5141 resultaten.
overgeven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
455 ik neem me voor maar buig
onder het juk van zware adem
-nog even niet-
zegt mijn ziel en rust
in de gedachte van jouw zaligheid
verblijft mijn tijd een poos
ademloos frequent ben ik gekust
door
lieve lentedingen…
h
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.113 en dan is het stil
de kamer leeg
staan tafel en stoelen zinloos
zwijgen de mensen
de klok het bed
de vogels in de tuin
liggen de honden neer
dan is het stil
de kamer leeg
geen adem meer…
Onzichtbaar verdriet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
814 Onzichtbaar verdriet
Is iets wat je niet ziet
Het zit intens
In het binnenste van een mens
Je lichaam huilt
Het zijn tranen die men verschuilt
Je adem stokt
Je keel zit op slot
Zo voelt verdriet
Die men niet aan de buitenkant ziet.…
Moeder
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
651 Zag ik mijn moeder
in de zwoele zomernacht
gekleed in roes van zwarte tulpen
met in haar hart
mijn zelfportret
van hardwerkende handen
en boog zij zich
tot de kolkende rivier
om het haar te wassen
in het bloed van de wereld
door de adem van mijn heimwee.…
vangen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
439 ik ruk me los
van de regels
loop tegen
de wind aan
ik beweeg
dans met de taal
blaas adem
in mijn woorden
vang jij ze
in de bomen
de zee of in je
wapperende haren
zetten zij je hart
in beweging?…
Vruchtbaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
502 diep in mij sluimert
een gedachte, een wortel
bezeten van ongeremde groei
nog vormeloos
ontwaak je
vanuit een onzichtbare wens
naar een zichtbare drang
sneeuw en ijs
houden mij niet tegen
ik stroom
ik adem
ik leef…
De laatste dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 nog tijd te gaan
als vogelvlucht
op broze vleugel
waren er ogenblikken
was er zachte adem
eerder dan
verlamde woorden
alvorens stilte
voor avondzwijgen
een stenen morgen
schuchtere zon
zoals zo vaak…
Voor altijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
630 ik schrik wakker
in een leeg bed
waarin ik je adem
hoop te vinden
roerloos wachten
schoenen
op de instap
van jouw voeten
niets is meer
zoals het gisteren was
zelfs de zon
kleurt anders…
Aspecten van afwezig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
391 de kamer is ontvolkt
naar evenbeeld gevoegd
gestold tot stilte
neergedaald in stof
met lege adem gevuld
roerloos aangezet
het weerschijn
tekent de wand
met dagen in jaren
schemer en morgen…
waterval van Triberg
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
436 nog hoor ik
hoe het water valt
gefluister dat uitgroeit
tot een werveling
die juicht en zingt
loskomend
van beslommering
als een droom in haar verga
licht van adem
dieper en dieper
mezelf achterlaat
hopeloos verliefd…
Ommekeer
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
509 De libel draait cirkels
boven het moeras
hoogteverschil valt weg
een waterval
dieren zien sterven
ik kan het niet aanzien
mijn adem stokt
er zoeft iets weg
een kring te water gelaten…
Uitzicht
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.097 Mij toegeworpen
redt een verdriet
zich uit golven van
loshangend waaien
in een lawaai
van vers gewassen
wit
buiten adem
maak ik een sprong
in de uitgeputte diepte
van een opluchting
--------------------------------
uit: 'Het liegend Konijn' 2012.…
Oneindig
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.155 Hoe de man
dichter na het einde
steeds weer de dood
beschrijft
die dood in zijn gedicht
naar adem snakt
de laatste keer dit keer
geen afscheid
want hij zwijgt
niet meer
eerder
ging het hem beter af…
Altijd gebleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Ik hoor je adem niet meer,
je ogen zijn gesloten.
Je borstkas toont
geen beweging meer,
Weldra zal het zand
je hebben omsloten -
Maar wat jij dacht
en zei in jouw leven
Zal ervoor zorgen
dat jij voor altijd
Lijkt te zijn gebleven.…
uren van gras
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 ik herinner me
de kersenbomen
in bloei
langs de weg
de zon die
al het groen van
het korenveld
verzamelde
het schaduwspel van
licht en donker
in het weidse
ademende landschap
in deze uren van
gras herinner ik
hoe helder
sprekend alles was…
Je beste best
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
610 Van je beste best doen
word je alleen maar
een leven lang ongelukkig,
zegt Antjie, en zo is het -
Niets is me liever
dan mezelf lui te noemen,
- aardslui -,
Te leven van de adem alleen,
geen donder uit te voeren,
geen flikker te doen.…
Dolfijnenlied
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
654 Grote geest
Adem van het leven
Jij, dolfijn
Die onder en boven
De golven danst
Ik hoorde je zingen
Een lied
Zo oneindig schoon
Nu weet ik
Waar de liefde is
Nu weet ik
Waar ik woon…
bloemen strooien
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
477 onder zwarte grond
ademen fragmenten van
een vastgelopen granaat
op verstoorde aarde
groeien zachte mossen
bodem van bestaan
we strooien bloemen
drinken op de vrijheid
in een stilte die verwondt…
Het actuele en het ongelooflijke
gedicht
3.3 met 12 stemmen
9.458 En struikelde
zonder armslag behalve de vrije, terwijl toch
in de ochtenddauw melkchloor me de adem kortte:
haalde adem languit. Spreid en sluit en opgelucht
herboren, beentje gelicht door boom of steen.…
Wals
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
4.176 Mijn handen om haar ranke hals
haar heupen licht rakend
lach ik, flirt ik, dans mijn wals
volle lippen, zaligmakend
een spoor, waar ik haar kuste
haar lieve buik, oh, warme dijen
mag mijn hand er laten rusten
waar lijven zich nader vlijen
ritme, de zwoelte, doet tijd vervagen
genot is hoorbaar, zo is haar zucht
adem aan adem, samen vertragen…
Warme ijsbloemen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.321 In het venster teken ik jouw gezicht
en mijn warme adem smelt de lijnen
in de ijsbloemen van de laatste dagen
die bevroren nog trager verglijden
stil en afwezig probeer ik een hartje
te ademen in de richting van de zon
die haar warmte afstraalt op mijn
gedachten, ik lach even richting jij
en een klein wolkje neemt mij heel
zachtjes mee…
De Luchtfabriek
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.052 Nu zwemt hij daar, rood als een biet
wordt door de luchtfabriek bespied
want zonder geld hier geen gewin
houd jij maar fijn je adem in
totdat je ploft of dubbel ziet.…
De lucht
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
904 Onze lucht die we samen ademen..
Stralende gezichten zie ik in de lucht,
de volgens vliegen rond en ik zucht.
De blauwe helderheid weerspiegelt
de regendruppels in mijn ogen.
De druppels om mij heen,
komend uit de mooie heldere lucht..
De lucht, mijn lucht,
onze lucht ...…
Eeuwfeest
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
3.599 Ravijndiep haalt-ie adem en hij blaast
de kaarsjes en z'n laatste adem uit.…
Een moeder
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
758 genen beschuldigen haar
een moeder
hapt naar adem
gaat de weg terug
pijn blijft in haar buurt
een moeder
dapper gaat ze verder
droomt een droom
een stille lach streelt haar pijn…
Dierenbeulen en mensenmeppers
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
494 In een adem noemen, een vrouwtje van 83
in elkaar rammen,
hoe heldhaftig idioot!
Je zou je oma moeten nemen!
Twee ezels stonden in een wei, zusjes ook nog,
een imbeciel kwam erbij en mishandelde ze zo erg,
dat een van de twee moest worden afgemaakt.
In een adem: ezels mishandelen, oude dames
in mekaar rammen, wat een helden!…
Over leven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
625 Ik koud tot binnen in
mijzelf ben,
het ademen mij moeite kost, maar dat ik
ademen moet.
Dat jij er bent, zegt dat
je me nodig hebt,
wat ik betwijfel.
Ik soms een lied hoor. Dat me
meeneemt, meevoert.
Breekt.
In stukken.
Alleen.
Omdat ik alleen verder kan.
Als ik breek,
omdat er pas dan gebouwd kan worden.…
Van deze tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
487 berijd;
diepgang wordt afgezaagd
voelen is naar de ijstijd overgeheld
zodra ik word achtergelaten
dan wel de deur wordt gewezen
uitlaten wordt ook wel gezegd
ben ik in wezen buiten adem buiten
ik heb dan wel niet het loodje gelegd
maar rust zult u in mijn ogen niet lezen,
had me beter in 't zwijgen kunnen uiten…
In het klamme metaal
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
489 Een kort, scharnierend zuchten —
het huis lijkt te ademen
op een vreemde plek.
En daar — op de mat —
een omhelzing in papier.
Vouwen vol handschrift,
vol adem tussen de regels.
Ik hurk,
raak het aan zoals je iets
aanraakt dat vanbinnen brandt.
Niet heet van vuur,
maar warm van
“Ik dacht aan jou.”…
Mohgreb
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
678 Het licht maakt geen schijn
in doffe holten
de duisternis vloeit
in schaduwen van adem
waar ritme
klanken vormt
haar woorden
afglijden
van gekreukte lippen
verkalkte nagels
bekrassen de treeplank…