1045 resultaten.
Luisteren aan het einde
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
766 Doodgaan is het ergste niet –
dat is: niet te horen
waarom en waarvoor je
gekomen bent, hier, waar
vandaan je nu gaat vertrekken.
Wie of wat heb je gezocht ?
Geen doelgerichte tocht,
geen heldere koers doet zich
voor, achteraf of alsnog,
naar een bestemming, een naam.…
waar wij ons kunnen warmen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.013 de grond is wit de lucht is nevelgrijs
maar wij zijn mensen die ons buiten wagen
in donzen mantels die ons lijf behagen
vertrekken wij dik ingepakt op reis
geen angst of twijfel brengt ons van de wijs
wij stellen aan het gaande pad geen vragen
hoe lang het nog zoveel gewicht kan dragen
en denken niet aan onbetrouwbaar ijs
de bloedstroom…
Eindeloos
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
2.370 uit vergeten grijs verleden
en in marmer vers gesneden
nadenkend blijf ik even staan
bij hetgeen jouw rustplaats is
maar vind er geen betekenis
voor mij ben jij een vleugje wind
de koestering van de zomerzon
jij bent in al wat nieuw begon
ik hoor je in het lachend grint
zingend in bomen, zelfs het hek
fluistert jouw naam bij mijn vertrek…
WEGWERPGEDICHT (beperkt houdbaar)
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
3.291 opfrissen
vertel mij welke vorstin verjaarde op negen
en twintig april of vieren wij de stervens-
koude sterfdag van de kak met verantwoord
vals vioolspel: Wilhelmus in het Vondelpark
een stap in een kleumend winkelcentrum
een blik op een verkreukeld laken met
afgedankt speelgoed, een discodreun van
achter een oranje plastic zeil en ik vertrek…
in memoriam
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.395 in memoriam sororis meae
23 januari anno domini l998
jij kruipt naar haar toe
jij schaart haar in jij weidt haar
af tot op het bot
heer en meester ben jij kreeft
van haar liefde echter niet
het laatste vertrek
een kist en wilde ganzen
uiterwaardenwaarts
hellouw door tot aan de waal
waar de veerman niet meer vaart
in de tocht een wak…
profiel
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
594 vraag ik me af hoeveel levens ik al geleefd heb"
misschien ben ik dronken
door de leugen van het leven
misschien ook niet
misschien zal ik het verzonnen deel
van uw waarheid worden, gelijk een vloot
van vlinders aan een denkbeeldige hemel
of een losse lijn
in een langere gedachte waar geschrei weerklinkt
om het loodbloedend vertrek…
Volgende
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
501 We staan na het vertrek van Agnes Kant
Al klaar om ook JP weer uit te wuiven
Want zuur zijn voor het CDA de druiven
Verhagen heeft het mes al in de hand
Dat hij straks krachtig in zijn rug zal steken
Om hem vervolgens dankbaar toe te spreken.
----
HILVERSUM - Bijna een kwart van de CDA-stemmers (24 procent) wil…
Vólgende
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
548 We staan na het vertrek van Agnes Kant
Al klaar om ook JP weer uit te wuiven
Want zuur zijn voor het CDA de druiven
Verhagen heeft het mes al in de hand
Dat hij straks krachtig in zijn rug zal steken
Om hem vervolgens dankbaar toe te spreken.
------
HILVERSUM - Bijna een kwart van de CDA-stemmers (24 procent) wil…
Bezoek
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
694 De lust om te vertrekken was me vergaan, ik pakte uit
met een borrel tegen de ergernis.
Bakte een uitsmijter en zette de televisie aan.
....door problemen met het besturingssysteem....
voor nabestaanden en familie....…
Verankerd
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
817 Wat doe je als je bent geworden
Wat je nooit had willen zijn
Je niet trots bent op je prestaties
Ook al zijn die indrukwekkend klein
Als al wat kracht geeft
Is weggevallen
Je kapot bent na weer zo´n lange dag
Hoop je vergeefs
Op nog iets beters
Of geef je op en tel je af
Lijdzaam wachtend
Tot het jouw beurt is
En je Godzijdank
Vertrekken…
VERDWIJNEND EN VERSCHIJNEND BELEVEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
415 Een reis gaan maken,
's morgens vroeg vertrekken;
op gras en daken
glanzen zonnestrepen,
wekken vrolijke vragen.
De hoge oever
is vol luchtig fluitenkruid:
tere zuiverheid
van fijn versnipperd wit
geeft golvende gedachten.…
Berecht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
725 Ondanks 'n helpende hand en bezwerende gesprekken,
worden zij begeleid naar confronterende vertrekken.
En gedwongen met gekluisterde handen,
worden zij deelgenoot van ontluisterde banden.
En ondanks hun plichten en rechten,
is er 'n weifeling tussen zwichten of vechten.…
Het ware Kerstverhaal
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.600 hij bleef wantrouwig maar trouw
en tilde haar op de ezel
nog lang na hun vertrek
klonken spot en hoongelach
de twijfel maakte hem gek
het was in die tijd van barre koude
dat de lange reis was volbracht
het geesteskind, een zoon, werd geboren
midden in de winternacht
Jozef legde hem in een kribbe
en huilde zacht…
De desperate dronkaard
poëzie
1.6 met 5 stemmen
1.467 Hij wil gelaten van dit leven scheiden
Voorgoed vertrekken uit dit somber oord,
Waar niets hem noch kan boeien noch verleiden,
Hij heeft te veel gezien, genoeg gehoord.…
Zomers soeverein
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.173 gelijkenissen van dieren in een gedicht
zomers menselijk wil je zijn
en dat probeer je
ondanks dat laveloze geschater
van oorlog en destructie in jouw geest
met de grimas van vrede op jouw gezicht
terwijl je stil de laatste berichten leest
weet je het eigenlijk wel zeker
de mens is erger dan het beest
zomers soeverein wil je zijn
ondanks vertrekkende…
Tapdanser ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
403 alvorens ik vertrek leer mij
zodat ik weet dat ik niet verlies
wat je hebt verwoord en gegeven
als tapdanser op een wankel koord
wat nog moet worden geweven, als ik
de aangelijnde wind had aangehoord.…
Brekend in een kus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 schuimende golf
toren van levend licht
veraf, nu angstig dichterbij,
wie niet wil winnen,
heeft al verloren,
kom aan mijn borst
spat in mijn hoofd uiteen, ook jouw
uur komt al rol je weg,
je kromt je, als wolf
stort je op je prooi ,
ebt weg, stervend in je zelf,
brekend in een kus op het zand
verdampt in druppels mist,
luidt vertrek…
Een zonderling heb ik gekend
poëzie
4.5 met 2 stemmen
916 Hij hokt nog steeds in zijn bedompt vertrek,
Terwijl zijn glimmend oog in het ledig staart,
Zijn ziel gelijkt een oord, dat riekt naar drek,
Want afval is het al, wat hij vergaart.
En buiten, zie de zon, het geurend woud,
De weelde der natuur, gij met uw goud,
Wat baatte het uw ziel, uw lijf, uw huis?…
De eindeloze bloesem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
718 hoe lang kan een tel zijn
op 't moment van vertrek
je raakt dan aan de stille waarde
en leven met liefde wordt toegedekt
onderwijl we elkaars hand dragen
op weg naar daar, de rustende aarde
hoe lang kan een tel zijn
wanneer dichtbij, als nabijheid voelt
proef dan van zoete woorden
ook als een ervan al raakt aan overvloed
maar soms zegt zwijgen…
Voetsporen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
522 zwart gepoetst lijken ze sprekend op elkaar
weliswaar de ene rechts, de ander links
in het midden verbonden door een rits
met mijn rechter hand gestoken in de één
de linker aandachtig verborgen in de ander
stond ik plots met handschoenen aan
eerste paasdag was ze onverwacht verdwenen
geruisloos en blootvoets opgestegen
alle nagels voor vertrek…
achteravond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 zichzelf ontzien, niemand
vergeet te drinken, er staat een
buitenwacht voor de deur, het is een
vreemdeling zeker, een rillend lijf
een klepperend kunstgebit, de muziek
is bijna geruisloos maar draaglijk
de vloer lijkt geveegd, de lucht
ruikt naar ingehouden adem
men mist elkaar, bijna vergeetachtig, op een
bult wachten hun jassen op vertrek…
een ordinaire morgen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 nu klaar om te vertrekken,
te voet naar het station.
ik kan geen tijd meer rekken,
de trein komt aan op het perron.
na een uurtje rustig sporen
met wat lezen en iets snoezen,
in het Brusselse aangekomen
dan roep ik...
leve het werk en de volle bloezen!…
De zegeningen van de misantropie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
668 Het tocht in mijn vertrekken en de zoldering gaat kraken.
Is er dan geen afgrond hier, waar ik me in kan storten
Wat zou het toch een zegen zijn mijn leven in te korten.
Hoera het is weer zondag, een straf om uit te zitten,
men moest, net als de puber doet, hem helemaal verpitten.
De taart in zeven stukken, de koffie in de kopjes.…
Aanraken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
647 Ze konden het binnenland niet aanraken
die warme zomerdag, nevelwind
in de duinpan zonder schuilhut
toen hij naast haar zat in dagdromen
uitgeput door een gehaaste eruptie
van doorwinterde corrupte emoties
een vertrekkende zon voorvoelde regen
die hen vergezelde toen ze terugreden
op roestige paarden door het bos
met overal fluitenkruid…
Cemetery blues
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
685 De klokken luiden, afscheid wordt genomen
Een korte plechtigheid, een vers, een lied
De gang naar ‘t kerkhof, nee, die is er niet
Ik zie de stoet vertrekken langs de bomen
De oude zerken staan hier schots en scheef
En ook de houten kruizen, half vergaan
Waarop al lang de namen niet meer staan
Daar weer en wind ze langzaamaan verdreef…
Het woord heet hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 We vertrekken van waar we nu toevallig zijn,
ervaren samen en alleen die intense zielenpijn.
We voelen het huidige, het pure, het intense zwijgen,
het verwerken en visualiseren hoe staande te blijven.
Het voelt als verhaal wat ook ons hart deed openbreken
we ook meteen beetjes mee stierven en adem kweken.…
Gate eleven (11)
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
681 Koffer in mijn hand,
Rennend naar de band,
Mensen hand in hand
Opschieten mijn vliegtuig gaat weg
Andere mensen op naar hun vertrek,
Oh en ik die maar tijd rek
Bijna vallend op de vloer,
Mensen die verschelen het geen moer
En ik die naar gate eleven loer
Daar ja eindelijk,
Mensen kijken pijnlijk,
Mijn vliegtuig is weg waarschijnlijk…
Artemis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
442 Gisteren maakte de NASA bekend dat de lancering van Artemis wederom vlak voor vertrek moest worden afgeblazen. Ter info: een testvlucht van het prestigieuze ruimtevaartproject van de krachtigste raket die ooit gebouwd is - de Domtoren past er net in - kost de NASA 4 miljard (dollars, geen mijlen).…
DUIZENDPOOT
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
522 Het gehate beest houdt voortdurend jacht
op mug, vlieg en wants, die ongewenst zijn,
is in elk vertrek een vlijtige wacht.
Tijdens het dagelijkse eetfestijn
toont de engerd zijn verdelgende macht,
houdt de verblijven der mensen steeds rein.…
IN DEN SWARTE KAT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
479 Vrolijk verkopen van spijs en drank verblijdt
het vertrek, waarin plechtige stemming
van de abdij heerst bij milde schemering,
zich op donker hout van wand en kast verbreidt.
Gezellig zitten en genietend smullen;
zacht geruis roept je naar het nabije Slot,
dat ieders verbeelding rijk wil vullen.…