177469 resultaten.
Die mij niet meer kent
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 Meer dan zeventig
Jaar heb ik gewoond
In jou, naadloos
Met elkaar verbonden,
Maar nu de elementen
Hebben toegeslagen
En de natuur jou
Op de bebouwde
Wereld heeft herwonnen,
Lijkt het alsof jij
Mij nooit gekend
Hebt, groene wildernis
Die mij niet meer kent
Zoals ik jou altijd...
kermis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
549 het lawaai van de autoscooter
mengt met de metalige stem van
een bokstent het zwaargewicht hangt
loom om vuisten gewikkeld in bandages
de boksmantel louche omgeslagen
wagens van de achtbaan duiken in
de lichte adem van elektrische sterren
en als ze weer opgaan zweeft muziek
tussen d...
Mooie meid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.120 Mijn kleine meid al zo groot
waar is die tijd gebleven
van dat knuffelen en verzorgen
daarin was ik zo gedreven
Mooi was ze en is ze nog
ze gaat haar eigen weg
ze weet heel goed wat ze wil
ook al heeft ze wel eens pech
Trots ben ik op mijn meissie
op wat ze heeft bereikt en nog doet
ze...
Onvervalst gevoel.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
532 Mijn neus in oude manuscripten
ruikend aan de boekenlegger van
scenario’s door anderen geschreven,
levend maar nooit hebben bestaan.
Kleuren van een onvervalst gevoel,
waarin de inkt van realiteit niet is
opgedroogd, overstemd door de
aromatische geuren van de dramatiek.
Verdriet z...
ogenschijnlijk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 elke rits sluit af
daarachter schuilt mijn gevoel
verborgen voor jou
ik breek de ruiten eerder
dan dat jij naar binnen kijkt
Bekentenis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
598 Al één jaar leef ik zonder jou, met jou.
Al twee jaren beleefde ik avonturen
en mijn dromen, zonder jouw aanwezigheid.
Alle dagen gingen aan mijn voorbij
de seizoenen, het weder.
Er waren dagen dat eufemisme diep borrelde
van onder naar boven.
Maar door dat alles, wat leeg leek
en niet de ...
Spinnenmagie ~ haiku
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 ragfijn kant schittert
parelende dauwdruppels
ingenieus schouwspel
liedje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
722 op de radio zingt
iemand zo mooi
dat ik bijna ga huilen
maar waarom huil ik ?
misschien uit verdriet
over het leven dat zo verloren lijkt
en om oorlogen in verre landen
wie weet ook gewoon
dat ik zelf zo wil zingen
maar het niet kan
dus ik luister
en mijn tranen vloeien
over...
Pure dwang
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
535 ik ben het zat
om te zien hoe leven
wordt afgevlakt en ingepakt
door codes van de media
het is geen sturen meer
maar pure dwang
de hoeveelheid apps
en hypes maken mij bang
nog kan ik kiezen
maar dat duurt niet lang
het is een moeten met
sociale uitsluiting als boete
ik wil weer ...
HERFST
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
1.173 Dit is het jaargetij van snottebellen,
verstopte neusgaten en kriebelhoest,
onstoken keel, geschraap, gesnuit, geproest.
Mijn eigen niesbuien zijn niet te tellen!
Daardoor rijm ik met weinig fantasie:
helaas, wat opkomt is alleen “hatsjie”!
Aan ene jonge dichter
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.847 Ik las uw versje, lieve vrind!
En 'k vond het droevig leég van zin,
Maar opgepropt van ijdle wind;
En is er nog wat draaglijks in,
Dat hebt ge, weinig uitgezonderd,
Aan andren schaamtloos afgeplonderd.
Al weet gij, hoe men woord op woord
Door 't rijm doet op elkander slaan;
Al rollen zi...
Juffrouw Bibeb.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Vandaag is juffrouw Bibeb overleden.
De hele straat is in diepe rouw.
Juist is een auto voorgereden,
een die past bij een deftige mevrouw.
Want juffrouw Bibeb was een edel mens.
Daarvan was men overtuigd.
Ze was bij iedereen bekend.
't Hele dorp kwam bij haar thuis.
Juffrouw Bibeb is ni...
Nachtelijke horizon
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
610 Nachtverpozing door weemoed
eenzaam in echo van stilte
bijna aanraakbaar
door uitzichtloze horizon
die in het duister
metaforen zoekt
voor het alleen zijn
in de nacht
op het palet van jouw dromen.
herfststemmen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 het regent
een liedje op de radio
en ik zit binnen
weet heus wat er is
mensen onder paraplu's
zou niet weten wat ze zeggen
te koud maar mijn ramen open
denk ik aan de stemmen die ik hoor
stemmen, altijd die stemmen
niet in m'n hoofd, gewoon buiten
plus wat fietsen in hun rek, vo...
Jouw foto
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.005 Vanuit het verleden kijk je mij aan.
Een stilstaand beeld in de tijd.
Glimlach om je mond.
Mijn blijdschap jou te kennen wordt overstemd door het verlies.
Al staat voor mij de tijd stil.
Ik kán je niet terug halen.
Mijn verstand zegt dat het leven verder gaat.
En in een dieper besef weet...
Later
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Als de adelaar op je borst
is verworden tot een duif.
Als je gebit eruit kan
en rust in een potje.
Je doet het licht uit
en kust me zonder tanden.
Je stopt me in,
verwarmt mijn koude handen.
Later kwam sneller dan verwacht.
Tijdloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Zonnig met rosé
in alle tijd nuttigen
zomeravond kaatst.
Vergankelijkheid-3
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
497 lastiger dan beloften aan de ander
is afspraken nakomen met jezelf
te schrijnend om te negeren
te moeilijk om mee om te gaan
wie kent zich zelf beter dan de ander
de ander nog beter dan zich zelf
te weinig om mee door te leven
te veel om nu al weg te gaan
een kille wind schraalt je tege...
Herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Een kus als een kleur
zoals de herfst het vertelt
vandaag ben je mooi en schijnt de zon
morgen is er een storm, een zware bui,
waarvoor je schuilt
wind en regen
je denkt na en kijkt ernaar
ups and downs
een spiegel die naar je kijkt
glimlach of een boze blik
ben ik dat echt?
Ja
ik ben ...
Lettre sans paroles
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
456 en jij citeerde de wind
die zong voor de zee en hield
van de deinende meeuwen
en in het duin van je woorden
verstopte ik mezelf mateloos
onvindbaar verloren.
Band
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Band om te wisselen
Van mijn fiets of auto.
De hartstocht tussen ons?
Ons leven had een motto.
Band om voor te gáán.
Eeuwig en altijd trouw.
Tot in het hiernamaals.
Dat ik weer lig, naast jou.
Sporen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Zo ga jij langs
Je nieuw gekregen
Dag, met de dood
In de hand van
Je soortgenoten
Die zojuist het
Leven verloren, ben jij
Vandaag opnieuw geboren,
In een prachtig kleed gehuld
Van rood met witte stippen
Toon jij je aan 's Heren wegen
Als toonbeeld van schoonheid
Met eindeloo...
Ergens
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
904 Ergens heb ik u ontmoet
op een meridiaan
die naar het verleden voert
en ik weet niet waarvandaan
noch hoe het me beroert
Ooit toverden onze ogen
hetzelfde paradijs, lang vergaan
speelden elkaars lippen als één vertogen
naar het enig heilig woord gebogen
van liefde en bestaan
Zo lang...
Keuze
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
528 laat me nou niet nippen
nippen aan die veel te
zachte lippen
daar er tranen vloeiden
vloeiden van verdriet
niet de jouwe waren
wil ik me niet laten
bevrijen door jouw ranke handen
op mijn ronde dijen
nee, voor alsnog maar even niet
In je vel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 Vreemd is dat toch,
Mensen die menen
Te weten dat zware
Depressie hetzelfde
Is als niet lekker
In je vel zitten -
Geen benul hebben
Ze van de vraag
Die ik mij stel
Leven of niet leven? -
Dat is heel iets anders
Dan dat jij me vraagt:
Hoe zit je in je vel?
de boom die alles zag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
620 de boom staat
aan de grond genageld als
een verwoestende vuurzee
haar inferno uitspuugt
de boom, de stille getuige
die niet vluchten kan
blijft zwijgend staan temidden
van een kolkende ontwrichting
de boom blijft alleen achter
weet hij misschien
hoeveel mensen stierven
tranen vloe...
TRANEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
825 Mijn tranen zijn opgedroogd
jaren heb ik om je gehuild
de brieven schreef ik op dik papier
dat moet je hebben gevoeld
waarom kreeg ik géén antwoord
vroeg ik teveel van je
wilde je me voor goed vergeten
waarom wilde je niets meer van me weten
of kwamen mijn brieven niet bij je aan
stuu...
Herinnering
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.132 Zij ging nooit dood
in zijn ogen
totdat ze ging
toen werd ze plots een herinnering.
een vogel en een viooltje
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
811 'vrijheid is een vogel
die wolken kan dragen'
gister heb ik hem
in bruine schemer gelegd
voorzichtig
als een laatste woord
uit zijn lichaam
nu is het middaguur
uit wijzers getreden
om de stilte
in acht te nemen
van een gevallen veer
tussen viooltjes
Deze tijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
624 We leven in een tijd van verandering
Nieuwe uitvindingen worden gedaan
Die menigeen versteld doen staan
Men beleeft dit met veel verwondering.
Ook de techniek staat maar niet stil
De vraag is: Waar dient het voor
Wordt iedereen er gelukkiger door
Of maakt het maar weinig verschil?
God ...