Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

Op zich

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 492
Vannacht gedroomd van een tehuis de ochtend kwam en ik wachtte af kort hemd en een pamper aan Geluid van wieltjes op de gang vrouwenstemmen op zoek naar wat er weer was misgegaan Jij maakte me wakker omdat ik kreunde in mijn slaap Heel traag keek ik je aan verloor mezelf in de geur van je kriebelende haar kon niet horen wat je zei trok…

Uit een voorbije droom

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 765
zacht geeft grijs contouren prijs nog kleurt het licht geen perspectief traag kolkt stoom uit een voorbije droom ze waren weg verdwenen in nevelen van verloren tijd ik was ze kwijt had geen besef van liefde in een troosteloze gelijkvormigheid met blote handen streel ik nu de vormen uit vervlogen tijd voel in warmte weer de kleuren…

De Spin *)

gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 7.845
In mezelf op zoek naar zin trek ik uit mijn duister traag wiegend tussen hoog en laag mijn verwarring als de spin die verloren in een vraag zonder einde of begin zichzelf voelt gevangen in zijn vergeefse hinderlaag tot de stille vleugelslag van een vlinder binnendringt in het raadsel van het rag en het sidderende dier tussen zijn…
Paul Claes10 december 2015Lees meer >

Een nieuwe dag

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 545
Huizen slaan traag hun bittere ogen op En sterren vallen doodsbleek uit hun banen. Terwijl de zwijgende schildwachten, Nachtdroom en dagdroom, haastig Elkaar hun plaatsen afstaan, Legt het vuurpeloton van de twaalf Nieuwe uren bedaard op mij aan.…

Ik draag de zon

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
Zo zacht het licht ontwaakt doezelig de velden zoekt vochtig nog van huiver in de nacht waar duister trage vingers trekt voor het zich ter ruste legt schuilend in ’t struweel zo voelt het als ik opsta niet in vroege buitenlucht maar binnen in mezelf en ja… ik hef mijn hoofd draag de zon op handen naar het dagen aan de einder daar…
sacrajewa22 februari 2019Lees meer >

onder een oude plataan

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
een oude plataan duizend slapen verder op losliggend schors ontwaken we onder het bladerdak van een oude plataan een buigende tak verwijst naar ons verblijf vroege ochtendregen brengt het blad in glanzende pracht traag pas jij je hand op een blad parels op je borst soms is het verleden ineens overal duizend slapen verder…
J.Bakx13 juli 2019Lees meer >

wie zij de volle lagen geeft

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.143
regen sluiert sluimert soms vlaagt tot druppels die ons plagen het is geen miezeren, dat doet de wispelturigheid van wind tekort haar speelsheid wordt dan opgeschort zij is geen traag en vaag neervlijend element zij draagt de druppels met een tedere hand wikt en weegt wie zij de volle lagen geeft het spel van schuilen…
wil melker21 januari 2005Lees meer >

Gebeden ratelaar

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
GEBEDENRATEL De reiziger wil zich herinneren de droge kale lijn van de horizon waarop de plekken waren waarmee hij verwant kan zijn Hij ziet het land weerspiegeld op de wolken, terwijl de trein traag kronkelend bergen bedwingt de wind 'n onbestaanbaar lied zingt Hij houdt niet op met verlangen naar verlies en missen, opdat zij altijd…

Huidhonger

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 531
Huidhonger roept in een trage gesmoorde schreeuw. Haar aanraken is warmte sijpelt via elke poriën naar binnen een stukje zelf beminnen. In foetushouding omwikkeld door beddeplooien zakt ze weg in haar beschermende womb.…
Katty29 mei 2021Lees meer >

Tijdloos intiem

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 679
Huidhonger roept in een trage gesmoorde schreeuw. Haar aanraken is warmte sijpelt via elke porie naar binnen een stukje zelf beminnen. In foetushouding omwikkeld door beddeplooien zakt ze weg in haar beschermende womb.…
Katty wijns15 september 2021Lees meer >

LAIS CCCXII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 418
zon schiet uit de hemel om in haar hals zijn medicijn te likken. huid branden wil hij niet, maar sloom, in een trage wals herhalen hoe het gebrek aan handen zijn stralen zo met verdriet ontmanden, daar hij haar ziet maar niet strelen kan. man, zon, ster, die ’t eigen licht wel wurgen kan, omdat het haar gelaat voor hem ontbloot, maar hij haar…

De strijd

gedicht
3.5 met 107 stemmen aantal keer bekeken 22.971
Onder d'uitgeholde oever van een trage moddersloot, zat een waterrat te kluiven aan een stukje tarwebrood. Maar daarboven, in de weelde van een groene netelvracht, lag een oude, bonte kater op zijn eerste ochtendwacht. D'een nog onbewust van d'ander knabbelde aan zijn stukje brood.…

Traagheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 518
(over de zonde van acedia) Traag sluipt zij binnen, op kousen van niets, fluistert: “Morgen, misschien, of nooit.” Ze weeft haar deken van uitstel en vrede over wat roept, maar geen antwoord ooit.…

De ochtendtrein

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 689
Rails glanzen vochtig, draden hangen traag— station ademt de stilte van een ontwaken. Trein schuift het perron uit, een ademtocht die de ijle lucht doorsnijdt. Achter glas ontvouwt de dag zich, een trage golf van licht. Mist rolt op uit de velden, en de dauw fonkelt, een geheime boodschap. Binnen heerst een gewogen rust.…
CB28 augustus 2025Lees meer >

Introspectie

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 307
Ik hoor het fluisteren van trage paddenstoelen, hun bleke hoeden dragen de stilte als kroon, onder mijn voeten bewegen wortels, blind en wijs, ze raken elkaar aan in een trage taal zonder woorden.…
CB19 oktober 2025Lees meer >

De weegschaal van Lessius

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 160
‘D’overdaat is een schadelijk ding,’ schreef hij, toen letters nog traag vloeiden, een waarschuwing tegen de gulzige vloed die de stille, klare bronnen blust. Ik ken de wetten van een zuiver lijf. Soberheid is de grond, het trage ademen, de as waarop een broos gezond zijn draait; de maat die rust brengt in de overvolle geest.…

Mijn dwaallicht

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.069
Op die avond keek ik, zag ik helder mijn dwaallicht ben jij, mijn allerliefste lief deze blauwe ruimte is onze onbekende wereld traag voelen onze handen aarzelend leren wij kennen schemergedachten fluisteren over vertrouwen wij worden vreugde nog een keer, deze laatste maal strooien we liefde rond in deze na-zomertuin mijn dwaallicht…

Een glimlach

hartenkreet
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.258
Wanneer de glimlach verdwijnt uit je leven, je gedachten sterven een langzame dood, Wanneer boosheid en angst hun evenwicht verliezen, je geest dwaalt weg in een traag lopende tijd, Zoek dan naar een sleutelwoord in je leven, naar een moment van opperste geluk, Zet je stilte om in een kracht, kijk naar je aarzelende lach,…

Bommen

gedicht
3.5 met 265 stemmen aantal keer bekeken 60.567
Geruisloos vallen drie vier bommen op het plein en drie vier huizen hijsen traag hun rode vlag. --------------------------- uit: 'Gedichten' (1951)…
Paul Rodenko15 december 2021Lees meer >

Allegro ma non troppo

gedicht
2.9 met 93 stemmen aantal keer bekeken 48.482
Voorzichtig schenk ik koffie op niet overhaast en niet te traag maar in het juiste tempo. ----------------------------------------------------- Uit: 'Een zachte, wrede, okerbruine dood', 1975.…

De regenboog...

hartenkreet
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.029
Buiten plenst de natte regen Wolken jagen donker voorbij Somber zit ik wat te staren Hoor het onweer al dichtbij Dan breken traag de wolken Een regenboog met felle kleur Vertoont zich spontaan En verbetert mijn humeur Zo'n regenboog lijkt op leven Kleuren tussen zwart en grijs Zolang ik dat kan blijven zien Geniet ik van mijn levensreis…
merle ;-)3 september 2004Lees meer >

zomereind

netgedicht
4.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 949
natte bladeren vallen in het vale donkergroen van nog steeds groeiend gras in verwaarloosd plantsoen geven traag het veld schakering na hun vlucht als weerspiegeld in andere tinten de grauwzwarte lucht maar ook het onberekenbaar in de draaiende wind bewegend accent van de witte stip van door kind losgelaten boodschappenlijst een blad…
eli stater2 oktober 2004Lees meer >

wat weten zij

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 668
wat weten zij die aan de kade staan zij zien ons hand in hand traag en wankel naar het schip toe gaan weten zij wat wij voelen als wij elkaar omarmen als wij hartstochtelijk zo lijkt het toch elkaar zoenen voor de laatste keer wat weten zij over ons nu wij blijkbaar scheiden moeten ik van jou mijn nooit gekende moeder jij…

Tastend licht

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.058
Gebogen in gebroken zicht onachtzaam stoeiend glanzend snoer in traag ontwarren dof vergleden sterke jaren lang voorbij slechts oude mensen wisten nog het recht en stoer leven doofde zielloos woeste stormen nachten zwegen uitgestrekt door dromen toegedekt het firmament voorbij licht tast te laat in leeg…
sacrajewa24 september 2008Lees meer >

Verloren in woorden

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 944
In de kilte van nacht besef ik dat jouw woorden al lang geleden verdwenen zijn ik herinner mij niet eens meer wat je zei alleen jouw verlangen weet ik nog naar meer en anders de wind nam alles mee naar een volgend seizoen maakte dat jij verloren ging in de golven van de noorderzee en zie ik het trage licht opkomen door mijn donkerraam…

Speelse liefde

netgedicht
2.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 686
Ik hou mijn tempo traag daar waar geur en reuk samensmelten. De kou trekt uit je lichaam weg om warmte liefdevol te ontvangen. Weg glijden alle andere gedachten er is slechts een hier en nu.…

winterstemmen

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 705
ik vlucht met het gelaat onder najaarsbladeren; de ongenade in jaren diep wanneer de jaskraag van een nog trage lente de scheefgezakte stilte bedekt op mijn mond en onbetoverd luistert hoe ik adem en sterf achter alle bomen; geketend in wind door de schaamte die maar nachten blijft slaan, geschreid, in het huiverend schaduwhout…

met kleine gezichten

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 896
opnieuw raakt mijn stem de dagen van dobberende bootjes op vuurduinen te traag tussen vreemde mensen ik ben getuige van mijn mond waarin iedereen verdwijnt en de zee hetzelfde begint te zijn kinderen lopen naakt hun lijfjes voorbij met licht en schelpjes aan het oor in en uit het water, hun adem langs de barensweeën alsof…

luister naar je lichaam

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.233
luister goed nog niet opgestaan naar de gewrichten van je vingers rechtshandig die van de linker linkshandig die van de rechter zij je kunt uit je glas blijven nippen buig ze traag en geconcentreerd hou in stilte één tempo aan hoort den klik de weg komt vrij voor een kraak'righ geknisper tot je de palm toucheert uitsluitsel van langdurig…

boer in 't water

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 528
af een diepe buiging in het water dat begint te kringelen een spirituele reiniging daarvoor stond ik stil als een standbeeld een lantaarnpaal in het water, waar je niks anders mee kunt dan enkel de tijd opheffen, gloeiende gloeiende was ik daarvoor maar ben nu weer wakker stap uit het water en laat de wind me drogen, ik traag…