voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 16.915):

grimmig sprookje

toen ik achterbleef
belaagd door dorre takken
in het fluisterende bos

verstopte de maan zich
doofde haar licht
en lachte

de paden groeiden toe
er was geen weg meer
en geen terug

enkel onmacht
en de grijze wolf
die wachtte

Schrijver: rietvr, 7 augustus 2007


Geplaatst in de categorie: algemeen

2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 486

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: