over de
gewone…
Stukjes winterwit
netgedicht
5.0 met 439 stemmen
493 jaar waarin de
koude noorden wind
met veel misbaar zijn
plek opeiste na wat
korte handen reiken
met een winter
die in vorst en ijs
historische namen
deed herleven uit
een vergeten tijd
nog voor het
copieus dineren
was het heerlijk om
op de boulevards
te gaan flaneren
losjes paraderen
met een zonverbrand
gelaat in ontspannen
sfeer…