Alle inzendingen over verdwenen

3205 resultaten.

Sorteren op:

gebroken verlangen

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.403
in de palm van zijn hand ligt gebroken verlangen waar liefde geborgen schuilt in een traan zachtjes gesloten omklemming heel zacht alle hoop verdween verloren in een droom en liefde ontglipt gesloten handen zacht verdwijnt gebroken verlangen…

CEMETERY

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.692
Vragend naar je stem die samen met je warme handen met de avondzon was verdwenen stond ik voor het koud stuk beton De stilte antwoordde Tranen rolden schaamteloos Zoekend naar je drogende handen maar enkel de bomen bewogen en namen afscheid van je met weemoedige golven Zij deden wat ik niet durfde…
vanja21 april 2003Lees meer >

Over

hartenkreet
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.957
Maar nu de wolk verdwenen is, Denk ik steeds vaker terug aan toen. Ik zou de tijd terug willen draaien, en alles nog eens over doen!…
Vonnie18 december 2005Lees meer >

ENGELBEWAARDER

hartenkreet
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.512
Maar eens dan zul je merken dat ik niet echt verdwenen ben als je in een kind zijn glimlach die van mij terug herkent.…
Ria Hulsen25 februari 2004Lees meer >

Dronken van verlangen

hartenkreet
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.802
Dronken van verlangen Tollend op mijn benen Nuchter in een klap Nu je bent verdwenen De vraag is of je terug komt Het antwoord ken ik niet De toekomst brengt de waarheid Het heden alleen verdriet Ik zoek alleen de warmte En jouw armen om me heen Dan pas kan ik zeggen Ik ben niet meer alleen…
car6 september 2004Lees meer >

traanklank

netgedicht
3.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.960
jouw stem te horen in Berlijn kwam als een schok verdween, was slechts de radio die sprak met een Keuls accent zo lijkend op dat van jou voelde jouw vinger op mijn wang verglijden, vallen op de grond als een druppel regen dichtbij de Kurfürstendamm tussen de tegels verdwijnen…

die laatste kus....

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.622
zal ik liefde wezen het voelbaar verlangen in jouw nooit verdwenen lach die intense begeestering van schaduwtranen in het tastbaar gemis van de herinnering waar schimmige zielen verweven door elkaar hun duister verleden achterhalen en zij bevrijdt in zinderend verlangen de eeuwigheid proeven hun laatste kus…
danny cant.10 januari 2005Lees meer >

nieuw

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 997
demonen van de nacht hebben mijn hoofd verlaten en zijn nu stil verdwenen zonder met een deur te slaan de slierten van de morgen omringen ochtendlijk gevoel van nieuw en weer herhalen de aarzeling van sluipend licht een dag met vormeloze blik nog ongevuld en ongevreesd en schakel in een lange rij door wie mij opgedrongen?…
Raf Geusens14 oktober 2005Lees meer >

OVER TAAL

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 731
in dromen heeft die taal me lang geleden verlaten vertelt me niet meer wat ik toen heb beleeft of waarnaar werd gestreefd het leven is verdwenen uit de taal die ooit is geweest…
catrinus26 februari 2025Lees meer >

Zandkasteel

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 635
Dacht sterk genoeg te zijn maar reeds bij de eerste vloed verdween het als illusie in het wilde water bedolven door de golven mijn zandkasteel Wacht nu samen met de wind op het moment van stilte tot dan leef ik tijdloos verder met een half oog gericht op het teken van mijn zandloper om weer te starten met de bouw…
Gerardo23 april 2005Lees meer >

de tijd loopt door de sneeuw

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.528
Nieuwe gezichten dwarrelen op de voetstappen van oma En zo loopt de tijd door de sneeuw langs de voetstappen van oma Bedekt door nieuwe indrukken smelt de herinnering aan haar En zo loopt de tijd door de sneeuw langs vervagende afdrukken En zo loopt de tijd door de sneeuw langs de verdwenen voetstappen…

Zonder gezicht

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
ik zwaai naar het licht achter me volgt de schaduw nog zonder gezicht pas als ik kijk mijn handen laat zakken is er weer de oude egaliteit toch heb ik gezien waar zij is verdwenen door aarde en stenen finaal terug naar af om weer te verschijnen als licht wordt geblokkeerd en energie is geabsorbeerd…
wil melker7 oktober 2017Lees meer >

Zijn eigen schaduw

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
je droomde de werkelijkheid van glas waar ieder zijn eigen schaduw was verscheen en verdween zonder extra dimensie open en transparant tot je strandde weg wilde in verbergen met niets in handen pas later met hamer en een bak vol scherven heb jij jezelf uit de droom kunnen helpen…
wil melker15 februari 2017Lees meer >

Gelijk men kakkerlakken ziet

gedicht
3.9 met 31 stemmen aantal keer bekeken 11.047
Maar op de uren die, van de wijzers afgespat, verdwijnen en verdwenen zijn, hoewel ze in glitterpakken op het netvlies hangen. Dit is wat ons de wandklok toont. ---------------------------------------- uit: 'Circulaire systemen', 2002.…
Paul Bogaert29 september 2024Lees meer >

Achromatisch

netgedicht
3.5 met 37 stemmen aantal keer bekeken 1.918
de dag gleed als een geest in de schaduw van de nacht onaangekondigd vroeg en veel donkerder dan verwacht kleuren zijn verdwenen onder een deken van plots ingevallen duisternis slechts rimpelingen in zwart omtrekken vaag een silhouet een zijn zonder raakvlak een pijn zonder uitzicht voortijdig ontbonden zonder eeuwige rust…

TOEN

netgedicht
3.9 met 38 stemmen aantal keer bekeken 1.152
de zes verdwenen van zes naar zeven toen naar nu beslist in één zoen en nu? wat gaan we doen verzoenen? vrede voeding water medicijnen voor miljoenen wat zullen we doen? en toen......…

als een bom

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.082
als een bom sloeg hij in emoties spreek voor zich lopen zonder een woord te kunnen spreken dwalen in je eigen wereld waar in alles nu anders blijkt te zijn dan je dacht even hart en diep zuchtend en de rook blijkt verdwijnen gedurende in de tijd blijkt allemaal niet zo slecht als de rook verdwenen is…
natalja5 september 2007Lees meer >

oktober 2007

netgedicht
2.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.484
de wind waait anders in zijn aanval op het vallend blad de herfst kleurt bleker rode gloed verdween al in de zomer van dit miniatuur ik tol in dit kleine landschap als een stuurloze kastanje waarmee kale takken diabolo spelen misschien mis ik het dansen nog het meest…
jandeb23 oktober 2007Lees meer >

vroeg

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 799
ervaren vriend -die erg vroom is- beducht voor een mes in zijn geplooide halskraag verdween in het water intrige van niet-levende schapen ontstaan uit het vruchtbeginsel van een niet-luchthartig mens als met een trechter ingegoten arriveren trouwe bezoekers van de kersenbloesem onder klaaglijk-kreunend geluid bij de kern van de zaak…

Droomspiegel

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 501
Toen de maan de spiegel van mijn dromen was ik eerzucht vond in puur geluk zag ik de bomen als kameraden de natuur niet langer als knecht toen we struinden over de paden werden alle dromen superecht toen de wolken voor de maan verschenen leek het geluk weer plotseling verdwenen.…

als woorden niet langer meer woorden zijn

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 739
als woorden niet langer meer woorden zijn maar enkel nog schaduw van wat ooit is geweest, als de pit is verdwenen enkel de lege schaal nog rest schort er dan niets aan de geest? als een ja verwatert tot een ja-maar, of nog erger tot een ik weet het nog niet of laat maar voor mij is dat al heel lang voorbij!…

Vlinderen

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 749
Je raakte me aan even maar ik voelde hoe de winter van mijn wangen vloeide kijk, zei jij en wees verrukt een bonte vlinder aan jouw glimlach was een regenboog je wimpers dartelende vleugels in het blauw blijf, riep ik je schaduw na tot jij verdween en ik opnieuw de lente zocht…

'Witte wieven' bij Nijverdal

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 574
even plotseling als ze kwamen zijn ze weer verdwenen 'de witte wieven' hier in Twente heeft men er mee leren leven (zelfs tot folklore verheven)…

Lente

poëzie
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.957
De aarde straalt - Zij heeft een verdwenen Geluk in mijn ogen gehaald. Ik ben alles vergeten Wat ik zo even wist - Ach: wat is 't dat we weten? Wat is 't! wat is 't! Wat is 't dat we willen, Dan de kranke aarde in 't Zonlicht te tillen - Als een arm ziek kind!…

Het licht

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 990
Ze was als een bloem die bloeide in schoonheid zich koesterde in wat het leven haar bracht tot plots een schaduw de zon liet verdwijnen het kil werd om haar heen ze langzaam haar kleur verloor toekomst voorgoed verdween nu leeft ze met angst en pijn maar heeft ook aanvaard dat het warme licht haar spoedig komt halen.…

Lente

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.300
De aarde straalt - Zij heeft een verdwenen Geluk in mijn ogen gehaald. Ik ben alles vergeten Wat ik zoeven wist - Ach: wat is 't dat we weten? Wat is 't! wat is 't!…

nog niet geboren

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 566
ik kan de toekomst niet veranderen teleurgesteld verdween ik, voor nu.…
fairouz29 juni 2013Lees meer >

bloot gegeven

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 479
ze gaf een koele hand -het deerde niet- ik had het land aan onvolwaardigheid met wat ze doorgaf in haar lach raakte ze zichzelf al kwijt wetend dat ik meer zag dan wat vals geïllustreerd verdriet ‘nu dan’ dacht ik en vertrok geen spier haar vaste grond verdween omdat haar voet slechts zonder zwier naakt en waardeloos aan mij verscheen…
switi lobi20 oktober 2013Lees meer >

Mijn jas

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 533
mijn jas waar ik eens in huisde is mijn jas niet meer is mij vreemd ik gaf 'm aan iemand van alledag waar is nu toch mijn jas het boekje, waar is toch dat boekje waarin ik alles noteer al is de pen verdwenen droogt de inkt langzaam op zo langs de lijn der vergetelheid vraag ik me af, wat voor dag 't is vandaag…
LadyLove21 november 2013Lees meer >

Er waren naamgevingsproblemen

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 479
Ik weet niet hoe ik je noemen zal, Kind, zoon, diepstgevoelde eigenheid Die voor altijd verloren gaat - Die alleen geleefd heeft voor Je definitief verscheen, En al weer verdwenen was Voor het moment dat je het Levenslicht aanschouwen zou, Eigen, noem ik je, Gewoon eigen, Eigen voor mam en mij We houden van je, voor altijd,…