10326 resultaten.
gevoelens
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.169 gevoelens verkennend in huid van fluweel
in warmte van aanwezige verdieping
verlangend in geestelijke verbeelding
van dagen en nachten in de showroom van geluk
zoekend en tastend in de variatie van leven
in fragmenten van onderweg
voort gebracht in de armen van onze liefde
waarin ogen wiegen in blikken
het is het meedragen en je gedragen…
Krullen in de wind
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
778 zacht fluistert de wind
over veranderingen
het stormt niet altijd
in een mensenhart
het wil ook wel eens
liefdevol door haren strijken
streelt wapperende
krullen glad
soms is liefde genoeg
om weer eens met
andere ogen
om je heen te kijken
zie hoe vederlicht
de vleugels van een vogel
wiegen op de golven
van het vrij zijn in de…
de dood is bruin en kaneel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
616 het landschap verandert door zijn blik
het gras wordt grijzer
de bomen wiegen slomer
het kabbelen van de beek wordt een zucht
het kreupelhout kraakt nog net iets harder dan
stramme gewrichten in een oude schommelstoel
zijn pijp ligt doelloos in zijn jaszak
de tabak uitgedroogd en lucifers zijn op
geen vlammetje meer te vinden
in dit monotone…
Met donkerpaarse strik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 hun tijd vroeg
grijze kaarten
met donkerpaarse strik
haar laatste wens
was anders
zij koos voor licht en wit
in samenzijn
met wilde bloemen
die bloeiden aan hun stam
een leven lang
met zorg gekoesterd
tot het aardse zijn voltooiing nam
de bloemen
wiegen samen
op het laatste zuchtje wind
stil verwaait
de handkus
van haar…
daarna zweeg zij
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
671 er is geen wind
er is geen verhaal
zo warm als jij
zeg je
ik woon te ver van zee af
om op de golven te drijven
de meeuwen te dragen
die in je hand wonen
en waaraan jij
je leven hangt
als oude jaren
op jonge bloesem
ik woon te ver van zee af
om me nog langer te laten wiegen
door een handvol blauwe dichtregels
zo warm als jij…
droomvlucht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
426 vannacht gedroomd dat ik kon vliegen
ik overwon de zwaartekracht
en liet mezelf een stukje wiegen
en voor ik 't wist had ik de macht
vannacht gedroomd dat ik kon zweven
als een engel op een wolk
maar wel zó dat ik nog leefde
hoog boven het gewone volk
maar al dat zweven en het vliegen
was in de morgen weer vervlogen
heel even heb ik overwogen…
Beëlzebub
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
550 Ik zal je slapen strelen,
ik wieg je gammele schuit.
En nu we onder zeil zijn,
-geen mens die ons nog schendt -
komt Beëlzebub ons halen,
hij die alle zachte lieden kent.…
Een daad van Liefde
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
699 De eerste baby is naar de Beschermde Wieg gebracht
de moeder, hoogst waarschijnlijk helemaal ten einde raad
Wie weet wat haar is overkomen, thuis of op de straat
Zag ze geen uitweg, heeft ze enkel aan haar kind gedacht
Het kindje af te moeten staan is hartverscheurend zwaar
Niks mee te maken zegt de wet barbaars, we pakken haar…
we gaan nu herfsten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
685 mag ik je
nu eindelijk
mijn bloem gaan geven
je kent de kleur
en geur het komend
groen uit vroeger leven
neem maar mijn lente
in een nieuw begin
en groei naar voorjaarsbloei
samen wiegen in de
warme zomerzon, er komt
geen winter meer die is al om
we gaan nu herfsten
ons volgend leven zal de rijpe
vrucht weer vreugdevol…
Anna's hand
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 Twijgen wiegen
aan hun takken. De was
van de buren wappert
in de wind. Een kat beweegt
sierlijk haar staart, verscholen
in hoog gras. Of de schaduwen
van de overloop. Als het raam
open staat. En tocht met de deuren
slaat. Of als halmen van graan
naar onweersbuien snakken. Ik weet
dan weer dat je de late trein nam.…
Die lange tenen
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
228 Die lange tenen steken niet eens
over de rand van een begin heen
waar voorbij zo’n verre horizon
iets schoons zou kunnen gloren
waarvoor in de wieg gelegd zijn
niet iedereen aangewaaid komt
Maar met de goede voelsprieten
de behendigheid van een insect
kan achterlopen niet echt deren
zolang er tijd is om op te schalen
als een schelp…
Waar het zaad gedijt?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
456 de wilg vlecht z’n loten
met lemen wortels in het gras,
de uilen vliegen uit de
kaalste jaren van ons weg,
angst wordt stilte, wordt
houterig zonder enig overleg ,
waar de stam, zich vertakt
tot jonge biezen overgaat
tot pijn in elke nerf, de
wellust overgaat tot overdaad.…
Tijdloze bloei
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
502 Bloemen wiegen zacht
in stilte van seizoenen
nieuw leven ontwaakt
Onder de lage herfstige hemel met haar trage adem
staan chrysanten in gouden pracht, onaangeroerd door tijd.
Hun frêle bloemblaadjes vangen het licht zoals eeuwen tevoren
stil getuigen van een wereld die voortdurend verandert.…
De ochtendtrein
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
689 Elk lichaam wordt gedragen door het
wiegen van de stille rails. Gedachten strekken zich uit met
het meegaande landschap, alsof alles in mij oplost in het ritme van de aarde.
Trein vertraagt. Het volgende
station verschijnt. Ik adem de frisse lucht,
die zich zacht over mij vouwt.…
Wat is waarheid! (6 x Haiku)
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.105 Het alledaagse
een rimpeling in de tijd
van eeuwig leven
Oceaan van Zijn
ieder golfje dat je maakt
is oceanisch
Bel vol leven
iedere zucht die ontsnapt
is een ademtocht
Baby in de wieg
net geboren ben je al
op weg naar de dood
Op de de eeuwigheid
is leven een ademtocht
sterven is één zucht
Eigenaardigheid
voor anderen soms…
In der disco
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
1.754 Je heupen wiegen,
ver uit de maat.
Je benen liegen,
vol op je plaat.…
Journaal
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.670 Buiten kou bewogen kwalen
kon haar wiegen doden minnen.…
speel in mijn hoofd
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
810 je speelt in mijn hoofd
tussen flarden gedachten
bomen wiegen een lach
in dromend verwachten
van lente die vliegt
vleugels gespreid
de winter verliest zijn
terrein en verdwijnt
voor even bevrijd
de wereld ontvlucht
zon boven donkere lucht
die jaagt op de tijd
speel in mijn hoofd
dans de muziek voor
eigen publiek ik zing…
blonde koppen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 de stengels als navelstrengen
verbonden mer de zomeraarde
wiegen ruizend ritselend
de rijpheid van de korrels in de korenaren
de molen scheert
met zacht gezang van wind
en zachte glans op wieken
het kaf
der blonde koppen van het koren
en voorproeft de instroom van de oogst
met ronde slagen
het gulle graan tot meel vermalen
voedend de…
De dichters
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
755 Een pen van het diepste blauw
Ontmaagd het gelige blad
Tekent sierlijk de bouw
Van haar fantasiestad
Waarin mensen slapen in wiegen
kindjes die hen in slaap sissen
De vissen kunnen vliegen
En vliegen vredig vissen
Tot een plotse pennentrek
Het geluk in de kiem smoort
Zo bouwt de dichteres een plek
Waar alles is zoals het hoort…
Petekind
hartenkreet
2.0 met 18 stemmen
6.473 Ik zie je nog
zo uit de wieg getild
ik zie ons nog
daar in de kerk
jij in je doopjurk
we wachtte tot de
ouderling van dienst
een seintje gaf
Ik heb je toegesproken
want ik voelde mij
zoveel ouder en dacht
dat ik je leren moest
het leven te omarmen
omdat het zo kort is
Je bent nu half zo jong
als ik toen was en
je bent een eind…
Gebed van Maria
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.365 Ik Zal hem wiegen en verwarmen
En toezingen met zachte stem.
Wie ben ik, dat ik hem mocht baren
In dit koude, verre oord?
Al kan ‘k Uw bedoelingen niet verklaren:
Heer, mij geschiede naar Uw woord.…
Dans Du Libel
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
702 regenton stroomt vol
de hemel traant een gordijn
van treurigheid neer
doch, wolkeloos klinkt
een concert van klavieren
beeldig uitgevoerd
klanken van vreugde
smelten in melancholie
een pracht melodie
er danst een libel
een kunstig bloemenballet
rond lila kleuren
landend op de steel
wiegen op een meesterstuk
vleugels van geluk…
voel mijn warmte
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
560 als je dan door mijn haar streelt
in zachte tintelingen rond mijn oor de schaduw van vandaag
verjaagt
voel mijn liefde, voel terug
hoe dit vrije lijf geprobeerd heeft
de wieg te zijn, een sleutel naar groter
tot de buiging van dat jaar je anders bracht
toen er nacht viel sloten ogen
toen het licht werd sloot mijn lach
rond wie je…
Verst(r)ikt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 niet in woorden te vangen
vertellen tranen dat de opgelegde
taak te zwaar is om te dragen
met je rug tegen de muur
hou je je al zolang staande
geef mij je angst dan
hou ik je veilig voor de nacht
wieg je voor zo lang nodig
langzaam verstik je steeds meer
in een web dat jij nooit gesponnen hebt
uitzichtloosheid kenmerkt de plaat
die is…
stengelde iets hoger
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
683 ik bloeide
in het groen
naast jou mijn
kleine korenbloem
stengelde
iets hoger
maar ontnam je
nooit het licht
in samen wiegen
op een warme wind
hadden wij
voldoende zicht
wij plukten zon
uit sombere dagen
waarin de uren
leken te vertragen
kom groei met mij
in blauw en groen
jij weet in bloei
wat er samen is te…
voor een laatste glas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
753 drank had zacht
zijn web gelegd
rond mijn bestaan
ik had me bijna laten gaan
liet me wiegen
op zijn draden zou ook
zelfs mijn vriend verraden
voor een laatste glas
maar uit hoeken
loert de dood die met
zijn spinnepoot de trilling
aanvoelt van mijn hoge nood
ik laat me nog niet pakken
kap nu met het vatten van
de glaasjes vrijheid…
Twee Nymphaea
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
510 Op het blauwe Weerib water
wiegen zacht de waterlelies
voorzichtig opengevouwen
witte kronen rond een gouden hart
lieflijke landingsplaats
voor eftelingelfjes.
Daarnaast de Gele Plomp
brutaal verheft de groene knots
zich boven water
de gele geile bloem
toont de wereld trots
haar pronte stempel
met haar zoete nectar.
Slootsloerie.…
Lente
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
511 Ik lag maar simpel in mijn wieg,
naar boven, naar de lucht te staren.
Er kwamen wolken langs gevaren
en dichterbij zoemde een vlieg.
Mijn ik had zich nog niet gevormd.
Wat het betekent om te leven
was nog geheim. O was het dat
ook maar gebleven; onbevat-
telijk geluk om niets gegeven
en door geen vraag nog ooit bestormd.…
je speelt in mijn hoofd
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
2.202 je speelt in mijn hoofd
tussen flarden gedachten
bomen wiegen een lach
in dromend verwachten
van lente, die vliegt
vleugels gespreid
de winter verliest zijn
terrein en verdwijnt
voor even bevrijd
de wereld ontvlucht
zon boven donkere lucht
die jaagt op de tijd
speel in mijn hoofd
dans de muziek voor
eigen publiek, ik zing het…