2620 resultaten.
het scheepje van weleer
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
519 je staat onthand op de kade van het afmerend
vergeten bij de meerpaal van een groot verlies
en moet met lede ogen aanzien hoe het schimmige
scheepje van weleer snel stroomafwaarts zeilt…
Solex
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 Achter op een Solex
lijkt het leed van
de wereld nog heel
klein. Breekbaar als
over eieren gaat een
kinderschoen over
een lijn.
Geborgenheid geurt een
regenjas die ook de
bestuurder moet zijn;
van een Solex die soms
sputtert als de eieren
op een kinderpad nog
breekbaar zijn.…
Blauw lied
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
676 Hoe veel leed kan men dragen,
teveel tranen
zoveel pijn.
Tijd sjokt over verlaten straten,
aan verlichte
vensters voorbij.
Hoe lang nog tot wij weten
van het verdriet
dat niemand ziet.
Muren bergen verhalen
en mensen,
smart en wensen.
Hoe veel blues nog
om te zingen
over dit soort dingen.…
Een komediant
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
433 Het ommuurde menselijke leed
dat zo lang vergeten is te
leven op een wijze die
gelukkig heet. Leert weer
lachen door die komediant.
Die met humor bevrijdend
opwekt dat wat vergeten
in de duisternis is beland.…
rivierarm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 het leek op toeval
of een bekend gelaat
dat van een glooiend dal
in weelderige weldaad
uit onverklaarbare lucht
vliegt een eend tegemoet
kalme spiegel, zachte zucht
dicht bij rustend gemoed
de tijd lijkt eeuwen geleden
water, ver weg van hier
met lijf en leden afgesneden
och arme, oude rivier…
LAIS CCXII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 Het vernedert hun gebeuren, verzaakt
aan de korst, vergiftigt vergiffenis,
en schilfers nijd vergrijzen wat het maakt
tot een geschiedenis waar zij niet is:
tot zij zichzelf hervinden in gemis,
regent het pek op lust, en leegte klaart
hen uit tot schande die hun leed vergaart.…
LAISCCC
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
406 Hun dood is die van vele werelden
kriskras kerven kervend door de harten,
is blijvend deel, leed dat zal vergelden,
aasgaten in de oogopslag, smarten
die verbinden, wonden die verharden.
Sterren zacht en zwart laten zij ontstaan,
stof tot korrels ons in ons vergaan.…
Vinkenoog
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 Het danst en schuifelt niet
maar wuifelt
doch wat is het, wie is zij
vermaalt zij met haar bekkenkracht
de tijd tot leed- en beenvermaak?
Of sleept zij menig mannenoog
gegázaad en geoekraïend
de donkere decemberdagen
door naar 't licht waar Vinkenoog
Ons allen toe heeft aangespoord, met rappe tong, maar blinde ziend?…
Buiten
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.858 Dat ik - een stumper als ik was -
Nu, haast van alle leed genezen,
Nog liggen mag in 't groene gras!
-----------------------------------
peul = peluw - kussen…
Aardbeving Haïti, januari 2010
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.784 Wat een vreselijk leed, wat een pijn en verdriet
Niet te begrijpen dat zo iets ergs kan gebeuren
Een ramp waarbij zoveel doden zijn te betreuren
Verstrekkende gevolgen voor een groot gebied.…
Wat is het goed aan 't hart van zacht verliefd te zijn
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.483 Wat is het goed aan 't hart van zacht verliefd te zijn,
zijn luimen naar een verre' of naêre lach te meten,
en, te elken avond weer het kommer-brood gegeten,
weer blij te mogen rijze' in iedre morgen-schijn,
deed nieuwe liefde-lach het oude leed vergeten.…
As ik mijn ogen sluit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
901 mijn zintuigen gebruik
Zie ik jou weer voor me
en ben jij het die ik ruik
Het liefst zou ik nu bij je zijn
Voor nu en voor altijd
Maar helaas kennen wij elkaar nog niet
Wat ik in anderen benijd
Toch zijn er velen die het hebben
maar het niet weten te waarderen
Die moeten blijkbaar nog heel wat
van het leven en zichzelf leren
Lief en leed…
Sonet
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.311 Liefde goed ende kwaad, mij leed en aangename,
Geluk en ongeluk, zuur en zoet ik gevoele;
Ik zoeke vrijigheid, en om slaven ick woele.
------------------------------------------------
verfelt - wreed (geworden)
dus vele - zoveel
leed - onaangenaam
om slaven ik woele - om slaaf te worden span ik mij in.…
Winter
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.523 De kletterende spetterende waterdruppels
dwarrelen door de dorre dag
de langverwachte lome lente
verdwijnt verkorven van verdriet
Niemand weet wat warmte is
verweerd door weer en wind
ze beven, bibberen dag aan dag
en hopen op een levenslach
Kom, laat mij de liefde leren
lief en leed van mensen
dan pas kan ik zonlicht kennen
en lentetederheid…
Schepen liggen er; waarom zo...
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.787 het lieve water leed het zo.
Vele zeilen zijn uitgehangen
brede, slepende. Huizengangen
stonden; zacht gestreden nu
schromelijk, want het was alles luw
vervuld; in de heldere streken
van de witte hemel geleden
wensen te wezen, mijn zinnen dreven
er in, in een zachte trek opgeheven.…
Naamloos
netgedicht
2.1 met 43 stemmen
20.955 Tussen de diepte en de heuvelrug
Verliep het verlopen
En verliet de brug
Het verleden
Aangekeken met lede ogen
Verbogen en bezweken
Geen weg terug
Afgesloten en bewaakt
Door de hand
En de zucht geslaakt
De band
De lucht opgeklaard
Een naam naar verre oorden
Exotische gedachten
Geluid van zij die lachten
In nachten te verwoorden
Dankbaarheid…
Schurkenstaten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
686 Bandieten zorgen wereldwijd
voor leed en ongemak.
Er komt geen einde aan de strijd.
Een voorbeeld is Irak.
De bond veroorzaakt bovenmate
catastrofes. Ja,
verenigd zijn de schurkenstaten
van Amerika.…
Seconden zonder eind
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
2.090 Het leed duurt lang, de vreugde kort.
De tijd gaat zo verrassend snel.
September al zowat.
Het jaar is meer dan half voorbij.
Het lentegroen herinnering.
Een mensenleven duurt niet lang.
Het lijkt wat traag op gang te komen.
Minuten lijken jaren.
Tot jaren maar minuten zijn.…
Waar
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.259 Aan ziekte, leed en andere vervelende zaken,
maar ook vreugdevolle, die de dag én het
leven aangenaam maken...
Een grapje hier, een mopje ernaast,
welnu gelukkig is het laatste woord
nog bij lánge na,
niet geschreven...…
de traagheid van dit uur
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
858 en in de traagheid van dit uur
het weten dat het licht zal winnen;
de kleine glimlach naar de rozen,
het diep besef dat alles gloeit
en dat geen leed ons klein kan krijgen
en laat ons verder dan maar zwijgen.…
Laat mij de nacht tot vriend
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.529 Te nacht komt mijn dode en sust mijn leed.…
Onzeker
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.560 Veel leed draag ik met mij mee,
voor jou nooit geheim gehouden,
toch ben je veel om mij gaan geven,
ben je mij gaan vertrouwen.
Waarom kan je jezelf dan toch niet geven,
toch mijn onzekerheden die ik meedraag,
vertel het me dan gewoon,
Waar zit jij toch mee in je maag?…
Ring
gedicht
2.5 met 153 stemmen
71.171 Je gaat staan naast het bed
op leden zo dun en onmachtig
dat je er niet op kunt staan,
maten ooit zo krachtig.
En je valt in mijn armen
als ooit, onvindbaar alleen,
en ik leg je weer neer, gebroken
een ring om je heen.
--------------------------
uit: 'Nachtval', 2000.…
ONDER HET GEVOEL VAN ZWAAR LIJDEN
poëzie
3.2 met 15 stemmen
3.971 En ik schaam mij niet te belijden,
Dat ik in mijn eenzaamheid ween,
En mijn handen wring, en tot U
Smeek om mij te helpen, want alleen
Gij mijn Almachtige kunt mijn strijd,
Mijn leed en mijn smarten verlichten;
En mij weer moed en sterkte geven,
Om dan weer te wandelen in het licht,
En in een beter en vreugdevoller leven.
----------------…
herfstblues
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.228 Het vallen van de blaadjes
zie ik met lede ogen aan
regen valt samen
met tranen
die ik nu laat gaan
alles grijs en grauw
geen straaltje zon
geen stukje blauw
in nevelen gehuld
verstrikt in m'n cocon
wacht ik met geduld
op een nieuw seizoen
die m'n herfstblues
doet verdwijnen
en de zon
voor mij weer
zal schijnen…
Zonde
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
945 In het schimmenrijk van mijn hart
Leven demonen in het duister
Fluisteren wanen in mijn hoofd
Zetten mij aan tot razernij
Op de rokende resten van wat eens was
Vernietigd door een van de zeven
Ontwaak ik uit mijn woeste roes
En heel even huil ik om het verlies
Alleen en veroordeeld tot dragen
Van leed jou en mijzelf aangericht
Slijt ik…
Stil gebed
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
576 Ik zie een regenboog
boven de woelige zee
ontdek pure schoonheid
in dit natuurfenomeen
schitterende kleuren
boven de zilte plas
tonen hoe creatief
de schepper eens was
ik prevel een dank je
heel stil voor me uit
hoor weer de echo
doorheen het gedruis
geen zorgen of leed
sleep ik met me mee
want kommer weegt lichter
gedragen met…
De winkel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
709 Stil zit ik hier te wachten
verkoop relikwieen onder een stolp
een splinter van het kruis van Christus
zal je leed verzachten
Voetstappen in gips afgegoten
van zijn laatste gang de berg op
herinneren ons aan het gewicht
waarmee hij leefde onverdroten
Laatst zag ik hem nog lopen
hij bekeek de dingen van de andere kant
wenkte mij dat ik…
De Perelons
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
731 Men moet het haar maar vergeven
die zoveelste sigaret en de kunstrozen op haar kabinet,
het weinige dat ze nog heeft in haar leven
Vrienden kwamen, vrienden gingen,
soms was het “ik”, dan weer “wij” en “ons”,
steeds wisselt het bij de perelons
Dus gedenk ook in uw gebeden
alle perelonzen die slonzen en leden…
Nederlands opeens een vreemde taal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
654 Nadat hij eerst door bleke
Medici in hagelwitte jassen
Binnenstebuiten was gekeerd
Werd hem verteld dat er een vlekje
Op zijn long was geconstateerd
Dat biologisch niet meer was weg te wassen
Keek hij totaal verbouwereerd
In de ogen van de arts die hem
Zijn leed langzaam verkondigde,
Werd hij verpletterd door dit allemaal
En was…