3205 resultaten.
gebroken verlangen
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.403 in de palm van zijn hand
ligt gebroken verlangen
waar liefde geborgen
schuilt in een traan
zachtjes gesloten
omklemming heel zacht
alle hoop verdween
verloren in een droom
en liefde ontglipt
gesloten handen
zacht verdwijnt
gebroken verlangen…
CEMETERY
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.692 Vragend naar je stem
die samen met je warme handen
met de avondzon was verdwenen
stond ik voor het koud stuk beton
De stilte antwoordde
Tranen rolden schaamteloos
Zoekend naar je drogende handen
maar enkel de bomen bewogen
en namen afscheid van je
met weemoedige golven
Zij deden wat ik niet durfde…
Over
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
3.957 Maar nu de wolk verdwenen is,
Denk ik steeds vaker terug aan toen.
Ik zou de tijd terug willen draaien,
en alles nog eens over doen!…
ENGELBEWAARDER
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
2.512 Maar eens dan zul je merken
dat ik niet echt verdwenen ben
als je in een kind zijn glimlach
die van mij terug herkent.…
Dronken van verlangen
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.802 Dronken van verlangen
Tollend op mijn benen
Nuchter in een klap
Nu je bent verdwenen
De vraag is of je terug komt
Het antwoord ken ik niet
De toekomst brengt de waarheid
Het heden alleen verdriet
Ik zoek alleen de warmte
En jouw armen om me heen
Dan pas kan ik zeggen
Ik ben niet meer alleen…
traanklank
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
1.960 jouw stem te horen in Berlijn
kwam als een schok
verdween, was slechts de radio
die sprak met een Keuls accent
zo lijkend op dat van jou
voelde jouw vinger op mijn wang
verglijden, vallen op de grond
als een druppel regen
dichtbij de Kurfürstendamm
tussen de tegels verdwijnen…
die laatste kus....
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.622 zal ik liefde wezen
het voelbaar verlangen
in jouw nooit verdwenen lach
die intense begeestering
van schaduwtranen
in het tastbaar gemis
van de herinnering
waar schimmige zielen
verweven door elkaar
hun duister verleden
achterhalen
en zij bevrijdt
in zinderend verlangen
de eeuwigheid proeven
hun laatste kus…
nieuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
997 demonen van de nacht
hebben mijn hoofd verlaten
en zijn nu stil verdwenen
zonder met een deur te slaan
de slierten van de morgen
omringen ochtendlijk gevoel
van nieuw en weer herhalen
de aarzeling van sluipend licht
een dag met vormeloze blik
nog ongevuld en ongevreesd
en schakel in een lange rij
door wie mij opgedrongen?…
OVER TAAL
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
731 in dromen heeft die taal
me lang geleden verlaten
vertelt me niet meer wat
ik toen heb beleeft of
waarnaar werd gestreefd
het leven is verdwenen
uit de taal die ooit is geweest…
Zandkasteel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
635 Dacht sterk genoeg te zijn
maar reeds bij de eerste vloed
verdween het als illusie
in het wilde water
bedolven door de golven
mijn zandkasteel
Wacht nu samen met de wind
op het moment van stilte
tot dan leef ik tijdloos verder
met een half oog
gericht op het teken
van mijn zandloper
om weer te starten met de bouw…
de tijd loopt door de sneeuw
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
2.528 Nieuwe gezichten dwarrelen
op de voetstappen van oma
En zo loopt de tijd door de sneeuw
langs de voetstappen van oma
Bedekt door nieuwe indrukken
smelt de herinnering aan haar
En zo loopt de tijd door de sneeuw
langs vervagende afdrukken
En zo loopt de tijd door de sneeuw
langs de verdwenen voetstappen…
Zonder gezicht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
531 ik zwaai
naar het licht
achter me volgt
de schaduw
nog zonder gezicht
pas als ik kijk
mijn handen
laat zakken
is er weer de
oude egaliteit
toch heb ik
gezien waar zij
is verdwenen door
aarde en stenen
finaal terug naar af
om weer
te verschijnen
als licht wordt
geblokkeerd en
energie is geabsorbeerd…
Zijn eigen schaduw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
539 je droomde
de werkelijkheid
van glas
waar ieder
zijn eigen
schaduw was
verscheen en
verdween zonder
extra dimensie
open en
transparant
tot je strandde
weg wilde in
verbergen met
niets in handen
pas later met
hamer en een
bak vol scherven
heb jij jezelf
uit de droom
kunnen helpen…
Gelijk men kakkerlakken ziet
gedicht
3.9 met 31 stemmen
11.047 Maar op de uren die, van de wijzers afgespat,
verdwijnen en verdwenen zijn,
hoewel ze in glitterpakken
op het netvlies hangen.
Dit is wat ons de wandklok toont.
----------------------------------------
uit: 'Circulaire systemen', 2002.…
Achromatisch
netgedicht
3.5 met 37 stemmen
1.918 de dag gleed als een geest
in de schaduw van de nacht
onaangekondigd vroeg en
veel donkerder dan verwacht
kleuren zijn verdwenen
onder een deken van
plots ingevallen duisternis
slechts rimpelingen in zwart
omtrekken vaag een silhouet
een zijn zonder raakvlak
een pijn zonder uitzicht
voortijdig ontbonden
zonder eeuwige rust…
TOEN
netgedicht
3.9 met 38 stemmen
1.152 de zes verdwenen
van zes naar zeven
toen naar nu
beslist in één zoen
en nu?
wat gaan we doen
verzoenen?
vrede voeding water medicijnen voor
miljoenen
wat zullen we doen?
en
toen......…
als een bom
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.082 als een bom sloeg hij in
emoties spreek voor zich
lopen zonder een woord
te kunnen spreken
dwalen in je eigen wereld
waar in alles nu anders
blijkt te zijn dan je dacht
even hart en diep zuchtend
en de rook blijkt verdwijnen
gedurende in de tijd
blijkt allemaal niet zo slecht
als de rook verdwenen is…
oktober 2007
netgedicht
2.7 met 18 stemmen
1.484 de wind waait anders
in zijn aanval
op het vallend blad
de herfst kleurt bleker
rode gloed verdween al
in de zomer van dit miniatuur
ik tol in dit kleine landschap
als een stuurloze kastanje
waarmee kale takken diabolo spelen
misschien
mis ik het dansen nog het meest…
vroeg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
799 ervaren vriend
-die erg vroom is-
beducht voor een mes
in zijn geplooide halskraag
verdween in het water
intrige van niet-levende schapen
ontstaan uit het vruchtbeginsel
van een niet-luchthartig mens
als met een trechter ingegoten arriveren
trouwe bezoekers van de kersenbloesem
onder klaaglijk-kreunend geluid
bij de kern van de zaak…
Droomspiegel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
501 Toen de maan
de spiegel van mijn dromen was
ik eerzucht vond in puur geluk
zag ik de bomen als kameraden
de natuur niet langer als knecht
toen we struinden over de paden
werden alle dromen superecht
toen de wolken
voor de maan verschenen
leek het geluk
weer plotseling verdwenen.…
als woorden niet langer meer woorden zijn
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
739 als woorden niet langer
meer woorden zijn
maar enkel nog schaduw
van wat ooit is geweest,
als de pit is verdwenen
enkel de lege schaal nog rest
schort er dan niets aan de geest?
als een ja
verwatert
tot een ja-maar,
of nog erger
tot een ik weet het nog niet
of laat maar
voor mij is dat al heel lang voorbij!…
Vlinderen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
749 Je raakte me aan
even maar
ik voelde hoe de winter
van mijn wangen vloeide
kijk, zei jij en wees verrukt
een bonte vlinder aan
jouw glimlach was een regenboog
je wimpers dartelende vleugels
in het blauw
blijf, riep ik je schaduw na
tot jij verdween en ik
opnieuw de lente zocht…
'Witte wieven' bij Nijverdal
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
574 even plotseling als ze kwamen
zijn ze weer verdwenen
'de witte wieven'
hier in Twente heeft men
er mee leren leven
(zelfs tot folklore verheven)…
Lente
poëzie
2.7 met 9 stemmen
1.957 De aarde straalt -
Zij heeft een verdwenen
Geluk in mijn ogen gehaald.
Ik ben alles vergeten
Wat ik zo even wist -
Ach: wat is 't dat we weten?
Wat is 't! wat is 't!
Wat is 't dat we willen,
Dan de kranke aarde in 't
Zonlicht te tillen -
Als een arm ziek kind!…
Het licht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
990 Ze was als een bloem
die bloeide in schoonheid
zich koesterde in wat
het leven haar bracht
tot plots een schaduw
de zon liet verdwijnen
het kil werd om haar heen
ze langzaam haar kleur verloor
toekomst voorgoed verdween
nu leeft ze met angst en pijn
maar heeft ook aanvaard
dat het warme licht
haar spoedig komt halen.…
Lente
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.300 De aarde straalt -
Zij heeft een verdwenen
Geluk in mijn ogen gehaald.
Ik ben alles vergeten
Wat ik zoeven wist -
Ach: wat is 't dat we weten?
Wat is 't! wat is 't!…
nog niet geboren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 ik kan de toekomst
niet veranderen
teleurgesteld verdween
ik, voor nu.…
bloot gegeven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 ze gaf een koele hand
-het deerde niet-
ik had het land aan onvolwaardigheid
met wat ze doorgaf in haar lach
raakte ze zichzelf al kwijt
wetend
dat ik meer zag
dan wat vals geïllustreerd verdriet
‘nu dan’
dacht ik en vertrok geen spier
haar vaste grond verdween
omdat haar voet slechts zonder zwier
naakt en waardeloos
aan mij verscheen…
Mijn jas
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
533 mijn jas waar ik eens in huisde
is mijn jas niet meer
is mij vreemd
ik gaf 'm aan iemand
van alledag
waar is nu toch mijn jas
het boekje, waar is toch
dat boekje waarin ik alles noteer
al is de pen verdwenen
droogt de inkt langzaam op
zo langs de lijn der vergetelheid
vraag ik me af, wat voor dag 't is vandaag…
Er waren naamgevingsproblemen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
479 Ik weet niet hoe ik je noemen zal,
Kind, zoon, diepstgevoelde eigenheid
Die voor altijd verloren gaat -
Die alleen geleefd heeft voor
Je definitief verscheen,
En al weer verdwenen was
Voor het moment dat je het
Levenslicht aanschouwen zou,
Eigen, noem ik je,
Gewoon eigen,
Eigen voor mam en mij
We houden van je, voor altijd,…