2730 resultaten.
Tederheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
635 Een vlinder vers uit de cocon
met natte vleugels nog
en verbaasde ogen
het felle van zijn eigen kleuren
en dan die bloemen
ze wiegen zo mooi in de zon
op hun ranke stengels
om te stelen
dronken van hun zoete geur
fladdert hij verrukt
van geel naar rood naar blauw
een regenboog…
Geloof
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
537 Ik vleugel kleuren in dit paradijs
waar iedereen afhankelijk is
van wat anderen willen.
Niets danst met mijn muziek
zo lekker ritmisch als zo stil
om elke lach te kunnen weerkaatsen.
Nee, ik wuif mijn elegante hand
en steek de loftrompet omhoog
voor ieder, die nog in zichzelf gelooft.…
onbesuisde liefde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 Een hemel met engelenschare,
bovengoddelijk geheim…
In dit windstille uur knoop ik vleugels aan mijn hart,
en stort mij onbesuisd in jouw duistere diepte.
Innig
adem jij voor mij
een heldere midzomernacht……
In het holst van jouw arm
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
800 de lommer van jouw lijf
is mijn bladerdak
in het holst van jouw arm
slaap ik best
in de gloed van jouw lichaam
vlieg ik telkens voor 't eerst
op jouw stem die de storm in mijn vleugels beheerst
keer ik elke keer weer naar ons nest…
Raadselachtig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
602 balanceren op jouw vleugels
gekscherend in de wind
laat ze vieren alle teugels
dansend als 'n zomerkind
op grote hoogte weer dichtbij
vliegen wij dan roekeloos
gedragen door liefde van weleer,
voordat jij de vrijheid koos…
Een droom
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
543 In mijn droom kan ik vliegen
ben ik als een vogel zo vrij
stuurloos dwaal ik in het rond
waar naar toe
heel even naar boven
kijken hoe het met ze gaat
samen spelen
emoties delen
luisteren naar hun stem
mijn vleugels worden moe
ik dwarrel naar beneden
en glimlach tevreden.…
Met verte als bevrijder
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 jij bent
op vleugels weggegaan
op zoek naar nieuwe einders
voor jou
heeft alles afgedaan
met verte als bevrijder
in scheervlucht
kijk je om en zweeft over
de plaats waar jij niet aarden kon
langzaam neemt
het cirkelen een eind
tot jij in strakke vlucht verdwijnt…
Ooit spreidde wit
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
616 de kerkklok
luidde zijn
enkele slag
ik wist
dat zwart
gewonnen had
ooit spreidde wit
zijn vleugels
voor een nieuw begin
vulde leven
haar warme
kleuren teder in
tot de schaduw
langer werd
het licht vertraagde
de kerkklok
in eentonigheid
aanwezigzijn vervaagde…
Onder de gordel...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
900 Kriebels in de onderbuik en een on-
verdroten passie slaan hun vleugels uit.
Onderwijl leggen woorden het af tegen
driften die nauwelijks zijn te vermijden.
Ongebreidelde transpiratie van warme
lichamen tegen elkaar.
En waar communicatie is gestoeld op een
andere leest.
Want onder de gordel telt het meest...…
Wolken jagen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
512 Wolken jagen,
Wolken jagen,
De onrust moet eruit -
Zonder vleugels komen
Mensen voorbijgedreven;
De lucht klaart
En kleurt hemelsblauw,
Tussen twee knuffels
En een zomervest
Bloeit een zonnebloem
Bad Meinberg, Duitsland, dinsdag 12 augustus.…
Vluchten is voorbij
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
623 brandend zal de zon
mijn vleugels schaken
ik ben gestrand
eeuwig zal de wind
mijn kleuren dragen
ribbels over liefde
schrijven in het zand…
Vluchten is voorbij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
765 ik ben geweest
jij hebt gebeden
we hebben zij
aan zij gestreden
voor leven als ons recht
het vluchten is voorbij
de laatste ochtend
gaat mij raken
brandend zal de zon
mijn vleugels schaken
ik ben gestrand
eeuwig zal de wind
mijn kleuren dragen
ribbels over liefde
schrijven in het zand…
afscheid van een pennenvrucht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
441 op tafel slechts één rode
anjer, bloedrood schreeuwend,
vuurrood dood
een fruitvlieg dronk van zoete wijn
haar vleugels kleefden
aan het zilte glas, doorschijnend
zijn het uitzicht -en
dat rood
ik spreek in raadsels, want het zingt
een requiem vol pijn…
Donderdagochtend
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
662 tramrails liggen er verlaten bij
men fluistert dat ‘ie al meer
dan een half uur vermist wordt
het bord dat aankomsten voorspelt
lijkt van slag, en geeft aan dat ‘ie
er had moeten zijn
in de verste verte
is er nog altijd geen ros in aantocht
dus klim ik weer op de fiets
de wind geeft mij vleugels…
Geluid van vogels
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
613 De taal der vogels
in urgentie van jouw dromen
merels, zwarte kraaien
duistere vleugels naar de dood
soms ontwaakt er een zombie
op zijn grafsteen beitelt hij
woorden over liefde
er is geen onverschilligheid hoorbaar
in het geluid van vogels
komt het voorjaar nooit te vroeg.…
voorbij (2)
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
580 de schaduw van de rand
van de hoed viel op zijn
gezicht
voorbij gelijk en ongelijk
droeg hij zijn gekneusde
ziel op vleugels naar
het open veld
voorbij papier en lawaai
wist hij dat de gewatteerde
handschoenen zijn val niet
konden breken
hij keek in de verte alles
werd hem duidelijk…
Herfst-(mist)
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
751 Einde zomer-
een vlinder vouwt
haar vleugels.
Voor dag en dauw
staat de mist reeds
in de file.
Duinen-
het helmgras wuift
naar strandjutters.
Oktober-
een oudroze stokroos
hangt haar kopje.
Herfst hangt
hoog in de kraag en vraagt
om jas en sjaal.…
Zo stil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
189 Je lag zo stil vannacht zo stil
dat ik ademde voor jou
en dat ik even dacht
Ik zag je vleugels uitgevlogen
doormidden
geschubd je wervelkolom
zo stil gekronkeld als een slang
die koudbloedig wacht om toegedekt te worden
Eindelijk, eindelijk
draaide je om
Jeroen van der Doef…
Trap naar de zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 te laten groeien en mee te vliegen
in cirkels rond te drijven op de luchtstroom
eenvoudig vleugels te openen en te sluiten…
de ribben zijn van het geraamte
gedicht
3.6 met 12 stemmen
11.533 de ribben zijn van het geraamte
het mooiste onderdeel, ze doen
aan vleugels denken of een soort
accordeon waar leven in- en uitgaat
je ziet ze beter
na de hongersnood of in het massagraf
het zijn de rimpels in het zand
als de zee zich heeft teruggetrokken
het zijn de breekbaarste takken
van de bomen die in open vrachtwagens
worden weggevoerd…
twee
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
803 ik heb je woorden uitgeblazen
en zacht je ogen dichtgeplooid
nu kleed ik uit jouw tere huid
terwijl mijn oog er licht op gooit
mijn oor heeft zoet geruis gevoeld
de vleugels van mijn neus zijn stil
ik zie jouw handen geurig woelen
en wat jij denkt is wat ik wil…
Vogel
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
4.434 Ik heb je gezicht ontmoet
het ging naast mij zitten
Grote vogels klapten hun vleugels uit
en ik greep me vast aan hun poten
Langs heuvels langs dalen vlogen wij
te snel voor mij te langzaam voor jou
je ogen raakten het wit van de maan
en je overdenkingen waren niet meer te peilen…
Voor Anne
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.057 Als bloemen de kelken sluiten
De moede hoofden buigen
Als vlinders de vleugels strijken
Het tere lijf ten ruste wordt gelegd
Als de dag haar einde nadert
En de nacht al zwijgend op je wacht
Dan zingt de merel
Van het leven
Dan zingt de merel
Van de volgende dag…
Maar misschien wel goddelijk
gedicht
3.0 met 14 stemmen
16.705 Boodschapper van de goden
zet zich af van deze heuvel
vleugels bewegen driftig
aan zijn hiel en in zijn kroon.
---------------------------------
uit: ‘Proeven van moord’, 2005.…
Als de nacht kilt
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.583 Hou me vast wanneer de dag
naar schemer drijft
de avond langs mijn lippen strijkt
met huiverende vleugels
en als het duister stilte brengt
omarm dan ook de angst
die je ontbloot in ogen ziet
want jij alleen verwarmt de kilte
de nacht is blind voor het verdriet…
Gambade
netgedicht
3.4 met 33 stemmen
985 nee, ik schep niets
ook geen afstand
schik mijn veren
slechts wat warmer
onafhankelijk van toevallig
beschikbare schouders
onder plooigezichten
van meelevend marmer
deze zomer is te verbleekt
om de ondergaande zon nog
onder zijn vleugels te nemen
nee, ik schep geen afstand
maar een volle wintertooi
om weer aaibaar te zijn…
scherf
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
985 Vrouw op vleugels...
Scherven......
Wie kan hem helen?…
Albatros
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
735 Breng je vleugels dichterbij
laten we de hemel plukken
zij aan zij.…
slaap (2)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
516 de nacht spreidt haar oneindige vleugels uit
traag smoort ze het leven van alledag
de duisternis blaast het licht uit onze ogen
wie durft de dag te verlaten?
de slapelozen van de nacht
gevangen in het geluid van de ademhaling
belegerd door melancholische tobberijen
en altijd de angst om de kust te verlaten…
Onkruid
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
2.157 ontkiemend onkruid
bedreigt zijn leven
zodra het zich sluipend
onderhuids zal bewegen
woekerend onkruid
geworteld in zijn brein
kweekt verwarring en angst
en laat ons droef te moede zijn
nietsontziend onkruid
doet ons de handen vouwen
en stilstaan in de lucht
op vleugels van vertrouwen…