3179 resultaten.
Ik herinner me niets
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.112 Ik herinner me niets
en zelfs dat niet,
zelfs niet de wereld
en zoals ik de wereld
niets meer te zeggen heb
heeft de wereld mij
op zijn beurt niets meer te zeggen
en toch blijven woorden uit mij stromen
even nutteloos en even belachelijk.
Vergeet die woorden nu
onmiddellijk.
Ik wil door niemand herinnerd worden.…
Stilte
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
604 Waar de gedachten
stroom verstomt hoor ik
de stilte van verwondering
Ik hoor de tijd van niet Zijn.
Zo'n niet bestaan dat ruimte
even grenzeloos
als overbrugbaar maken kan
hier en daar tegelijk.
Twee werelden waartussen
zinderende stilte
als in de diepste droom.…
XXXV - dans van de tijd - 1913
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
536 zesentwintigplus
gensters komen gelijk
met onder spanje
de god uit de wolk
wypisz wymalyj krakow
kan altijd komen
de gids een gedicht
over voor mijn geboorte
de kritiek te licht
ronsard zevenster
van de lopende band
voor loopgraven
regen en maanlicht
in hun zilveren stroom
vinden geen vorm…
Maan met ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Barbara en Lo houden mij wakker
ze slapen zo roze
op de bank
hun woorden van vanavond stromen nog
ik zie mijn gezicht
in het raam als een maan
met ogen
de nacht is helder
bevroren tijd
een droom
van slapende vriendschap
en een volle maan
met ogen
boven de ijsrivier…
Werelden (Andrew Wyeth 12.07.1917 - 16.01.2009)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
476 beelden stromen
zonder omweg
van taal en gedachten
naar binnen
het is net zoiets als
dromen je kunt ze
navertellen maar of ze
echt zijn weet niemand
tegengestelde
onzichtbare onderstromingen
als het zeeoppervlak
een voortdurende verandering
je opende deuren
om stil het oeroude
aardse verbeeldend
te aanschouwen…
Als...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
704 Als mijn ogen water waren,
dan zou het stromen.
Over jouw haren, jouw handen,
jouw gezicht.
Het is niet mogelijk,
de deuren blijven dicht.
We kunnen alleen maar huilen,
al zien we de tranen niet.
Zelfs woorden zijn haast niet te vinden,
bij dit zo groot en onbeschrijfelijk verdriet.
Antje.…
Sterven
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
905 In mijn jeugd voelde ik het bloed nog stromen,
maar de tijd heeft niet stil gestaan.
In mijn jeugd keek ik in je lieve ogen,
zag de zee, de zon, de maan,
In mijn jeugd was ik altijd bang te geloven,
dat deze ooit dicht zouden kunnen gaan!…
Eenzaamheid
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
659 Zonder uitzicht, een eindeloze hoop
Gevangen in een droom
Een zoektocht naar de zee, als een rivier vanuit de bergen
Stromend naar lagere gebieden
Neerdalend in een dal, opgedroogd door het verleden
Een zoektocht naar de zee, zonder te weten dat
De zee niet is wat het hoopt
Zal de rivier altijd naar beneden stromen
En verdwijnen in verdriet…
De Bewaarde Lucifer
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
1.073 Het geeft geen pas hoor, al die Belgenmoppen,
Ze vluchtten naar het noorden, eeuwen her,
En wij, als Hollanders, lang niet zo ver,
Ontvingen graag die Vlaamse knappe koppen.
Zo mengde intellect met keuterboer,
Nu geeft ons land een beetje licht retour.…
Regen op je huid
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.631 De felle zon
brandt diepe rimpels
vervaagt jouw zoete blik
getergd en somber
een uitgedroogde bron
verdampt in laatste snik
Al zienderogen
doof je uit
jouw laatste hoop
vervlogen
mijn tranen stromen
met je mee
ik wens je
regen op je huid…
Tempel van je dromen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.146 Tintelingen spoelen
door ritmisch
geklater
in een val van
blauw transparant
water
wentelen ontelbare
zilveren luchtbellen
rond
die in de branding
mee ruisen
tot de ochtendstond
waar heldere patronen
van zuiver licht
de dag in stromen
en je weer doen ontwaken
in de tempel
van je dromen…
Regen op je huid
netgedicht
3.3 met 66 stemmen
15.309 De felle zon
brandt diepe rimpels
vervaagt jouw zoete blik
getergd en somber
een uitgedroogde bron
verdampt in laatste snik
Al zienderogen
doof je uit
jouw laatste hoop
vervlogen
mijn tranen stromen
met je mee
ik wens je
regen op je huid…
Stormen?
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
1.549 Soms behelsen stormen ons leven,
hevige stormen, vergezeld van
rukwinden, regenbuien,
als een woeste stroom.
Maar als na al dat natuurgeweld
de normale toon weer wordt
gevonden, is net als voor de
uitbarsting, alles weer 'gewoon'.
Opgefrist als na een bui, alles
groen en zonneklaar,
't was gewoon een misverstand,
gelukkig maar!?…
Richting rust
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.026 in een storm verwaait
het gebroken glas
zijn doel voorbij
tussen vingers als was
in stromen vurig zand
korrels van een ander leven
koelt het nieuwe hart
dat het oude heeft gegeven
het helende begin naar
een toekomst van slagen
door wijsheid verwelkomt
reis naar hoopvolle dagen…
hartedief
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.285 jouw hart
wordt ook het mijne
als ik het kloppen hoor
terwijl ik je ontdek
en langzaam reis
van plek naar plek
ik word meer en meer verlegen
doch ook brutaal en ongehoord
zo reis ik verder
en ontdek je onverstoord
er lijkt geen einde aan te komen
maar....mijn uiteindelijke doel
zijn de tranen die nu stromen
omdat ik zoveel bij je voel…
Lege woorden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.018 Het gevoel is gevangen
weggestopt in de ziel
benauwd, in alle hevigheid
een aaneengestrengelde gedachte
Klanken stromen uit mijn mond
vormen woorden, zinnen
Maar het verwoorden van de pijn
blijft een echo
Schreeuwende woorden
krijgen geen vat op het hart
Fluisterend snikken
sterft weg…
Anderland
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
731 Slaap
onbewust
onderbroken wakker
uit
anderland
donker buiten binnen
kaars
vlam van vuur
zuurstof en vaste stof
licht
nacht verzwakt
in schaduw verborgen
storm
stroom door druk
hoog naar laag verplaatsing
hier
is het stil
bewegingloze schijn…
Stroming
netgedicht
3.8 met 56 stemmen
1.198 Tranen van `t leven
in trance stroom ik mee
sloom langs ramen
vloeibaar
los van lichaam
bewust van geest
volg het kozijn
voegen van gestapelde stenen
over grijze tegels
zo naar `t achter van een tuin
om vervolgens
willoos
de afvoer te bereiken.…
de bron
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
787 verborgen ergens hogerop
ligt de bron
water vult een greppel
't is niet meer
toch, een dam kan de stroom niet stoppen
stil stijgend
tot die overloopt
het gaat verder
greppel, sloot, beek, rivier
en weer even onzichtbaar als het begon,
eindigend in zee
of..
is dat de bron?…
Woorden
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.127 Woorden vloeien
op papier
zinnen groeien
gedachten die open bloeien
deel nemen
opnieuw jezelf kunnen zijn
jouw leven
weer zin geven
toekomst, dromen
verleden loslaten
leven, laten stromen
jouw lach is weer gekomen…
Nietsig
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
601 ik dompel mij in nietsigheid
laat mij stromen in het nulpunt…
Kerend tij....
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
847 Een zee zal altijd stromen,
met wisselend getij
een vuur zal altijd branden,
de wind maakt het zo vrij!
Maar winden kunnen keren,
en vuur geblust door water.
en daarom blijf ik hopen,
voor nu en ook voor later.
dat het zal overwinnen,
respect weer hoogtij viert
wanneer de mens een mens,
met naastenliefde siert!…
Nieuw
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
941 Ik heb weer die razende stroom
in mijn waterhoofd.
Rust'loos beweeg ik loom,
ik ben als pijn verdoofd.
Dan gaat mijn hand autonoom
over in het schrijven.
Ik hou hem pas in toom
als de woorden weer verstijven.…
fee
hartenkreet
3.2 met 24 stemmen
2.160 in het bos
van de eenzamen
ontwaak ik
in een leven
niet van mij
voorbij
schieten de beelden
en ik denk
aan haar
haar gezicht
dat ik verlies
ik dwaal
verloren
tussen de bomen
op zoek
naar de stilte
waar ooit
de rivieren
van verdriet
niet meer stromen
ik voel mijn tranen
kolkend
langs mijn wang
en ik ben bang
zo bang…
Scherven
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
749 Stromen langs mijn wangen
besproeien de scherven op de grond.
Waarom schrijf ik nog jouw naam.
op mijn beslagen ramen.
Omdat ik blijf hopen dat de scherven
drogen en we ze weer kunnen lijmen.…
GELOVEND VOORTGAAN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
535 Voor een leefbare wereld
en een goede toekomst
zetten veel mensen zich
met beloonde moiete in
wellicht is hun werkend gemoed
daarbij een stormende zee
een grillige springbron
of een statig gaande stroom
doch
een gedachte vol zegen:
bij al ons streven
zijn en blijven we
in Gods ogen NIETIG…
Watersnood
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
748 het wassende water stijgt
tot ongekende hoogtes
doet boten uitrukken
voor dingen van alledag
overledenen ontkomen niet
aan natte voeten
nietsontziend de stroom
die hen overweldigt
dagelijks peilen zij de grond
hopend dat de zee haar armen
opent daar zij niet met
zeebenen werden geboren…
Generatie omgang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Vanuit lege ruïne
klinkt het toonloos
zonder gestalte naar overzij
waar volle huizen
luxe riante villa’s
geen antwoord bieden
stromen woorden
door wind gedreven
die in oude tijden
harten warmden
en nu in koude vlagen
slechts tonen het verval.…
De Wereld
poëzie
3.7 met 13 stemmen
4.196 ’t Is waar, de onwaardigste wordt vaak ten top verheven:
Verdienste is ongezien, verholen of veracht:
De wereld is een zee door stroom en wind gedreven,
Waarin de parelschelp in diepe grond blijft kleven,
Terwijl zij zich voor ’t oog met nietig wier bevracht.…
eenvoud?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 hier de stroom
daar het gras
ik kijk erop
zie nog eens
donker water
verdorde halmen
boven de lucht
daarin zijn wolken
vogels vliegen ook
schouw andermaal
donderwolken legen
bloedzuigers vallen
sta ik wel
en kijk aan?
subtiele veranderingen
anders de wereld……