2123 resultaten.
bisexueel...
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.960 Een liefde
Zo ingewikkeld
Uiteindelijk heeft 't
Zichzelf ontwikkeld
Het is anders
En erg gevoelig voor mij
Ik heb er niet voor gekozen
Het hoort gewoon bij mij
Geaccepteerd
Heb ik 't inmiddels wel
Is dit mijn lot
Speelt 't met mij een spel?…
Mijn vader
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.205 Ik lijk op hem
Ik ben stil
Alles in m'n hart zit klem
Ik weet niet wat ik wil
Ik hoor z'n stem
Dat voelt chill
Ik denk aan hem
De tijd staat stil
Hij kan me niks beloven
Is dit m'n lot
Ik wil me voor hem uitsloven
Maar ik huil me verrot
Niks kan m'n pijn verdoven
Waarom gaat alles kapot
Ik kijk naar boven
Bid tot god…
Ongeloof...
hartenkreet
3.6 met 35 stemmen
2.939 Zó disrespectvol met vrouwen omgaat,
zo'n meisje aan haar lot overlaat.
Crimineel gedrag vertoont,
dronken is of stoned.
Weet je dan niet wat je mensen aan doet,
is je geest zó vertroebeld en keur je dat goed?
Opsluiten...meer gun ik je niet,
en hopen dat je nooit meer de buitenwereld ziet.
Hard in mijn oordeel helaas,
jongen..…
O vrouwe
hartenkreet
3.3 met 16 stemmen
1.443 bloeiende rozentuin,
koningin van mijn dromen,
getogen
in het land van Breughel,
van milde regen,
zoete tranen
die vallen
over mijn droefheid
Maar ach,
misschien is liefde
niet meer dan dat :
een vrouw
die in een willekeurig treinstation
uit een wagon stapt,
enkele seconden lang schittert
en dan opgaat in de naamloze nacht
Dat is het lot…
Naar binnen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
662 Ben ik zeker van het leven
zeker van mijn hier en nu zijn
zonder twijfel in het brein
om mijn omgeving te beleven
het ontwaken als een schot
verbreekt de sluier van de waan
onthult de waarheid in een traan
onttrekt de nevel van mijn lot
fakkels van verbinding zijn ontstoken
en met de wereld zoals die bestond
is voor eeuwig het contact…
Druppel
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.564 Vertederend is het aanzicht van een waterdruppel
die naar beneden glijdt over haar schouder
Sierlijk voortbewegend verkent hij stukje
voor stukje haar prachtige lichaam
Subtiel vloeit hij over de naaktheid
en voelt hij de warmte van haar huid
Verlangend staar ik hem aan
Meerdere druppels zullen volgen
Hun lot is bepaald
Onbewogen laat je…
Muren van vergetelheid
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
465 Alweer zes maal klokje rond,
daar sta ik dan, vertaal de beelden
in de spiegels voor een venster
waarin ik de jaarlijkse gestrooide
bloesem vang, de herinneringen
verdorren niet, door het leven
niet verrekend, effenen ze hun
voorgenomen spoor, al dan niet
opgetekend door de wissel van
het lot, spot met de wetten van
de tijd, al is…
Zaailing van zwarte grond III
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
880 het zwarte koren schuurde
langs haar ingevreten wonden
beet Brechtje op een houtje en
vloekte grommend naar de honden
haar nazaat werd geboren
in het wolkig water van de beek
waar Brechtje lijkbleek wegtrok
toen ze in lucide ogen keek
waar biest vloeide uit haar borsten
huilden wolven als in nood
zij vreesden het wrede dorsten
van de loot…
WEER GEMIST
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
454 weer de nachttrein gemist
stond toch op tijd op het perron
de deuren gingen niet open
het lot heeft het blijkbaar zo beslist
en daar sta ik weer verlaten
de reis naar dromenland gewist
en niemand heeft in de gaten
hoe vervelend dat is
en ‘s morgens vroeg rijst de vraag
en die ergert mij zelf het meest
de vraag: heb ik mij vergist –
bestaat…
Hermitage
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
420 Huis met een demonisch lot,
gesloten deuren, gesloten luiken,
van binnen en buiten op slot.
Vesting van verbeten smart,
zonder licht of leven prijs te geven.
Zelfs de leegte verdwijnt in het zwart,
zwelt aan tot ontilbaar gemoed.
Huis van de versteende bewoner
en muren van vlees en bloed.…
Wat ik vind
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
701 steeds later rangeert mijn liefde
lege wagons naar jouw verlangens
het is het ontwijken van het lot
geen prijs maar een boetedoening
om het kansspel dat ik heb genegeerd
alleen maar mij, ongeëvenaard in besef
beeld en uitspraak, laat mijn naakte stem
de kledij verwijderen die me zo pijnt
en zelfs overtreft in de beschouwing
die jouw veroordeelt…
pasen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
552 mijn oude huid ontving de wind, rusteloos
vervoerde ze een werveling-
ze ging
en meegetrokken door mijn kind
beschreef een lenteboom haar dag
met meizoenharten binnen waardigheid
bereid het lot te tarten
wat ik kwijt ben hoor ik wel, het brandt
in grote kringen rond mijn hart
maar wat ik heb beschrijft
mijn rijkdom, mooier dan een oud…
het slaafse beeld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
499 dagelijks sterf ik in mijn lijf
en schreeuw de leugen die
me pijnt, er is geen hemel achter
de grote zon slechts een deken
die de nacht doet ontluiken
hoe mijn stem ook krijst in het schreeuwen
van haat en tucht blijf ik mens in het
slaafse beeld van silhouet en schaduw
en zelfs geridderd door het lot
tart de zekerheid mijn hoop…
Al jong geknoest
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
819 zag je staan
al jong geknoest
éénzijdig zijn
de takken uitgelopen
ze bogen voor de wind
die heersend waakte
over jonge loten
je wortelde zo diep
na winterslang te wachten
loopt in eerste lente
dan verrassend uit jouw prille
groen heeft niets van doen
met al die oude krachten
zij volgt het licht
in vrijheid door ontplooien
sluit…
Kunst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Kunst,
ontstaan
vanuit het niets
De mens die wil,
blijven geloven
in iets
Met angst
om het hart
Dat we allemaal
verdwijnen
Terwijl vragen onbeantwoord blijven,
niet zichtbaar worden
tijdens het aardse leven
en ieder mens
zich uiteindelijk aan zijn eigen lot
moet overgeven
Blijft de kunst, ontstaan vanuit het niets
zichtbaar…
er is geen dood
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
848 er is geen dood
als leven groen
weer takken voelt in
een nog ongeboren loot
zacht keer je terug
naar de schoot waaruit we
allen eens ter wereld kwamen
daar komen de herinneringen samen
er is geen tijd meer
waar je bent, emoties
zijn er ongekend alleen
je as zal blijvend zijn
wordt opgenomen
door leven dat geven in
zijn…
Erbij horen [1]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 en verderpraten
smoezen in de warmte
van elkaars bloed
veilig in de onveiligheid
van het leven
die vrienden treft en wegneemt
uit de rondedans -- tot het laatst
houden we hen vast
hand in hand
Ik sluit me niet op
in garanties en angst
ik bots en buts me buiten
in de storm, samen
met krijgers
die zich niet verschuilen
voor het lot…
LAIS CCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 't kille lot heeft in de mensillusie
met de tijd catastrofaal een fusie
aangegaan, en zijn zou al 't bedachte.
zo, verdurend in eigen confusie,
verontreinigt reinheid de gedachten.…
Boze Wereld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
386 Je wilt te veel
liefde en waardering
van anderen voor elkaar
en minder regels
minder regelaars
die in de weg staan
en als marionetten
beschikken over je lot
Fouten zijn verboden
Ze zitten in het systeem
en daar wordt aan gewerkt
Kom. Voorbij is de dag
waarin de kiem ligt
de kiem van jouw angst
Jouw gulzige liefde…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
910 wie in het voorbijgaan
het lot omarmt gaat aan boord
van het Narrenschip
door stilte en sneeuw
de maat van onrust kent
krast de tijd in steen
wie door geschilderd glas
naar wolken kijkt
beschouwt de betovering van het licht
het tedere ontvouwt
geeft het sprakeloze een stem
laat de sterren helder laat zingen
wie in het voorbijgaan…
ROB JETTEN BINNEN EEN JAAR GRIJS!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
307 Morgen met veel ceremonieel gekletter
het minderheidskabinet van Rob Jetten
in een waarachtige democratie is er
belangstelling voor de kleinste minderheid
daar is dan geen sprake van met 66 zetels
doch het lot van de ultieme democratie
is de absolute terreur van de meerderheid
zowel in de 2e als de 1ste Kamer
en die meerderheden gaan…
Ik zocht je
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.398 Ik zocht je in kindergelach
Zo onschuldig, zo teder en zo zacht
Maar geen enkele lach
Die jou bij me bracht
Ik zocht je in zonnestralen
Je ogen, je stem en je haren
Maar geen enkele straal
Die jou bij me bracht
Ik zocht je in anderen
Mijn hoop, mijn lot en mijn verlangen
Maar geen ander
Die jou bij me bracht
Ik zocht je in mijn eigen…
Ontsnapt uit de hemel
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.256 Het lot leek al bezegeld,
tot zij zich plots bedacht,
En haalde uit haar tenen,
het laatste beetje kracht.
Terug naar wie ze lief heeft
voor wie zij wil bestaan.
Na 18 dagen vechten,
is ons licht weer aangegaan.…
splitsing
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.422 onze wegen scheuren een splitsing
en mijn ogen wenen me uit
hoe uw rug tot de stip krimpt
die ons warme hoofdstuk afsluit
de enkele flitsen en gevoelen
die mijn geheugen nog omklemt
lijken door uw verlaten getand
en mijn hart bloed het bijlen
de forse adem van het lot
heeft uw zachte zeilen
in andere richtingen gebold
en het…
Vliegen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.146 Op een rotsblok vol mos
Stond hij met de handen los
Schrapend naar de laatste stappen tot
Zich overgeven aan een duizelingwekkend lot
Toen daar een adelaar van boven
Een duikeling maakte op de wind
Hij kon zijn ogen niet geloven
Die buitelende vrijheid als van een kind
Sierlijk gleden vleugels langs de stenen
En scheerden ijlings langs de…
Vaakbeestjes
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.555 In jouw ogen zijn, verdrinken
zinken naar de bodem waar
kalk en zout conserveren
schelpdieren, anemonen hechten
Draai om vrouwen van Lot
bedek de ogen, volg of versteen
zie geen meteoren brandend dalen
onmensen smelten in de straten
Massief blijf ik bewegen en jij
kraakt steen, verkruimelt mij
krakend tussen de vingertoppen
van duim…
geloofswaarheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
8 keek
niet verbitterd
terug naar
die berg
ellende doch
toch
moedig vooruit
hopend op
Jezus met
engelen omringd
door paradijslijk
licht
haar hele
leven was
hierop gericht
de opgekropte
spanning werd
tenietgedaan al
zingend over
de heilige
God
geen bespotting
nog enige
vloek zij
zag het
toch niet
als het
bitterste lot…
Loofwaardig
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
59 Gramstorig, grimmig, korzelig, temeer
daar nog niet eens halfdode feuilles mortes
een beter lot verdienen dan door korte
electroshocks verdoofd, beroofd van eer
Geloofd zij loof dat zich aan onze ogen
kaleidoscopisch kleurt als regenbogen…
een aardse vlinder
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
716 soms dan ben ik zo
ondraaglijk weids
waar mijn vlees
als afhankelijke wees
zuigt aan borsten
doch mijn ziel
de God verzoekt
diepte niet te korsten
zo ben ik van
nature geschapen
als een menselijke zot
ik, die nauwelijks
mijzelf ken
en voortdurend
mijn duizend loten
bij elkaar moet rapen
ja, ik ben een aardse vlinder
lichtzinnig…
AFVAL
poëzie
3.7 met 27 stemmen
7.684 Een zelfde schuld: een zelfde lot
Voor allen.
’t Gezin, ’t geslacht, het volk, de staat,
De kleinen en de groten:
Verlaten wordt wat God verlaat,
Wat God verstoot, verstoten.
Wel hoort men daaglijks stem op stem
Weerklinken:
„Geen nood! wij redden ’t zonder Hem!”…