21237 resultaten.
sporen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.020 Als de maan het hoogste punt bereikt
valt weerschijn in twee felle ogen
worden blikken omhoog gezogen
naar de hemel waar zij lichtend prijkt.
Het snel kloppend wolvenhart versmelt
met de diffuse gloed van boven
huilend kan hij enkel vleiend loven
als hij zijn liefde aan haar vertelt.…
zee
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
679 golven gevangen
in het web van getijden
bestuurd door de maan…
Een man met zijn gedichten
gedicht
4.0 met 58 stemmen
16.559 Daar stonden we dan,
op een afstand, maar toch,
een man en zijn gedichten
en ik, een jongen nog,
of net niet meer.
Ik kende zijn gezicht
maar ieder woord van
hem was vreemd.…
echte man
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.719 ze laat hem gaan, hij is het niet waard
ze kijkt nog één keer om, ziet dat hij naar haar staart
maar haar keuze is definitief
ze neemt zijn houding niet meer voor lief
hij dacht alles te kunnen maken
en wanneer het hem uit kwam het ook weer te staken
maar nu heeft ze eindelijk er genoeg van
ze zoekt voortaan een echte man…
DANKBAARHEID.
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.249 'k Zie de eerste sterren verschijnen
en een bleek opkomende maan
het is alweer bijna tijd om
naar binnen, naar bed toe te gaan.
Nog even het late journaal
en de sloten controleren
dan heerlijk gaan slapen
onder een donsdek van veren.
De dag is weer voorbij
en de nacht begint
nog even samen kijken
naar het lief slapend kind.…
Tussen man en muis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.679 Geoefend in verdwijnen
Meester van het vergeten
Zwierf hij naar verzonnen streken, op Safari
In de duinen of ruiter van dolfijnen
In een peilloos blauw spande hij een keten
Tussen staartvin en middel
Terwijl ze doken ademde hij door verscholen kieuwen
In het slakkenhuis van zijn oor
En gedreven in vernieuwen
Werd hij een ander, iets tussen man…
Woestijnroos
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.301 In dromen kan ze nog enkel zweven
maar dichterbij begint het leven
in sterren schijnt een nieuw verhaal
zo zingt de maan een volheid van muziek
ontneemt het beeld van zijn tragiek
onthult haar ware nachtegaal.…
MELOPEE
poëzie
4.3 met 74 stemmen
7.637 schuiven de maan en de man getweeën gedwee naar de zee…
Halve maan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 Had ik een foto moeten nemen
van de witte berk die oplicht
in de exact halve maan
Had ik als de zachte eekhoornharen,
het penseel van de Japanse meester
moeten zoeken naar die verlichting
de berk, de maan zo gesneden, de wind
de lange takken met berkenbladeren
Net als de wolf had ik
vanaf een bepaald punt
moeten laten horen waar ik ben…
grimmig sprookje
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
486 toen ik achterbleef
belaagd door dorre takken
in het fluisterende bos
verstopte de maan zich
doofde haar licht
en lachte
de paden groeiden toe
er was geen weg meer
en geen terug
enkel onmacht
en de grijze wolf
die wachtte…
Mijn type man
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
2.964 Je ogen blauwer dan de allerblauwste hemel,
Je tanden witter dan het witste strand,
Je lippen zachter dan het zachtste kussen,
Je tong natter dan het natste regenseizoen,
En toch ben je niet mijn type man.…
De maanvrouwe
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
664 Hoog staat zij
boven haar sterrenvolk
bukt en ontfermt zich
over hen die gevallen zijn
en streelt de pijn voorbij
haar tedere vingers
beroeren vele dromen
van de verdwaalde wezens
in hun zoektocht naar het zijn
de sporen van het leven
zij schenkt hen haar kracht
in zilvergloed
kust ogen in het donker van de nacht…
Volle maan
hartenkreet
1.7 met 12 stemmen
1.903 Je bent overal en altijd
om mij heen
feest in de dansende lichtjes
van jouw ogen
ik pak je hand
we reizen naar een land
ver achter de horizon
waar de zon langzaam onder gaat
klaterende fonteinen
dansen op een plein
de maan lacht ons vol uit
wit stralend licht als buit…
de ideale man
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.922 kijk naar me alsjeblieft
ja, kijk maar goed mijn moppie
hier voor jou staat: daar is ’t ie dan:
de ideale man
het absolute toppie
ik doe niets fout, ik ben jouw droom
gemaakt van stevig eikenhout
wil met jou samenleven
de ‘oude dag’ beleven
jouw toekomst? mij wel toevertrouwd!
een drankje…?…
't Maanlicht zwijgt...
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
2.102 maanlicht
de schemering biedt in diepe stilte
slechts een fluistering van de wind…
Als jouw liefde zich open plooit
in zachte strelen van je tong
een warme hand zich ten rusten legt
bereiken vleugels van verlangen m’n hart…
Glijdend naar de bodem van ontgroening
gelijkt het mos de zachtheid van je ziel
niet meer dan de maan…
morgen misschien
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.250 ik herinner mij september
hoe ik tranen verstopte
en zelfs de verstuivende regen
zijn louterende afspraak
helemaal niet nakwam
verder ging in etmalen
die er niet meer toe deden
dagen die nimmer
de mijne leken te zijn
soms wil de nacht
mij wenken en reis ik
dromerig langs de maan
ik weerspiegel dan
in hoopvolle verwondering
mijn…
maanreis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.032 zij twijfelt tussen naderen en wijken
een bal in een boog rond een bal
af en toe wat zee opzwepend
in een schaduwspel schijnt ze
net iets anders dan gisteren
zij heeft last van dwarse grillen
opduikend bij zonsondergang
een sikkel in het westen
die zwelt van week tot week
meer en meer een bol gelaat
keer op keer lost ze op
een bruistablet…
Nacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
911 Maar de nacht met zijn maan en sterren
maakt alles weer goed
en de zinnen zijn weer zoals het moet:
als velours zo zacht en suikerzoet.…
HALVERWEGE
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
922 als ik mijn pen beweeg op het papier
is alles wat ik schrijf een lege huls
ik wacht op meer, een krachtige impuls
de regels blijven leeg, het stopt bij vier
maar dan zie ik een deur die op een kier
staat, licht werpt op m'n blad en mij iets guls
aanreikt, het ziet eruit als uittreksels
van muzen van de maan; tweede kwartier
en halverwege…
Hond
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
678 Uit het donkere moeras van de nacht
ontwaakt
een man
hij laat zijn hond uit
en probeert weer te slapen
Een dag duurt het voordat
de hond zijn baasje
wakker likt
Te laat voor werk
stomme hond…
Man in zwart.
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.613 Jij vergeten man
in zwart.…
Ze liet ze luiken
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
788 bleke lippen in de ruiten
maanden haar geluidloos
de luiken vroeg te sluiten
ze hoorde niets maar knikte
zacht, haar evenbeeld had
nee verwacht
de nacht –van plan naar binnen
te vliegen- bleef stomverbaasd
hangen voor het kozijn
zag haar blonde manen de
zijne bedriegen, schaterend
om zijn ontspiegelde schijn…
avond
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.001 Als de uitdagende blik van de maan,
het onverstaanbare gefluister van de sterren,
het ruisende geluid van de rivier
en het ritselen van het riet
de stilte van de avond breken,
dan weet ik dat er ergens
daar in de ruimte of in cyberspace
iemand aan me zit te denken
en zachtjes mijn gedachten deelt.…
Tassenman
netgedicht
4.2 met 34 stemmen
889 honderd meter heen
met twee
terug voor die éne
plastic tas
onder zijn arm een regenjas
heen naar wachtende twee
dwars door regen en plassen
- man… wat zit in die tassen?
fluisteren toeristen en stadsen
-tassenman deert het niet
als men in hem
een tijdelijke attractie ziet
-vragen doen ze niet!…
kust ze
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.248 ik zag ze staan
de maan
het was maar een halfje
daar staat ze weer
de maan
nu een volle
laat me omhoog takelen
voeten boven
zodat de maan
mijn tenen
kan masseren…
Kom kekasih
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
675 Kom mijn liefste want de zon
baadt haar dag tot doven
in schemering die blozend beeft
daar duister loom van zwoelte nadert
deze nacht kekasih zullen wij
strelend vuur versmelten
sluiers maanlicht hemels minnen
en sterren ademloos verbazen
tot de ochtend aarzelend
een nieuwe morgen daagt…
Nachtelijke inkijk
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.328 Verschijn langs mijn maan.
Deze onvatbare
zich ondoorgrondelijk
wegen banende
in meerderen, minderen.
Haar nooit benaderbare
zwenkende illusie.
Bezie de bloeiende weelde,
haar zanikende nazaten van beneden
vruchten afgeworpen tot
weeromkeer waarmee mijn tijd wordt.…
Nauwelijkse maan
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.301 Haar naam noemt, roemt, verrast, met mededogen
Haar hoopt tot ooit weer groter pracht
Ik zag haar pas verscholen in de nacht
Ik ken haar, maar herken haar amper:
Een haar, haast niets, een sikkel, schamper
Als een achteloze schildersstreek
Ik veeg mijn tranen uit mijn ogen
Slik bewogen alles weg dat mij zo speet
En vat weer moed: de maan…
de dans der manen
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
716 ademloos
maar immer nabij
draagt de maan het zwarte linnen
van de nacht
ik word geboren
in de eerste schreeuw
en baar de dood, onvoorbereid
het tij
blijft leven door het onbekende
en vertelt het zichtbare
weg uit mij
blind gemaakt ben ik niet anders
dan wat ik ongeweten
heb geweten…
Volle maan
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.002 zwemmen onder zee
heksje voelt zich
als een zeemeermin
we zwaaien naar Venus
en geven elkaar
een kusje cadeau
want dat moet altijd
van Venus als je
haar passeert
bij Mercurius rusten we
in het luxe hotel aldaar
en kijken samen
naar de volle maan
tot we weer ontwaken…