1234 resultaten.
Blind, mank en doof
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.028 Het is een planken
wambuis, een wind barende klankkast
waarin elk woord, geluid en beeld past
bespeeld door een minister en de pastoor
onscherp en dwars voor ieders oor
Het gedempte ruisen van harp en fluit
langs wolkenbogen en heuvelranden
als strelend water tegen zilverstranden
echoot over de geur van tropisch fruit
Een instrumentenstoet…
Echten buiten seizoen
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.508 De winterreiziger die het riet-
mager plaatsje aandoet,
moet wel veronderstellen:
nergens binnen deze periferie, gevormd
door trimsalon Pluto en Karins kapsalon,
gebeuren droeve dingen, toch -
De pottenbakker draait zijn schijf
om er weer in te komen,
uit eigen koude hand
een schaal voor eigen fruit:
één weemoed al
voor wie dat ziet.…
Onderweg naar Egypte
gedicht
3.1 met 10 stemmen
15.350 Zij had de picknicktas met kaas, fruit en brood.…
STEIGEREN
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.958 Vanmiddag flink wat fruit en pizza
(Hawai –dr.Oetker) gehaald bij
groentehandel Kamphuis, op de fiets
zoals altijd. Toen ik met de pizza
op mijn linkerhand en twee erg
volle fietstassen op mijn tweewieler
wilde stappen, begon het ros te
steigeren. Het voorwiel ging de lucht
in, boog naar links, fiets naar rechts.…
Demente kat
hartenkreet
4.2 met 25 stemmen
1.614 Vroeger was hij heel kieskeurig
Was gek op biefstuk en vis
Nu eet hij witlof en fruit
Lijkt wel of z’n smaak verdwenen is.
Hij sliep altijd in de tuin
Of in z’n mandje bij de deur
Nu ligt hij in de kattenbak
En heeft een hele vieze geur.…
Ochtendblues
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
798 op half zeven voor me op de tafel
Ik kijk verstoord naar een vroege vogel op de heg
De zon sluipt aarzelend binnen in de kamer
en ik ontdek dat de kat met muizenissen stoeit
De koffie werk ik samen met het nieuws naar binnen
Het is zo’n luie ochtend die me maar matig boeit
De rozen staan geel en flets in hun vaas te treuren
en ook het fruit…
jong hoofd oud woord en het komaf maken
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
608 jaren worden vermeerderd
door het spiegelen
in gebroken scherven
nog een paar era gisten
dan zal mijn echte gezicht
door mijn voorhoofd persen
het zal wel wat sporen nalaten
een paar lijnen of zeventien
maar ik
zal niet meer klinken als wat
hol fruit dat zijn eigen vruchtvlees
niet kan bezwangeren en mijn stem
zal voorbij mijn huig schieten…
de natuur
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
626 Er groeit ook fruit aan de bomen en de struiken, en die vitamine kun je weer goed gebruiken.…
de natuur
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
652 Er groeit ook fruit aan de bomen en de struiken, en die vitamine kun je weer goed gebruiken.…
Zonnehemel
gedicht
2.2 met 257 stemmen
35.900 Loom druipt het fruit, de hitte veegt
de vloer met ons aan. Jouw schouder,
jouw oog, dat donkeren van een watervlek
op tafel. Mijn hand, maar iets dat me
weerhoudt. Er is een stralen
dat tussen ons in gaat staan.
----------------------------
uit: De bloedplek (2011)…
SPEL VAN TIJDEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Verfijnde waterdamp doordringt het fruit,
hernieuwt klein leven tussen schil en pit,
speelt vrij, bescheiden, voor genezend kruid.
De sappige bollen hangen zwaar, toch loom,
roepen opgewekt bemoedigend: "Vooruit,
aanvaard de onvoorspelbare toekomstrit!"…
verstrengelde passie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
728 na de bruiloft van papier
spon zich het katoenen huwelijk
tot het houdbaar lederen
waarvan het fruit en de bloemen
zich inmiddels rijpen laten
in een houten verband
dat jullie hartstocht
om, voor, naast en met elkaar
gelijk haar oorspronkelijke passie
dat pact ook mag suikeren
dat jullie liefde
om, voor, naast en met elkaar
tot wollen…
In Pretoria
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
521 De totale rust zal jou goed doen en
heel veel lekker eten als kogelbiefstuk
en fruit, ook in de vorm van witte wijn.
Adem het leven. Adem Christus Jezus en
de reine frisheid van de oceaanwind.…
Het inklinken van mijn ouders
gedicht
1.0 met 1 stemmen
2.969 een GFT-blaadje geeft tips
over duurzaamheid
ik veeg er de kliekjes in
achter de moestuin klinkt
de composthoop
in hetzelfde tempo als mijn vertraagde
ouders die elke keer dat ik hen zie
iets zijn gekrompen
zodra ze slapen kras ik
hun uiteinden in het ledikant
groente- fruit- tuin-
afval dat we over de asperges scheppen
compost van jaren…
Ergensooit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 Maar in mijn geheugen wachten
voorbije dagen tot ik hen weer opzoek
en in mijn slaap
keren nog oudere seconden naar mij terug:
een monnik stilletjes biddend in zijn donkere cel;
een piloot in paniek, zijn vliegtuig brandt;
jouw omhelzing die me kalmeert;
een geur van rook en fruit
en het geluid van een kalm kabbelende beek
in een vallei…
vier de betovering - van harte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
694 van verleiding
als ledlampjes op de taart
straal jij het geluk van leven
als de altijd zingende vogel
springend van tak naar twijg
kwinkeleer jij jeugdig fortuin
de lift van de jeugdige jaren
brengt jou zo steeds hoger
op de ladder van het geluk
in het weten van de ervaring
dat niet alle dagen zonnig zijn
of vol van laaghangend fruit…
In Natura
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
698 Koppert Cress vecht dit uit tot de Hoge Raad
*
Bij tuínbouwbedrijf Cress
te Wèhl
Geen broodjes kroket bij de
lunch
Maar salades en fruit, müslicrunch
Zongerijpt is gezond,
alhoewel...
'In natura is toch niet fiscaal?'
Zegt Cress, 'ja, pluk mij maar weer kaal!…
De slechtste wensen voor 2026
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
435 Een weekje intensive care
voor mensen die in supermarkten
uitgebreid (met hun armen gespreid)
boven het fruit staan te hoesten.
Een stevige eik voor de wegpiraat, een
afgeblazen middelvinger voor iedere
vuurwerkknal die vanaf vandaag nog
de lucht ingaat. Ontslag voor activisten
die doorslaan in witte-mannen-haat.…
zonder uitstel
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
417 Het zinnelijk vermalen van wortels
fruit en plant
de oren gespreid als vleugels van
verlangen naar het ritme van de zee.
De valstrikken en begoochelingen
alles is vergeten voordat zij
de tijd en de dood overwonnen
zoals het taaie struikgewas
en de wilde olijfbomen stellen zij
de zwarte varkens van Atokos
het leven niet uit.…
Duizend naakte bloesems 1
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
509 Tijd, opening, pijn, reflectie,
Het staat en het loopt, en
Het beweegt, naar, van,
Ongeveer, loopt het op zijn
Einde, ik was naderende
(Om mijzelf te zien verschijnen.)
Lig ik, hoor ik mijn oor,
Proef ik mijn lip,
Het hart loopt over
En het oor raakt niet vervuld.
Ook ik ben bang voor de
Tijd en het hart van de zee
En de harde…
Duizend naakte bloesems 8
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Tenzij de richting mij verraad,
Met een kus, een trapeze,
Het woest geweld, de natuur
Der dingen, het hete, het zachte.
Ik strek mij, tot de verbeelding
Waar ik tot spreek, hoek
Voor hoek, en oppervlakte,
Voor oppervlakte, ook neig ik,
Struikel ik, bid ik zonder ophouden,
Door Hem die mij kracht geeft.
Een verkenning van beeld…
LENTEWENS
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.088 laat me jouw lente zijn
en nooit meer
zonder liefde
je winterluiken
sprankel ik
vol kleuren lucht
en licht
en als je vlucht
dan dartel ik
mijn tere bloesems
op je huid en streel je
ogen dicht
laat me toch lente zijn
en nooit meer
zonder jou
ontluikend zal
mijn middagzon
je zoete kussen
stralen
en intussen
zoem ik dan
de luchtkastelen…
MERKELDAG
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.291 Wij leven door in hier en nu
Met af en toe een déjà vu
Van alles wat je hebt doorstaan
De lente swingt de bloesem uit
Een paashaas grijnst zijn tanden bloot
We lopen in een dierentuin
Een zeeotter wast er zijn snuit
Drijft op zijn rug, sterk uitvergroot
Blaast een kolos op zijn bazuin
Het Andrieskruis staat dubbel schuin…
De aarde geeft en ontvangt
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.670 Lucht maken licht ademen
leven creëren languit stromen
spelen met het groen
in de bomen warmte dronken
bloesem snuiven vlinders omarmen
de wind ontvangen silhouetten in het zand
de aarde wakker kussen wolken dromen
dansen in de regen springen in de zon
het hart voelen kloppen en bewegen
ruimte geven aan het nu
lucht maken licht ademen…
leeg gewaaid landschap
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
687 in meer dan mijn armen kunnen dragen
zet jij jouw wereld naast de mijne
met zelfgeschreven recensies
die woorden uit de winter schudden
kaalgeplukt, de bomen, mijn ogen
het stoten in mijn buik, de bloesems
en het kijken waar ik lig, waar
niemand mij mag horen
met ontelbare wonden bijt en
beeft de stilte, in mijn hart het wenen,
de…
Wij stuifmailden
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
852 heb je niet geplukt
je groeit en bloeit
nu eindelijk voluit
je bloesem zacht bekeken
weet dat jij in zomerswarmte
de eerste vrucht gaat geven
je roept met kleuren
als ik fladder in de zon
verleidt me met je geuren tot
ik hunkerend in je kelkje kom
wij stuifmailden
in eindeloos ontmoeten
ook de stamper als portier kwam
ons uitbundig…
Prelude
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
786 meer nog dan ik ooit vermoedde
waar nevelslierten frêle en zacht
zich aarzelend kleefden aan wat zon
Grasgroen oogde voluit de brede laan
nog zoveel malser dan ik ooit kon vatten
waar ochtenddauw na vurige nacht
me welkom heette aarzelend en fris
Aan romig wit heb ik me gulzig gelaafd
nog meer voldaan dan ik ooit kon denken
waar hun bloesems…
tot je brak ...
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
2.204 drijven op de golven
van dromen
die zich verbergen in elke ster
en misschien had je moeten wachten
was je droom reeds dichtbij
maar je wou naar de schommel
om te zweven door de hemel
vrij om te gaan
tot voorbij de regenboog
je liep met glazen passen
breekbaar
als de papieren vleugels van je vlinder-zijn
tot je brak
in duizenden bloesems…
betovering
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.133 ik laat mijn woorden achterwege
geef ze aan onzichtbaarheid
en lees
boomgaarden
vol vruchten, voorzichtig geknipt
uit bruin papier
en uit jouw poëzie, diep in het glanzen
van sneeuwwitte schors
in het weten dat, nog anders
dan de dag of de nacht,
jouw zoekgeraakte bloei
zoveel meer mengt
met bloesems
dan rondgezonden…
Witte waterlelie
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
2.211 Zij wil niet anders dan
rusten aan ‘t oppervlak
van het uitgestrekte meer
om dobberend te drijven
dus legt zij zich tevreden
als tere bloesem neer
Met open ogen staart ze
tot de ondergaande zon
lokkend op haar wacht
ze vouwt devoot haar
blad’ren toe
"het daglicht maakte
mij zo moe"
klinkt ijl nog in de nacht
Aan de stille waterkant…