Alle inzendingen over wandeling

1727 resultaten.

Sorteren op:

Deventer

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.578
Zijn wereld is een wandeling, langs IJssel, marktplein en het oude Bergkwartier, dagelijks te herhalen. Een woede ligt erin besloten, monotoon; de kop van vrijheid, nauwe straten, steeds dichterbij.…

televisie uit vanavond

hartenkreet
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 496
het knopje" uit" gedrukt vanavond geen tv voor mij te veel oorlog en razernij mijn laarzen aan en ingerukt… de avond valt zo mooi gestaag wandelen langs de waterkant het maanlicht schittert zo charmant zo'n stille avond die voel ik graag vogels zingen hun laatste lied zoeken slaapplaats in de bomen ik luister en… begin te dromen over…

Seneca

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 672
Verdraag elke gesteldheid En wandel zonder bonte smuk Tevreden met pech of geluk Zoals de natuur je vond Er zit een wijsheid in jezelf Die je op de levensweg begeleidt Richtte de vals betichte filosoof Welke een stoïcijnse leer voorstond Nu doodbloedend in zijn geloof Deze woorden tot zijn vrouw De slagaderen kalm opengesneden Zodat…

il pleut - het pleurt

hartenkreet
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.997
aan de wandel droop de hemel alles duister verwaaide luister zong stil verdriet een droevig lied onophoudlijk in coupletten soms hield ik stil dan hield het even op het was te kil om te blijven staan pas na een sanitaire stop een poep een scheet te Petten met in de hand een bakkie pleur kreeg het bestaan weer kleur in het voorbijgaan…

GROENENDAAL HEEMSTEDE: HOGE BOMEN VANGEN NIET ALLEEN VEEL WIND (Monique ontmoet Jan Jacob; Jan Jacob ontmoet Monique)

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 501
Hoge bomen vangen niet alleen veel wind maar ook veel dierbare bevindelijkheid door de toppen van hun kunnen en de oneindige lengte van hun bestaan weten ze wandelaars te verbinden om in respect te zeggen wat ze vinden spontaan lopend met een speelse hond gaat de groet, het praatje over in gesprek met als eerste de verbazing over de bomen…

Maanwandeling

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 188
Ik wandel vandaag op mijn gemak naar de maan Men zegt, de weg is helder, goed begaan. De arctische planeten, welgezind, begroet elke ster deze ruimte zeer bemind.…

De gedroogde bloem

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.502
Weer een gedroomde wandeling achter de rug, zicht op bloemen, droog in een vaas. Ze is weg.…

Leeg huis

netgedicht
3.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 5.449
Een huis waarvan de bewoners zijn vertrokken op eentje na laat voelen dat er geesten zijn ravotten met de haren van de hond de tocht als er een deur opengaat drie engelen binnenlaat één zet er thee, ruimt de aanrecht op die met tonsuur gaat wandelen met de te dikke hond, één zoekt de kleren uit, de bruikbare in zakken dan praten ze nog wat…

Immermeer

netgedicht
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.985
dwalend door deze tuin heb ik niet de vraag wie heeft eerder hier gestruind waar ik speel en zinnelijk verzoek zijn geen sporen van frekwentief bezoek ook als ik vlei naar paralelle hof via zout naar zoet proef ik dat ik bof nieuw is dit wandelen voor mij immer weer niet om huid of dal doch mijn lust naar meer…
montanero2 oktober 2005Lees meer >

De wereld

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 12
Ik wandel door dagen, door regen en wind, Op zoek naar de rust die geen mens ooit vindt. Mijn dromen zijn groot, mijn nachten zijn lang, Mijn hart vol met hoop, maar mijn hoofd vol gezang. Al valt heel de wereld, al breekt wat ik had, Ik blijf steeds mezelf, op mijn eigen pad.…
Rob Evon12 november 2026Lees meer >

Alzheimer

netgedicht
4.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.536
Je wandelingen door het bos duurden steeds wat langer omdat je vaak de weg verloor. Tijdens het avondmaal verviel je soms in een starend zwijgen waaruit je plotseling ontwaken kon om in vrolijk lachen uit te barsten.…

In Exsilium

netgedicht
5.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 707
Meestal is de lucht hier gevuld met zinderend stof behalve wanneer er een westelijke zeewind waait dan kan de verte pijnlijk helder zijn de zon schijnt hier van kleur te veranderen met het wisselen van de jaargetijden en de toevallige regen ruikt naar mos en paddestoelen ik wandel veel door het rotsachtige bergland me verbazend over…

Marie-Louise

netgedicht
4.2 met 44 stemmen aantal keer bekeken 1.796
Ik herinner me opeens onze wandelingen in Parijs, de boulevard, de Seine, het jubelen van de felgekleurde herfst onder onze voeten. Waarom zijn we toen niet verder gegaan? Waarom moest het begin gelijk ook het einde betekenen? De wind is koud en winterdagen dwarrelen, fluisteren als droge bladeren.…

De herfst

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 759
Wandelen tussen ritselende bladeren klinkt als zachte muziek. Opsnuiven van houterige geuren en bruin-oranje kleuren. Wind die giert tussen kaal wordende bomen. Uitgewaaid, met rode wangen huiswaarts keren om dan weg te dromen bij een knetterend haardvuur verstrengeld bij elkaar. De herfst is daar.…
Carry23 oktober 2007Lees meer >

Gids

hartenkreet
4.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.560
Vanzelfsprekende natte wang bij een plotseling geopende deur, draagt een levensbagage van ongelijke kleur, De oude glinstering bij het einde van de wandeling, aanschouwt een nieuwe herinnering bij het begin van een verovering, de wind verdoezelt het ogenblik, de regen verborg de gevallen tranenblik, in de avond als antwoord...vandaag…
Marcel8 februari 2008Lees meer >

Onvermogen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 778
Hij wist niet meer dan dat god hem ongenadig was Er klonken in Maiernigg andere vogels er waren andere open ramen en deuren hij werd zelf groter dan zijn vest, zijn pantalon zelfs rende hij zijn wandeling voorbij En alles wat er klonk was een hand die langs een natte tijgervacht opstreek. God, zei hij, God!…

thuiskomst

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.018
het regende die dag janneke had haar hoofd gebogen haar gezicht verborgen achter een gordijn van haren de kamer was donker op tafel nog de krant van een maand terug opengeslagen de spaarlampen kropen naar het volle licht gaven de boekenkast glimmende ruggen haar voetstappen klonken als vanouds we zijn nooit weggeweest wandelen…

De verte in je ogen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 616
natuurlijk droom ik over zon en grazige weiden maar altijd met jou bij me over zee en strand op een subtropisch eiland wandelend hand in hand maar het liefst zie ik de verte in je ogen reizen we de stilte door naar plaatsen waar woorden onnodig zijn door het schitterend decor omdat leven de hoofdrol speelt in het geven aan elkaar…
wil melker7 januari 2015Lees meer >

Weerbarstige ziel

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 654
je bent aanhef voor dronkemanstaal wankel evenwicht uit ’t verleden je loopt over de kade als gedicht en levenslied jouw levenskrachtige bloed stroomt door ieders stoffelijk lichaam jij bent het eergevoel, de duisterwetenschap en lege spiegel van de nacht psycholoog van de aandacht dat ben jij, vanaf de wedergeboorte tijdens eenzaam wandelen…

geachte confrère

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 578
bewijs want zoals u ziet is dit gevaarte onderhand al grijs bejaard en is het spek verhard tot steen mijn cliënt hier in deze stoel schudt zijn hoofd en grijnst mismoedig daar de fondant zijn gebit naar een zeker gebod verwijst hoe minuscuul is het feit dat bedrog geen wijsheid kent en dat uw betoog als een fuga de getuigen laat wandelen…
elze15 januari 2011Lees meer >

Met het blote oog

netgedicht
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 558
vaak loop ik rustig te wandelen kijk uit mijn ogen en aanschouw het weidelandschap ik kan de natuurgeluiden aan mijn oren horen zij vliegen wijd en zijd door de lucht en trekken verder met gespreide vleugels doen ze andere dingen die ik niet bezit maar op mijn rug rust de wind ik adem in, adem uit met vreugde want aan mijn hartslag…
Quicksilver16 februari 2011Lees meer >

In Uw Licht

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 510
In Uw Licht kan niets mij raken , in Uw Licht blijft alles groen, in Uw Licht wil ik blijven voortgaan, wil ik zelfs NIETS overdoen, in Uw Licht spreek ik de waarheid, ook al staat het de wereld niet aan, in Uw Licht wil ik blijven wandelen, in Uw waarheid blijven staan, wereldse tongen vernachelen mij, ‘k zie véle ogen leeg en schril,…
Marijke Vos13 september 2015Lees meer >

Het kwaad

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 622
Waar zit het kwaad zijn het de onzichtbare zielen die uit wanhoop handelen of zijn het de barbaren van IS die tussen gewone mensen wandelen onverwacht toeslaan en dood en verderf zaaien en onschuldige levens vernielen en nabestaanden achterlaten met verdriet en pijn niemand weet wanneer er een einde komt aan deze terreur maar het kwaad…
marijke27 juli 2016Lees meer >

Het alarm ging af

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 417
Het alarm ging af in mijn buik, dacht ik maar het loeide al veel eerder op mijn huid voor onbegrepen gevaar Dan ging ik ervandoor sloeg om me heen, of dicht als een ijzeren klem Ik was een wandelend fort vermomd als meisje verlangend naar contact dat ik niet verdroeg zonder noodzaak en harde afspraken Nog steeds wil ik niet…
Zywa20 april 2020Lees meer >

Hazenpad

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 422
Wilde lekker relaxed een stukje fietsen in de zonnige blije lentenatuur maar velen hadden ongeveer hetzelfde idee racefietsen scheerden rakelings langs motoren en brommers scheurden brullend, knetterend en stinkend voorbij heb toen maar razendsnel het hazenpad gekozen de fiets ergens neergezet om een stukje te wandelen met een frissere…

uit zinnig

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
zo wandel ik door woorden trek ze aan en stoot ze af, de richting onbepaald hun eigen graf begraven in een vreemd geluid ik hoor een meeuw zijn schreeuw lijkt veel op uitgestorven klanken wrang weggetrokken uit het laatste geluid dat heelhuids langs mijn oren vloog hoog, heel laag of fluisterend ontluisterend stil begin ik…
switi lobi16 januari 2019Lees meer >

Op een lentemorgen

hartenkreet
4.1 met 33 stemmen aantal keer bekeken 884
de lente fluit iets onverwacht de vogels vroeg op t' liefdespad ik wandel stappen in het zacht genietend, van het bloeiend blad geen weg is mij te lang op een dag zoals vandaag geen gezeur alleen gezang ik vang het licht... zo dol zielsgraag mijn trein komt aan op tijd naar Brussel in een hel geraas ik voel dat deze dag ons…
Jonhy Donovan28 februari 2021Lees meer >

in ongenezelijke rouw

netgedicht
1.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.442
ik zie het mes de gaten in mijn lijf het isotopentijdverdrijf dat cellen lam slaat door ze te bestralen de gezonde zullen het wel halen de rest gaat dood verkleurt van rood naar grijs en grauw in ongenezelijke rouw ik ben geen wandelende bom die barst na de halveringstijd de geiger blijft in veilig tikken het leven geeft me nog…
wil melker7 september 2004Lees meer >

Een wereld

gedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.427
Tot leven komen bewerken en monteren een wereld van het begin hard en mistig veel later een oude beschaving monumenten niet als herinnering maar als buiging naar een tijd zelf de onmeetbare tijd niet gericht zoeken maar dwalen om de rivieren planten bergen dieren heen draaien vliegen wandelen halt houden op een plek landschap laten woekeren…
Remco Ekkers20 augustus 2022Lees meer >

Kamer 4516

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 560
op één van onze wandelingen. toen langs je boomgaard. dat vogeltje? hoe we het in een doosje zetten? hoe we het voederen wilden met een ijslollystokje hoe het was als een afgelaten ballonnetje? dat het zo teer was en rimpelig en dat het eerst niet at hoe het rozig en bruinig van kleur was?…
BKNWRM13 september 2023Lees meer >